II SA/Kr 1127/15

Dnia 30 listopada 2017 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Iwona Niżnik-Dobosz po rozpoznaniu w dniu 30 listopada 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. K. na postanowienie nr [...] Inspektor Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lipca 2015 r., znak: [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności odwołania postanawia: sprostować oczywistą omyłkę pisarską w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 27 listopada 2015 r., sygn. II SA/Kr 1127/15 w ten sposób, że w punkcie I sentencji wyroku wykreślić słowa: "i poprzedzające je postanowienie organu I instancji"

Zgodnie z treścią art. 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 z późn. zm. – dalej jako: p.p.s.a.), sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Sprostowanie sąd może postanowić na posiedzeniu niejawnym. O sprostowaniu umieszcza się wzmiankę na oryginale wyroku, a na żądanie stron także na udzielonych im odpisach. Dalsze odpisy powinny być zredagowane w brzmieniu uwzględniającym postanowienie o sprostowaniu (§ 2). W orzecznictwie sądów administracyjnych wskazuje się przy tym, że oczywistość wadliwości może wynikać z porównania niedokładności, błędu lub omyłki z innymi niebudzącymi wątpliwości okolicznościami (zob. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 8 kwietnia 2009 r., sygn. akt I GZ 7/09, LEX nr 532012). Wyrokiem z dnia 27 listopada 2015 r. (sygn. akt II SA/Kr 1127/15) Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie uwzględnił skargę wniesioną przez skarżącego A. K. na postanowienie nr [...] Inspektor Nadzoru Budowlanego z dnia 2 lipca 2015 r. (znak: [...]) w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności odwołania, na skutek czego w punkcie I sentencji wyroku orzekł, że "uchyla zaskarżone postanowienie i poprzedzające je postanowienie organu I instancji". Wymaga jednak w tym miejscu podkreślenia, że zaskarżone postanowienie, wydane na podstawie art. 134 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn. Dz. U. z 2013 r., poz. 267 z późn. zm.), z uwagi na jego przedmiot (stwierdzenie niedopuszczalności odwołania), stanowi samoistne rozstrzygnięcie procesowe organu odwoławczego, co oznacza, że nie jest ono poprzedzane postanowieniem organu I instancji. Tym samym nie może budzić żadnych wątpliwości, że tylko postanowienie nr [...] Inspektor Nadzoru Budowlanego z dnia 2 lipca 2015 r. (znak: [...]) w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności odwołania mogło zostać uchylone przez Sąd w kontrolowanej sprawie. Okoliczność ta wynika również jednoznacznie z akt sprawy, treści wniesionej przez skarżącego A. K. skargi, odpowiedzi na skargę organu, oznaczenia przedmiotu sprawy w ww. wyroku oraz z samej treści uzasadnienia tego wyroku, gdzie m.in. w ostatnim akapicie stwierdzono, że "(...) na zasadzie art. 145 § 1 ust. 1) c) p.p.s.a. Sąd uchylił zaskarżone postanowienie (...)". Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 156 § 1 i 2 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.