II SA/Kr 1116/13

sygn. akt II SA/Kr 1116/13 Kraków, dnia 4 sierpnia 2014 r. POSTANOWIENIE Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Aldona Gąsecka - Duda po rozpoznaniu w dniu 4 sierpnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T.R. i J.K. na uchwałę Nr IX/119/03 Rady Gminy Liszki z dnia 23 października 2003 r. w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego części wsi M. postanawia: oddalić wniosek skarżących o zwrot opłaty kancelaryjnej.

Pismem z dnia 17 lipca 2014r. skarżący zwrócili się o zwrot nadpłaconej opłaty kancelaryjnej. Wskazali, że w dniu 30 czerwca 2014r. opłacili 10 zł tytułem opłaty kancelaryjnej od odpisu prawomocnego wyroku. Następnie zostali wezwani do uiszczenie brakującej kwoty 10 zł tytułem opłaty kancelaryjnej, co z ostrożności procesowej uczynili. Jednak w ich ocenie jest to opłata kancelaryjna uiszczona ponownie, wobec czego wnoszą o zwrot opłaty nadpłaconej. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zgodnie z art. 212 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz.U. z 2012r., poz. 270 – oznaczana dalej jako p.p.s.a.), opłatami sądowymi są wpis i opłata kancelaryjna. Jak wynika z art. 225 p.p.s.a., opłatę prawomocnie uchyloną w całości lub w części postanowieniem sądu oraz różnicę między kosztami pobranymi a kosztami należnymi, a także pozostałość zaliczki wpłaconej na pokrycie wydatków zwraca się stronie z urzędu na jej koszt. Stosownie do § 1 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości opłat kancelaryjnych pobieranych w sprawach sądowoadministracyjnych (Dz. U. Nr 221, poz. 2192), za każdą stronę odpisu, zaświadczenia, wyciągu lub innego dokumentu wydawanego na wniosek na podstawie akt sprawy sądowoadministracyjnej oraz za stwierdzenie prawomocności pobiera się opłatę kancelaryjną w kwocie 10 zł. W niniejszej sprawie wyrok, z którego doręczeniem w formie odpisu wiązał się obowiązek poniesienia opłaty kancelaryjnej, zawierał dwie strony (k. 109). Należna opłata kancelaryjna, zgodnie z § 1 pkt 1 powołanego rozporządzenia, wynosiła zatem 20 zł. Ponieważ skarżący uiścili opłatę kancelaryjną w wysokości 10 zł, zasadne było wezwanie ich o uiszczenie brakującej kwoty. Tym samym nie doszło do nadpłacenia opłaty kancelaryjnej – nie powstała różnica między kosztami pobranymi a należnymi. Biorąc powyższe pod uwagę, Wojewódzki Sąd Administracyjny wniosek o zwrot opłaty kancelaryjnej oddalił, za podstawę przyjmując art. 225 p.p.s.a.