II SA/Kr 1072/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Anna Szkodzińska po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 5 października 2018 r. wniosku [...] sp. z o. o. z siedzibą w S. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi [...] sp. z o. o. z siedzibą w S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławcze z dnia [...] czerwca 2018 r. ([...]) w przedmiocie cofnięcia bez odszkodowania zezwolenia na zbieranie odpadów postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji

Uzasadnienie: [...] sp. z o. o. z siedzibą w S. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 22 czerwca 2018 r. ([...]) w przedmiocie cofnięcia bez odszkodowania zezwolenia na zbieranie odpadów. Skarga zawierała wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji z uwagi na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Spółka podała, że brak zezwolenia na zbieranie odpadów spowoduje, że spółka nie będzie mogła kontynuować prowadzonej działalności gospodarczej, a tym samym uzyskiwać przychodu niezbędnego do dalszego jej funkcjonowania. Co więcej skarżąca będzie zobowiązana niezwłocznie usunąć odpady z nieruchomości przy ul. [...], czego skutkiem będzie konieczność zwolnienia zatrudnionych pracowników oraz przeprowadzenie likwidacji Spółki. W ocenie Spółki zasadnym jest stwierdzenie, że wykonanie decyzji stwarza realne niebezpieczeństwo wyrządzenia spółce znacznej szkody oraz spowodowania negatywnych skutków, trudnych (albo niemożliwych) do odwrócenia, nawet w przypadku ewentualnego korzystnego dla spółki rozstrzygnięcia przedmiotowej sprawy. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył co następuje: Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2018 r., poz. 1302 ze zm.) zwanej dalej ppsa, po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków chyba, że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Rozstrzygając w oparciu o art. 61 § 3 ppsa sąd jest związany zamkniętym katalogiem przesłanek pozytywnych: niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody oraz niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. i ich konkretyzacja w przedstawionym przez stronę materiale dowodowym. Uzasadnienie wniosku powinno odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymywanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest uzasadnione. Przez przesłankę wyrządzenia znacznej szkody należy rozumieć taką szkodą, zarówno majątkową jak i niemajątkową, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia lub jego wyegzekwowania, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Natomiast trudne do odwrócenia prawne i faktyczne skutki, powodują istotną i trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić tylko po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków. Warunkiem wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest więc wykazanie przez stronę we wniosku okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Uzasadnienie wniosku powinno odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymywanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest uzasadnione. W ocenie Sądu rozpatrywany wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. Wskazywane przez stronę skarżącą potencjalne niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody i spowodowania trudnych do odwrócenia skutków wynikające wykonania decyzji, nie może stanowić przesłanki uzasadniającej wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Twierdzenia strony skarżącej nie zostały poparte żadnym materiałem dowodowym; Spółka nie odniosła się do swojej sytuacji finansowej, czy-o ile takie ją wiążą-zobowiązań wynikających z zawartych z kontrahentami umów. Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. art. 61 §3 ppsa orzeczono jak w sentencji postanowienia.