II SA/Kr 107/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie: Przewodniczący: sędzia WSA Małgorzata Łoboz po rozpoznaniu w dniu 15 lutego 2024 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi L. W. na decyzję Wojewody Małopolskiego z dnia 10 listopada 2023 r. znak WI-I.7840.2.97.2022.DA w przedmiocie odmowy zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę – postanawia – odrzucić skargę.

Decyzją Wojewody Małopolskiego z dnia 10 listopada 2023 r. znak WI-I.7840.2.97.2022.DA utrzymano w mocy rozstrzygnięcie Prezydenta Miasta Krakowa w odmawiające zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę. Decyzja organu odwoławczego zawierała pouczenie, że służy na nią skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, którą należy wnieść w terminie 30 dni od dnia doręczenia decyzji. Decyzja została doręczona L. W. (dalej: skarżący) 14 listopada 2023 r. Pismem złożonym osobiście do kancelarii organu w dniu 20 grudnia 2023 r. skarżący wniósł skargę od opisanej wyżej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 53 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2023 r. poz. 1634; dalej: P.p.s.a) skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Z kolei jak stanowi art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a., sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. Jak wynika ze znajdującego się w aktach sprawy potwierdzenia odbioru (k. 10 i 11 akt organu II instancji), przedmiotowa decyzja została doręczona osobiście skarżącemu 14 listopada 2023 r. Powyższe znajduje również potwierdzenie w wydruku elektronicznego śledzenia przesyłek (https://emonitoring.poczta-polska.pl/). Ostatnim dniem na wniesienie skargi był wobec tego 14 grudnia 2023 r. o terminie do wniesienia skargi został skarżący pouczony wraz z doręczeniem decyzji (s.14). Skarga została wniesiona 20 grudnia 2023 r., zatem nastąpiło to po upływie terminu do jej wniesienia. Mając powyższe na względzie, Sąd był zobligowany orzec jak w sentencji postanowienia, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a.