II SA/Kr 103/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Joanna Tuszyńska (spr.) Sędziowie: Sędzia WSA Magda Froncisz Sędzia WSA Sebastian Pietrzyk Protokolant: sekretarz sądowy Katarzyna Cyganik po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 7 marca 2024 r. sprawy ze skargi J. J. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Nowym Sączu z dnia 25 czerwca 2021 r., znak SKO-OŚ-4170-257/20 w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego w sprawie środowiskowych uwarunkowań realizacji przedsięwzięcia I. uchyla zaskarżoną decyzję w zakresie jej punktu II; II. w pozostałym zakresie skargę oddala; III. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Nowym Sączu na rzecz J. J. kwotę 200 (słownie: dwieście) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.

Decyzją z dnia 30 listopada 2020 r., na podstawie art.71 ust.2 pkt 2, art.75 ust.1 pkt 4, art.80, art.82 i art.85 ustawy z dnia 3 października 20008 r. o udostępnianiu informacji i o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (t.j. Dz.U. z 2020 r. poz.283) oraz § 3 ust.1 pkt 22 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 9 listopada 201o r w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko (t.j. Dz.U. 2016.71), po rozpatrzeniu wniosku S. T. z dnia 20 marca 2014 r., Burmistrz Miasta L. ustalił środowiskowe uwarunkowania realizacji przedsięwzięcia p.n. "Rozbudowa istniejącej wytwórni materiałów do budowy dróg o instalację do produkcji masy bitumicznej planowanej do realizacji na działce nr ew. [...] obr. ew[...] w L.". W pkt I ppkt A decyzji organ określił rodzaj i miejsce realizacji przedsięwzięcia: - montaż dozownika bitumu do istniejącego mieszalnika kruszyw; - wykonanie instalacji przesyłowej bitumu; - adaptacja czterech istniejących zbiorników oleju opałowego o pojemności 24 m3 każdy na zbiorniki służące do magazynowania bitumu; - wykonanie instalacji uszczelniającej proces produkcji: rurociągi ssące oparów bituminu, które będą dopalane w istniejącym podgrzewaczu - wymienniku wężownicowym istniejących zbiorników; odciągi ssące oparów węglowodorów alifatycznych i aromatycznych znad mieszalnika masy asfaltowej i wysypu z mieszalnika do podajnika kubełkowego (podajnik kubełkowy transportujący masę asfaltową będzie zabudowany szczelną pokrywą), zasypu masy do zbiorników, zasypów załadowczych wraz z systemem obudów stalowych i rolet sterowanych elektrycznie uszczelniających proces w momencie załadunku samochodów, zbiorników bitumu; filtr z węgla aktywnego. Maksymalna zdolność produkcyjna instalacji wyniesie 100 Mg masy bitumicznej na godzinę, natomiast realna zdolność produkcyjna planowanej do realizacji instalacji to ok. 60 Mg masy bitumicznej na godzinę, a realny, oparty na możliwościach logistycznych, założony czas pracy instalacji określono na ok. 250 h/rok. Instalacja w tym czasie jest w stanie wyprodukować do 15 000 Mg masy bitumicznej. Nadto organ wskazał, że przedsięwzięcie zlokalizowane będzie w L. przy ul. [...] w północno - zachodniej części miasta na działce nr ew. [...] obr. ew. [...] zlokalizowanej w przemysłowej dzielnicy miasta, na obszarze dawnej rafinerii nafty w S. Jest to teren zurbanizowany, zagospodarowany i przekształcony w wyniku kilkudziesięcioletniej, przemysłowej działalności prowadzonej na tym terenie. Najbliższe otoczenie działki stanowią: - od strony wschodniej - tory kolejowe a dalej obiekty produkcyjno-handlowo-usługowe, - od południowo-wschodniej - ciągnąca się wzdłuż ul. [...] Strefa Aktywności Gospodarczej, - od strony południowo-zachodniej i południowej - rzeka S. , tereny zielone, pojedyncze domy mieszkalne (za rzeką, ul. [...] i terenami rolnymi). W pkt I ppkt B organ określił warunki wykorzystania terenu w fazie realizacji oraz w fazie eksploatacji przedsięwzięcia. W pkt II organ orzekł o stwierdzeniu braku konieczności przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko w ramach postępowania w sprawie wydania pozwolenia na budowę oraz braku konieczności przeprowadzenia postępowania w sprawie transgranicznego oddziaływania na środowisko. W pkt III wyrzeczenia organ wskazał, że charakterystyka przedsięwzięcia stanowi załącznik do wydanej decyzji. Przedstawiając przebieg postępowania organ I instancji podał, że inwestor przedstawił raport oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko sporządzony w 2015 r. przez P. M.. Państwowy Powiatowy Inspektor Nadzoru Sanitarnego w L. zaopiniował pozytywnie realizację przedsięwzięcia. Uzyskało ono również pozytywne uzgodnienie Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w K.. W uwzględnieniu części uwag zgłoszonych podczas rozprawy otwartej dla społeczeństwa Burmistrz Miasta L. dopuścił dowód z opinii biegłego G. D. na okoliczność oceny prawidłowości i rzetelności raportu. Zakwestionowanie raportu przez biegłego było powodem wydania w 2017 r. decyzji odmownej, która następnie decyzją SKO w Nowym Sączu z 26.03.2018 r. została uchylona. Wnioskodawca 22.03.2019 r. przedstawił ekspertyzę sporządzoną przez W. Ć. (prezesa E. sp. z o.o. w K.) ustosunkowującą się do raportu z 2015 r. i opinii G. D.. Na wezwanie Burmistrza w dniu 26.07.2019 r. została przedłożona uzupełniona i uaktualniona wersja raportu. Na kolejne wezwanie Burmistrza w dniu 10.10.2019 r. przedłożono poprawiony raport. Pismem z dnia 28 grudnia 2020 r. wniesionym do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Nowym Sączu E. J. i J. J. domagali się uchylenia decyzji Burmistrza Miasta L. z dnia 30 listopada 2020 r. zarzucając, że wydana ona została w sposób rażąco naruszający przepisy prawa, bez uzyskania opinii Państwowego Gospodarstwa Wodnego "Wody Polskie", bez zaopiniowania raportu przez Urząd Dozoru Technicznego, ustalenia linii brzegowej i uzyskania pozwolenia wodnoprawnego oraz brak zgodności przedsięwzięcia z przepisami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. W piśmie tym znalazł się również zarzut, że w raporcie posłużono się "różą wiatrów dla Nowego Sącza", gdzie są zupełnie inne warunku geograficzne, co ma oczywisty wpływ na ustalenie obszaru oddziaływania. Podali, że zamieszkując w pobliżu inwestycji od 30 lat wiedzą, że wiatry wieją z północnego zachodu. Wytknęli także, że obliczenia hałasu oparto na pomiarach z 2015 r., kiedy nie było smolarni. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Nowym Sączu decyzją z dnia 25 czerwca 2021 r. znak SKO-OŚ-4170-257/20, na podstawie art.138 § 1 pkt 3 K.p.a. oraz art.71 ust.1 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji i o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (t.j.: Dz.U. z 2021 r. poz.247 ze zm.), po rozpatrzeniu odwołania E. J. i J. J. od decyzji Burmistrza Miasta L. z dnia 30 listopada 2020 r.: w punkcie I umorzyło postępowanie odwoławcze w stosunku do E. J., a w punkcie II umorzyło postępowanie odwoławcze w stosunku do J. J.. W uzasadnieniu Kolegium stwierdziło, że odwołujący się nie posiadają w przedmiotowej sprawie interesu prawnego stanowiącego warunek uznania za strony postępowania administracyjnego w świetle art. 28 K.p.a. Podało, że wezwało odwołujących się "do wykazania indywidualnego interesu prawnego w sprawie przez wskazanie, czy przysługuje im tytuł do nieruchomości położonych w obszarze oddziaływania inwestycji będącej przedmiotem postępowania, jak też o przedłożenie oryginałów lub uwierzytelnionych za zgodność z oryginałem odpisów dokumentów potwierdzających istnienie takiego tytułu prawnego". Odwołujący się wskazali jedynie, że "są właścicielami działki nr [...] obr[...] w L., nie przekładając jednakże żadnych dokumentów potwierdzających te twierdzenia". Organ odwoławczy wyjaśnił również, że na podstawie art.545 ust.1 Prawa wodnego w brzmieniu nadanym ustawą z dnia 28 lutego 2018 r. o zmianie ustawy - Prawo wodne (Dz.U. z 2018 r. poz.710), w sprawie znajdują zastosowanie przepisy ustawy środowiskowej w brzmieniu obowiązującym przed dniem 1 stycznia 2018 r. Organ II instancji podzielił ustalenie organu I instancji, że odległość między granicą działki nr ew. [...] obr[...] w L. a granicą działki stanowiącej obszar planowanego przedsięwzięcia wynosi około 200 m. W szerokim pasie gruntu oddzielającym te nieruchomości przebiegają: linia kolejowa oraz droga wojewódzka nr [...] - ul. [...] w L. oraz zabudowa o charakterze przemysłowym i usługowym (rys. nr [...] stanowiący załącznik nr [...] do pierwszego raportu z 2015 r., mapy stanowiące załączniki nr [...] do raportu z 2019 r., wyrys z m.p.z.p., wydruki z internetowych systemów informacji przestrzennej Gison i GEO-SYSTEM). Przedstawione w raporcie oddziaływania szczegółowe obliczenia emisji zanieczyszczeń do powietrza, emisji hałasu obrazujące zakres i zasięg jego oddziaływania przedsięwzięcia pozwoliły na dokonanie ustalenia, że działka nr ew. [...] obr[...] w L. znajduje się poza obszarem oddziaływania przedsięwzięcia. SKO w Nowym Sączu wyjaśniło, że skoro wnoszący odwołanie nie są stroną w sprawie w rozumieniu art. 28 K.p.a., to postępowanie odwoławcze wszczęte wniesieniem przez nich odwołania jest bezprzedmiotowe. Dlatego też należało orzec o jego umorzeniu na podstawie art.138 § 1 pkt 3 K.p.a. Z powyższą decyzją nie zgodził się J. J., który przedmiotowe orzeczenie zaskarżył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, wnosząc o jej uchylenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, po rozpoznaniu skargi wniesionej przez J. J. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Nowym Sączu z dnia 25 czerwca 2021 r. znak SKO-OŚ-4170-257/20 wyrokiem z dnia 29 listopada 2021 r., sygn. akt II SA/Kr 953/21 uchylił zaskarżoną decyzję. Naczelny Sąd Administracyjny po rozpoznaniu skargi kasacyjnej Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Nowym Sączu od w/w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie uchylił zaskarżony wyrok w całości i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania sądowi I instancji. W uzasadnieniu wyroku NSA wskazał, że z ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko wynikać powinien przede wszystkim interes prawny pozwalający na przyjęcie, iż określonemu podmiotowi przysługuje uprawnienie świadczące o jego interesie prawnym w rozumieniu art. 28 k.p.a. Przymiot strony postępowania w sprawie środowiskowych uwarunkowań przedsięwzięcia przysługuje podmiotom posiadającym tytuł prawny do nieruchomości, znajdujących się w zasięgu oddziaływania planowanego przedsięwzięcia. W orzecznictwie sądów administracyjnych podkreśla się, że dla ustalenia zatem stron postępowania w sprawie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, innych niż wnioskodawca, konieczne jest ustalenie terenu objętego oddziaływaniem planowanego przedsięwzięcia na środowisko. Jednocześnie zaznaczył, że z przepisów art. 72 ust. 2 pkt 1, art. 74 ust. 1 pkt 1 i art. 82 ust. 1 pkt 1 lit. b) ustawy środowiskowej wynika, że chodzi o każde oddziaływanie, a nie tylko takie, które przekracza określone normy. Teren objęty oddziaływaniem planowanego przedsięwzięcia na środowisko jest uzależniony przede wszystkim od samego przedsięwzięcia, tj. rodzaju inwestycji, jej parametrów mających wpływ na obszar oddziaływania, rodzaju emisji do środowiska przy uwzględnieniu kumulowania się oddziaływań przedsięwzięć realizowanych, zrealizowanych lub planowanych itp. Powyższe ustalenia organy winny poczynić w oparciu o posiadany materiał dowodowy, w tym m.in. sporządzony na potrzeby kontrolowanego postępowania raport o oddziaływaniu planowanego przedsięwzięcia na środowisko, który z uwagi na zakres w nim zawartych danych winien posiadać niezbędne dane do określenia obszaru oddziaływania. NSA wyraził także pogląd, że sąd administracyjny nie dokonuje merytorycznej oceny raportu o oddziaływaniu danego przedsięwzięcia na środowisko, lecz tylko kontroluje ustalenia faktyczne dokonane przez właściwe organy. Dlatego też zastrzeżenia składane do raportu nie mogą być gołosłowne, tylko powinny być poparte np. kontrraportem lub ekspertyzą, która w sposób udokumentowany wskaże na wady raportu. Powinno to nastąpić w postępowaniu administracyjnym, a nie dopiero w postępowaniu sądowym. Podstawą podważenia wartości dowodowej raportu nie mogą być same twierdzenia strony postępowania, nie poparte dowodami. W uzasadnieniu wyroku Sąd kasacyjny stwierdził także, że nieuprawnionym było zakwestionowanie przez Sąd I instancji rzetelności i wiarygodności danych zawartych w drugim raporcie o oddziaływaniu planowanego przedsięwzięcia na środowisko z lipca 2019 roku. Zdaniem NSA twierdzenia sądu I instancji o różnych nieścisłościach tego raportu, że mówi się w nim o "róży wiatrów" dla miasta N. , podczas gdy planowane przedsięwzięcie jest planowane w miejscowości poza obszarem tego miasta (co może mieć wpływ na określenie zakresu oddziaływania hałasu, odoru, przemieszczania się pyłów i uwalniania się do atmosfery różnych substancji w toku produkcji bizumitu) - stanowią argumentację zbyt lakoniczną, aby uznać ją za skutecznie podważającą wartość dowodową raportu z 2019 roku. Sąd II instancji wskazał także, że podejmując się próby podważenia wartości dowodowej raportu z 2019 roku "Sąd winien odnieść się do pozostałego materiału dowodowego zgromadzonego w sprawie, zawierającego między innymi dane umożliwiające prawidłowo ustalić obszar oddziaływania planowanego przedsięwzięcia i wskazać na występujące sprzeczności, które mają wpływ nie tyle na treść decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, która to decyzja nie jest przedmiotem oceny w niniejszej sprawie, a na określenie obszaru oddziaływania na środowisko, istotnego dla ustalenia kręgu stron postępowania. Nie jest wystarczające, z uwagi na charakter raportu oddziaływania na środowisko, tylko ogólnikowe powołanie się na występujące sprzeczności bez ich wskazania". Sąd winien - uwzględniając inne informacje zawarte w raporcie oddziaływania na środowisko sporządzonym w 2019 roku np. analizując mapy przedstawiające emisję hałasu, i izolinie stężeń maksymalnych fenolu, pyłu zawieszonego PM 2,5 i PM-10 oraz porównując je z pozostałym materiałem dowodowym, w tym opinią sporządzoną przez L. P., czy też na zlecenie organu I instancji przez G. D. - ocenić, czy powyższy materiał dowodowy nie jest wystarczający do ustalenia, czy nieruchomość o nr ewid. [...], uwzględniając jej położenie w odniesieniu do działki, na której ma być zrealizowane planowane przedsięwzięcie, znajduje się w obszarze jego oddziaływania. Jednocześnie NSA wyraził pogląd, że brak jest podstaw do przyjęcia, że sam brak przekazania organowi odwoławczemu dokumentu potwierdzającego posiadanie tytułu prawnego do nieruchomości, z jednoczesnym podaniem wszystkich danych niezbędnych do jej identyfikacji, może stanowić wystarczającą podstawą do umorzenia postępowania odwoławczego z uwagi na brak wykazania przesłanek z art. 28 k.p.a. Sąd II instancji stwierdził także, że na uwzględnienie zasługuje zarzut kasacyjny dotyczący naruszenia art. 145 § 1 pkt c) p.p.s.a. w zw. z art. 50 § 1 p.p.s.a. w części dotyczącej braku podstawy prawnej do uchylenia decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 25 czerwca 2021 r. w całości, skoro decyzją tą w pkt I umorzono postępowanie odwoławcze w stosunku do E. J., a w pkt II umorzono postępowanie odwoławcze w stosunku do J. J., a skargę wniósł na rozstrzygnięcie organu tylko J. J.. Ponieważ skargę na decyzję Kolegium wniósł tylko J. J., którego dotyczy pkt II tej decyzji, to brak było podstaw do uchylenia tej decyzji w pkt I dotyczącym odwołania wniesionego przez E. J., która nie wniosła skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył co następuje: Przepis art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U.2023.1634 t.j.) stanowi, że sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W świetle powołanego przepisu ustawy Wojewódzki Sąd Administracyjny w zakresie swojej właściwości ocenia zaskarżony akt administracyjny według kryterium zgodności z prawem materialnym i przepisami postępowania administracyjnego, według stanu faktycznego i prawnego obowiązującego w dacie jego wydania. Z art. 145 § 1 p.p.s.a. wynika natomiast, że w przypadku, gdy Sąd stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego lub inne naruszenie przepisów postępowania, jeśli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy - w zależności od rodzaju naruszenia - uchyla decyzję lub postanowienie w całości lub w części albo stwierdza ich nieważność bądź niezgodność z prawem. Wskazać również należy, że zgodnie z art.190 p.p.s.a. Sąd, któremu sprawa została przekazana, związany jest wykładnią prawa dokonaną w tej sprawie przez Naczelny Sąd Administracyjny. Przepis art. 190 p.p.s.a. nie jest jedynym uregulowaniem, które wyraża kwestię związania przyjętą przez Naczelny Sąd Administracyjny oceną prawną. W związku z odesłaniem zawartym w art. 193 p.p.s.a., który stanowi, że jeżeli nie ma szczególnych przepisów postępowania przed Naczelnym Sądem Administracyjnym, do postępowania tego stosuje się odpowiednio przepisy postępowania przed wojewódzkimi sądami administracyjnymi, odpowiednie zastosowanie znajduje też art. 153 p.p.s.a., stanowiący, że ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu wiążą w sprawie ten sąd oraz organ, którego działanie lub bezczynność były przedmiotem rozstrzygnięcia. Związanie dokonaną przez Naczelny Sąd Administracyjny wykładnią prawa w rozumieniu art. 190 p.p.s.a., odnosi się zarówno w zakresie prawa materialnego, jak i przepisów postępowania, przy czym ocena ustaleń faktycznych jest pochodną oceny wykładni (a w konsekwencji zastosowania) przepisów postępowania. W tym kontekście, przy ponownym rozpoznaniu sprawy przez sąd I instancji "granice sprawy", o których mowa w art. 134 § 1 i art. 135 p.p.s.a., podlegają zawężeniu do granic, w jakich rozpoznał skargę kasacyjną Naczelny Sąd Administracyjny (por. wyrok NSA z 12 kwietnia 2023 r., II OSK 18/23, LEX nr 3560059). Skarżący J. J. przy piśmie z dnia 7 lutego 2024 r. przedłożył odpis księgi wieczystej, z której wynika, że wraz z żoną E. J. są na prawach wspólności ustawowej małżeńskiej współwłaścicielami nieruchomości składającej się z działki nr ew. [...] położonej w L.. Decydującą kwestią dla rozstrzygnięcia było ustalenie, czy nieruchomość składająca się z działki nr ew. [...] położonej w L. znajduje się w zasięgu oddziaływania planowanego przedsięwzięcia. Naczelny Sąd Administracyjny w cytowanym wyżej wyroku wyraził pogląd, że sąd administracyjny nie dokonuje merytorycznej oceny raportu o oddziaływaniu danego przedsięwzięcia na środowisko, lecz tylko kontroluje ustalenia faktyczne dokonane przez właściwe organy. Dlatego też, aby przeprowadzić taką kontrolę, na wstępie przedstawić należy zebrany przez organ materiał dowodowy. Najistotniejsze są sporządzone w sprawie raporty, opinie biegłych i wyjaśnienia złożone przez autora raportu. I tak, w ujęciu chronologicznym, w raporcie opracowanym w 2015 r. przez P. M. podano, że obszar, na który będzie oddziaływać przedsięwzięcie zamyka się w granicach działki nr [...]. W analizie uwzględniono wariant najmniej korzystny tj. uznano, że całość zanieczyszczeń będzie kierowana do atmosfery. Autor raportu wskazał, że analizę wykonano zgodnie z metodyką określoną w rozporządzeniu Ministra Środowiska z dnia 26 stycznia 2010 r. (Dz.U. z 2010 r., nr 16, poz.87). Charakteryzując tę metodykę podał, że uzależnia ona wielkości stężeń zanieczyszczeń w powietrzu m.in. róży wiatrów w analizowanej lokalizacji. Na stronie 26 raportu przedstawiono grafikę róży wiatrów dla stacji meteorologicznej N. S. i podano, że "w obowiązującej metodyce obliczania stanu zanieczyszczenia powietrza atmosferycznego stosuje się różę wiatrów dla N. . Warunki meteorologiczne zostały określone na podstawie danych dostępnych w bibliotece danych meteorologicznych systemu obliczeń rozprzestrzeniania się zanieczyszczeń [...]" v. [...] r. R. S.", użytego do obliczeń. Raport nie zawiera graficznego przedstawienia izolinii stężeń maksymalnych i średnich pyłu PM-10, izolinii stężeń maksymalnych i średnich pyłu PM-2,5, izolinii stężeń maksymalnych i średnich tlenków azotu, izolinii stężeń maksymalnych i średnich fenolu. Z kolei w opinii G. D. - biegłego powołanego przez organ I instancji dla sprawdzenia rzetelności raportu sporządzonego w 2015 r. na stronie 8 wskazano, że "układ róży wiatrów w okolicach L. jest różny od nowosądeckiej. Warunki kształtuje tu inny przebieg i szerokość dolin rzecznych. Potwierdza to także zamieszczony w raporcie, którego dotyczy niniejsza opinia, opis warunków klimatycznych (str.72). Z opisu warunków klimatycznych wynika, że w przedmiotowym obszarze przeważają wiatry z kierunku zachodniego i wschodniego." Biegły wskazał, że w ocenianym raporcie z 2015 r. w róży wiatrów podano, że 5,14 % wiatrów jest z kierunku wschodniego, a według warunków lokalnych parametr ten wynosi 20,9 %. Istotne różnice między różą wiatrów wskazaną w raporcie i według warunków lokalnych występują też w procentowych wskazaniu wiatrów zachodnich. Wyraził przy tym następujący pogląd: "wydaje się, że modyfikacja użytej róży wiatrów znacząco wpłynęłaby na jakość sporządzanej prognozy rozprzestrzeniania się zanieczyszczeń". Nadto biegły wytknął, że zamieszczony w raporcie z 2015 r. rysunek z izoliniami hałasu jest wykresem wygenerowanym przez zastosowany program i umieszczony in extenso. Niewłaściwie zastosowano siatkę obliczeniową o skoku 50 m, a winien on wynosić 15 - 20 m. Dlatego też kategoryczne stwierdzenia raportu o zasięgu oddziaływania przedsięwzięcia nie są w pełni uprawnione. Według biegłego, wobec braku odpowiedniej analizy oddziaływania z gruntu, niewłaściwe jest założenie raportu z 2015 r., że oddziaływanie wariantu alternatywnego (elementy hermetyzujące) będzie mniejsze niż instalacji bez zabezpieczeń. Na stronie 18 opinii biegły stwierdził, że w raporcie bezpodstawnie przyjęto (wobec braku dowodów wynikających z przeprowadzonych analiz), że przedsięwzięcie nie spowoduje oddziaływań poza granicami zakładu. W konkluzji biegły zarzucił, że w ocenianym raporcie brak jest merytorycznego i metodycznego powiązania istniejącej części zakładu wraz z planowaną rozbudową w integralną instalację. Oceny oddziaływania w zakresie zanieczyszczeń powietrza i hałasu odnoszą się bowiem tylko do rozbudowywanej części instalacji. W aktach znajduje się nadto ekspertyza sporządzona w lutym 2019 r. przez W. Ć. E. sp. z o.o. w K., porównująca wyniki raportu z 2015 r. z opinią G. D.. Na stronie 6 znalazła się informacja, że program [...] umożliwia konstrukcję własnej róży wiatrów dla obszaru instalacji. W piśmie z dnia 19.04.2019 r. organ I instancji wezwał inwestora o uzupełnienie i poprawę przedłożonego raportu, w tym m.in. o pełniejsze przedstawienie emisji z zakładu substancji do powietrza - przeprowadzenie dodatkowych obliczeń uwzględniających wszystkie źródła emisji zanieczyszczeń oraz hałasu z ponownym przeanalizowaniem zastosowanych parametrów (współczynnika szorstkości terenu, skoku siatki obliczeniowej, warunków anemologicznych, prawidłowego obliczenia wielkości emisji, przedstawienia spisu i opisu zastosowanych, w celu określenia występującego oddziaływania, metod prognostycznych oraz modeli symulacyjnych i opisowych, na których się owe metody opierają. Organ wezwał nadto, w przypadku wystąpienia w wyniku uzupełnionych i poprawionych obliczeń okoliczności potwierdzających zarzuty opinii technicznej G. D., do odniesienia się do tych zarzutów. W lipcu 2019 r. inwestor przedłożył poprawiony i uzupełniony raport sporządzony przez W. Ć. kierującego zespołem opracowującym raport w ramach firmy E. sp. z o.o. w K.. W załączniku Nr 10 przedstawiono, że obszar, na który będzie oddziaływać przedsięwzięcie zamyka się w granicach działki nr [...]. Na stronie 22 zobrazowano przebieg procesu technologicznego. Na stronie 27 raportu z 2019 r. podano, że nowym źródłem emisji zanieczyszczeń do powietrza będzie proces technologiczny polegający na produkcji masy bitumicznej. Głównym zagrożeniem uciążliwości zapachowych będzie proces dozowania lepiszcza. Planowane wykonanie instalacji uszczelniającej pozwoli na niemal całkowite wyeliminowanie tego problemu. Na karcie 28 autor raportu W. Ć. stwierdził, że z przeprowadzonej analizy wynika, że dotrzymane będą obowiązujące poziomy hałasu. Na stronie 30 raportu wskazano, że woda będzie pobierana tylko do celów socjalno-bytowych, będą wytwarzane jedynie ścieki bytowe, zakład nie będzie wytwarzał ścieków przemysłowych. Na następnej stronie podano, że planowane przedsięwzięcie nie spowoduje zmian w ilości odprowadzanych wód opadowych i roztopowych. W raporcie wyjaśniono również (str.63), że obliczenia przewidywanego poziomu stężeń dla substancji w powietrzu oraz rozprzestrzeniania się emitowanych gazów i pyłów ze źródeł występujących na terenie zakładu przygotowano w oparciu o obowiązujące aktualnie wymagania i przepisy prawne. Wszystkie obliczenia zostały wykonane z uwzględnieniem referencyjnych metodyk modelowania za pomocą licencjonowanej wersji pakietu oprogramowania OPERAT FB, zgodnie z metodyką zawartą w załączniku nr 3 do rozporządzenia z dnia 26 stycznia 2010 r. (Dz.U. z 2010 r. Nr 16 poz.87). Na stronie 68-70 raportu podano założenia do przyjęcia godzinowej wielkości emisji dla poszczególnych emitorów: wskaźników przyjętych przez Krajowy Ośrodek Bilansowania i Zarządzania Emisjami, wskaźników zgodnych z decyzją Starosty L. dnia 28.10.2011 r. oraz wskaźników z opracowań Zakładu [...]. Rzecz jednak w tym, że w decyzji Starosty podano zarówno dopuszczalną emisję, jak również w pkt II.8 decyzji nakazano wyposażenie emitorów objętych pozwoleniem w stanowiska do kontrolnych pomiarów emisji (ewentualnie zastosować tymczasowe rozwiązania umożliwiające przeprowadzenie kontrolnych pomiarów wielkości emisji), czyli nie wiadomo, czy przyjęte założenia dotyczyły emisji maksymalnych, czy też emisji zmierzonych. Na stronie 85 raportu znalazło się enigmatyczne stwierdzenie, że "wykorzystano przekazane przez inwestora materiały, dostępną literaturę techniczną, informacje technologiczne, dokumenty strategiczne, informacje o środowisku przekazane przez GIOŚ, wreszcie doświadczenie projektantów, co jednak jest mało konkretne, a co za tym idzie nieweryfikowalne. W załączniku nr 2, stanowiącym odpowiedź na pismo Burmistrza z dnia 10.04.2019 r., autor operatu podał, że "nie stwierdzono wystąpienia okoliczności potwierdzających pozostałe zarzuty opinii technicznej Pana G. D.". Zauważyć zatem należy, że w załączniku nr 12 raportu z 2019 r. zestawiono udziały poszczególnych kierunków wiatrów i prędkości wiatru w ujęciu rocznym według "róży wiatrów" dla stacji meteorologicznej w N. S.. Treść tego załącznika, tak części graficznej, jak i danych liczbowych obrazujących zestawienie udziałów poszczególnych kierunków wiatru i zestawienie częstości poszczególnych prędkości wiatru w %, jest identyczna z treścią raportu z 2015 r. (k.26). Tymczasem G. D. w swojej opinii sformułował zarzut dotyczący "róży wiatrów", prowadzący do konkluzji, że "modyfikacja użytej róży wiatrów znacząco wpłynęłaby na jakość sporządzanej prognozy rozprzestrzeniania się zanieczyszczeń". W załączniku Nr 15 do raportu z 2019 r. określono izolinie stężeń maksymalnych i średnich pyłu PM-10, izolinie stężeń maksymalnych i średnich pyłu PM-2,5, izolinie stężeń maksymalnych i średnich tlenków azotu, izolinie stężeń maksymalnych i średnich fenolu. Z grafiki tej wynika, że emisja pyłów i substancji występuje również poza granicami działki [...]. W skoroszycie zawierającym odpowiedzi E. sp. z o.o. K. na wezwanie Burmistrza L. z dnia 27.08.2019 r., wobec stwierdzenia omyłek i błędów, poprawiono treść raportu. Zauważyć również należy, że w skoroszycie zawierającym ustosunkowanie się autora raportu z 2019 r. do pisma radnego Miasta L. W. S. ( z dnia 2.03.2020 r.) W. Ć. wyjaśnił, że przy wykorzystaniu programu [...] do opracowania modelu rozprzestrzeniania się zanieczyszczeń gazowych poprawną praktyką jest przyjmowanie najbliższej, dostępnej w bazie danych programu, róży wiatrów. Podał również, że nawet przyjęcie danych ogólnych dla obszaru L., będzie odbiegać od lokalnych warunków występujących w rejonie lokalizacji inwestycji. Organ uzyskał również dowód w postaci opinii naukowej z dnia 24.10.2020 r. sporządzonej przez dr hab. chemii L. P. (k.125 i następne akt administracyjnych), w której zakwestionowano obliczenie emisji do powietrza fenoli lotnych i węglowodorów ropopochodnych jako średniorocznych, podczas gdy właściwe byłyby emisje średnioroczne godzinowe. W takim przypadku emisje byłyby o połowę wyższe w okresie wegetacyjnym, przez co negatywne oddziaływanie na środowisko byłoby adekwatnie większe. Nadto autor opinii, nawiązując do przyjętych w raporcie wskaźników pochodzących z opracowań Zakładu S. , zarzucił, że nie wiadomo, czy pochodzą one z zakładu certyfikowanego oraz że nie wiadomo o jakie opracowania chodzi. Zdaniem opiniującego niezbędne jest podanie źródeł danych i ujawnienie ich treści. W podanym zakresie ustalenia raportu są częściowo błędne i zdecydowanie niepełne, przez co nie powinny być podstawą do wydania decyzji środowiskowej. Raport o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko jest jednym z najważniejszych elementów postępowania w sprawie oceny oddziaływania na środowisko, mającym ułatwić ustalenie wszystkich potencjalnych zagrożeń związanych z realizacją planowanego przedsięwzięcia. W raporcie określa się również obszar objęty oddziaływaniem planowanego przedsięwzięcia na środowisko (art.66 ust.1 w zw. z art.62 ust.1 pkt 1 lit.a) ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko). Skoro zatem dla ustalenia kręgu stron postępowania w sprawie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, innych niż wnioskodawca, konieczne jest ustalenie obszaru objętego oddziaływaniem planowanego przedsięwzięcia na środowisko, weryfikacja przez organ ustaleń raportu w tym zakresie jest niezwykle istotna. Wskazać należy, że rozstrzygnięcie sprawy przez organ administracji musi opierać się na wszechstronnej ocenie całokształtu materiału dowodowego, zgodnie z normami prawa procesowego, a to z art.7 i 77 § 1 i art.80 K.p.a. Nie można tracić z pola widzenia, że raport, jakkolwiek powinien być opracowaniem eksperckim, to jest jednakże dokumentem prywatnym i nie korzysta z domniemań przewidzianych w art. 76 k.p.a. ani nie posiada wzmocnionej mocy dowodowej na równi z opinią biegłego wykonaną na zlecenie organu (art. 84 k.p.a.). Wszakże to inwestor decyduje o wyborze autora raportu oraz finansuje prace nad raportem. Brak jest tu zatem charakterystycznej dla dowodu z opinii biegłego przesłanki obiektywizmu. Organ jest więc nie tylko uprawniony, a wręcz zobowiązany do dokonania samodzielnej oceny, czy raport jest rzetelny, spójny oraz wolny od niejasności i nieścisłości. Raport nie spełniający, bądź to wymagań materialnych, ustalonych w art. 66 ustawy, bądź też wymagań formalnych z art. 75 k.p.a., nie może być uznany za środek dowodowy zgodny z prawem. W kontrolowanej sprawie, jak wynika z uzasadnienia decyzji, ponieważ składający odwołanie nie zostali uznani przez organ pierwszej instancji za strony prowadzonego postępowania, SKO w Nowym Sączu wezwało odwołujących się do wykazania indywidulanego interesu prawnego w sprawie poprzez wskazanie: 1) czy przysługuje im tytuł prawny do nieruchomości położonych w obszarze oddziaływania inwestycji będącej przedmiotem postępowania, 2) o przedłożenie oryginałów lub uwierzytelnionych za zgodność z oryginałem odpisów dokumentów potwierdzających istnienie takiego tytułu prawnego. W odpowiedzi odwołujący się wskazali jedynie, że są właścicielami działki nr ew. [...] obr. [...] w L.. Podkreślić zatem należy, jak już to wskazano w cytowanym wcześniej wyroku NSA sygn. III OSK 950/22, uchylającym wcześniejszy wyrok WSA w tej sprawie, w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego ugruntowany jest zasadny pogląd, że to organ administracji publicznej obowiązany jest z urzędu ustalić, kto ma w danej sprawie interes prawny lub obowiązek. Podstawą ustalenia organu odwoławczego, że odwołującym się nie przysługuje przymiot strony, gdyż ich nieruchomość nie jest położona w obszarze oddziaływania planowanego przedsięwzięcia, była treść raportu z 2019 r. Zgodnie z nim obszar oddziaływania przedsięwzięcia ogranicza się do działki nr ew. [...]. SKO stwierdziło, że przedstawione w raporcie oddziaływania szczegółowe obliczenia emisji zanieczyszczeń do powietrza, emisji hałasu obrazujące zakres i zasięg jego oddziaływania przedsięwzięcia pozwoliły na dokonanie ustalenia, że działka nr ew. [...] obr.[...] w L. znajduje się poza obszarem oddziaływania przedsięwzięcia. Nadto wskazało, że "samo gołosłowne kwestionowanie danych meteorologicznych (tzw. róży wiatrów) przyjętych do obliczeń stanu zanieczyszczenia powietrza, nie poparte żadnym wiarygodnym dowodem, nie uzasadnia kwestionowania wiarygodności danych przedstawionych w specjalistycznym opracowaniu, jakim jest raport o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko". Ze stanowiskiem takim nie sposób się zgodzić. Po pierwsze, zarzut ten nie był gołosłowny. Sformułowany został również przez biegłego powołanego przez organ I instancji G. D., w opinii którego znalazło się stwierdzenie, że modyfikacja użytej róży wiatrów znacząco wpłynęłaby na jakość sporządzanej prognozy rozprzestrzeniania się zanieczyszczeń, czyli również obszaru oddziaływania. Po drugie, organy nie sięgnęły do rozporządzenia Ministra Środowiska z dnia 26 stycznia 2010 r. w sprawie wartości odniesienia dla niektórych substancji w powietrzu (Dz.U.2010.16.87). Przytoczenia zatem wymaga, że rozporządzenie Ministra Środowiska z dnia 26 stycznia 2010 r. wydane zostało na podstawie art.222 ust.2 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. - Prawo ochrony środowiska. Referencyjne metodyki modelowania poziomów substancji w powietrzu określa załącznik nr 3 do rozporządzenia. W załączniku tym (l.p.62 i następne) podano oznaczenia prędkości wiatru na wysokości anemometru, prędkości wiatru na wysokości wylotu emitora, średniej prędkości wiatru w warstwie od geometrycznej wysokości emitora h do efektywnej wysokości emitora H, średniej prędkości wiatru w warstwie od poziomu terenu do efektywnej wysokości emitora H. Zgodnie z pkt 1.4 Emisja - należy ustalić: 1) maksymalną emisję uśrednioną dla jednej godziny - Eg, Ep; 2) średnią emisję dla okresu obliczeniowego (roku, sezonu lub podokresu). Stosownie zaś do pkt 1.5 Dane meteorologiczne - do obliczenia poziomów substancji w powietrzu niezbędne są następujące dane meteorologiczne: 1) statystyka stanów równowagi atmosfery, prędkości i kierunków wiatru (róża wiatrów); 2) średnia temperatura powietrza dla okresu obliczeniowego (roku, sezonu lub podokresu). Statystyki stanów równowagi atmosfery, prędkości i kierunków wiatru oraz średnie temperatury powietrza są opracowane przez państwową służbę meteorologiczną. W obliczeniach zaleca się stosowanie róży wiatrów najbardziej odpowiedniej dla podokresów, przykładowo zimowodziennej, ale dopuszcza się też stosowanie jednej róży wiatrów, przykładowo rocznej dla wszystkich podokresów. Przypomnieć należy, że autor raportu podał, że "wszystkie obliczenia zostały wykonane z uwzględnieniem referencyjnych metodyk modelowania za pomocą licencjonowanej wersji pakietu oprogramowania [...]", zgodnie z przedstawioną wcześniej metodyką. Zatem na marginesie tylko wskazać tylko należy, że z dostępnych danych internetowych wynika, że P. R. S. oferuje pakiet [...], służący do modelowania rozprzestrzeniania zanieczyszczeń w powietrzu atmosferycznym emitowanych ze źródeł punktowych, powierzchniowych i liniowych zgodnie z metodyką określoną w rozporządzeniu Ministra Środowiska w sprawie wartości odniesienia niektórych substancji w powietrzu (Dz.U. z roku 2010 nr 16 poz. 87). W opisie do tego programu podano, że pakiet zawiera róże wiatrów dla całej Polski (z katalogu z 1980 r.) z możliwością ich edycji i drukowania wykresów i zestawień tabelarycznych. Możliwy jest import róż z plików otrzymywanych z IMGW. Jednocześnie w opisie tym wyjaśniono, że dobór właściwej charakterystyki warunków meteorologicznych jest szczególnie ważny w sytuacjach, w których emisja z instalacji może powodować stężenia bliskie wartościom dopuszczalnym. Gdy dla ocenianej lokalizacji nie ma w ogólnodostępnym zbiorze danych wyznaczonej charakterystyki meteorologicznej, i decydujemy się na zastosowanie jednej z dostępnych charakterystyk, wybór ten musi poprzedzać analiza podobieństwa warunków klimatycznych obu miejsc. Ocenić należy co najmniej podobieństwo mezoregionów, ukształtowanie terenu i sąsiedztwo dużych akwenów wodnych. Błąd w wynikach obliczonych stężeń emisyjnych, spowodowany przyjęciem niewłaściwej charakterystyki meteorologicznej, może skutkować nieprawidłową oceną dotrzymania normatywów jakości powietrza atmosferycznego. We wszystkich sytuacjach, kiedy wybór jednej z charakterystyk opracowanych przez państwową służbę meteorologiczną może skutkować ryzykiem błędu w ocenie oddziaływania emisji na jakość powietrza, rekomendujemy zlecenie opracowania charakterystyki warunków meteorologicznych właściwej dla miejsca lokalizacji instalacji. Nawiasem mówiąc omawiany raport odwołuje się do wersji tego programu z 2011 r. Powyższe upoważnia do stwierdzenia, że Kolegium nie podjęło nawet próby oceny zgromadzonego materiału dowodowego w kontekście zarzutu skarżących, że obszar oddziaływania przedsięwzięcia wskazany w raporcie został ustalony na podstawie niewłaściwych danych: róży wiatrów z N. S. i pomiarów hałasu z 2015 r. Również biegły G. D. wytknął, że zamieszczony w raporcie z 2015 r. rysunek z izoliniami hałasu jest wykresem wygenerowanym przez zastosowany program i umieszczony in extenso oraz że niewłaściwie zastosowano siatkę obliczeniową o skoku 50 m, a winien on wynosić 15 - 20 m. Treść tej opinii powinna skłonić organy do zweryfikowania w tym zakresie bezkrytycznie przyjętego raportu i skonfrontowanie wyjaśnień autora raportu z adekwatnymi przepisami. Wreszcie, z wykresów izolinii stężeń pyłu PM-10 znajdujących się w załączniku 15 W-C wynika, że przekraczają one teren działki inwestora, a zatem twierdzenie autora raportu, że obszar oddziaływania przedsięwzięcia zamyka się w granicach działki inwestora , powinno wzbudzić wątpliwości organu. Według załącznika nr 16 hałas również przekracza granice działki inwestora. W grafikach znajdujących się w tym załączniku izolinia wskazująca poziom 50 dB nie jest linią zamkniętą i w kierunku południowym jej zasięg wykracza poza teren objęty mapą. Grafika ta nie przedstawia również przebiegu izolinii odzwierciedlających niższy poziom dźwięku. Powyższe (brak przekroczenia norm hałasu) dało asumpt organowi odwoławczemu do stwierdzenia, że przedstawione w raporcie obliczenia emisji hałasu obrazujące zakres i zasięg oddziaływania przedsięwzięcia pozwoliły na dokonanie ustalenia, że działka nr ew. [...] obr.[...] w L. znajduje się poza obszarem oddziaływania przedsięwzięcia. Tymczasem, jak wskazał NSA w cytowanych wcześniej wiążących wytycznych, z przepisów art. 72 ust. 2 pkt 1, art. 74 ust. 1 pkt 1 i art. 82 ust. 1 pkt 1 lit. b) ustawy środowiskowej wynika, że chodzi o każde oddziaływanie, a nie tylko takie, które przekracza określone normy. Normy i ich ewentualne przekroczenia mają znaczenie dla treści decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, a nie dla posiadania przymiotu strony. Zauważyć należy, że także w zakresie oddziaływań związanych z hałasem autor raportu z 2019 r. nie udzielił na wezwanie organu I instancji pełnej odpowiedzi, czyli konieczności przeanalizowania zastosowanych parametrów (współczynnika szorstkości terenu, skoku siatki obliczeniowej, warunków anemologicznych, przedstawienia opisu zastosowanych w celu określenia występującego oddziaływania metod prognostycznych oraz modeli symulacyjnych i opisowych, na których się owe metody opierają. W załączniku Nr 16 powołano się jedynie na program komputerowy HPZ 2001 Windows - wersja 2012. Organ nie skonfrontował raportu opinią naukową z dnia 24.10.2020 r. sporządzoną przez dr hab. chemii L. P. (k.125 i następne akt administracyjnych), w której zakwestionowano raport w części dotyczącej oddziaływania akustycznego przedsięwzięcia. Organ odwoławczy nie zauważył także, że w uzupełnionym raporcie z 2019 r., wbrew wezwaniu organu I instancji, nie przedstawiono opisu zastosowanych metod prognostycznych oraz modeli symulacyjnych i opisowych, na których się owe metody opierają. Przykładowo, wskazanie na stronie 84 raportu, że "wszystkie obliczenia zostały wykonane z uwzględnieniem referencyjnych metodyk modelowania za pomocą licencjonowanej wersji pakietu oprogramowania "OPERAT FB", zgodnie z metodyką zawartą w załączniku nr 3 do rozporządzenia z dnia 26 stycznia 2010 r. (...) (Dz.U.. Nr 16 poz.87)" nie może być uznane za wyczerpujące ustosunkowanie się do wezwania organu i rzeczywiste wyjaśnienie tej kwestii. Gdyby organ zaznajomił się z przepisami rozporządzenia z dnia 26 stycznia 2010 r. w sprawie wartości odniesienia dla niektórych substancji w powietrzu, zapewne by zauważył, że metodyka opisana w załączniku nr 3 nie przewiduje przyjmowania do obliczeń innej, niż właściwej dla terenu przedsięwzięcia, róży wiatrów. Wręcz przeciwnie, skoro mowa jest o parametrze prędkości wiatru na wysokości wylotu emitora, oznacza to, że winno się dokonywać pomiarów wiatrów występujących dokładnie w miejscu emitora planowanego przedsięwzięcia. Zapoznanie się zaś z opisem programu OPERAT FB pozwoliłoby na weryfikację twierdzenia raportu, że poprawną praktyką jest przyjmowanie najbliższej, dostępnej w bazie danych programu, róży wiatrów. Czynności te należało podjąć, gdyż, jak wyżej przytoczono, w tym zakresie autor raportu z 2019 r. nie udzielił odpowiedzi na wezwanie organu z 19.04.2019 r. Wobec powyższego stwierdzić należy, że odmawiając odwołującym się przymiotu stron, organ nie przeanalizował nawet sprzeczności występujących między cytowanym stanowiskiem G. D. i autora raportu z 2019 r. W. Ć.. Jest to o tyle istotne, że wskazane wyżej okoliczności miały ewidentny wpływ na obliczenia dotyczące emisji zanieczyszczeń do atmosfery, a co za tym idzie - na określenie obszaru oddziaływania zakładu na środowisko. Nie sposób nie wspomnieć i o tym, że wyjaśnienia autora raportu w kwestii przyjętej róży wiatrów, a zaakceptowane przez organy, powinny wzbudzić wątpliwości co do celowości i zasadności dokonywania obliczeń zasięgu emitowanych zanieczyszczeń na podstawie danych innych niż charakteryzujące teren przedsięwzięcia. Wszak z takich danych nie będzie wynikał rzeczywisty, realny wpływ przedsięwzięcia na środowisko, co czyniłoby sporządzenie raportu czynnością mającą jedynie formalnie zadośćuczynić procedurze (w istocie zatem pozorującą przeprowadzenie oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko), a nie taki jest przecież sens przeprowadzenia takiej oceny. W procedurze przeprowadzania oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko chodzi przecież o to, aby rzetelnie określić wpływ przedsięwzięcia na poszczególne komponenty środowiska, w tym wpływ na ludzi i warunki ich życia, a następnie adekwatnie do dokonanych ustaleń określić sposoby zapobiegania bądź zmniejszania negatywnego oddziaływania oraz wskazać metody kontroli realizacji przedsięwzięcia zgodnie z ustalonymi zasadami. Podsumowując, powyższe rozważania prowadzą do konstatacji, że kwestia ustalenia zasięgu oddziaływania planowanego przedsięwzięcia nie została należycie przez organ odwoławczy rozważona. Opierając rozstrzygnięcie wyłącznie na raporcie z 2019 r. organ odwoławczy naruszył zasady prawa procesowego wynikające z art. 7, art. 77 § 1, art. 80 k.p.a., co mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Naczelny Sąd Administracyjny przesądził już, że skoro w niniejszej sprawie skargę na decyzję Kolegium wniósł tylko J. J., którego dotyczy pkt II tej decyzji, to brak było podstaw do uchylenia tej decyzji w pkt I dotyczącym odwołania wniesionego przez E. J., która nie wniosła skargi. Dlatego też, że na podstawie art.145 § 1 pkt 1 lit.c) p.p.s.a. należało orzec jak w punkcie I sentencji. Orzeczenie z punktu II wyroku na oparto na art.151 p.p.s.a. O kosztach orzeczono na podstawie art.200 p.p.s.a.