II SA/Kr 1010/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Monika Niedźwiedź po rozpoznaniu w dniu 8 stycznia 2026 r. na posiedzeniu niejawnym skarg A. F. na uchwałę nr XII/183/2015 Rady Miasta Zakopane z dnia 3 września 2015 r. w sprawie utworzenia parku kulturowego pod nazwą "Park Kulturowy obszaru ulicy Krupówki" postanawia 1. odrzucić skargi, 2. zwrócić skarżącemu wpis w wysokości 600 (słownie: sześćset) złotych.

Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935 – dalej jako "p.p.s.a."), sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa objęta skargą pomiędzy tymi samymi stronami jest w toku lub została już prawomocnie osądzona. Jak wskazuje się w judykaturze i doktrynie o istnieniu stanu sprawy w toku, bądź powagi rzeczy osądzonej (res iudicata) przesądza tożsamość elementów podmiotowych oraz przedmiotowych sprawy. Tożsamość podmiotowa dotyczy podmiotu będącego adresatem praw lub obowiązków. Tożsamość przedmiotowa ma zaś miejsce wówczas, gdy identyczna jest treść tych praw i obowiązków oraz ich podstawa prawna, a także faktyczna. Istotą przedmiotowego uregulowania jest wprowadzenie reguły, że w tej samej sprawie między tymi samymi stronami skarga przysługuje tylko raz, dlatego nie można w tej samej sprawie wszcząć nowego (ponownego) postępowania sądowoadministracyjnego między tymi samymi stronami. Z tego względu wyłączona jest dopuszczalność skutecznego wniesienia kolejnej skargi na ten sam akt administracyjny, bądź o to samo działanie lub bezczynność, albo przewlekłość organu administracji. Istotne w sprawie jest również to, że stosownie do art. 101 ust. 2 ustawy o samorządzie gminnym, nie można wnieść skargi na uchwałę organu jednostki samorządu terytorialnego, jeżeli w kwestii zgodności tej uchwały z prawem orzekał już sąd administracyjny i skargę oddalił. Mamy wówczas do czynienia ze szczególnym przypadkiem powagi rzeczy osądzonej. Jak się podnosi w orzecznictwie sądów administracyjnych, powaga rzeczy osądzonej, o której stanowi art. 101 ust. 2 ustawy o samorządzie gminnym, oznacza, że jeżeli o legalności aktu prawa miejscowego orzekał już sąd administracyjny i skargę oddalił, to sąd ten orzekając później, jest związany dokonanymi wcześniej ocenami w zakresie, o którym mowa, a kolejną skargę może rozpoznać w granicach, w jakich nie była rozpoznawana wcześniej. Przedmiotem niniejszej skargi jest uchwała nr XII/183/2015 Rady Miasta Zakopane z dnia 3 września 2015 r. w sprawie utworzenia parku kulturowego pod nazwą "Park Kulturowy obszaru ulicy Krupówki". Jest to kolejna skarga A. F. na ww. uchwałę. Poprzednia skarga została wcześniej rozstrzygnięta prawomocnym wyrokiem NSA z dnia 5 września 2019 r. sygn. akt II OSK 1803/19. Między sprawami zachodzi nie tylko tożsamość podmiotowa i przedmiotowa, ale w sprawach tych podniesiono w zasadzie tożsame zarzuty. Skoro w innej sprawie sądowoadministracyjnej prawomocnie rozstrzygnięto skargę A. F., to zaistniał stan powagi rzeczy osądzonej (res iudicata), uniemożliwiający wyrokowanie w przedmiotowej sprawie w zakresie, w jakim oddalono wcześniejszą skargę. Mając powyższe na uwadze Sąd odrzucił skargi, na podstawie art. 58 § 1 pkt 4 p.p.s.a. O zwrocie wpisu w wysokości 600 zł orzeczono w pkt 2 sentencji na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.