II SA/Kr 1002/23

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Jacek Bursa Sędzia WSA Joanna Człowiekowska (spr.) Asesor WSA Anna Kopeć po rozpoznaniu w dniu 19 października 2023 r. na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym sprawy ze skargi Towarzystwo P. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Krakowie z dnia 30 czerwca 2023 r. znak: SKO.Oś/4170/250/2023 w przedmiocie odmowy dopuszczenia do udziału w postępowaniu I. uchyla zaskarżone postanowienie, II. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Krakowie na rzecz strony skarżącej kwotę 100 (sto) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.

Postanowieniem z dnia 9 maja 2023 r. znak: WS-05.6131.2.294.2022.AG, działając na podstawie art. 31 § 2, w związku z art. 31 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2023 r. poz. 775) Prezydent Miasta Krakowa, odmówił dopuszczenia organizacji społecznej - Towarzystwo P. do udziału na prawach strony w postępowaniu administracyjnym w sprawie wydania decyzji zezwalającej na usunięcie drzew z terenu nieruchomości przy nieruchomości przy ul. [...] (dz. nr [...], [...],[...] obr. 49 Podgórze) kolidujących z budową wewnętrznej drogi dojazdowej wraz z naziemnymi miejscami postojowymi, chodnikami i utwardzeniem oraz skarpami, murami oporowymi i schodami terenowymi, a także instalacjami: oświetleniem terenu, kanalizacji deszczowej wraz ze zbiornikami retencyjnymi, a także likwidacją odcinka nieczynnej sieci kanalizacji teletechnicznej oraz odcinków nieczynnej instalacji kanalizacji sanitarnej i wodociągowej na działkach nr ewid. [...],[...],[...],[...],[...], [...],[...],[...], [...], [...] obr. 49 - Podgórze, położonych przy ul. [...] w Krakowie. W uzasadnieniu postanowienia organ podał, że wnioskiem z dnia 20 kwietnia 2023 r. znak: Ldz. 126/Tn ROP/2023 r. organizacja społeczna Towarzystwo P. zwróciła się o dopuszczenie do udziału na prawach strony w opisanym wyżej postępowaniu administracyjnym. Pismem z dnia 21 kwietnia 2023 r. znak: [...], na podstawie art. 50 § 1, art. 77 § 1 oraz art. 31 k.p.a wezwano wnioskodawcę do wykazania powiązania celów statutowych z przedmiotowym wnioskiem tj. przedstawienia argumentów wykazujących istnienie interesu społecznego jaki powinien być chroniony poprzez udział organizacji w przedmiotowym postępowaniu. Pismem z dnia 6 maja 2023 r. Towarzystwo P. poinformowało, że sprawa dotycząca usuwania drzew dotyczy interesu społecznego ze względu na społeczną rolę drzew w oczyszczaniu powietrza i kształtowania mikroklimatu oraz że w interesie społecznym jest w przypadku usunięcia drzew zapewnienie odpowiedniej kompensacji przyrodniczej i naliczenie (lub nienaliczenie) opłat za usuniecie drzew. Organ wskazał, że przepis art. 31 § 1 pkt 2 k.p.a. uzależnia możliwość dopuszczenia organizacji społecznej do udziału w postępowaniu na prawach strony od spełnienia kumulatywnie dwóch przesłanek: a) jest to uzasadnione celami statutowymi tej organizacji oraz b) przemawia za tym interes społeczny. Spełnienie ww. warunków podlega ocenie właściwego organu administracji. Organizacja społeczna powinna zatem wykazać zasadność udziału w postępowaniu, ponieważ jej udział w sprawie nie jest obojętny dla stron, zwłaszcza gdy reprezentują przeciwstawne interesy. Organizacja powinna też wykazać, że istnieje merytoryczne powiązanie między przedmiotem sprawy a osiągnięciami, specjalizacją działania, a nie tylko celami organizacji społecznej. Mając na uwadze powyższe organ zbadał czy istnieje merytoryczne powiazanie przedmiotu postępowania z celami i zakresem działania (przedmiotem działalności) organizacji społecznej. Organ ustalił, że celem ww. organizacji zgodnie z §6 statutu jest ochrona przyrody, środowiska, zwierząt, krajobrazu oraz - zgodnie z §7 podejmowanie działań interwencyjnych, udział w postępowaniach administracyjnych i sądowych. W konsekwencji powyższych ustaleń organ stanął na stanowisku, że związek taki istnieje. Oceniając drugą przesłankę, organ nie dostrzegł interesu społecznego, przemawiającego za udziałem ww. organizacji na prawach strony w przedmiotowym postępowaniu. Jak podał, planowana inwestycja nie wpłynie znacząco na dotychczasowe walory terenu objętego wnioskiem, tym samym nie uszczupli walorów przyrodniczych i środowiskowych terenu i nie wpłynie negatywnie na jakość życia okolicznych mieszkańców. Teren ten i tak był bowiem dla nich niedostępny i mało atrakcyjny w kontekście jego zurbanizowania. Nadto Towarzystwo P. z siedzibą w K. nie wskazało żadnych argumentów przemawiających za koniecznością ochrony interesu społecznego. Tymczasem organizacja winna wykazać i dowieść, ze względu na jakie konkretne walory przyrodnicze działki objętej wnioskiem w interesie społeczności pozostaje udział organizacji społecznej w postępowaniu i sprawowaniu przez nią wzmożonej kontroli urzeczywistniającej ochronę środowiska. Samo wskazanie, iż drzewa pełnią ważną rolę w środowisku pozostaje niewystarczające. Nie można jednakże rozumieć interesu społecznego jedynie w kategoriach interesów państwa czy społeczności globalnej, obejmującej ogół społeczeństwa lub wielkie grupy społeczne. Argumenty przytoczone we wniosku z dnia 20 kwietnia 2023 r. (znak: Ldz. 126/TnROP/2023 r.) jeśli by uznać je za prawidłowe, przemawiałyby za udziałem każdej organizacji ekologicznej w każdym postępowaniu dotyczącym uzyskania decyzji zezwalającej na usunięcie drzew lub krzewów. Nadto sformułowania zawarte we wniosku mają ogólny charakter i nie można z nich wyprowadzić konkretnych konkluzji dotyczących realiów przedmiotowego postępowania. Ponadto, zdaniem organu sama chęć uczestnictwa w procesie decyzyjnym czy zainteresowanie lokalnej społeczności nie może być utożsamiana z interesem społecznym, a przyjęte z góry założenie, że organy administracji publicznej mogą wydać wadliwe rozstrzygnięcie w przedmiocie zezwolenia na usunięcie drzew, co wynika niejako z treści pisma z dnia 6 maja 2023 r. Na powyższe postanowienie zażalenie wniosło Towarzystwo P. Postanowieniem z dnia 30 czerwca 2023 r. SKO.OS/4170/250/2023, działając na podstawie art. 31 § 1 pkt 2 i § 2 i art. 138 § 1 pkt 1 i art. 144 k.p.a. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Krakowie utrzymało w mocy postanowienie organu I instancji. Kolegium podzieliło pogląd organu I instancji, że złożony wniosek nie przemawia za dopuszczeniem organizacji społecznej do udziału w postępowaniu, ponieważ w sprawie nie wykazano w sposób wystarczający zagrożenia dla interesu społecznego. Planowana inwestycja, polegająca na budowie drogi wewnętrznej wraz z miejscami postojowymi dla powstającego osiedla nie wpłynie znacząco na dotychczasowe walory terenu objętego wnioskiem, tym samym nie uszczupli walorów przyrodniczych i środowiskowych terenu i nie wpłynie negatywnie na jakość życia okolicznych mieszkańców ponieważ i tak teren ten był dla nich niedostępny i mało atrakcyjny w kontekście jego zurbanizowania. Jeśli chodzi o podniesione zarzuty zażalenia, to według organu odwoławczego przedstawiają one szereg twierdzeń o ogólnym charakterze, nie odnoszących się lub w niewystarczającym stopniu odnoszących się do stanu faktycznego sprawy, do której składany jest wniosek. Tymczasem organizacja społeczna winna wykazać i dowieść, ze względu na jakie konkretne walory przyrodnicze działki objętej wnioskiem w interesie społeczności pozostaje jej udział w postępowaniu i sprawowaniu przez nią wzmożonej kontroli urzeczywistniającej ochronę środowiska. Samo wskazanie, iż drzewa pełnią ważną rolę w środowisku pozostaje niewystarczające. Nie można jednakże rozumieć interesu społecznego jedynie w kategoriach interesów państwa czy społeczności globalnej, obejmującej ogół społeczeństwa lub wielkie grupy społeczne. Odnosząc się do zarzutu wydania postanowienia odmownego, pomimo że przedmiotowa sprawa jest przedmiotem obrad Zespołu Zadaniowego ds. Zieleni, Kolegium podniosło, że polecenie Służbowe nr 2 Dyrektora Wydziału Kształtowania Środowiska z dnia 26 września 2019 r. wprowadzające Standardy postępowania przy rozpatrywaniu wniosków o wydanie zezwolenia na usunięcie drzew jest aktem wewnętrznego kierownictwa, którego treść nie stanowi przedmiotu weryfikacji organu odwoławczego jako podstawy do konkretyzacji stosunku administracyjnego pomiędzy organem a stroną postępowania (podmiotem na prawa strony). Ponadto w ocenie Kolegium – podobnie jak organu I instancji sama chęć uczestnictwa w procesie decyzyjnym, czy zainteresowanie lokalnej społeczności, nie może być utożsamiana z interesem społecznym. Również przyjęte z góry założenie, że organy administracji publicznej mogą wydać wadliwe rozstrzygnięcie w przedmiocie zezwolenia na usunięcie drzew nie uzasadnia zaistnienia przesłanki interesu społecznego warunkującej dopuszczenie organizacji społecznej do jego udziału. Na powyższe postanowienie Towarzystwo P. w K. złożyło skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie. Strona skarżąca podniosła, że drzewa pełnią szczególną rolę w kształtowaniu różnorodności biologicznej. Drzewa stanowią interes publiczny, ponieważ są ważne dla wszystkich - nie tylko dla przyrody. Podczas upałów uwalniają wodę w procesie parowania, co przyczynia się do obniżenia temperatury otoczenia nawet o 11 stopni. Eliminują do 75% zapylenia, redukują do 98% azotanów i dezaktywują do 70% metali ciężkich. Zadrzewienia tworzą także naturalne ekrany akustyczne, łagodzą stres, wzbogacają estetykę otoczenia, przyczyniają się do wzrostu cen nieruchomości oraz zwiększają potencjał gospodarczy miast. W dobie zmian klimatycznych i ekstremalnych wydarzeń pogodowych duże drzewa są kluczowe. Sąsiedztwo drzew podwyższa i łagodzi skutki suszy - chroni glebę i uprawy przed wysuszającym wiatrem i stymuluje opady deszczu. Drzewa znacząco zwiększają wsiąkanie wody opadowej i jej retencję - łagodząc skutki nawalnych deszczy. Zapewniają schronienie owadom zapylającym i ptakom żywiącym się szkodnikami upraw, są pożytkiem dla pszczół. Wobec dokonujących się na naszych oczach zmian klimatycznych, stanowią polisę ubezpieczeniową, jako stabilizator warunków atmosferycznych. W kontekście zmian klimatycznych, zmieniły się warunki, w jakich drzewa zaczęły rosnąć i do których są przystosowane, a że życie drzewa trwa długo, nie można ich szybko zastąpić nowymi. Zadrzewienia posiadają znaczący potencjał ograniczania zawartości gazów cieplarnianych w atmosferze. Mogą akumulować w glebie aż do 20 ton dwutlenku węgla na hektar na rok Jednocześnie są bardzo ważnym elementem krajobrazu, umożliwiającym adaptację do obserwowanych i prognozowanych zmian klimatu. Zdaniem strony skarżącej wszystkie sprawy dotyczące usuwania drzew dotyczą interesu społecznego ze względu na społeczną rolę drzew w oczyszczaniu powietrza i kształtowaniu mikroklimatu oraz krajobrazu. W interesie społecznym jest więc w przypadku usunięcia drzew i krzewów zapewnienie odpowiedniej kompensacji przyrodniczej zgodnie z art. 3 ustawy Prawo ochrony środowiska rozumianej jako się przez to zespół działań obejmujących w szczególności roboty budowlane, roboty ziemne, rekultywację gleby, zalesianie, zadrzewianie lub tworzenie skupień roślinności, prowadzących do przywrócenia równowagi przyrodniczej lub tworzenie skupień roślinności, prowadzących do przywrócenia równowagi przyrodniczej na danym terenie, wyrównania szkód dokonanych w środowisku przez realizację przedsięwzięcia i zachowanie walorów krajobrazowych. W interesie społecznym jest niedopuszczenie do sytuacji, w której dojdzie do powstania nieodwracalnych zmian w otoczeniu. Podniesiono, że środowisko jest wartością wspólną dla całego społeczeństwa, natomiast jego ochrona, gwarantowana w Konstytucji Rzeczypospolitej, leży w interesie społecznym. W niniejszej sprawie trudno nie zauważyć, że cele statutowe Towarzystwa pozostają w bardzo ścisłym związku z przedmiotem postępowania, co wskazywałoby, że istnieje także interes społeczny. Interes społeczny zawsze przemawia za tym, aby organizacja podejmowała działalność podyktowaną jej statutowymi celami (Wacław Dawidowicz, Postępowanie administracyjne, Zarys wykładu, Warszawa 1983, s.80). Zatem skoro organizacja społeczna została powołana aby chronić przyrodę to interes społeczny przemawia właśnie za tym, żeby mogła ta organizacja uczestniczyć w postępowaniach, które mogą doprowadzić do negatywnych skutków w środowisku. W interesie społecznym jest wiec niedopuszczenie do sytuacji, w której dojdzie do niekorzystnych zmian w środowisku. Tym bardziej, że w przedmiotowej sprawie nie chodzi o usunięcie pojedynczego drzewa, ale aż 96 drzew. Sprawa dotycząca usuwania drzew dotyczy interesu społecznego ze względu na społeczną rolę drzew w oczyszczaniu powietrza i kształtowaniu mikroklimatu. Zaś w interesie społecznym jest zapewnienie odpowiedniej kompensacji przyrodniczej i naliczenie (lub nienaliczenie) opłat za usunięcie drzew, orzeczenie o nakazie wykonania nasadzeń zastępczych. W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy podtrzymał swoje dotychczasowe stanowisko i wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Sprawa została rozpoznana w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym, w składzie trzech sędziów, na podstawie art. 119 pkt 3 w zw. z art. 120 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. 2023 r. poz. 1634, dalej: p.p.s.a.). Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz. U. z 2022 r. poz. 2497) oraz art. 3 § 1 p.p.s.a. sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W ramach tej kontroli sąd bierze pod uwagę wszelkie naruszenia prawa, wszystkie przepisy, które powinny znaleźć zastosowanie w rozpoznawanej sprawie, niezależnie od żądań i wniosków podniesionych w skardze - w granicach sprawy, wyznaczonych przede wszystkim rodzajem i treścią zaskarżonego aktu, stosownie do art. 134 § 1 p.p.s.a. Z istoty kontroli wynika również, że zgodność z prawem zaskarżonej decyzji lub postanowienia podlega ocenie przy uwzględnieniu stanu faktycznego i prawnego istniejącego w dacie podejmowania zaskarżonego aktu. Na podstawie art. 145 § 1 p.p.s.a. uwzględnienie skargi na decyzję lub postanowienie następuje w przypadku naruszenia prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy (pkt 1 lit. a), naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego (pkt 1 lit. b) lub innego naruszenia przepisów postępowania, jeśli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy (pkt 1 lit. c); a także w przypadku stwierdzenia przyczyn powodujących nieważność aktu lub wydanie go z naruszeniem prawa (pkt 2 i pkt 3). W przypadku uznania, że skarga nie ma uzasadnionych podstaw, podlega ona oddaleniu na podstawie art. 151 p.p.s.a. Skarga okazała się zasadna. Instytucję dopuszczenia organizacji społecznej do udziału w postępowaniu administracyjnym reguluje art. 31 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. 2023 r., poz. 1634, dalej: k.p.a.), zgodnie z którym organizacja społeczna może w sprawie dotyczącej innej osoby występować z żądaniem: 1) wszczęcia postępowania, 2) dopuszczenia jej do udziału w postępowaniu, jeżeli jest to uzasadnione celami statutowymi tej organizacji i gdy przemawia za tym interes społeczny. Organ administracji publicznej, uznając żądanie organizacji społecznej za uzasadnione, postanawia o wszczęciu postępowania z urzędu lub o dopuszczeniu organizacji do udziału w postępowaniu. Na postanowienie o odmowie wszczęcia postępowania lub dopuszczenia do udziału w postępowaniu organizacji społecznej służy zażalenie (§ 2). Definicję pojęcia organizacji społecznej zawiera art. 5 § 2 pkt 5 k.p.a. określając kategorie podmiotów mieszczących się w pojęciu organizacji społecznych, poprzez wymienienie: organizacji zawodowych, samorządowych, spółdzielczych i "innych organizacji społecznych". Jasnym jest, że definicja ta nie wskazuje w sposób nawet przybliżony cech, którymi powinien charakteryzować się tego rodzaju podmiot. Trzeba zatem, za poglądami wyrażonymi w literaturze przyjąć, że "przez organizacje społeczne należy rozumieć wszelkie trwałe zrzeszenia osób fizycznych i prawnych powołane do wypełniania określonych, ważnych społecznie celów, posiadające stałą więź organizacyjną, niewchodzące w skład aparatu organów administracji publicznej, zarówno rządowej, jak i samorządowej" (M. Romańska, w: H. Knysiak-Sudyka (red.), "Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz", Warszawa 2019, s. 304). W sprawie bezsporne pozostaje, że istnieje związek między celami statutowymi Towarzystwo P. a przedmiotem postępowania. Natomiast organy orzekające w sprawie w pierwszej i drugiej instancji uznały, że nie została w sprawie spełniona przesłanka, zgodnie z którą za dopuszczeniem organizacji społecznej do udziału w postępowaniu przemawia interes społeczny. Pojęcie "interesu społecznego" jest pojęciem nieostrym (niedookreślonym), zwanym również klauzulą generalną. Ze swej istoty pojęcie takie nie ma ogólnej definicji ustawowej, wobec czego wypełnienie treścią, nadanie mu znaczenia w okolicznościach konkretnej sprawy należy do organu administracji publicznej. Interes społeczny nie może być zatem traktowany w sposób abstrakcyjny, w oderwaniu od konkretnej sprawy, gdyż nie jest pojęciem stałym i jednolitym (tak: H. Knysiak-Sudyka, w: H. Knysiak-Sudyka (red.), "Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz", Warszawa 2019, s. 130 oraz podana tam literatura). Pojęcie interesu społecznego, ze względu na swoją niedookreśloność, jest więc traktowane jako kategoria luzu decyzyjnego przyznanego organowi administracji. Ta swoboda decyzyjna organu nie jest nieograniczona. Treść pojęcia nieoznaczonego, któremu organ nadaje sens i znaczenie, musi opierać się o wartości istotne w systemie prawnym, jak też wartości istotne w kontekście rozpatrywanej sprawy, istotne ze względu na ratio legis aktu prawnego, na tle którego rozstrzygana jest sprawa administracyjna, cele i zadania, jakie ustawodawca pragnął osiągnąć przez określoną regulację itp. (Por. T. Woś, "Obowiązek uwzględniania interesu społecznego i słusznego interesu obywateli w toku postępowania administracyjnego (art. 7 in fine k.p.a.)", KSP 1987/20). Dokonana przez organ administracji publicznej interpretacja pojęcia interesu społecznego podlega kontroli sądu administracyjnego. Stanowi ona bowiem element wykładni norm prawnych, która w całości podlega tej weryfikacji w ramach badania zgodności z prawem zaskarżonego aktu. Sąd podziela stanowisko wyrażone w orzecznictwie sądowoadministracyjnym, zgodnie z którym pojęcie interesu publicznego (społecznego) " jest pojęciem szerokim i nieostrym, nie ulega jednak wątpliwości, że obejmuje ono interes ogółu (określonej wspólnoty), a nie jedynie interesy indywidualne. Warto zwrócić uwagę, że w doktrynie przyjmuje się, że "jest w interesie indywidualnym" bądź "jest w interesie ogółu" oznacza, że wyprowadzona z danego stanu obiektywnego określona korzyść przypada jednostce względnie całemu społeczeństwu. O ile zatem interes indywidualny jest relacją pomiędzy jakimś stanem obiektywnym a oceną tego stanu z punktu widzenia korzyści, jaką on przynosi lub może przynieść jednostce, to interes ogółu oznacza relację między jakimś stanem obiektywnym a oceną tego stanu z punktu widzenia korzyści, jaką on przynosi lub może przynieść ogółowi" (wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 8 lutego 2019 r., sygn. akt I OSK 770/17, orzeczenia.nsa.gov.pl). Przenosząc powyższe na okoliczności rozpatrywanej sprawy, zdaniem Sądu, organy nie rozważyły w sposób wyczerpujący i nie oceniły w sposób właściwy, czy w świetle przesłanek i celów z art. 31 § 1 pkt 2 k.p.a. Towarzystwo powinno zostać dopuszczone do udziału w postępowaniu, którego przedmiotem jest zezwolenia na usunięcie drzew z terenu nieruchomości przy ul. [...] (dz. nr [...], [...], [...] obr. 49 Podgórze) kolidujących z budową wewnętrznej drogi dojazdowej. Skarżące Towarzystwo podnosiło w toku postępowania, że sprawa z zakresu usuwania drzew dotyczy interesu społecznego ze względu na społeczną rolę drzew w oczyszczaniu powietrza i kształtowania mikroklimatu. Podnoszono, że w interesie społecznym jest w przypadku usunięcia drzew zapewnienie odpowiedniej kompensacji przyrodniczej i naliczenie (lub nienaliczenie) opłat za usunięcie drzew. Podnoszono też, że wycięcie drzew jest związane z realizacją inwestycji mieszkaniowej, jak też, że sprawa jest przedmiotem obrad Zespołu ds. zieleni powołanego przez Prezydenta Miasta Krakowa. Zespół ten zapoznaje się sprawami usuwania drzew tylko w sytuacjach wyjątkowych, dotyczących drzew o wyjątkowych walorach przyrodniczych lub społecznych. Zauważyć należy, że argumentacja organów, w zakresie interesu społecznego, skupia się na deprecjonowaniu argumentacji zawartej we wniosku oraz walorów terenu objętego wnioskiem, m.in. przez wskazanie, że planowana inwestycja nie uszczupli walorów przyrodniczych i środowiskowych terenu i nie wpłynie negatywnie na jakość życia okolicznych mieszkańców, oraz przez wskazanie, że teren ten i tak był dla mieszkańców niedostępny i "mało atrakcyjny w kontekście jego zurbanizowania". Twierdzenia te są całkowicie gołosłowne i nie odnoszą się one do przedmiotu postępowania, którym jest wycięcie kilkudziesięciu drzew. W ocenie Sądu nie można pomijać tego, że we wniosku, a następnie w zażaleniu Towarzystwo zamieściło argumentację dotyczącą funkcji drzew w środowisku. Oczywiście, argumentacja ta jest ogólna, ale też dotyczy uniwersalnych walorów drzew. Z argumentacji tej wynika m.in., że walorem drzew nie jest tylko możliwość dostępu do terenu, na którym drzewa się znajdują, np. parku czy lasu, ale także, a może przede wszystkim ich właściwości, które przyczyniają się np. do zapobiegania lub zmniejszania smogu, mają wpływ na jakość życia ludzi, stan ich zdrowia fizycznego i psychicznego. Nie jest też jasne, jaki związek upatrują organy miedzy zurbanizowaniem terenu a jego walorami przyrodniczymi, w kontekście rozpatrywanej sprawy. Zdaniem Sądu urbanizacja, rozumiana jako koncentracja zabudowy i ludności w określonych obszarach, nie stoi w sprzeczności z dążeniem do zapewnienia zachowania istniejących drzew, a w przypadku ich koniecznej wycinki – do zapewnienia odpowiedniej kompensacji przyrodniczej. Finalnie trzeba również zauważyć, że ustalając elementy składowe pojęcia interesu społecznego, a więc wartości, które mogą być brane pod uwagę przy wykładni tego pojęcia, można do nich zaliczyć racjonalnie pojmowaną społeczną kontrolę nad postępowaniami w sprawie zezwolenia na usunięcie drzew. Ma to znaczenie o tyle, że stronami w tego rodzaju postępowaniach są jedynie podmioty zainteresowane usunięciem drzew. Wobec powyższego rzeczą organu będzie ponowne przeanalizowanie sprawy i wniosku Towarzystwo P. o dopuszczenie go do udziału w postępowaniu w sprawie zezwolenia na usunięcie drzew, pod kątem przesłanki interesu społecznego, o której mowa w art. 31 §1 k.p.a., w szczególności celem ustalenia, czy wartości podane przez stronę skarżącą mieszczą się w pojęciu interesu społecznego i czy tak rozumiany interes społeczny przemawia za dopuszczeniem strony skarżącej do udziału postępowaniu, z uwzględnieniem oceny prawnej dokonanej w niniejszym wyroku. Biorąc pod uwagę powyższe należało uchylić zaskarżone postanowienie na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a., o czym Sąd orzekł jak w punkcie I sentencji wyroku. O kosztach postępowania Sąd orzekł w pkt. II na podstawie art. 200 i 205 § 1 p.p.s.a.