II SA/Ke 969/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jacek Kuza, Sędziowie Sędzia WSA Magdalena Chraniuk-Stępniak, Sędzia WSA Beata Ziomek (spr.), Protokolant Starszy sekretarz sądowy Sebastian Styczeń, po rozpoznaniu w dniu 5 kwietnia 2017r. na rozprawie sprawy ze skargi J. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 14 września 2016r. znak: [...] w przedmiocie cofnięcia uprawnień diagnosty p o s t a n a w i a zawiesić postępowanie sądowoadministracyjne.

II SA/Ke 969/16 Uzasadnienie Decyzją z dnia 14 września 2016 r., znak: [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze, po rozpatrzeniu odwołania J. S., utrzymało w mocy wydaną z upoważnienia Starosty decyzję z dnia 15 lipca 2016 r. znak: [...] orzekającą o cofnięciu uprawnień diagnosty nr [...] wydanych w dniu 2.10.2006 r. J. S.. W uzasadnieniu organ podał, że materialnoprawną podstawą rozstrzygnięcia był art. 84 ust. 3 pkt 2 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym (Dz.U. z 2012 r., poz. 1137 ze zm.). W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach J. S. zarzucił naruszenie art. 84 ust. 3 pkt 2 cyt. ustawy m.inn. poprzez naruszenie konstytucyjnych zasad proporcjonalności i ne bis in idem, polegające na dwukrotnym ukaraniu za ten sam czyn. W odpowiedzi na skargę Kolegium wniosło o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), zwanej dalej "Ppsa", sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego, przed Trybunałem Konstytucyjnym lub przed Trybunałem Sprawiedliwości Unii Europejskiej. Zawieszając postępowanie w niniejszej sprawie Sąd wziął pod uwagę okoliczność przedstawienia przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu Trybunałowi Konstytucyjnemu, postanowieniem z dnia 19 maja 2016 r., sygn. akt III SA/Po 1167/15, na podstawie art. 193 Konstytucji RP, następującego pytania prawnego: "Czy przepis art. 84 ust. 3 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. – Prawo o ruchu drogowym (Dz.U. z 2012 r. poz. 1137 ze zm.) w zakresie w jakim nakłada na starostę obowiązek cofnięcia diagnoście uprawnienia do wykonywania badań technicznych bez uwzględnienia okoliczności podmiotowych i przedmiotowych – jest zgodny z art. 65 ust. 1 w zw. z art. 31 ust. 3 oraz art. 2 Konstytucji RP z dnia 2 kwietnia 1997 r. (Dz. U. Nr 78, poz. 483 ze zm.)." Sprawa ta została zarejestrowana w Trybunale Konstytucyjnym pod sygn. akt P 16/16. Na gruncie niniejszej sprawy przedmiotem kontroli sądowej jest decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego utrzymująca w mocy decyzję organu I instancji cofającą uprawnienia diagnosty. Podstawę materialnoprawną zaskarżonej decyzji stanowił m. in. przepis art. 84 ust. 3 pkt 2 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. – Prawo o ruchu drogowym. W ocenie Sądu należało uznać, że skoro przedmiotem pytania skierowanego do Trybunału Konstytucyjnego jest kwestia zgodności z Konstytucją RP przepisu stanowiącego podstawę materialnoprawną zaskarżonej decyzji, to rozstrzygnięcie zawisłej przed tutejszym Sądem sprawy w pełni zależne jest od wyniku postępowania zainicjowanego pytaniem do Trybunału Konstytucyjnego. Mając na uwadze powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w postanowieniu, na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 Ppsa.