II SA/Ke 96/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jacek Kuza (spr.), , , po rozpoznaniu w dniu 5 maja 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku I. R. o podjęcie zawieszonego postępowania w sprawie z jej skargi na decyzję Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. z dnia [...] r. znak: [...] w przedmiocie specjalnego zasiłku opiekuńczego p o s t a n a w i a: odmówić podjęcia zawieszonego postępowania.

Postanowieniem z dnia 6 marca 2014 r. Sąd zawiesił postępowanie sądowe w niniejszej sprawie z powodu sprawy zawisłej przed Trybunałem Konstytucyjnym pod sygn. P 1/14. Wnioskiem z dnia 11 kwietnia 2014 r. I. R. wniosła o podjęcie zawieszonego postępowania sądowego wskazując, że wniosek ten jest zasadny ze względu na podjęcie przez Sejm Rzeczpospolitej Polskiej i zatwierdzenie przez Senat ustawy z dnia 3 kwietnia 2014 r. Jednocześnie skarżąca wniosła o przyznanie jej zasiłku opiekuńczego wraz z odsetkami ustawowymi za okres od lipca 2013 r. do dnia wypłaty w wysokości zasiłku pielęgnacyjnego dla rodziców sprawujących opiekę nad niepełnosprawnymi dziećmi. Wniosek o podjęcie zawieszonego postępowania nie zasługuje na uwzględnienie, ponieważ nie ustała przyczyna jego zawieszenia. Ustawa z dnia 4 kwietnia 2014 r. o ustaleniu i wypłacie zasiłków dla opiekunów, na którą powołała się skarżąca w uzasadnieniu swojego wniosku, nie została jeszcze ogłoszona w Dzienniku Ustaw, co zgodnie z art. 88 Konstytucji jest warunkiem wejścia jej w życie. Do momentu jej ogłoszenia nie jest ona obowiązującym prawem, a w konsekwencji nie może wywoływać skutków prawnych. Przede wszystkim jednak ustawa z dnia 4 kwietnia 2014 r. nie ma wpływu na rozstrzygnięcie niniejszej sprawy, gdyż jak wynika z jej projektu określa ona warunki nabywania oraz zasady ustalania zasiłków dla osób, które utraciły prawo do świadczenia pielęgnacyjnego. Tymczasem niniejsza sprawa dotyczy odmowy przyznania skarżącej specjalnego zasiłku opiekuńczego, a nie świadczenia pielęgnacyjnego. Zawisła przed Trybunałem Konstytucyjnym sprawa o sygn. P 1/14 dotyczy kwestii pominięcia przez art. 16a ust. 1 ustawy z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych, spośród uprawnionych do uzyskania specjalnego zasiłku opiekuńczego osób, na których ciąży obowiązek alimentacyjny i które nie podejmują zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej w związku z koniecznością sprawowania stałej opieki nad osobą legitymującą się orzeczeniem o znacznym stopniu niepełnosprawności albo orzeczeniem o niepełnosprawności łącznie ze wskazaniami: konieczności stałej lub długotrwałej opieki lub pomocy innej osoby, w związku ze znacznie ograniczoną możliwością samodzielnej egzystencji oraz konieczności stałego współudziału na co dzień opiekuna dziecka w procesie jego leczenia, rehabilitacji i edukacji. Sprawa ta do chwili wydania niniejszego postanowienia, nie została jeszcze rozpoznana. Dlatego uniemożliwia to podjęcie postępowania, stosownie do treści art. 128 § 1 pkt 4 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) dalej p.p.s.a. Uwzględniając zatem powód odmowy przyznania skarżącej specjalnego zasiłku opiekuńczego (właśnie przewidziany w art. 16a ust. 1 ustawy o świadczeniach rodzinnych brak rezygnacji z zatrudnienia w związku z koniecznością sprawowania stałej opieki nad osobą legitymującą się orzeczeniem o znacznym stopniu niepełnosprawności) Sąd uznał, że w dalszym ciągu istnieje stan, o którym mowa w art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a., tj. sprawa o sygn. P 1/14 może mieć wpływ na wynik niniejszego postępowania i dlatego na podstawie art. 128 pkt 4 p.p.s.a. a contrario, odmówił podjęcia zawieszonego postępowania.