II SA/Ke 797/17

Starszy referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Kielcach Małgorzata Długońska po rozpoznaniu w dniu 23 lipca 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku W. N. z dnia 16 lipca 2018 r. o przyznanie prawa pomocy przez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata, radcy prawnego w sprawie ze skargi W. N. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] znak: [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności zażalenia postanawia: odmówić przyznania prawa pomocy.

W. N. złożyła formularz urzędowy PPF wnosząc o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata w sprawie z jej skargi na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności zażalenia. Ze złożonego formularza wynika, że wnioskodawczyni prowadzi samodzielnie gospodarstwo domowe i utrzymuje się z emerytury w wysokości 2200 zł netto miesięcznie, Wnioskodawczyni wykazała własność domu w budowie i nieruchomości o powierzchni 1,38 ha, z której bezumownie korzysta PGNiG gromadząc odpady. Skarżąca podała następujące stałe wydatki miesięczne: rata kredytu hipotecznego – 600 zł, rata kredytu gotówkowego – 544 zł, rata kredytu odnawialnego – 150 zł, opał – 400 zł, energia elektryczna – 150 zł. Wnioskodawczyni oświadczyła, że na wyżywienie i leczenie pozostaje jej 350 zł miesięcznie. Prawomocnym postanowieniem starszego referendarza sądowego z dnia 16 lutego 2018 r. odmówiono przyznania prawa pomocy. Wyrokiem z dnia 23 maja 2018 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach oddalił skargę W. N. W dniu 16 lipca 2018 r. skarżąca ponownie złożyła formularz PPF wnosząc o zwolnienie od opłaty kancelaryjnej i ustanowienie adwokata. Wobec złożenia przez skarżącą, drugiego wniosku w przedmiocie przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym, należało go zakwalifikować, jako wniosek o zmianę prawomocnego postanowienia. Możliwość taką stwarza art. 165 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369), zwanej dalej "p.p.s.a", zgodnie z którym postanowienia niekończące postępowania w sprawie, mogą być uchylane i zmieniane wskutek zmiany okoliczności sprawy, chociażby były zaskarżone, a nawet prawomocne. Zgodnie z art. 167a p.p.s.a do zarządzeń oraz postanowień referendarza sądowego stosuje się odpowiednio przepisy dotyczące zarządzeń przewodniczącego oraz postanowień sądu. Złożenie przez stronę kolejnego wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych i przyznanie profesjonalnego pełnomocnika z urzędu nie obliguje referendarza sądowego do dokonywania ponownej oceny sytuacji materialnej wnioskującego w kontekście przesłanek z art. 246 p.p.s.a. Rolą referendarza jest bowiem w takim przypadku zbadanie, czy strona powołała nowe (zmienione) okoliczności, które mogłyby wpłynąć na zmianę dotychczasowego stanowiska sądu (por. postanowienie NSA z dnia 29 marca 2012 r., sygn. akt II FZ 282/12 dostępne w internetowej bazie orzeczeń sądów administracyjnych na stronie www.nsa.gov.pl). W tego typu sytuacjach nie jest więc możliwe dokonywanie odmiennych ocen kondycji finansowej strony na podstawie tożsamych elementów stanu faktycznego, tj. w oparciu o analogiczną do zawartej we wcześniejszym wniosku argumentację. W związku z tym, jeżeli podmiot ubiegający się o przyznanie prawa pomocy nie wskaże jakichkolwiek nowych okoliczności, bądź też podane przez niego fakty nie będą na tyle znaczące, aby mogły doprowadzić do odmiennych od dotychczasowych ocen, skorzystanie z art. 165 p.p.s.a. nie będzie możliwe. W orzecznictwie wskazuje się, że badając przesłanki zastosowania w okolicznościach danej sprawy art. 165 p.p.s.a. referendarz sądowy jest zobowiązany do porównania wniosku złożonego pierwotnie i argumentacji przywoływanej przez wnioskodawcę w toku pierwotnego postępowania o przyznanie prawa pomocy z powtórnym wnioskiem w tym zakresie. Przez "zmianę okoliczności sprawy" należy rozumieć zarówno wszelkie zmiany w okolicznościach faktycznych sprawy, jak i w obowiązujących przepisach prawnych, które uzasadniają wydanie postanowienia o odmiennej treści niż uprzednio wydane. W rozpoznawanej sprawie w oparciu o podane informacje i dostępne dokumenty referendarz sądowy uznał, skarżąca nie wskazała żadnych nowych okoliczności, które uzasadniałyby zmianę postanowienia z dnia 16 lutego 2018 r. Sytuacja rodzinna, dochód, zobowiązania, stałe wydatki, majątek wykazane we wniosku o prawo pomocy z lipca 2018 r. są takie same jak podane we wniosku z stycznia 2018 r. Wobec powyższego na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 w związku z art. 165 i art. 167a ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji postanowienia.