II SA/Ke 78/26

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jacek Kuza, Sędziowie Sędzia WSA Beata Ziomek (spr.), Sędzia WSA Krzysztof Armański, , po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 9 kwietnia 2026 r. sprawy ze skargi L. sp. z o.o. na postanowienie Świętokrzyskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 5 listopada 2025 r., znak: WOA.7721.74.2025 w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania oddala skargę.

II SA/Ke 78/26 Uzasadnienie Postanowieniem z 5 listopada 2025 r., znak: WOA.7721.74.2024, Świętokrzyski Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego (ŚWINB), działając na podstawie art. 134 k.p.a., po dokonaniu czynności kontrolnych w sprawie dopuszczalności odwołania L. sp. z o.o. od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Lublinie (PINB) z 26 kwietnia 2024 r., znak: PINB.5141.1.1.2024, którą odmówiono wydania inwestorom T. W. i K. W. nakazu wykonania określonych czynności lub robót budowlanych związanych z przebudową budynku usługowego stacji paliw zlokalizowanego na działce nr ewid. [...] w B. przy ul. P., w celu doprowadzenia robót do stanu zgodnego z prawem – stwierdził uchybienie terminu do wniesienia odwołania. W uzasadnieniu organ II instancji przedstawił następujący stan faktyczny i prawny sprawy. Decyzja PINB z 26 kwietnia 2024 r. została doręczona pełnomocnikowi spółki L. 13 maja 2024 r., co oznacza, że 14-dniowy termin do wniesienia odwołania rozpoczął bieg 14 maja 2024 r. i zakończył z upływem 27 maja 2024 r. Natomiast odwołanie zostało nadane w placówce operatora Poczty Polskiej 28 maja 2024 r., co potwierdza koperta, w której przysłano odwołanie, z pieczątką datowaną na 28 maja 2024 r. W tej sytuacji ŚWINB, działając na podstawie art. 134 k.p.a., wydał 4 września 2024 r. postanowienie znak: WOA.7721.74.2024, którym stwierdził uchybienie terminu do wniesienia odwołania od decyzji z 26 kwietnia 2024 r. Wyrokiem z 22 stycznia 2025 r., sygn. II SA/Ke 618/24, tut. Sąd po rozpoznaniu skargi spółki L., uchylił ww. postanowienie z 4 września 2024 r. W uzasadnieniu wyjaśnił, że aby mogło dojść do skutecznego złożenia polecenia doręczenia, musi mieć miejsce przyjęcie przez operatora pocztowego przesyłki pocztowej do przemieszczenia i doręczenia. Skarżąca podniosła, że przesyłkę zawierającą odwołanie od decyzji organu pierwszej instancji nadała 27 maja 2024 r. przed godziną 15:00 (do tej godziny w tym dniu był czynny Urząd Pocztowy w B.). Odbyło się to w ten sposób, że pracownik strony skarżącej 27 maja 2024 r., zgodnie z podpisaną przez skarżącą z Pocztą Polską S.A. umową, w Urzędzie Pocztowym (UP) w B. (w godzinach pracy tej placówki) nadał z książką nadawczą przesyłkę poleconą zawierającą odwołanie. Powyższe okoliczności znajdują potwierdzenie w oświadczeniu Poczty Polskiej S.A. zawartym w piśmie z 24 października 2024 r. W piśmie tym podano, że korespondencja dostarczana jest przez pracownika L. do placówki pocztowej w B. w godzinach 15:15-15:30 poprzez pozostawienie książki nadawczej wraz z korespondencją na wadze paczkowej obok okienka obsługującego masowych nadawców lub w sąsiedztwie przedmiotowego okienka - bez oczekiwania na obsługę i potwierdzenia przyjęcia przesyłki w fazie nadawczej. Tak też było w przypadku omawianej przesyłki, która w wyniku jej przeoczenia nie została wprowadzona do obrotu pocztowego 27 maja 2024 r., lecz dopiero dnia kolejnego - 28 maja 2024 r. Pracownik UP w B. nabił pieczątkę nadawczą i wprowadził dane przesyłki do systemu 28 maja 2024 r. o 6:49:18. Tymczasem z pisma z 24 października 2024 r. wynika, że UP w B. otwierany jest o 8:30, co dowodzi, że nadanie przedmiotowej przesyłki w tym urzędzie w dniu 28 maja 2024 r. o godzinie 6:49:18 nie mogło nastąpić, ponieważ poczta ta była wówczas zamknięta dla interesantów. Sąd stwierdził zatem, że data i godzina wprowadzenia do obrotu pocztowego przesyłki zawierającej przedmiotowe odwołanie, różnią się od faktycznej daty i godziny jej nadania. Organ odwoławczy winien więc ustalić, kiedy przesyłka została w rzeczywistości przyjęta przez operatora pocztowego celem jej doręczenia na podany adres, czy rzeczywiście przedstawiona w skardze praktyka pozostawiania przez pracownika skarżącej spółki książki nadawczej wraz z korespondencją bez oczekiwania na obsługę miała oparcie w wiążącej strony umowie, jak również winien wyjaśnić, czy podnoszone przez skarżącą rozbieżności między datą nadania, a datą przybicia pieczątki na przesyłce zawierającej odwołanie oraz odnotowaniem w systemie śledzenia przesyłek listu poleconego zawierającego to odwołanie przez pracownika w placówce pocztowej w B. - miały faktycznie miejsce. Organ miał też wyjaśnić niekonsekwencję zawartą w zawiadomieniu z 24 października 2024 r. o rozpatrzeniu skargi, gdzie mimo potwierdzenia faktu pozostawienia przedmiotowej przesyłki w UP w B. i przyznania faktu przeoczenia popełnionego przez pracowników tego urzędu polegającego na niewprowadzeniu tej przesyłki do obrotu pocztowego – stwierdzono jednak ostatecznie, że "przesyłka o wskazanym identyfikatorze została nadana w dniu 28.05.2024 roku". Pismem z 9 maja 2025 r. ŚWINB zwrócił się do Urzędu Pocztowego w B. o wyjaśnienie kwestii wskazanych przez Sąd w wyroku z 22 stycznia 2025 r. W odpowiedzi z 10 czerwca 2025 r. Poczta Polska S.A. poinformowała, że przedmiotowa przesyłka została nadana i wprowadzona do obiegu pocztowego w dniu 28 maja 2024 r. Wyjaśniono też, że nadawca dostarczył książkę nadawczą wraz z przesyłką do placówki nadawczej w dniu 27 maja 2024 r., która została jednak przyjęta przez pracownika w dniu następnym, tj. 28 maja 2024 r. Wskazano, że pracownicy firmy L. bez oczekiwania w kolejce pozostawiają przesyłki na wadze paczkowej nie czekając na ich weryfikację i przyjęcie przez pracownika placówki pocztowej. Mimo kolejnych pism skierowanych przez organ do Poczty Polskiej S.A. o nadesłanie kopii umowy zawartej pomiędzy L. a Pocztą Polską, obowiązującą w maju 2024 r. oraz kopii strony pocztowej książki nadawczej, na której znajduje się wpis dotyczący przedmiotowej przesyłki lub inny dowód potwierdzający nadanie ww. przesyłki, takie dokumenty nie zostały przesłane. Natomiast przy piśmie z 25 lipca 2025 r. pełnomocnik L. przesłał do organu odpisy: strony pocztowej książki nadawczej, umowy nr [...] zawartej 10 sierpnia 2010 r. pomiędzy Pocztą Polską S.A., a L., aneksu nr 1 z 17 marca 2011 r. do tej umowy oraz pisma Poczty Polskiej S.A. z 24 października 2024 r. skierowanego do L.. W takich okolicznościach faktycznych ŚWINB postanowieniem z 5 listopada 2025 r. ponownie stwierdził uchybienie terminu do wniesienia odwołania. Wskazał na definicję terminu "nadanie" w art. 3 pkt 8 ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. Prawo pocztowe oraz art. 15 ust. 1 pkt 1 tej ustawy i § 27 rozporządzenia Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia 29 kwietnia 2013 r. w sprawie warunków wykonywania usług powszechnych przez operatora wyznaczonego regulujące kwestie zawarcia umowy o świadczenie usługi. Zdaniem organu w niniejszej sprawie datą nadania i przyjęcia przez pracownika pocztowego przedmiotowej przesyłki, w tym wprowadzenia jej do obiegu pocztowego jest 28 maja 2024 r., na co wskazuje Poczta Polska w swoich pismach z 24 października 2024 r. i 10 czerwca 2025 r. Potwierdzeniem jest data wskazana na stemplu pocztowym na kopercie przesyłki rejestrowanej zawierającej odwołanie, a także informacje ze znajdującego się w aktach wydruku e-monitoringu Poczty Polskiej S.A. Organ nie zgodził się ze stanowiskiem odwołującej się spółki, że datą nadania przesyłki jest dzień pozostawienia przesyłki na terenie placówki pocztowej, tj. 27 maja 2024 r., pracownik Poczty Polskiej nie pokwitował bowiem tego dnia odbioru przesyłki. W niniejszej sprawie przesyłka zawierająca odwołanie została przyjęta 28 maja 2024 r., a zatem odwołanie zostało wniesione z uchybieniem terminu. Analiza przesłanej przez pełnomocnika spółki L. umowy z 10 sierpnia 2010 r. i aneksu nr 1 z 17 marca 2011 r. nie wykazała, aby umowa przewidywała inny sposób nadania - przyjęcia przesyłki niż wskazany w Prawie pocztowym. W skardze do tut. Sądu L. Sp. z o.o. zarzuciła postanowieniu ŚWINB: a) błędne ustalenie faktyczne, że skarżąca nadała odwołanie 28 maja 2024 r., podczas gdy odwołanie zostało nadane 27 maja 2024 r. przed godz. 15:00, zaś pracownik na skutek zaniedbania wprowadził przesyłkę do systemu e-monitoring Poczty Polskiej o godz. 6:49:18 dnia 28 maja 2024 r. i nabił pieczątkę nadawczą (poczta w tym dniu czynna była od godz. 8:00), toteż strona skarżąca nadała przesyłkę z odwołaniem w dniu 27 maja 2024 r., co wprost wynika z pisma Poczty Polskiej S.A. z 24 października 2024 r.; b) milczące oddalenie wniosku o przesłuchanie świadków z 4 listopada 2025 r. (sprecyzowanie wniosku, organ pismem z 1 grudnia 2025 r. stwierdził, że oddalił powyższy wniosek postanowieniem w sprawie o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania, co jest nieprawdą, gdyż nie mógł po zakończeniu postępowania stwierdzić, że wniosek został oddalony w innym postępowaniu), a mianowicie A, Z. i K. M., na następujące okoliczności: – nadania przesyłki zawierającej przedmiotowe odwołania w Urzędzie Pocztowym w B. w dniu 27 maja 2024 r. przez przekazanie przesyłki wraz książką nadawczą bezpośrednio pracownikowi przyjmującemu przesyłki do nadania, zaś z niewiadomych przyczyn Urząd Pocztowy przetrzymał przesyłkę całą noc i dopiero o godz. 6:49:18 dnia 28 maja 2024 r. wprowadził przesyłkę do systemu; – otwarcia dla publiczności UP w B. w dniu 27 i 28 maja 2024 r. w godzinach 8:00-15:00, toteż niemożliwe jest, by pracownik skarżącej spółki nadał przesyłkę 28 maja 2024 r. przed godz. 8:00, co jednoznacznie wskazuje, że przesyłka zawierająca przedmiotowe odwołanie została nadana 27 maja 2024 r. przez przekazanie koperty jej zawierającej i książki nadawczej bezpośrednio pracownikowi Poczty Polskiej S.A.; c) naruszenie art. 15 ust. 1 pkt 1 ustawy Prawo pocztowe, który to przepis naruszony został przez organ mimo dokonania jego wykładni przez Sąd w wyroku w sprawie II SA/Ke 618/24, gdyż do zawarcia umowy pomiędzy Pocztą Polską a skarżącą doszło 27 maja 2024 r. w momencie przekazanie przesyłki pracownikowi Poczty Polskiej, przy czym bez znaczenia jest fakt, że skarżąca otrzymała pokwitowanie dzień później, gdyż 27 maja 2024 r. doszło do zawarcia umowy o doręczenie przedmiotowej przesyłki. Skarżąca spółka wniosła o dopuszczenie uzupełniającego dowodu z dokumentu: • wydruku z e-monitoringu Poczty Polskiej nr nadawczy [...], na okoliczność, ze wskutek zaniedbania pracownika UP w B., który wprowadził przesyłkę zawierającą odwołanie do systemu e-monitoringu Poczty Polskiej o godz. 6:49:18 dnia 28 maja 2024 r. i nabił pieczątkę nadawczą (gdy poczta w tym dniu czynna była od godz. 8:00), toteż strona skarżąca nadała przesyłkę z odwołaniem 27 maja 2024 r.; • pisma Poczty Polskiej z 24 października 2024 r. na okoliczność, że wskutek zaniedbania pracownika UP w B., który wprowadził przesyłkę zawierającą odwołanie do systemu e-monitoringu Poczty Polskiej o godz. 6:49:18 dnia 28 maja 2024 r. i nabił pieczątkę nadawczą, podczas gdy strona skarżąca nadała przesyłkę z odwołaniem 27 maja 2024 r.; otwarcia UP z B. w dniu 28 maja 2024 r. (wtorek) w godz. 8:00-15:30, toteż niemożliwe jest, by strona nadała przesyłkę z odwołaniem o godz. 6:49:18 dnia 28 maja 2024 r. Strona skarżąca wniosła o uchylenie w całości zaskarżonego postanowienia i zasądzenie kosztów postępowania, dołączenie akt sprawy II SA/Ke 618/24 na okoliczność niewykonania przez organ zaleceń orzekającego w sprawie Sadu i wykładni przepisów prawa sprzecznej z dokonaną przez Sąd. W uzasadnieniu spółka wskazała, że jej pracownik 27 maja 2024 r. wprowadził korespondencję do książki korespondencji, książki nadawczej oraz nadał przesyłkę w UP w B., przed godziną zamknięcia poczty. Zgodnie z podpisaną przez stronę z Pocztą Polską S.A. umową przesyłki nadawane są w UP w B. z książką nadawczą, korespondencja jest nadawana w godzinach pracy dla publiczności UP w B.. Następnego dnia listonosz przynosi książkę nadawczą do siedziby strony, jednak dotychczas zawsze dniem przybicia pieczątki nadawczej poczty był dzień nadania przesyłki. Z niewiadomych dla strony przyczyn pracownik UP w B. nabił pieczątkę nadawczą nie w dniu nadania, tj. 27 maja 2024 r., ale w dzień następny i wprowadził dane przesyłki do systemu 28 maja 2024 o godz. 6:49:18, gdy UP w B. jest zamknięty dla publiczności. Niemożliwe jest zatem, aby strona nadała przesyłkę 28 maja 2024 r. o godzinie 6:49:18, gdyż UP w B. był otwarty dla publiczności od godziny 8:00. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie podtrzymując argumentację zawartą w zaskarżonym postanowieniu. Pismem z 23 marca 2026 r. uczestniczka T. W. zawiadomiła o śmierci uczestnika postępowania K. W. Do zawiadomienia dołączyła skrócony odpis aktu zgonu oraz akt poświadczenia dziedziczenia sporządzony przez notariusza. Z dokumentów tych wynika, że spadek po K. W. zmarłym 11 lutego 2026 r. na podstawie testamentu z 11 sierpnia 2022 r. objętego aktem notarialnym z Rep. A nr [...], otwartego i ogłoszonego 4 marca 2026 r., odziedziczyła w całości z dobrodziejstwem inwentarza żona T. W. W związku z powyższym Sąd, postanowieniami z 30 marca 2026 r. na podstawie art. 124 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2026 r., poz. 143 ze zm.), dalej "p.p.s.a." zawiesił postępowanie, a następnie na podstawie art. 128 § 1 pkt 1 p.p.s.a. podjął zawieszone postępowanie. Sprawa została rozpoznana w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym na podstawie art. 119 pkt 3 p.p.s.a., zgodnie z którym sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli przedmiotem skargi jest postanowienie wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także postanowienie rozstrzygające sprawę co do istoty oraz postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 3 § 1 oraz art. 145 § 1 p.p.s.a., wojewódzkie sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, co oznacza, że w zakresie dokonywanej kontroli sąd zobowiązany jest zbadać, czy organy administracji w toku postępowania nie naruszyły przepisów prawa materialnego i przepisów postępowania w sposób, który miał lub mógł mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Sądowa kontrola legalności zaskarżonych orzeczeń administracyjnych sprawowana jest przy tym w granicach sprawy, a sąd nie jest związany zarzutami, wnioskami skargi, czy też powołaną w niej podstawą prawną (art. 134 § 1 p.p.s.a.). Dokonując tak rozumianej oceny zaskarżonego rozstrzygnięcia, Wojewódzki Sąd Administracyjny nie dopatrzył się w nim naruszeń prawa skutkujących koniecznością jego uchylenia lub stwierdzenia nieważności (art. 145 § 1 i 2 p.p.s.a.). Kontroli sądowej w rozpoznawanej sprawie poddane zostało postanowienie wydane na podstawie art. 134 k.p.a, zgodnie z którym organ odwoławczy stwierdza w drodze postanowienia niedopuszczalność odwołania oraz uchybienie terminu do wniesienia odwołania. Postanowienie w tej sprawie jest ostateczne. Wydanie postanowienia o stwierdzeniu uchybienia terminu do wniesienia odwołania jest obowiązkiem organu odwoławczego w każdym przypadku, gdy takie uchybienie miało miejsce. Uchybienie terminu jest okolicznością obiektywną i w razie jego stwierdzenia organ odwoławczy nie ma innej możliwości, niż wydanie postanowienia przewidzianego w art. 134 k.p.a. Ustalenia, którymi powinien kierować się organ w takiej sytuacji, sprowadzają się do potwierdzenia, po pierwsze, że decyzja organu I instancji została stronie prawidłowo doręczona, po drugie, że złożyła ona odwołanie od decyzji, po trzecie, że ten środek odwoławczy został wniesiony z uchybieniem terminu, o którym mowa w art. 129 § 2 k.p.a., i po czwarte, że organ odwoławczy postanowieniem ostatecznie odmówił przywrócenia terminu do wniesienia odwołania, bądź wniosek taki jeszcze nie wpłynął (por. wyrok NSA z 29 lipca 2025 r., sygn. III OSK 1340/23). W rozpoznawanej sprawie bezsporne jest, że decyzja organu I instancji, z 26 kwietnia 2024 r., została doręczona pełnomocnikowi skarżącej spółki 13 maja 2024 r. Ostatnim dniem terminu do wniesienia odwołania od tej decyzji był zatem 27 maja 2024 r. i wg skarżącej został dochowany, natomiast wg organu odwołanie zostało wniesione w dniu następnym, tj. 28 maja 2024 r. Ponieważ postanowienie to zostało wydane po uprzednim uchyleniu przez WSA w Kielcach prawomocnym wyrokiem z 22 stycznia 2025 r., sygn. II SA/Ke 618/24 postanowienia ŚWINB z 4 września 2024 r. stwierdzającego uchybienie terminu do wniesienia odwołania, zastosowanie znajduje art. 153 p.p.s.a., zgodnie z którym ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu wiążą w sprawie organy, których działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania było przedmiotem zaskarżenia, a także sądy, chyba że przepisy prawa uległy zmianie. W ww. wyroku Sąd zobowiązał organ odwoławczy do ustalenia, kiedy przesyłka została w rzeczywistości przyjęta przez operatora pocztowego celem jej doręczenia na podany adres, czy rzeczywiście przedstawiona w skardze praktyka pozostawiania przez pracownika skarżącej spółki książki nadawczej wraz z korespondencją bez oczekiwania na obsługę miała oparcie w wiążącej strony umowie, jak również do wyjaśnienia, czy podnoszone przez skarżącą rozbieżności między datą nadania, a datą przybicia pieczątki na przesyłce zawierającej odwołanie oraz odnotowaniem w systemie śledzenia przesyłek listu poleconego zawierającego to odwołanie przez pracownika w placówce pocztowej w B. - miały faktycznie miejsce. Organ miał też wyjaśnić niekonsekwencję zawartą w piśmie z 24 października 2024 r., gdzie mimo potwierdzenia faktu pozostawienia przedmiotowej przesyłki w urzędzie pocztowym i przyznania faktu przeoczenia popełnionego przez pracowników tego urzędu polegającego na niewprowadzeniu tej przesyłki do obrotu pocztowego, stwierdzono jednak ostatecznie, że przesyłka zawierająca odwołanie została nadana 28 maja 2024 r. W ocenie Sądu organ zastosował się do wiążącej oceny prawnej i zrealizował wskazania co do dalszego postępowania zawarte w ww. wyroku. W pisemnych wyjaśnieniach składanych w toku postępowania przez Pocztę Polską S.A. (pisma z 24 października 2024 r., z 10 czerwca 2025 r., z 1 lipca 2025 r.) stwierdzono bądź potwierdzono, że będąca przedmiotem sporu przesyłka pocztowa zawierająca odwołanie skarżącej spółki od decyzji PINB z 26 kwietnia 2024 r. "w wyniku przeoczenia nie została wprowadzona do obrotu pocztowego w dniu 27 maja 2024 r., lecz dopiero kolejnego dnia, tj. 28 maja 2024 r." Takie stwierdzenie, mimo braku wyraźnego przyznania istnienia w Urzędzie Pocztowym w B. praktyki przyjmowania przesyłek wraz z książką nadawczą bez pokwitowania ich przyjęcia przez pracownika urzędu pocztowego oraz bez wprowadzania ich do obrotu pocztowego, oznacza w istocie, że taka praktyka faktycznie istniała. Okoliczność ta nie może jednak determinować ustalenia innej daty nadania przedmiotowej przesyłki niż wynikająca ze stempla pocztowego, tj. 28 maja 2024 r. Zgodnie z art. 57 § 5 pkt 2 k.p.a. termin uważa się za zachowany, jeżeli przed jego upływem pismo zostało nadane w polskiej placówce pocztowej operatora wyznaczonego w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe albo placówce pocztowej operatora świadczącego pocztowe usługi powszechne w innym państwie członkowskim Unii Europejskiej, Konfederacji Szwajcarskiej albo państwie członkowskim Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) - stronie umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym. Pojęcie "nadania" zostało normatywnie zdefiniowane w art. 3 pkt 8 ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. Prawo pocztowe (Dz.U. z 2025 r. poz. 366 ze zm.), zwanej dalej "p.pocz." który stwierdza, że przez nadanie rozumie się polecenie doręczenia przesyłki pocztowej lub kwoty pieniężnej określonej w przekazie pocztowym oraz przekazania druku bezadresowego zgodnie z umową o świadczenie usługi pocztowej. Zawarcie umowy o świadczenie usługi pocztowej następuje w szczególności przez przyjęcie przez operatora pocztowego przesyłki pocztowej do przemieszczenia i doręczenia (art. 15 ust. 1 pkt 1 p.pocz.). Do nadania przesyłki rejestrowanej, którą zostało nadane odwołanie w realiach sprawy, potrzebne jest zatem przyjęcie przesyłki przez operatora pocztowego, co oznacza, że do nadania przesyłki rejestrowanej dochodzi przy udziale operatora pocztowego, który przyjmuje przesyłkę za pokwitowaniem przyjęcia. Co więcej, zgodnie z § 27 rozporządzenia Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia 29 kwietnia 2013 r. w sprawie warunków wykonywania usług powszechnych przez operatora wyznaczonego (Dz.U. z 2020 r. poz. 1026), w przypadku przesyłek rejestrowanych, umowę o świadczenie usług pocztowych uważa się za zawartą z chwilą wydania nadawcy przez operatora wyznaczonego dowodu przyjęcia przesyłki rejestrowanej. Datą nadania przesyłki rejestrowanej, jak w niniejszej sprawie, jest zatem data przyjęcia tej przesyłki za pokwitowaniem (por. wyrok NSA z 24 lipca 2024 r., sygn. II OSK 1409/23). W rozpoznawanej sprawie przyjęcie przesyłki nastąpiło obiektywnie 28 maja 2024 r., co wynika wyraźnie ze stempla na kopercie zawierającej przesyłkę i danych z e-monitoringu. Skarżąca spółka w żaden sposób nie wykazała, aby wiążąca ją umowa z Pocztą Polską S.A. przewidywała inny sposób nadania przesyłki niż wskazany w prawie pocztowym. Nie przedstawiła również dowodu przyjęcia przedmiotowej przesyłki. Brak jest zatem podstaw do przyjęcia, że nadanie w rozumieniu art. 57 § 5 pkt 2 k.p.a. nastąpiło w dniu pozostawienia przesyłki zawierającej odwołanie wraz z książką nadawczą w placówce pocztowej bez wydania nadawcy dowodu przyjęcia przesyłki. W tej sytuacji, bez względu na okoliczności poprzedzające nadanie przesyłki 28 maja 2024 r. oraz wpływ skarżącej spółki na ich wystąpienie, obiektywnie doszło do uchybienia terminu do wniesienia odwołania, co przesądziło o konieczności wydania przez organ odwoławczy postanowienia o stwierdzeniu wniesienia odwołania z uchybieniem terminu. Okoliczności związane z zasadami współpracy strony skarżącej z pracownikami operatora pocztowego, które przyczyniły się do uchybienia terminu do wniesienia odwołania, nie mają wpływu na ocenę legalności zaskarżonego postanowienia. Kwestie te mogłyby mieć znaczenie jedynie przy rozpoznawaniu wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania, co też miało miejsce w rozpoznawanej w tut. Sądzie sprawie II SA/Ke 82/26. W tym stanie rzeczy, ponieważ podniesione w skardze zarzuty nie mogły odnieść zamierzonego skutku, a jednocześnie brak jest okoliczności, które z urzędu należałoby wziąć pod rozwagę - Wojewódzki Sąd Administracyjny oddalił skargę na podstawie art. 151 p.p.s.a.