II SA/Ke 763/16

Starszy referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Kielcach Małgorzata Długońska po rozpoznaniu w dniu 8 czerwca 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku radcy prawnego K. N. o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w sprawie ze skargi W. N. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] znak: [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania postanawia: przyznać od Skarbu Państwa (Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach) na rzecz radcy prawnego radcy prawnego K. N. kwotę 147,60 (słownie: sto czterdzieści siedem 60/100) złotych, w tym kwotę 27,60 zł (dwadzieścia siedem złotych, 60/100) podatku VAT, tytułem wynagrodzenia za zastępstwo prawne wykonywane na zasadzie prawa pomocy w zakresie sporządzenia i wniesienia skargi kasacyjnej.

Postanowieniem Referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach z dnia 10 listopada 2016 r. ustanowiono dla W. N. na jego wniosek radcę prawnego w sprawie ze skargi wyżej wymienionego na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania. Na tej podstawie Okręgowa Izba Radców Prawnych w Kielcach wyznaczyła w dniu 5 grudnia 2016 r. pełnomocnikiem skarżącego radcę prawnego K. N. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach wyrokiem z dnia 15 lutego 2017r. oddalił skargę W. N. W dniu 18 maja 2017 r. radca prawny z urzędu wniosła w imieniu W. N. skargę kasacyjną, w której zawarła wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu oświadczając, że koszty te nie zostały uiszczone ani w całości ani w żadnej części. Wyrokiem z dnia 19 grudnia 2017 r. wydanym na posiedzeniu niejawnym Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną W.N. Zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369) wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Według § 2 mającego zastosowanie w niniejszej sprawie rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu (Dz. U. z 2016 r., poz. 1715) koszty nieopłaconej pomocy prawnej ponoszonej przez Skarb Państwa obejmują: 1) opłatę ustalona zgodnie z przepisami niniejszego rozporządzenia oraz 2) niezbędne, udokumentowane wydatki radcy prawnego ustanowionego z urzędu. Wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, w myśl § 3 rozporządzenia, zawiera oświadczenie, że opłata nie została zapłacona w całości lub w części. Zgodnie z § 4 ust. 1 tego rozporządzenia, opłatę ustala się w wysokości określonej w rozdziałach 2-4, przy czym nie może ona przekraczać wartości przedmiotu sprawy. Stosownie do treści § 4 ust. 3 powołanego rozporządzenia, opłatę, o której mowa w ust. 1, podwyższa się o kwotę podatku od towarów i usług wyliczoną według stawki podatku obowiązującej dla tego rodzaju czynności na podstawie przepisów o podatku od towarów i usług. Stosownie do § 21 ust. 1 pkt 2 lit. b powołanego rozporządzenia, opłaty za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej wynoszą 50% opłaty określonej w pkt 1, a jeżeli w drugiej instancji sprawy nie prowadził ten sam radca prawny - 75% tej opłaty, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł. Opłata w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji w sprawie, w której przedmiotem zaskarżenia nie jest należność pieniężna bądź decyzja lub postanowienie Urzędu Patentowego, wynosi natomiast 240 zł (§ 21 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia). Mając na uwadze treść powołanych wyżej przepisów postanowiono przyznać wyznaczonemu z urzędu pełnomocnikowi wynagrodzenie za dokonaną czynność w wysokości 120 zł, podwyższone o stosowną stawkę podatku od towarów i usług obowiązującą w dniu orzekania. W świetle powyższego w oparciu o powołane wyżej przepisy oraz art. 258 § 2 pkt 8 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi postanowiono jak w sentencji.