II SA/Ke 676/17

Starszy referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Kielcach Małgorzata Długońska po rozpoznaniu w dniu 19 października 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku H. W. o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego w sprawie ze skargi H. W. na decyzję Centrum Integracji Społecznej z dnia 23 sierpnia 2017 r. w przedmiocie rozwiązania umowy realizacji Indywidulanego Program Zatrudnienia Socjalnego postanawia: I. umorzyć postępowanie w przedmiocie wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych, II. ustanowić dla H. W. radcę prawnego, którego wyznaczy Okręgowa Izba Radców Prawnych w Kielcach.

H. W. złożyła formularz urzędowy PPF wnosząc o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego w sprawie z jej skargi na decyzję Kierownika Centrum Integracji Społecznej w przedmiocie rozwiązania umowy realizacji Indywidulanego Program Zatrudnienia Socjalnego. W formularzu wnioskodawczyni podała, że prowadzi samodzielnie gospodarstwo samodzielnie domowe. Skarżąca nie wykazała innego majątku oprócz domu wielkości 77 m kw i użytkowania wieczystego działki na zasadzie współwłasności małżeńskiej. Skarżąca podała następujące wydatki miesięczne: 100 zł na alimenty, czynsz za najem – 181,38 zł. Z dokumentów znajdujących się w aktach sprawy II SA/Ke 676/17 wynika, że wnioskodawczyni jest bezrobotną, niepełnosprawną w stopniu lekkim, do 23 sierpnia 2017 r. realizowała Indywidulany Program Zatrudnienia Socjalnego w Centrum Integracji Społecznej i otrzymywała za to świadczenie integracyjne w wysokości 728,10 zł netto miesięcznie. W lipca i sierpniu 2017 r. część wynagrodzenia została zajęta przez komornika. Obecnie utrzymuje się z zasiłku dla bezrobotnych w wysokości 317 zł miesięcznie. Regulacje postępowania sądowoadministracyjnego pozwalają skarżącym, nie posiadającym wystarczających środków finansowych koniecznych do ochrony ich interesu prawnego na ubieganie się o przyznanie prawa pomocy. Zgodnie z art. 245 § 2 i art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz.1369), zwanej dalej "p.p.s.a." przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmujące zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata lub radcy, przysługuje osobie fizycznej, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Na wnioskodawcy ciąży zatem obowiązek wykazania, że jego sytuacja materialna jest na tyle trudna, iż uzasadnia poczynienie odstępstwa od generalnej zasady ponoszenia kosztów sądowych i wynagrodzenia fachowego pełnomocnika przez osobę dochodzącą swych roszczeń przed sądem. W rozpatrywanej sprawie, biorąc pod uwagę sytuację majątkową i życiową skarżącego, przede wszystkim bezrobocie, niepełnosprawność, utrzymywanie się z zasiłku z pomocy społecznej oraz brak majątku, którym mogłaby swobodnie dysponować uznano, że nie jest ona w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, a jej wniosek o przyznanie prawa pomocy zasługuje na uwzględnienie w zakresie ustanowienia radcy prawnego z urzędu. Natomiast wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych jest bezprzedmiotowy, jego rozpoznanie stało się zbędne i postępowanie w tym zakresie podlega umorzeniu, stosownie do art. 249a p.p.s.a. Zgodnie bowiem z art. 239 pkt 1b p.p.s.a, nie ma obowiązku uiszczania kosztów sądowych strona skarżąca działanie lub bezczynność organu w sprawach dotyczących statusu bezrobotnego, zasiłków oraz innych należności i uprawnień przysługujących osobie bezrobotnej, Zatem skarga H. W. jest rozpoznawana przez sądy administracyjne bez pobierania od skarżącej jakichkolwiek opłat na wszystkich etapach postępowania sądowoadministracyjnego. Wobec powyższego na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 w związku z art. 245 § 2 i art. 246 § 1 pkt 1, art. 249a, art. 239 pkt 1b ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji postanowienia.