II SA/Ke 663/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Teresa Kobylecka (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Jacek Kuza, Sędzia WSA Dorota Pędziwilk-Moskal, Protokolant Joanna Nowak, po rozpoznaniu w dniu 26 sierpnia 2014 r. na rozprawie sprawy ze skargi E. B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] znak: [...] w przedmiocie specjalnego zasiłku opiekuńczego p o s t a n a w i a umorzyć postępowanie sądowe.

Decyzją z [...], Samorządowe Kolegium Odwoławcze po rozpatrzeniu odwołania E.B. , na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 kpa utrzymało w mocy decyzję wydaną z upoważnienia Prezydenta Miasta odmawiającą przyznania specjalnego zasiłku opiekuńczego w związku z koniecznością sprawowania opieki nad niepełnosprawnym mężem A. B W uzasadnieniu organ podał, że decyzją z [...] E. B. zostało przyznane świadczenie pielęgnacyjne w związku ze sprawowaniem opieki nad mężem na okres od 1 stycznia 2011 r. do 30 kwietnia 2011r., a następnie decyzją [...] na okres od 1 maja 2011 r. do 31 maja 2014r. Kolegium wskazało, że powyższa decyzja wygasła z mocy prawa z dniem 30 czerwca 2013r. Wnioskiem z 23 kwietnia 2013r. skarżąca zwróciła się do MOPR o przyznanie specjalnego zasiłku opiekuńczego w związku ze sprawowaniem opieki nad niepełnosprawnym mężem. Rozpatrując odwołanie od decyzji z 3 czerwca 2013r. odmawiającej E. B. przyznania wnioskowanego świadczenia Samorządowe Kolegium Odwoławcze podniosło, że skarżąca nie spełnia przesłanki dotyczącej rezygnacji z zatrudnienia, określonej w art. 16a ust. 1 ustawy z dnia 28 listopada 2003r. o świadczeniach rodzinnych, w wersji obowiązującej w dacie orzekania przez organ. Samorządowe Kolegium Odwoławcze wyjaśniło, że w poprzednim stanie prawnym ustawodawca dopuszczał możliwość przyznania tego świadczenia także w sytuacji niepodejmowania pracy z powodu konieczności sprawowania opieki nad osobą niepełnosprawną, a na mocy aktualnie obowiązujących przepisów prawo do specjalnego zasiłku opiekuńczego może nabyć tylko osoba, która rezygnuje z pracy. Organ wskazał, że orzeczeniem Zespołu ds. Orzekania o Niepełnosprawności z 10 maja 2011r. A. B. został zaliczony do znacznego stopnia niepełnosprawności do dnia 31 maja 2014r., ze wskazaniem, że ustalony stopień niepełnosprawności istnieje od 24 stycznia 2007r. Tymczasem E.B. pracowała ostatnio w okresie od 20 maja 1993r. do 18 września 2001r., a zatem zaprzestała wykonywania pracy ponad 5 lat przed ustaleniem znacznego stopnia niepełnosprawności męża. Skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach złożyła E.B. podnosząc, że "trudno spełnić warunek rezygnacji z pracy zarobkowej w trakcie faktycznej opieki nad mężem". Pismem z dnia 6 sierpnia 2014r. skarżąca cofnęła skargę i wniosła o umorzenie postępowania, stwierdzając, że stała się ona "bezpodstawna", ponieważ decyzją Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej otrzymała zasiłek za okres od 1 lipca 2013r. do 31 maja 2014r. wraz z odsetkami. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) skarżący może cofnąć skargę, a cofnięcie to wiąże sąd. Jednakże cofnięcie skargi sąd uzna za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Mając na uwadze, że z akt sprawy nie wynika, aby cofnięcie skargi przez E.B. mogło spowodować skutki, o których mowa w przepisie art. 60 p.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 161 §1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi umorzył postępowanie w sprawie.