II SA/Ke 65/26

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Sylwester Miziołek, Sędziowie Sędzia WSA Beata Ziomek, Sędzia WSA Krzysztof Armański (spr.), po rozpoznaniu w dniu 15 kwietnia 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym sprawy ze skargi E. L., D. L., M. P., C. P., A. P. , J. P. , M. W. i D. W. na postanowienie Wojewody Świętokrzyskiego z dnia 5 listopada 2025 r. znak: IR.I.7843.45.2025 w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania administracyjnego oddala skargę.

Postanowieniem z 5.11.2025 r. znak: IR.I.7843.45.2025 Wojewoda Świętokrzyski – po rozpatrzeniu wspólnego zażalenia M. P., C. P., A. P., J. P., M. W. i D. W. oraz zażalenia E. i D. L. na postanowienie Starosty Kieleckiego z 17.10.2025 r. znak: B-IV.6743.1.41.15.2023.RK, odmawiające na podstawie art. 149 § 3 w związku z art. 124 § 1, art. 145 § 1, art. 147, art. 148, art. 149 i art. 150 § 1 K.p.a. wznowienia postępowania w sprawie złożonego przez A Sp. z o.o. (zwanego dalej "Spółką") zgłoszenia z 18.04.2023 r. zamiaru budowy odcinka kanału sanitarnego na działce nr ewid. [...], utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie. W uzasadnieniu wydanej decyzji Wojewoda wskazał, że wspólnym wnioskiem z 8.09.2025 r. skarżący zwrócili się do Starosty Kieleckiego o wznowienie postępowania administracyjnego w sprawie złożonego przez Spółkę ww. zgłoszenia z 18.04.2023 r., powołując się na uzyskanie informacji o okolicznościach mających istotne znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy, stanowiące podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego w dniu 22.08.2025 r., gdy Spółka rozpoczęła budowę. Organ II instancji, utrzymując w mocy zakwestionowane postanowienie, zwrócił uwagę, że możliwość poddania weryfikacji w trybie wznowienia postępowania decyzji milczącego załatwienia sprawy przez odpowiednie zastosowanie przepisów art. 145 § 1 K.p.a. wymaga sprawdzenia, czy przepisy te mogą być zastosowane wprost, z odpowiednimi modyfikacjami, względnie czy też nie mogą być w ogóle zastosowane. W odniesieniu do sprawy załatwionej milcząco w następstwie zgłoszenia robót budowlanych (art. 30 ust. 5 ustawy z dnia 7.07.1994 r. Prawo budowlane) przepisy art. 145 § 1 w związku z art. 122g K.p.a. nie mogą znaleźć zastosowania – z uwagi na zawartą w Prawie budowlanym pełną i kompleksową regulację umożliwiającą weryfikację zgodności z przepisami robót budowlanych wykonanych w następstwie dokonanego zgłoszenia. Dokonanie zgłoszenia robót budowlanych i brak sprzeciwu właściwego organu nie oznacza jednak, że organ nadzoru nie może podjąć postępowania w celu dokonania sprawdzenia zgodności z przepisami wykonanych robót budowlanych. Nadzór budowlany, zgodnie z regulacjami zawartymi w art. 50-51 Prawa budowlanego, może bowiem zablokować działania inwestora, które naruszają prawo i wdrożyć tryb naprawczy. Z tych też względów Wojewoda Świętokrzyski zgodził się z organem I instancji, który stwierdził, że w przedmiotowej sprawie nie mają w pełni zastosowania przepisy K.p.a. i odmówił wznowienia postępowania w sprawie zgłoszenia z 18.04.2023 r. zamiaru budowy odcinka kanału sanitarnego. Organ II instancji podzielił jednocześnie stanowisko przedstawione w zażaleniu co do tego, że w uzasadnieniu postanowienia z 17.10.2025 r. przytoczono orzeczenia sprzed nowelizacji K.p.a. z 2017 r., tj. wyrok NSA z 17.11.2005 r. sygn. akt II OSK 197/05 – który nie uwzględniał obecnie obowiązującego art. 122g K.p.a. Pomimo błędnego uzasadnienia Starosty Kieleckiego Wojewoda Świętokrzyski stwierdził, że nie wpływa to na rozstrzygnięcie sprawy – wobec czego utrzymano w mocy zakwestionowane postanowienie, aczkolwiek z innych przyczyn niż wskazane przez organ I instancji. W tym zakresie wskazano, że postępowania zainicjowane zgłoszeniem budowy lub wykonaniem robót budowlanych na podstawie art. 30 Prawa budowlanego mogą – lecz nie muszą – zakończyć się wydaniem decyzji. W orzecznictwie sądów administracyjnych utrwalony jest pogląd, że zgłoszenie w tym trybie nie jest wnioskiem (podaniem) w rozumieniu art. 61 § 1 K.p.a., które wymaga załatwienia przez organ jako sprawy administracyjnej. Jest to w istocie oświadczenie woli inwestora o zamiarze przystąpienia do realizacji konkretnej inwestycji budowlanej, a jego milczące przyjęcie przez właściwy organ jest zwykłą czynnością materialno-techniczną. Do zgłoszenia mają zastosowanie tylko reguły określone w Prawie budowlanym, a milczenie organu (czyli niewyrażenie sprzeciwu w formie decyzji) uprawnia do podjęcia robót budowlanych bezpośrednio z mocy prawa. Dopiero jeżeli organ zdecyduje się wnieść sprzeciw, następuje wszczęcie z urzędu postępowania regulowanego przepisami K.p.a. Prawidłowo zatem Starosta Kielecki wskazał, że w przedmiotowej sprawie, z powodu braku wniesienia sprzeciwu względem zgłoszenia zamiaru budowy odcinka kanału sanitarnego, nie została wydana decyzja administracyjna. Jednak, zdaniem organu II instancji, sam brak ostatecznego rozstrzygnięcia oraz brak wyraźnego odesłania w Prawie budowlanym do przepisów Rozdziału 8a K.p.a. – zawierającego regulacje dotyczące milczącego załatwienia sprawy – nie przekreśla możliwości zastosowania przepisów zawartych w tym rozdziale. W najnowszym orzecznictwie sądowym dominuje bowiem pogląd, że niewniesienie sprzeciwu przez organ na podstawie art. 30 ust. 5 Prawa budowlanego jest milczącym załatwieniem sprawy w znaczeniu wynikającym z art. 122a K.p.a. Jednak, jak wynika z wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z 28.01.2025 r. o sygn. akt II OSK 1255/22, niewniesienie sprzeciwu w drodze decyzji na podstawie art. 30 ust. 5 Prawo budowlane (czyli milczące załatwienie sprawy w formie przewidzianej w art. 122a § 2 pkt 2 K.p.a.) nie oznacza automatycznie, że załatwiona w taki sposób sprawa podlega weryfikacji w trybie nadzwyczajnym na podstawie art. 145 § 1 w związku z art. 122g K.p.a. Przepis art. 122g K.p.a. stanowi bowiem, że do spraw załatwianych milcząco przepisy rozdziałów 12 (wznowienie postępowania) i 13 (uchylenie, zmiana oraz stwierdzenie nieważności decyzji) w dziale II K.p.a. stosuje się odpowiednio. Zgodnie z art. 157 § 1 K.p.a. właściwy do stwierdzenia nieważności decyzji w przypadkach wymienionych w art. 156 jest organ wyższego stopnia - w niniejszym przypadku Wojewoda Świętokrzyski. W skardze, skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach, skarżący sformułowali zarzuty naruszenia: 1. art. 122g K.p.a. poprzez błędne przyjęcie przez organ, że milczące załatwienie sprawy (brak sprzeciwu na zgłoszenie) nie podlega kontroli w trybie wznowienia postępowania, a w konsekwencji jego niezastosowanie - podczas gdy przepis ten przewiduje odpowiednie stosowanie przepisów o wznowieniu postępowania do spraw załatwionych milcząco; 2. art. 145 § 1 pkt 4 i 5 K.p.a. poprzez brak uwzględnienia przez organ odwoławczy nowych okoliczności faktycznych i dowodów, które wyszły na jaw po milczącym załatwieniu sprawy, a które miały istotne znaczenie dla rozstrzygnięcia, tj.: - braku zgody współwłaścicielki E. L. na dysponowanie nieruchomością na cele budowlane, co stanowi naruszenie art. 28 ust. 1 Prawa budowlanego, - rzeczywistego zakresu inwestycji, obejmującej infrastrukturę dla ośmiu lokali mieszkalnych - a nie jednego domu jednorodzinnego - co wymaga odmiennych rozwiązań technicznych i może wymagać oceny oddziaływania na środowisko; - brak właściwych uzgodnień technicznych z dysponentami sieci infrastruktury; 3. art. 7, art. 77 § 1 i art. 80 K.p.a. poprzez brak przeprowadzenia przez organ postępowania wyjaśniającego w zakresie wskazanych przez skarżących okoliczności faktycznych - co narusza zasady prawdy obiektywnej oraz obowiązek wyjaśnienia wszystkich istotnych okoliczności sprawy; 4. art. 28 K.p.a. poprzez bezpodstawnie odmówienie przez organ skarżącym statusu strony postępowania, pomimo że wykazali swój interes prawny jako współwłaściciele działki nr [...]; 5. art. 9 i 10 § 1 K.p.a. poprzez niewyjaśnienie przez organ skarżącym przesłanek rozstrzygnięcia oraz odmówienie im czynnego udziału w postępowaniu - co narusza zasady jawności i partycypacji stron w postępowaniu administracyjnym; 6. art. 107 § 3 K.p.a. poprzez uzasadnienie zaskarżonego postanowienia w sposób nieodpowiadający wymogom ustawowym, ponieważ nie zawiera pełnej podstawy prawnej i wyjaśnienia motywów rozstrzygnięcia oraz oparcie swojego rozstrzygnięcia przez organ na orzeczeniach sprzed nowelizacji K.p.a. z 2017 r., bez uwzględnienia obowiązującego art. 122g K.p.a.; 7. art. 28 i 30 Prawa budowlanego poprzez błędne zinterpretowanie przez organ przepisów dotyczących trybu zgłoszenia robót budowlanych, pomijając, że jest to postępowanie administracyjne w rozumieniu K.p.a., które wymaga posiadania prawa do dysponowania nieruchomością na cele budowlane przez wszystkich współwłaścicieli. W uzasadnieniu skarżący podkreślili, że organy błędnie przyjęły, że milczące załatwienie sprawy wyłącza możliwość wznowienia postępowania, mimo że art. 122g K.p.a. wyraźnie przewiduje taką możliwość. Ponadto organy nie uwzględniły nowych okoliczności faktycznych, które mają znaczenie dla oceny legalności zgłoszenia, a także naruszyły podstawowe zasady postępowania administracyjnego, takie jak obowiązek wyjaśnienia okoliczności sprawy i zapewnienia stronom czynnego udziału w postępowaniu. Mając na uwadze powyższe skarżący wnieśli o uchylenie postanowień organów obu instancji - w całości i przekazanie sprawy organowi I instancji do ponownego rozpatrzenia. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasową argumentację i podkreślając, że przedmiotowa sprawa została rozstrzygnięta przez organ odwoławczy po wnikliwej i rzeczowej analizie akt sprawy, a motywy przyjętego rozstrzygnięcia, wyrażonego zaskarżonym postanowieniem, zostały szczegółowo omówione w jego uzasadnieniu. W ocenie organu skarga nie zawiera nowych okoliczności, które mogą mieć wpływ na podjęte rozstrzygnięcie. W replice na odpowiedź na skargę skarżący zarzucili Wojewodzie Świętokrzyskiemu brak odniesienia się do kluczowego i zasadniczego zarzutu, tj. naruszenia art. 122g K.p.a., który stanowi o dopuszczalności wznowienia postępowania w sprawie załatwionej milcząco. Mianowicie, organ II instancji nie dokonał wykładni tego przepisu, nie wyjaśnił, dlaczego jego zdaniem ta regulacja nie znajduje zastosowania w sprawie i nie odniósł się do argumentacji skarżących, wskazującej, że przepis ten wprost przewiduje możliwość wznowienia postępowania zakończonego milcząco. Tymczasem art. 122g K.p.a. w sposób jednoznaczny przesądza, że do spraw załatwionych milcząco stosuje się odpowiednio przepisy działu VIII K.p.a. – w tym przepisy o wznowieniu postępowania, a wznowienie następuje w drodze decyzji. Ponadto, wydane rozstrzygnięcie uwzględnia stan prawny sprzed 2017 r. Z uzasadnienia zaskarżonego postanowienia oraz odpowiedzi na skargę wynika bowiem, że Wojewoda (podobnie jak organ I instancji) przyjął, że brak decyzji administracyjnej w sprawie zgłoszenia robót budowlanych wyklucza możliwość wznowienia postępowania. Stanowisko to opiera się na koncepcji prawnej sprzed nowelizacji K.p.a. z 2017 r., kiedy instytucja milczącego załatwienia sprawy oraz art. 122g K.p.a. nie funkcjonowały w systemie prawa. Wojewoda nie wykazał jednak: - dlaczego pomija obowiązujący art. 122g K.p.a., - dlaczego przyjmuje wykładnię sprzeczną z celem i treścią tego przepisu, - ani w jaki sposób - przy obowiązywaniu art. 122g K.p.a. - sprawa załatwiona milcząco miałaby być całkowicie wyłączona spod kontroli w trybie wznowienia. Brak takiej analizy, zdaniem skarżących, oznacza, że ww. postanowienie zostało wydane z rażącym pominięciem obowiązującego przepisu prawa procesowego. Z kolei pominięcie art. 122g K.p.a. ma charakter fundamentalny, ponieważ przepis ten: - stanowi normatywną podstawę dopuszczalności wznowienia postępowania w sprawie załatwionej milcząco, - przesądza, że brak decyzji administracyjnej nie stanowi przeszkody do zastosowania trybu wznowieniowego, - eliminuje argumentację, na której oparte zostały ww. postanowienia. W konsekwencji, zdaniem skarżących, skoro Wojewoda nie zastosował art. 122g K.p.a. ani nie wykazał powodów jego niezastosowania, doszło do naruszenia prawa materialnego przez jego pominięcie, co miało bezpośredni wpływ na wynik sprawy. Zaskarżone postanowienie zostało wydane z naruszeniem art. 122g K.p.a. poprzez jego całkowite pominięcie i przyjęcie błędnej tezy, że sprawa załatwiona milcząco nie może być objęta trybem wznowienia postępowania. Uchybienie to czyni bezprzedmiotową dalszą analizę pozostałych przesłanek wznowienia, gdyż organ II instancji zatrzymał się na etapie wadliwej oceny dopuszczalności wznowienia, nie przechodząc do jego merytorycznego rozpoznania. Sprawa została rozpoznana na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym na podstawie art. 119 pkt 3 ustawy z dnia 30.08.2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a.", zgodnie z którym sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli przedmiotem skargi jest postanowienie wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także postanowienie rozstrzygające sprawę co do istoty oraz postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie. Sytuacja taka miała miejsce w rozpoznawanej sprawie i stąd orzeczenie zapadło na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 3 § 1 oraz art. 145 § 1 p.p.s.a. wojewódzkie sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, co oznacza, że w zakresie dokonywanej kontroli sąd zobowiązany jest zbadać, czy organy administracji w toku postępowania nie naruszyły przepisów prawa materialnego lub przepisów postępowania w sposób, który odpowiednio miał lub mógł mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Sądowa kontrola legalności zaskarżonych orzeczeń administracyjnych sprawowana jest przy tym w granicach sprawy, a sąd nie jest związany zarzutami, wnioskami skargi, czy też powołaną w niej podstawą prawną (art. 134 § 1 p.p.s.a.). Rozpatrując skargę w ramach powyżej zakreślonej kognicji Wojewódzki Sąd Administracyjny nie dopatrzył się naruszeń prawa skutkujących koniecznością uchylenia, bądź stwierdzenia nieważności zakwestionowanego postanowienia. Przedmiotem kontroli Sądu jest postanowienie Wojewody Świętokrzyskiego, utrzymujące w mocy postanowienie Starosty Kieleckiego, odmawiające wznowienia postępowania w sprawie złożonego przez Spółkę zgłoszenia z dnia 18.04.2023 r. zamiaru budowy odcinka kanału sanitarnego, na działce nr ewid. [...], obręb geodezyjny [...]. Niespornym jest, że od tak dokonanego – na podstawie art. 29 ust. 1 pkt 2 lit. c ustawy z dnia 7.07.1994 r. Prawo budowlane (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 524), dalej jako "Pr.bud." – zgłoszenia Starosta nie wniósł sprzeciwu. Wniosek o wznowienie postępowania w tej sprawie złożyli E. L., D. L., M. P., C. P., A. P., J. P. , M. W. i D. W., powołując się na nowe okoliczności faktyczne, które wyszły na jaw po wydaniu przedmiotowej decyzji i w ich ocenie miały kluczowy wpływ na jej treść. Przywołali tutaj brak zgody współwłaścicielki nieruchomości E. L. na dysponowanie nieruchomością na cele budowlane, inny niż zakładany rzeczywisty zakres inwestycji, nieadekwatność infrastruktury technicznej, brak odpowiedniej drogi dojazdowej, ewentualną konieczność przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko oraz brak właściwych uzgodnień. W ocenie Sądu rozstrzygnięcie o odmowie wznowienia postępowania jest w tej sytuacji prawidłowe. Należy wyjaśnić, że wniesienie przez stronę podania nie powoduje automatycznego wznowienia postępowania. Stosownie do art. 149 § 1 K.p.a. o wznowieniu postępowania właściwy organ rozstrzyga w drodze postanowienia, które w myśl art. 149 § 2 K.p.a. stanowi dopiero podstawę do przeprowadzenia przez właściwy organ postępowania co do przyczyn wznowienia oraz co do rozstrzygnięcia istoty sprawy. Wydanie tego postanowienia odbywa się w tzw. fazie wstępnej postępowania, która ma charakter formalny. Na tym etapie organ bada kwestie dopuszczalności wznowienia postępowania w kontekście podmiotowym (tj. czy podanie pochodzi od strony), przedmiotowym (tj. czy dotyczy sprawy zakończonej ostateczną decyzją), a nadto ustala, czy podanie o wznowienie postępowania zostało złożone w ustawowym terminie i czy żądanie odnosi się do ustawowych przesłanek wznowienia. Nie może natomiast jeszcze oceniać, czy wskazane przez stronę podstawy wznowienia faktycznie wystąpiły. Dopiero pozytywna ocena co do spełnienia wszystkich ww. warunków formalnych skutkuje wydaniem postanowienia o wznowieniu i przejściem do fazy rozpoznawczej obejmującej ocenę w zakresie wystąpienia przesłanek wznowienia i w razie ich zaistnienia ponowne rozpoznanie sprawy. W przypadku ustalenia, że wskazane warunki formalne nie zostały spełnione organ zobowiązany jest natomiast wydać na podstawie art. 149 § 3 K.p.a. postanowienie o odmowie wznowienia postępowania, które skutkuje zakończeniem postępowania na tym etapie oraz brakiem możliwości merytorycznego badania sprawy. Wydając takie postanowienie organ nie ocenia okoliczności faktycznych wskazanych we wniosku w kontekście wystąpienia przesłanek wznowienia. Ustalenia takie mogą być dokonane dopiero we wznowionym postępowaniu, po jego formalnym wszczęciu w drodze postanowienia, o którym mowa w art. 149 § 1 K.p.a. Sąd podziela stanowisko prezentowane w orzecznictwie sądów administracyjnych, zgodnie z którym – wbrew poglądowi prezentowanemu przez skarżących – nie można uznać, że sprawa załatwiona wskutek zgłoszenia przyjętego przez właściwy organ bez sprzeciwu podlega weryfikacji w trybie nadzwyczajnym na podstawie art. 145 K.p.a. w zw. z art. 122g K.p.a. (por. m.in. wyroki NSA z 21.11.2024r., sygn. II OSK 72/24, z 15.12.2021 r., sygn. II OSK 427/21, z 23.01.2025 r., sygn. II OSK 1160/22, z 16.01.2025 r., sygn. II OSK 97/24, z 28.01.2025 r., sygn. II OSK 1255/22, wyrok WSA w Gdańsku z 29.06.2023 r., sygn. II SA/Gd 41/23), i to także przy przyjęciu, że art. 30 ust. 5 Pr.bud. stanowi milczące załatwienie sprawy w formie przewidzianej w art. 122a § 2 pkt 2 K.p.a. Jak podniósł NSA w ww. wyroku z 23.01.2025 r., sygn. II OSK 1160/22, wyrażona w art. 122g K.p.a. możliwość poddania weryfikacji stanów zaistniałych wskutek milczącego załatwienia sprawy wymaga odpowiedniego zastosowania przepisów rozdziałów 12 i 13 K.p.a., a więc sprawdzenia, czy przepisy tych rozdziałów w konkretnej kategorii spraw mogą być zastosowane wprost, bądź z odpowiednimi modyfikacjami, czy też nie mogą być w ogóle zastosowane. W odniesieniu do załatwionej milcząco sprawy wskutek zgłoszenia robót budowlanych (art. 30 ust. 5 Pr.bud.) przepisy art. 145 § 1 i nast. K.p.a. w związku z art. 122g K.p.a. nie mogą znaleźć zastosowania z uwagi na zawarte w Pr.bud. odrębne regulacje umożliwiające weryfikację zgodności z prawem robót budowlanych zrealizowanych w trybie zgłoszenia. O ile uruchomienie trybu nadzwyczajnego na podstawie art. 145 K.p.a. pozwala na wyeliminowanie skutków prawnych naruszeń przepisów prawa tylko w przypadku zaistnienia podstaw wznowienia postępowania (art. 145 § 1 K.p.a.), to mechanizmy kontrolne przewidziane w Prawie budowlanym mogą być uruchomione w szerszym zakresie przez organy nadzoru budowlanego, do kompetencji których należy m.in. kontrola zgodności wykonywania robót budowlanych z przepisami prawa budowlanego, w tym badanie prawidłowości postępowań administracyjnych przed organami administracji architektoniczno-budowlanej (art. 84 ust. 1 pkt 1, art. 84a ust. 1 pkt 1 i ust. 2 pkt 1 Pr.bud.). Stosownie do przepisów art. 48, art. 49b oraz art. 50 i art. 51 Pr.bud., organy nadzoru budowlanego prowadzą postępowania ukierunkowane na badanie zgodności z prawem obiektów budowlanych i robót budowlanych, z możliwością stosowania sankcji rozbiórki bądź nałożenia innych obowiązków w celu ich legalizacji. Dokonanie zgłoszenia i brak sprzeciwu właściwego organu nie oznacza, że organ powołany do strzeżenia porządku prawnego w budownictwie (organ nadzoru budowlanego) nie może podjąć postępowania w celu dokonania sprawdzenia zgodności z przepisami wykonanych robót budowlanych. W takiej sytuacji wyłączone jest ustalenie, że roboty te były wykonywane w warunkach uzasadniających zastosowanie art. 48 Pr.bud., chyba że rzeczywistym zamiarem inwestora było obejście przepisów dotyczących szeroko pojętej zgody budowlanej. Dopuszczalne jest jednak prowadzenie postępowania w trybie art. 50 i art. 51 Pr.bud. w sytuacji niewniesienia sprzeciwu wobec zgłoszenia robót budowlanych (por. wyrok NSA z 13.02.2024 r., sygn. II OSK 2774/22). Podstawę do tego stanowi art. 50 ust. 1 pkt 4 p.b. umożliwiający uruchomienie postępowania celem usunięcia skutków wadliwego niewniesienia sprzeciwu (wyrok NSA z 28.01.2025 r., sygn. II OSK 1255/22). Z tych względów należy uznać, że w sprawach zgłoszeń robót budowlanych przyjętych bez sprzeciwu (art. 30 ust. 5 Pr.bud.) nie ma potrzeby korzystania z trybu weryfikacji na podstawie art. 145 § 1 K.p.a., skoro organy nadzoru budowlanego są uprawnione na podstawie przepisów Pr.bud. do sprawdzenia legalności obiektów budowlanych i robót budowlanych realizowanych na podstawie zgłoszenia, a w razie stwierdzonych naruszeń prawa - do wdrożenia procedury mającej doprowadzić je do stanu zgodnego z prawem. Prawo budowlane zawiera zatem kompleksowe unormowania regulujące w sposób szczególny weryfikację przez organy nadzoru budowlanego spraw załatwionych na podstawie zgłoszenia. W konsekwencji wyłącza to odpowiednie zastosowanie art. 145 § 1 K.p.a. w związku z odesłaniem zawartym w art. 122g K.p.a. (por. też wyroki NSA z dnia 16.12.2020 r., sygn. II OSK 2625/20 i sygn. II OSK 2615/20, wyrok NSA z dnia 28.08.2024 r., sygn. akt II OSK 408/24). Z uwagi na powyższe organy słusznie przyjęły, że wniosek skarżących o wznowienie postępowania był niedopuszczalny z przyczyn przedmiotowych. W sprawie nie została bowiem wydana ostateczna decyzja, a w odniesieniu do braku sprzeciwu od zgłoszenia robót budowlanych przepis art. 122g K.p.a. nie znajduje zastosowania. W tym stanie rzeczy, ponieważ podniesione w skardze zarzuty nie mogły odnieść zamierzonego skutku, a jednocześnie brak jest okoliczności, które z urzędu należałoby wziąć pod rozwagę, skargę jako niezasadną należało oddalić, o czym Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach orzekł na podstawie art.151 p.p.s.a.