II SA/Ke 65/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Beata Ziomek (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Jacek Kuza, Sędzia WSA Krzysztof Armański, , po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 10 kwietnia 2024 r. sprawy ze skargi S. B. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Kielcach z dnia 6 listopada 2023 r., znak: SKO.PS-80/7583/4366/2023 w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania oddala skargę.

II SA/Ke 65/24 Uzasadnienie Postanowieniem z 6 listopada 2023 r., znak: SKO.PS-80/7583/4366/2023, Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Kielcach, po rozpatrzeniu wniosku S. B. o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania od wydanej z upoważnienia Burmistrza Miasta i Gminy P. decyzji z 17 lipca 2023 r., znak: OPS.OPS5120.55.2023, w przedmiocie ustalenia kwoty wydatków wniesionych zastępczo przez Gminę P. za pobyt M. B. w Domu Pomocy Społecznej w K. za okres od 1 lipca 2022 r. do 30 czerwca 2023 r. w wysokości 7.239,48 zł oraz zobowiązania S. B. do zwrotu na rzecz Gminy P. kwoty 7.239,48 zł tytułem wydatków wniesionych zastępczo przez Gminę P. za pobyt M. B. w Domu pomocy Społecznej w K. w okresie od 1 lipca 2022 r. do 30 czerwca 2023 r., w terminie 14 dni od dnia, w którym decyzja stanie się ostateczna - działając na podstawie art. 59 § 2 w zw. z art. 58 § 2 Kpa odmówiło przywrócenia S. B. terminu do wniesienia odwołania od ww. decyzji z 17 lipca 2023 r., znak: OPS.OPS5120.55.2023. W uzasadnieniu organ II instancji przedstawił następujący stan faktyczny i prawny sprawy. Opisana na wstępie decyzja z 17 lipca 2023 r. została doręczona w trybie doręczenia zastępczego, o którym mowa w art. 44 § 1 i 4 Kpa. Termin do wniesienia odwołania upłynął 25 sierpnia 2023 r. Odwołanie S. B. zostało zaś wniesione 21 września 2023 r. i zawierało wniosek o przywrócenie terminu do jego wniesienia. Strona podniosła, że decyzja naliczająca zaległości za pobyt matki w DPS oparta jest na decyzji z 1 marca 2023 r., znak: OPS5120.22.2023, ustalającej wysokość opłaty, której dotąd nie otrzymał z zawinienia Poczty Polskiej, która nie doręczyła do jego mieszkania również decyzji z 24 lipca 2023 r., znak: OPS5120.56.2023, a pracownik poczty popełni czyn zabroniony potwierdzając czterokrotnie fakt doręczenia awizo. S. B. wyjaśnił, że jest osobą ciężko chorą, mieszka na trzecim piętrze, nie rusza się z domu poza przypadkami policzalnymi. Natomiast jego żona jest sprawna i pracuje. W czasie kiedy decyzje miały być doręczane, tj. w marcu, ani on ani jego żona nie wyjeżdżali choćby na jeden dzień, do ich skrzynki pocztowej nie zostało doręczone żadne awizo, żaden pracownik poczty nie pojawił się też w mieszkaniu. W okresie od 25 lipca do 26 sierpnia strony nie było w mieszkaniu, po tym terminie pojawiło się awizo, ale korespondencja została już odesłana do nadawcy. S. B. telefonicznie ustalił z pracownikiem organu, że została wydana decyzja i wystąpił o jej ponowne doręczenie. Kolegium rozpatrując wniosek o przywrócenie terminu ustaliło, że przesyłka zawierająca decyzję z 17 lipca 2023 r. została po raz pierwszy awizowana 28 lipca 2023 r., ze wskazaniem, że przesyłkę pozostawiono na okres 14 dni do dyspozycji adresata w UP Kielce 1, powtórnie została awizowana 7 sierpnia 2023 r. Stosownie do art. 44 § 4 Kpa doręczenie nastąpiło więc 11 sierpnia 2023 r. i od tej daty należy liczyć 14-dniowy termin do wniesienia odwołania. Termin ten upłynął więc 25 sierpnia 2023 r. Organ wskazał, że wnioskodawca pismem z 28 sierpnia 2023 r. zwrócił się o ponowne przesłanie decyzji z 17 lipca 2023 r. w związku z przebywaniem na urlopie poza miejscem zamieszkania. Kopię tej decyzji odebrał 7 września 2023 r. Składając wniosek o przywrócenie terminu 21 września 2023 r. nie dochował więc 7-dniowego terminu do złożenia wniosku o przywrócenie terminu, o którym mowa w art. 58 § 2 Kpa. Dodatkowo organ wyjaśnił, że do okoliczności uzasadniających brak winy w uchybieniu terminu zalicza się m.in. przerwę w komunikacji, nagłą i obłożną chorobę, która nie pozwoliła na dokonanie czynności procesowej, posłużenie się osobą trzecią, powódź, pożar. Ze złożonego w niniejszej sprawie wniosku nie wynika, aby uchybienie terminu nastąpiło bez winy strony. Wnioskodawca powołał się na nieobecność w mieszkaniu, jednak nie uprawdopodobnił zaistnienia tej okoliczności, ani że powyższe uniemożliwiło mu złożenie odwołania w terminie. W skardze do tut. Sądu S. B. wniósł o uchylenie postanowienia Kolegium z 6 listopada 2023 r. oraz decyzji organu I instancji z 17 lipca 2023 r., a nadto o zwrot kosztów postępowania. W uzasadnieniu podniósł, że odwołanie zostało wniesione w terminie, przed upływem 14 dni od ponownego doręczenia decyzji przez organ I instancji. Organ ten przyjął wyjaśnienia skarżącego o przyczynie braku odbioru decyzji za pierwszym razem, wysłał ponownie decyzję i na tym zdaniem skarżącego sprawa się kończy. W odpowiedzi na skargę Kolegium wniosło o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko wyrażone w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 3 § 1 oraz art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2023 r., poz. 1634 ze zm.), zwanej dalej "Ppsa", wojewódzkie sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, co oznacza, że w zakresie dokonywanej kontroli sąd zobowiązany jest zbadać, czy organy administracji w toku postępowania nie naruszyły przepisów prawa materialnego i przepisów postępowania w sposób, który miał lub mógł mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Sądowa kontrola legalności zaskarżonych orzeczeń administracyjnych sprawowana jest przy tym w granicach sprawy, a sąd nie jest związany zarzutami, wnioskami skargi, czy też powołaną w niej podstawą prawną (art. 134 § 1 Ppsa). Dokonując tak rozumianej oceny zaskarżonego rozstrzygnięcia, Wojewódzki Sąd Administracyjny nie dopatrzył się w nim naruszeń prawa skutkujących koniecznością jego uchylenia lub stwierdzenia nieważności (art. 145 § 1 i 2 Ppsa). Zgodnie z art. 58 § 1 Kpa, w razie uchybienia terminu należy przywrócić termin na prośbę zainteresowanego, jeżeli uprawdopodobni, że uchybienie nastąpiło bez jego winy. Przepis art. 58 § 2 Kpa stanowi zaś, że prośbę o przywrócenie terminu należy wnieść w ciągu siedmiu dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu. Jednocześnie z wniesieniem prośby należy dopełnić czynności, dla której określony był termin. Jak wynika z akt sprawy, skarżący w piśmie z 28 sierpnia 2023 r. zwrócił się do Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej w P., w związku z przebywaniem na urlopie poza miejscem zamieszkania, o ponowne przesłanie korespondencji zawierającej decyzję z 17 lipca 2023 r. Stosowna korespondencja została skarżącemu doręczona 7 września 2023 r. Zatem najpóźniej w tej dacie skarżący dowiedział się o treści ww. decyzji oraz o tym, że termin do wniesienia odwołania od pierwotnie wysłanej decyzji, doręczonej w trybie awizo, już minął. W konsekwencji przyjąć należy, że najpóźniej w tej dacie ustała przyczyna uchybienia terminu. Termin do wniesienia prośby o przywrócenie terminu upłynął więc 14 września 2023 r. Tymczasem wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania został złożony, w odwołaniu, dopiero 21 września 2023 r. (data nadania przesyłki na poczcie). Nie ma racji autor skargi twierdząc, że termin do wniesienia odwołania powinien być liczony od daty powtórnego doręczenia decyzji z 17 lipca 2023 r. W orzecznictwie ugruntowany jest pogląd, że w sytuacji, kiedy nastąpił prawny skutek procesowy doręczenia decyzji w postaci doręczenia zastępczego, to ponowne doręczenie tej samej decyzji samo w osobie nie czyni doręczenia zastępczego nieskutecznym. Pierwszeństwo ma doręczenie zastępcze, albowiem to od daty tego doręczenia biegnie termin do wniesienia odwołania. Ponowne wysłanie decyzji, na prośbę strony, nie prowadzi do jej ponownego, prawnie skutecznego doręczenia i uznania, że od tego dnia biegnie nowy termin do złożenia odwołania (por. postanowienie NSA z 4 sierpnia 2022 r., sygn. II GZ 315/22). W rozpoznawanej sprawie przesyłka zawierająca decyzję z 17 lipca 2023 r. została prawidłowo uznana za doręczoną 11 sierpnia 2023 r. w trybie art. 44 Kpa. Wysłana na prawidłowy adres zamieszkania skarżącego zawiera wszystkie niezbędne adnotacje: o niemożności doręczenia osobiście, upoważnionej osobie lub domownikowi, o umieszczeniu w skrzynce pocztowej zawiadomienia o pozostawieniu przesyłki w UP Kielce 1 (awizo) oraz o powtórnym awizowaniu. Po upływie 14 dni od pierwszego awizowania przesyłka została prawidłowo, z uwagi na jej niepodjęcie przez adresata, zwrócona do nadawcy (organu). W świetle powyższego, pierwszeństwo ma pierwotne doręczenie, uznane za dokonane 11 sierpnia 2023 r., a nie ponowne doręczenie 7 września 2023 r. Złożenie wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania z uchybieniem 7-dniowego terminu, o którym mowa w art. 58 § 2 Kpa, obligowało organ odwoławczy do wydania postanowienia o odmowie przywrócenia terminu, na podstawie art. 59 § 1 i 2 w zw. z art. 58 § 2 Kpa. W tym stanie rzeczy, ponieważ podniesione w skardze zarzuty nie mogły odnieść zamierzonego skutku, a jednocześnie brak jest okoliczności, które z urzędu należałoby wziąć pod rozwagę - Wojewódzki Sąd Administracyjny oddalił skargę na podstawie art. 151 Ppsa.