II SA/Ke 61/22

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Dorota Pędziwilk-Moskal (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Jacek Kuza Sędzia WSA Agnieszka Banach Protokolant Starszy inspektor sądowy Katarzyna Tuz-Stando po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 22 lutego 2022 r. sprawy ze skargi P. K. na uchwałę Rady Gminy w Ł. z dnia [...] lipca 2016 r. Nr [...] w przedmiocie trybu i sposobu powoływania i odwoływania członków zespołu interdyscyplinarnego oraz szczegółowych warunków jego funkcjonowania stwierdza nieważność zaskarżonej uchwały w części dotyczącej § 2 ust. 1, § 3 ust. 1, § 4 ust. 1, ust. 2, ust. 4 i ust. 5.

Dnia 1 lipca 2016 r. Rada Gminy w Ł. (obecnie Burmistrz Miasta i Gminy), działając na podstawie art. 18 ust. 2 pkt 15 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (tekst jedn. - w dacie podjęcia uchwały - Dz. U. z 2016 r. poz. 446 ze zm.) zwanej dalej "u.s.g." oraz art. 9a ust. 15 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu przemocy w rodzinie (w brzmieniu obowiązującym w dacie wydania aktu - Dz. U. z 2015 r. poz. 1390 ze zm.), zwanej dalej "u.p.p.r.", podjęła [...] w sprawie trybu i sposobu powoływania i odwoływania członków Zespołu Interdyscyplinarnego do spraw przeciwdziałania przemocy w rodzinie oraz szczegółowych warunków jego funkcjonowania. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach na powyższą uchwałę wniósł P. K., który domagając się stwierdzenia jej nieważności we wskazanym niżej zakresie zarzucił, że została ona wydana z istotnym naruszeniem prawa, tj.: 1) art. 9a ust. 3-5 i ust. 15 u.p.p.r. w zw. z art. 7 i art. 94 Konstytucji RP polegające na przekroczeniu delegacji ustawowej poprzez określenie w § 2 ust 1 uchwały katalogu podmiotów wchodzących w skład Zespołu interdyscyplinarnego, podczas gdy przepisy ustawy nie upoważniają rady do określania katalogu tych podmiotów, a nadto dokonanie modyfikacji zapisu ustawowego przez pominięcie udziału w składzie zespołu przedstawicieli organizacji pozarządowych, kuratorów sądowych oraz możliwości udziału w składzie zespołu prokuratorów oraz przedstawicieli podmiotów innych niż określone w art. 9a ust. 3 u.p.p.r., działających na rzecz przeciwdziałania przemocy w rodzinie; 2) art. 9b ust. 2 i art. 9a ust. 15 u.p.p.r., § 137 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 20 czerwca 2002 r. w sprawie Zasad techniki prawodawczej (tekst jedn. Dz.U. z 2016 r. poz. 283), zwanego dalej "rozporządzeniem" w zw. z art. 7 i 94 Konstytucji RP polegające na przekroczeniu delegacji ustawowej poprzez częściowe powtórzenie, a nadto modyfikację w § 3 ust. 1 uchwały dotyczącym zadań zespołu interdyscyplinarnego treści art. 9b ust. 2 u.p.p.r. w sytuacji, gdy rada gminy nie została upoważniona do określania zadań zespołu interdyscyplinarnego, albowiem zadania te wynikają wprost z ww. przepisu; 3) art. 9a ust. 10 i ust. 15 u.p.p.r., § 137 rozporządzenia w zw. z art. 7 i 94 Konstytucji RP poprzez przekroczenie zakresu delegacji ustawowej i częściowe powtórzenie, a nadto modyfikację w § 4 ust. 1 uchwały dotyczącym możliwości powoływania przez zespół grup roboczych treści art. 9a ust. 10 u.p.p.r.; 4) art. 9a ust. 12 i ust. 15 u.p.p.r., § 137 rozporządzenia w zw. z art. 7 i 94 Konstytucji RP poprzez sformułowanie w § 4 ust. 2 uchwały katalogu podmiotów, których przedstawiciele mogą wchodzić w skład grup roboczych, podczas gdy przepisy ustawy nie upoważniają rady gminy do formułowania katalogu tych podmiotów, gdyż został on wyczerpująco określony w art. 9a ust. 11 i ust. 12 u.p.p.r.; 5) art. 9b ust. 3 i art. 9a ust. 15 u.p.p.r., § 137 rozporządzenia w zw. z art. 7 i 94 Konstytucji RP poprzez przekroczenie zakresu delegacji ustawowej i sformułowanie w § 4 ust. 4 uchwały zadań grup roboczych, w sytuacji gdy przepisy ustawy nie upoważniają rady gminy do określania zadań tych podmiotów, a jedynie do określenia trybu i sposobu powoływania i odwoływania członków zespołu interdyscyplinarnego oraz szczegółowych warunków jego funkcjonowania, a nadto dokonanie modyfikacji treści art. 9b ust. 3 u.p.p.r.; 6) art. 9a ust. 14 i ust. 15 u.p.p.r., § 137 rozporządzenia w zw. z art. 7 i 94 Konstytucji RP poprzez przekroczenie delegacji ustawowej i częściowe powtórzenie, a nadto modyfikację w § 4 ust. 5 uchwały dotyczącym częstotliwości posiedzeń grup roboczych treści art. 9a ust. 14 u.p.p.r. W uzasadnieniu skargi jej autor podniósł w szczególności, że zaskarżona uchwała jest aktem prawa miejscowego. Wnoszący skargę stwierdził, że Rada Gminy w Ł. była zobowiązana w uchwale wskazać, w jakim trybie i w jaki sposób będą powoływani i odwoływani członkowie Zespołu Interdyscyplinarnego. Ponadto ustawodawca nałożył na Gminę obowiązek określenia warunków, na jakich Zespół ten będzie funkcjonował. Mając na uwadze treść art. 7 Konstytucji RP, wnoszący skargę uznał, że odstąpienie od tej zasady narusza związek formalny i materialny pomiędzy aktem wykonawczym a ustawą, co z reguły stanowi istotne naruszenie prawa. Nadto cytując art. 94 Konstytucji RP skarżący podniósł, że każda norma kompetencyjna musi być tak realizowana, aby nie naruszała innych przepisów ustawy. Zakres upoważnienia musi być zawsze ustalany przez pryzmat demokratycznego państwa prawnego, działania w granicach i na podstawie prawa oraz innych przepisów regulujących daną dziedzinę. Realizując kompetencję organ stanowiący musi uwzględniać wytyczne zawarte w upoważnieniu. W niniejszej sprawie upoważnienie dla Rady Gminy w Ł. do uchwalenia zaskarżonego aktu prawa miejscowego wynikało z art. 9a ust. 15 u.p.p.r. Zaskarżone uregulowania przekraczają zakres delegacji ustawowej, istotnie naruszają normę kompetencyjną wskazaną w art. 9a ust. 15 u.p.p.r., jak również art. 9a ust. 3-5, ust. 10, ust. 12 i 14, art. 9b ust. 2-3 u.p.p.r. oraz § 137 rozporządzenia w zw. z art. 7 i art. 94 Konstytucji RP. W odpowiedzi na skargę Gmina Ł. uznała zarzuty Prokuratora za zasadne i wniosła o umorzenie postępowania sądowoadministracyjnego. Organ wskazał, że w zakresie posiadanych kompetencji uchyli zaskarżoną uchwałę i jednocześnie podejmie nową uchwałę, zgodnie z aktualnie obowiązującymi przepisami prawa, uwzględniając przy tym uwagi Prokuratora. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach zważył, co następuje: Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 5 oraz art. 147 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a.", wojewódzkie sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, przy czym uwzględniając skargę na akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej, Sąd stwierdza nieważność tej uchwały lub aktu w całości lub w części albo stwierdza, że zostały wydane z naruszeniem prawa, jeżeli przepis szczególny wyłącza stwierdzenie ich nieważności. Skarga P. K. jest zasadna. W pierwszej kolejności odnieść się należy do zawartego w odpowiedzi na skargę stanowiska organu, który podniósł, że na najbliższej sesji Rady Miejskiej zostanie podjęta nowa uchwała w sprawie trybu i sposobu powoływania i odwoływania członków zespołu interdyscyplinarnego. Podnoszona przez organ okoliczność pozostaje bez znaczenia prawnego dla sądowej kontroli uchwały zaskarżonej przez Prokuratora w niniejszej sprawie. Od momentu bowiem, gdy zaskarżona uchwała weszła w życie, do chwili kiedy przestała obowiązywać na skutek stwierdzenia jej nieważności w zaskarżonej części funkcjonowała w obrocie prawnym, powodując określone skutki prawne. Stwierdzenie przez sąd administracyjny nieważności uchwały wywołuje skutki od chwili jej podjęcia (ex tunc). Oznacza to, że uchwałę, której nieważność w całości lub w części stwierdził sąd administracyjny należy traktować tak, jakby nigdy nie została podjęta, natomiast uchylenie, zmiana uchwały czy też utrata jej mocy obowiązującej w związku z podjęciem późniejszej uchwały, wywołuje skutki dopiero od wejścia w życie "nowej" uchwały lub zmiany (ex nunc). Także Trybunał Konstytucyjny w uchwale z 14 września 1994 r., sygn. akt W [...] (opubl. OTK z 1994r. z. 2 poz. 44) stwierdził, że zmiana lub uchylenie uchwały podjęte przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, dokonane po zaskarżeniu tej uchwały do sądu administracyjnego, nie czyni zbędnym wydania przez sąd administracyjny wyroku, jeżeli zaskarżona uchwała może być stosowana do sytuacji z okresu poprzedzającego uchylenie lub zmianę. Nie zostało bowiem uchylone domniemanie zgodności uchwały z prawem, co do okresu między jej wydaniem a uchyleniem lub zmianą. Z tych przyczyn wniosek organu o umorzenie postępowania argumentowany tym, że Burmistrz Miasta i Gminy podejmie nową uchwałę w sprawie określenia trybu i sposobu powoływania i odwoływania członków Zespołu Interdyscyplinarnego oraz szczegółowych warunków jego funkcjonowania, nie mógł odnieść zamierzonego skutku. Wskazane okoliczności nie powodują bowiem bezprzedmiotowości postępowania sądowoadministracyjnego w kontrolowanej sprawie. Nie jest sporne w sprawie, że zaskarżona uchwała stanowi akt prawa miejscowego. Stosownie do art. 40 ust. 1 u.s.g., na podstawie upoważnień ustawowych gminie przysługuje prawo stanowienia aktów prawa miejscowego obowiązujących na obszarze gminy. Akty prawa miejscowego jako akty prawa powszechnie obowiązującego (art. 87 ust. 2 i art. 94 Konstytucji RP) mają charakter generalny, abstrakcyjny i obejmują swoim zasięgiem wszystkie podmioty funkcjonujące na obszarze swojego obowiązywania. Ponieważ zaskarżona uchwała jest aktem prawa miejscowego, w razie stwierdzenia, że istotnie narusza prawo, treść art. 94 ust. 1 u.s.g. zezwala na stwierdzenie jej nieważności przez sąd administracyjny w całości lub w części, bez względu na datę jej podjęcia. Stosownie do art. 91 ust. 1 u.s.g., nieważna jest uchwała organu gminy sprzeczna z prawem. Podstawą stwierdzenia takiego faktu jest uznanie, że doszło do istotnego naruszenia prawa. Do istotnych wad uchwały, skutkujących stwierdzeniem jej nieważności, zalicza się naruszenie przepisów wyznaczających kompetencje organów samorządu do podejmowania uchwał, naruszenie podstawy prawnej podjętej uchwały, naruszenie przepisów prawa ustrojowego oraz prawa materialnego poprzez wadliwą ich interpretację oraz przepisów regulujących procedury podejmowania uchwał (por.: Z. Kmieciak, M. Stahl, Akty nadzoru nad działalnością samorządu terytorialnego, [...] Terytorialny 2001/1-2, s. 101-102). Stwierdzenie nieważności uchwały może nastąpić więc tylko wtedy, gdy uchwała pozostaje w wyraźnej sprzeczności z określonym przepisem prawnym, co jest oczywiste i bezpośrednie oraz wynika wprost z treści tego przepisu. Dokonując oceny legalności zaskarżonej uchwały należy mieć też na uwadze zasadę praworządności, wynikającą z art. 7 Konstytucji RP. Wymaga ona, aby materia regulowana wydanym aktem prawa wynikała z upoważnienia ustawowego, nie przekraczała zakresu tego upoważnienia, ale także realizowała wszystkie obowiązki z upoważnienia tego wynikające. Zgodnie z powołanym już wyżej art. 94 Konstytucji RP, organy samorządu terytorialnego wydają akty prawa miejscowego, obowiązujące na obszarze działania tych organów, na podstawie i w granicach upoważnień zawartych w ustawach. Akty prawa miejscowego, jako źródło powszechnie obowiązującego prawa o ograniczonym zasięgu terytorialnym (art. 87 ust. 2), są aktami normatywnymi niższego rzędu, które powinny być zgodne z aktami prawnymi wyższego rzędu. Organ uchwałodawczy gminy ma zatem obowiązek przestrzegania zakresu upoważnienia udzielonego w ustawie w zakresie tworzenia aktów prawa miejscowego. W rozpoznawanej sprawie Rada Gminy w Ł. działała na podstawie delegacji ustawowej zawartej w art. 9a ust. 15 u.p.p.r., zgodnie z którym rada gminy określi w drodze uchwały, tryb i sposób powoływania i odwoływania członków zespołu interdyscyplinarnego oraz szczegółowe warunki jego funkcjonowania. W zaskarżonej części, kontrolowana uchwała narusza powyższą normę w sposób istotny z powodu przekroczenia upoważnienia ustawowego w zakresie omówionych poniżej postanowień uchwały. Odnosząc się do zawartych w skardze zarzutów Sąd podzielił stanowisko Prokuratora kwestionującego zapisy § 2 ust. 1 uchwały, w którym postanowiono, że w skład Zespołu Interdyscyplinarnego wchodzą przedstawiciele podmiotów, o których mowa w ustawie o przeciwdziałaniu przemocy w rodzinie - art. 9a ust. 3-5, tj.: 1) jednostek organizacyjnych pomocy społecznej; 2) gminnej komisji rozwiązywania problemów alkoholowych; 3) Policji; 4) oświaty; 5) ochrony zdrowia; 6) skład Zespołu Interdyscyplinarnego może zostać poszerzony o przedstawicieli innych organizacji lub instytucji. W tym miejscu podkreślić trzeba, że katalog podmiotów wchodzących w skład zespołu interdyscyplinarnego został wyczerpująco uregulowany w art. 9a ust. 3-5 u.p.p.r. Zgodnie bowiem z art. 9a ust. 3 tej ustawy w skład zespołu interdyscyplinarnego wchodzą przedstawiciele: 1) jednostek organizacyjnych pomocy społecznej; 2) gminnej komisji rozwiązywania problemów alkoholowych; 3) Policji; 4) oświaty; 5) ochrony zdrowia; 6) organizacji pozarządowych. W skład zespołu interdyscyplinarnego wchodzą także kuratorzy sądowi (ust. 4). W skład zespołu interdyscyplinarnego mogą wchodzić także prokuratorzy oraz przedstawiciele podmiotów innych niż określone w ust. 3, działających na rzecz przeciwdziałania przemocy w rodzinie (ust. 5). Omawiany przepis uchwały istotnie zatem narusza prawo. Odnosząc się w sposób całościowy do powyższych regulacji tut. Sąd - w składzie orzekającym w niniejszej sprawie - podziela stanowisko Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie (przedstawione na kanwie podobnego zagadnienia) w wyroku z dnia 24 listopada 2021 r. o sygn. akt III OSK [...], w którym wskazano że żaden z przepisów u.p.p.r., a w tym ani art. 9a ust. 15, ani też art. 9a ust. 3, ust. 4 i ust. 5 u.p.p.r. nie upoważniały organu stanowiącego gminy do określenia katalogu tych podmiotów - gdyż został on określony w samej ustawie. Skoro ustawodawca określił podmioty, których przedstawiciele wchodzą w skład zespołu interdyscyplinarnego, to powtórzenie tej regulacji w uchwale stanowi naruszenie prawa. Tym samym Rada Gminy w Ł. wykroczyła poza zakres upoważnienia ustawowego zawartego w u.p.p.r. do określenia trybu, sposobu powoływania i odwoływania członków zespołu interdyscyplinarnego oraz szczegółowych warunków jego funkcjonowania. Wymieniając katalog podmiotów wchodzących w skład zespołu interdyscyplinarnego, prawodawca lokalny pominął, że istnieje możliwość powołania do zespołu także prokuratorów oraz przedstawicieli podmiotów innych niż określone w ust. 3, działających na rzecz przeciwdziałania przemocy w rodzinie (art. 9a ust. 5 u.p.p.r.). Należy stwierdzić, że art. 9a ust. 3, ust. 4 i ust. 5 u.p.p.r. określają w sposób szczegółowy skład zespołu interdyscyplinarnego, zaś z art. 9a ust. 15 u.p.p.r. wprost wynika, że kompetencją rady gminy nie jest określanie składu zespołu interdyscyplinarnego, a jedynie określenie trybu i sposobu powoływania i odwoływania członków zespołu interdyscyplinarnego oraz szczegółowych warunków jego funkcjonowania. Nie jest więc dopuszczalna modyfikacja jej składu, w tym pominięcie możliwości powołania przez wójta w skład zespołu podmiotów wymienionych w art. 9a ust. 5 u.p.p.r. W tym miejscu należy podkreślić - za Naczelnym Sądem Administracyjnym - że zgodnie z art. 94 Konstytucji RP organy samorządu mogą wyłącznie na podstawie i w granicach upoważnień zawartych w ustawie ustanawiać akty prawa miejscowego obowiązujące na obszarze działania tych organów. Zasadę tę potwierdza obowiązujący w dacie podjęcia zaskarżonej uchwały art. 40 ust. 1 u.s.g. wprost stanowiący, że gminie przysługuje prawo stanowienia aktów prawa miejscowego obowiązujących na obszarze gminy wyłącznie na podstawie upoważnień ustawowych. Skoro akt prawa miejscowego jest wydawany na podstawie delegacji ustawowej, to tylko przestrzeganie tak zakresu podmiotowego jak i przedmiotowego tej delegacji daje podstawy do uznania danego aktu za zgodny z prawem. Przepis aktu prawa miejscowego nie może ponownie regulować tego samego, co już jest uregulowane w ustawie. Dopuszczalność powtórzeń tej samej regulacji w akcie hierarchicznie niższego rzędu jest zasadniczo niedopuszczalna i nie może prowadzić do powstawania sprzeczności w systemie prawa, a w tym do sytuacji, w której jedna i ta sama norma prawna zostałaby uregulowana w dwóch hierarchicznie odrębnych aktach prawnych i uchylenie jednego z tych aktów nie skutkowałoby automatycznie pozbawieniem obowiązywania danej normy w innym akcie prawnym. W tym kontekście nawet całościowe uregulowanie danej materii w akcie prawa miejscowego nie sposób uznać za prawidłowe. Przenosząc powyższe rozważania na grunt sprawy niniejszej wskazać należy, że zasadny okazał się zarzut Prokuratora dotyczący § 3 ust. 1 uchwały, zgodnie z którym, cyt.: "Do zadań Zespołu Interdyscyplinarnego należy między innymi integrowanie i koordynowanie działań jednostek wchodzących w jego skład oraz specjalistów w zakresie przeciwdziałania przemocy w rodzinie, przede wszystkim poprzez: diagnozowanie problemu przemocy w rodzinie, podejmowanie działań w środowisku zagrożonym przemocą w rodzinie mających na celu przeciwdziałanie temu zjawisku; inicjowanie interwencji w środowisku dotkniętym przemocą w rodzinie, rozpowszechnianie informacji o instytucjach, osobach i możliwościach udzielenia pomocy w środowisku lokalnym, inicjowanie działań w stosunku do osób stosujących przemoc w rodzinie." Zacytowany przepis uchwały istotnie narusza prawo, bowiem Rada Gminy dokonała częściowego powtórzenia i modyfikacji treść art. 9b ust. 2 u.p.p.r., a nadto przekroczyła delegację ustawową poprzez sformułowanie zadań zespołu interdyscyplinarnego. Pamiętać należy, że przepisy ustawy upoważniają radę gminy jedynie do określenia trybu i sposobu powoływania i odwoływania członków tego zespołu oraz określenia szczegółowych warunków jego funkcjonowania. Z powyższych względów rację ma Prokurator, że postanowienie zawarte w § 4 ust. 1 uchwały, zgodnie z którym "Do zadań zespołu należy także powoływanie grup roboczych w celu diagnozowania i rozwiązywania problemów związanych z wystąpieniem przemocy w rodzinie w indywidualnych sprawach" stanowi niedopuszczalne powtórzenie, a nadto modyfikację treści art. 9a ust. 10 u.p.p.r., w którym wskazano, iż zespół interdyscyplinarny może tworzyć grupy robocze w celu rozwiązywania problemów związanych z wystąpieniem przemocy w rodzinie w indywidualnych przypadkach. Takie działanie prawodawcze nie jest uzasadnione koniecznością zapewnienia komunikatywności i przejrzystości oraz czytelności treści aktu prawa miejscowego, bowiem jak wskazano wyżej przepis aktu prawa miejscowego nie może ponownie regulować tego samego, co już jest uregulowane w ustawie. Za trafne należy uznać zarzuty skargi również w zakresie § 4 ust. 2 uchwały, zgodnie z którym, w skład grup roboczych mogą wchodzić także kuratorzy sądowi, a także przedstawiciele innych podmiotów, specjaliści w dziedzinie przeciwdziałania przemocy w rodzinie. Stwierdzić należy, że art. 9a ust. 15 u.p.p.r. nie przewiduje dla rady gminy kompetencji do określania kręgu podmiotów wchodzących w skład grup roboczych, bowiem kwestia ta została wyczerpująco uregulowana w art. 9a ust. 11 i ust. 12 u.p.p.r. Akt prawa miejscowego powinien zawierać uregulowania w granicach przewidzianych art. 9a ust. 15 u.p.p.r. Słusznie zatem zarzucił Prokurator, że taki sposób legislacji istotnie narusza art. 9a ust. 11, ust. 12 i ust. 15 u.p.p.r oraz § 137 rozporządzenia w zw. z art. 7 i 94 Konstytucji RP. W zapisie zawartym w § 4 ust. 4 uchwały Rada uchwaliła, że do zadań poszczególnych grup roboczych należy przede wszystkim: opracowanie i realizacja planu pomocy w indywidualnych przypadkach, monitorowanie sytuacji rodzin, w których dochodzi do przemocy, jak również rodzin zagrożonych wystąpieniem przemocy, dokumentowanie działań podejmowanych wobec rodzin, w których dochodzi do przemocy, a także efektów tych działań. Należy zwrócić uwagę, że w powyższym zapisie Rada określiła zadania grup roboczych, mimo że zostały one określone przez ustawodawcę w art. 9b ust. 3 u.p.p.r. Rację ma skarżący Prokurator, że tego rodzaju zabieg legislacyjny naruszył prawo. Zgodnie bowiem z delegacją ustawową Rada Gminy winna była określić tryb i sposób powoływania i odwoływania członków zespołu interdyscyplinarnego oraz szczegółowe warunki jego funkcjonowania. Mimo że katalog zadań określonych w art. 9b ust. 3 u.p.p.r. jest katalogiem otwartym, to norma kompetencyjna zawarta w art. 9a ust. 15 u.p.p.r. nie daje radzie gminy upoważnienia do jego regulowania, a co za tym idzie - zapis ten naruszył prawo w sposób istotny. Podobną argumentację jak powyżej trzeba odnieść do § 4 ust. 5 uchwały, w którym postanowiono, że prace w ramach grup roboczych są prowadzone w zależności od potrzeb zgłaszanych przez Zespół Interdyscyplinarny lub wynikają z problemów występujących w indywidualnych przypadkach. Jak stanowi bowiem art. 9a ust. 14 u.p.p.r., prace w ramach grup roboczych są prowadzone w zależności od potrzeb zgłaszanych przez zespół interdyscyplinarny lub wynikających z problemów występujących w indywidualnych przypadkach. Zapis uchwały powtarza zatem treść art. 9a ust. 14 u.p.p.r. Pamiętać należy, że tylko wyjątkowo, gdy zakres delegacji ustawowej do wydania aktu prawa miejscowego zakreśla szeroko zakres regulacji, która obejmuje zarówno regulację ustawową jak i statutową, dopuszczalne jest powtórzenie regulacji w uchwale organu jednostki samorządu terytorialnego. W szczególności dotyczy to statutów jednostek samorządu. Jednakże w tej sprawie, w której przedmiotem kontroli Sądu jest uchwała w sprawie trybu i sposobu powoływania i odwoływania członków zespołu interdyscyplinarnego oraz szczegółowych warunków jego funkcjonowania, nie można uznać, aby powtórzenie przepisów ustawowych znajdowało podstawę w delegacji zawartej w art. 9a ust. 15 u.p.p.r. a ponadto, aby było to uzasadnione (por. m.in. wyrok NSA z 2 lipca 2021 r., sygn. akt III OSK [...], dostępny na: [...]). W tym stanie faktycznym i prawnym Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji wyroku na podstawie art. 147 § 1 p.p.s.a.