II SA/Ke 567/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie Przewodniczący Sędzia WSA Dorota Chobian po rozpoznaniu w dniu 4 października 2018 r., na posiedzeniu niejawnym wniosku P. K. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie z jego skargi na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia [...] znak: [...] w przedmiocie kary pieniężnej za urządzanie gry na automatach poza kasynem postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.

Skarżący P. K. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach skargę na decyzję w przedmiocie nałożenia na niego kary pieniężnej za urządzanie gry na automatach poza kasynem w wysokości 60000 zł. W skardze tej zawarł również wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu wniosku skarżący podał, że wyegzekwowanie nałożonej na niego kary wpłynie na pogorszenie sytuacji majątkowej jego i jego bliskich, co więcej spowoduje niepowetowaną szkodę, gdyż może doprowadzić do zaprzestania prowadzenia działalności gospodarczej stanowiącej źródło jego dochodów oraz utrzymania jego rodziny. Dodał, że ewentualne odwrócenie skutków egzekucji, przykładowo przy sprzedaży nieruchomości, może w przyszłości okazać się niemożliwe lub co najmniej czasochłonne bądź kosztowne. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2018 r. poz. 1302), zwanej dalej p.p.s.a., wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jeśli chodzi o wstrzymanie wykonania aktu lub czynności po przekazaniu akt sądowi, jest to możliwe tylko na wniosek i tylko w razie spełnienia przesłanek określonych w art. 61 § 3 p.p.s.a. Tymi przesłankami są: niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania decyzji jest wykazanie przez stronę okoliczności uzasadniających wystąpienie co najmniej jednej z tych przesłanek. Podkreślić należy, że obowiązek przedstawienia okoliczności, które pozwolą Sądowi na dokonanie oceny, czy spełnione są przesłanki uzasadniające wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, spoczywa wyłącznie na wnioskodawcy. Domagając się wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, skarżący musi więc wykazać, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia tym aktem znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Niezbędne jest wskazanie na konkretne okoliczności pozwalające ocenić, czy wstrzymanie zaskarżonego aktu lub czynności jest zasadne. Podniesienia wymaga, że wniosek powinien zawierać spójną argumentację, popartą faktami oraz ewentualnie odnoszącymi się do nich dowodami, które uzasadniają wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu. Złożony w niniejszej sprawie wniosek nie spełnia powyższych wymogów. Skarżący powołał jedynie bardzo ogóle okoliczności, które mogą zostać podane przez każdego zobowiązanego do zapłacenia kary pieniężnej. Brak konkretnego przedstawienia przez wnioskodawcę swojej sytuacji majątkowej, osobistej czy rodzinnej (a jedynie powoływanie się na pogorszenie sytuacji majątkowej bez wskazania wysokości dochodów, czy liczby członków rodziny), uniemożliwia Sądowi ocenę, czy faktycznie na tle konkretnych okoliczności wykonanie zaskarżonej decyzji może spowodować niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudne do odwrócenia skutki. Mając to wszystko na uwadze Sąd na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.