II SA/Ke 518/18

Starszy referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Kielcach Małgorzata Długońska po rozpoznaniu w dniu 7 września 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku S. C. o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi S.C. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] znak: [...] w przedmiocie skierowania na badania lekarskie postanawia: I. oddalić wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych, II. ustanowić dla S. C. adwokata, którego wyznaczy Okręgowa Rada Adwokacka w Kielcach.

S.C. złożył formularz urzędowy PPF, wnosząc o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata w sprawie z jego skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w przedmiocie skierowania na badania lekarskie W złożonym formularzu wnioskodawca podał, że jest niepełnosprawny, utrzymuje się z zasiłku z pomocy społecznej w wysokości 605 zł netto miesięcznie. Skarżący nie wykazał żadnego majątku. Ze znajdującej się w aktach administracyjnych opinii sądowo-psychiatrycznej wynika, że wnioskodawca mieszka w domu odziedziczonym po rodzicach, leczy się psychiatrycznie, zdiagnozowano u niego organiczne zaburzenia osobowości i nastroju z reakcjami urojeniowymi. Skarżący podał, że miesięcznie jest zobowiązany płacić alimenty w wysokości 300 zł, wydaje 150 zł na opłaty za media i 200 zł na leki i wizyty lekarskie. Zgodnie z art. 245 § 2 i art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2018 poz. 1302), przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmujące zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata lub radcy prawnego przysługuje osobie, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Na wnioskodawcy ciąży zatem obowiązek wykazania, że jego sytuacja materialna jest na tyle trudna, iż uzasadnia poczynienie odstępstwa od generalnej zasady ponoszenia kosztów sądowych i wynagrodzenia fachowego pełnomocnika przez osobę dochodzącą swych roszczeń przed sądem. W rozpatrywanej sprawie, biorąc pod uwagę sytuację majątkową i życiową skarżącego, przede wszystkim niski dochód z zasiłku z pomocy społecznej, brak majątku, którym mógłby swobodnie dysponować, niepełnosprawność i zły stan zdrowia wiążący się z wydatkami na leczenie i utrudniający samodzielne występowania przed sądem, uznano, że nie jest on w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, a jego wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym zasługuje na uwzględnienie Wobec powyższego na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 w zw. z art. 245 § 2, art. 246 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji postanowienia.