II SA/Ke 459/26

II SA/Ke 459/26 POSTANOWIENIE Dnia 14 sierpnia 2026 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Renata Detka po rozpoznaniu w dniu 14 sierpnia 2026 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. P. na postanowienie Kierownika Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej w N. z dnia 24 kwietnia 2026 r. w przedmiocie zawieszenia postępowania administracyjnego postanawia: odrzucić skargę.

II SA/Ke 459/26 UZASADNIENIE M. P. w piśmie z dnia 22 czerwca 2026 r. zatytułowanym "RE: Postanowienie o zawieszeniu postępowania" wskazał, cyt.: "składam skarge do SKO I WSA Kielce ponieważ nie wnioskowałem o żaden zasiłek stały to oczywista samowola urzędnicza". Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Z art. 52 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2026 r., poz. 143 ze zm.), dalej "p.p.s.a." wynika, że skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie. W niniejszej sprawie skarżący zaskarżył do Sądu postanowienie Kierownika Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej w Nagłowicach z 24 kwietnia 2026 r. o zawieszeniu postępowania administracyjnego, wydane w I instancji. Tymczasem w świetle powołanego wyżej przepisu, od zaskarżonego postanowienia nie przysługuje skarga do sądu administracyjnego. Zaskarżeniu do sądu administracyjnego podlegają bowiem postanowienia wydane przez organ II instancji po rozpoznaniu złożonego zażalenia, w tym przypadku organem tym jest Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Kielcach. Kognicji sądowoadministracyjnej podlegają wyłącznie postanowienia wydane w rezultacie wniesionego środka odwoławczego od orzeczenia organu I instancji. Mając na uwadze powyższe stwierdzić należy, że wniesiona w niniejszej sprawie skarga na postanowienie organu I instancji jest niedopuszczalna i dlatego podlegała odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 w zw. z art. 52 § 1 i 2 p.p.s.a.