II SA/Ke 435/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach, w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Sylwester Miziołek po rozpoznaniu w dniu 10 lipca 2019r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi [...] na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] w przedmiocie odmowy wyznaczenia innego organu do załatwienia sprawy p o s t a n a w i a : odrzucić skargę.

Postanowieniem z dnia [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze , działając na podstawie art. 26 § 2 K.p.a., po rozpoznaniu wniosku [...], o wyłączenie Burmistrza od rozpoznania sprawy wymierzenia [...] administracyjnej kary pieniężnej za zniszczenie modrzewia europejskiego i sosny zwyczajnej, znajdujących się na działce nr ewid. [...], odmówiło wyznaczenia innego organu do załatwienia opisanej wyżej sprawy. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach na ww. postanowienie wnieśli [...]. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga jest niedopuszczalna. Stosownie do art. 3 § 2 pkt 2 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018r. poz. 1302 ze zm.), zwanej dalej "P.p.s.a.", kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na postanowienia wydane w postępowaniu: - administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty (pkt 2); - postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu (pkt 3). Analizując treść zaskarżonego postanowienia – którym odmówiono wyznaczenia innego organu do załatwienia sprawy w przedmiocie kary pieniężnej za zniszczenie drzew – stwierdzić trzeba, że rozstrzygnięcie to nie należy do wskazanych wyżej rodzajów postanowień wydanych w postępowaniu administracyjnym (art. 3 § 2 pkt 2 P.p.s.a.), ponieważ: - nie służy na nie zażalenie – gdyż stosownie do art. 141 § 1 K.p.a. na wydane w toku postępowania postanowienia służy stronie zażalenie, gdy K.p.a. tak stanowi; natomiast K.p.a. nie stanowi, aby na postanowienie w przedmiocie wyznaczenia organu właściwego do załatwienia sprawy (art. 26 § 2 K.p.a.) służyło stronie zażalenie; postanowienie, na które nie służy zażalenie, strona może zaskarżyć tylko w odwołaniu od decyzji (art. 142 K.p.a.); - nie kończy ono postępowania w sprawie - postanowienie kończące postępowanie w sprawie uniemożliwia uruchomienie toku instancji w stosunku do określonej decyzji i powoduje, że uzyskuje ona przymiot ostateczności; zaskarżone postanowienie nie powoduje takiego skutku, gdyż jedynie orzeka o odmowie wyznaczenia innego organu do załatwienia sprawy; - nie rozstrzyga sprawy co do istoty - z rozstrzygnięciem tego rodzaju (co do istoty sprawy) mamy do czynienia wtedy, gdy akt administracyjny w sposób władczy określa uprawnienia lub obowiązki jego adresata w sferze prawa materialnego; zaskarżone postanowienie nie wywołuje takich skutków. Zaskarżone postanowienie nie zostało również wydane w postępowaniu egzekucyjnym ani zabezpieczającym (art. 3 § 2 pkt 3 P.p.s.a.), lecz na podstawie przepisu K.p.a. (art. 26 § 2), a nie przepisu ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. Podkreślenia wymaga, że samo wyznaczenie innego organu do załatwienia sprawy uregulowane zostało w przepisach art. 26 § 2 i 3 K.p.a., które upoważniają organ wyższego stopnia do wyznaczenia do załatwienia sprawy inny podległy sobie organ, w miejsce organu wyłączonego. Choć przepisy te nie określają w jakiej formie organ administracji publicznej wyższego stopnia powinien to uczynić, to zarówno w doktrynie jak i judykaturze przyjęto, że właściwy organ administracyjny wydaje w tym przedmiocie postanowienie. Jak wskazano powyżej jest to postanowienie zaliczane do grupy wydawanych w toku postępowania administracyjnego, dotyczące poszczególnej kwestii incydentalnej wynikłej w toku postępowania, lecz nierozstrzygające o istocie sprawy. Nie jest to natomiast postanowienie kończące postępowanie. Z tych też względów na postanowienie w przedmiocie wyznaczenia innego organu do załatwienia sprawy nie przysługuje zażalenie. Postanowienie takie może być kontrolowane jedynie w trakcie kontroli instancyjnej dokonywanej na skutek środka odwoławczego od decyzji wydanej w sprawie. Konsekwencją powyższych rozważań jest przyjęcie, że na zaskarżone postanowienie nie można skutecznie wnieść skargi. Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 58 § 3 p.p.s.a.