II SA/Ke 410/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach, w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Dorota Pędziwilk-Moskal po rozpoznaniu w dniu 27 lipca 2018r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A.B. i C. D. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do złożenia wniosku w sprawie aktualizacji opłaty rocznej p o s t a n a w i a : odrzucić skargę A.B.

Postanowieniem z dnia [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze odmówiło A.B. i C. D. przywrócenia terminu do złożenia wniosku w sprawie ustalenia opłaty rocznej dokonanej przez Skarb Państwa - Starostę pismem [...] z tytułu użytkowania wieczystego gruntu stanowiącego własność Skarbu Państwa, położonego w [...]. Skargę na powyższe rozstrzygnięcie organu II instancji wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach A.B. i C. D. Zarządzeniem z dnia 21 czerwca 2018r. Przewodniczący Wydziału II tut. Sądu wezwał A.B. i C. D. do usunięcia braków skargi poprzez jej podpisanie oraz uiszczenie – solidarnie – wpisu sądowego w kwocie 100 zł – w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwań – pod rygorem odrzucenia skargi. W wyznaczonym terminie uiszczono wpis sądowy, a C.D. podpisał skargę. Co się zaś tyczy wezwania do podpisania skargi przeznaczonego dla A.B. to jak wynika z adnotacji poczty na zwrotnym potwierdzeniu odbioru przeznaczonego dla strony pisma, przesyłki tej nie doręczono w dniu 2 lipca 2018r. adresatce, ani jej dorosłemu domownikowi – wobec czego przesyłkę pozostawiono w placówce pocztowej, o czym umieszczono zawiadomienie w skrzynce oddawczej skarżącej. Pomimo dwukrotnego awizowania przesyłki – w dniach 2 i 10 lipca 2018r. A.B. nie podjęła pisma. W wyznaczonym terminie A.B. nie podpisała skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018r. poz. 1302), zwanej dalej ustawą P.p.s.a., skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Wśród wymogów formalnych, jakie dla pism stron – a zatem także dla skargi – ustanawia art. 46 § 1 pkt 4 ustawy P.p.s.a., znajduje się m. in. umieszczenie podpisu strony (pkt 4). Stosownie do art. 58 § 1 pkt 3 ustawy P.p.s.a. brak uzupełnienia w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi stanowi przyczynę odrzucenia skargi. Jest to bowiem brak formalny tego rodzaju, że uniemożliwia nadanie sprawie biegu. Odnosząc się do terminu, w jakim A.B. powinna była usunąć braki formalne złożonej skargi wskazać należy, że zgodnie z dyspozycją art. 73 ustawy P.p.s.a. w razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w art. 65-72 ustawy P.p.s.a., pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012r. – Prawo pocztowe albo w urzędzie gminy, dokonując jednocześnie stosownego zawiadomienia (§ 1); zawiadomienie o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe (§ 2); w przypadku niepodjęcia pisma w terminie, o którym mowa w § 2, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy (§ 3); doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1 (§ 4). W niniejszej sprawie należy uznać, że w wyniku dwukrotnego awizowania – w dniach 2 i 10 lipca 2018r. – doręczenie przeznaczonego dla skarżącej wezwania zostało dokonane w dniu 16 lipca 2018r., a zatem wyznaczony 7 – dniowy termin do usunięcia braku formalnego złożonej skargi upłynął stronie w dniu 23 lipca 2018r. Mając na uwadze brak podpisania skargi przez A.B. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach orzekł jak w sentencji postanowienia – na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ustawy P.p.s.a.