II SA/Ke 408/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Beata Ziomek po rozpoznaniu w dniu 29 września 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. K. o wznowienie postępowania sądowego zakończonego prawomocnym wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach z dnia 11 kwietnia 2018 r. sygn. akt II SA/Ke 153/18 w sprawie ze skargi E. W. na decyzję Świętokrzyskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Kielcach z dnia 18 stycznia 2018 r., znak: WINB-WOA.7721.5.13.2017 w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego postanawia: stwierdzić swą niewłaściwość i przekazać sprawę według właściwości Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu.

Wyrokiem z 11 kwietnia 2018 r., sygn. II SA/Ke 153/18, tut. Sąd uwzględnił skargę E. W. na decyzję Świętokrzyskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Kielcach (ŚWINB) z 18 stycznia 2018 r., znak: WINB-WOA.7721.5.13.2017, w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego poprzez uchylenie zaskarżonej decyzji oraz decyzji organu I instancji. Wyrokiem z 17 maja 2021 r., sygn. II OSK 2322/18, Naczelny Sąd Administracyjny oddalił wywiedzione od powyższego wyroku skargi kasacyjne E. K., A. K. oraz ŚWINB. W dniu 1 sierpnia 2025 r. do tut. Sądu wpłynęła skarga o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem z 9 maja 2018 r., sygn. II SA/Ke 153/18 (w rzeczywistości wyrok w tej sprawie zapadł 11 kwietnia 2018 r.). W uzasadnieniu skarżący podniósł m.in., że w 2017 r. organ nadzoru budowlanego przyjął do akt dokument rzekomo będący stroną dziennika budowy. W 2025 r. ujawniono dziennik budowy, który nie był dostępny w czasie trwania postępowania. Do jego oryginału doszyto luźną kartkę ze szkicem geodety z adnotacją o "granicy płynnej/spornej", która została nielegalnie dołączona do akt sprawy przez E. W. w 2017 r. Dokument ten posłużył jako dowód w sprawie, mimo że nie stanowił części oryginalnego dziennika budowy. W 2017 r. w protokole PINB odnotowano oficjalnie, że dziennik budowy oraz dokumentacja inwestycji nie istnieją. Pojawienie się w 2025 r. połączonego dokumentu z pieczątką "zgodne z oryginałem" świadczy o możliwym fałszerstwie lub manipulacji urzędniczej. Dodatkowo w postępowaniu przed WSA E. W. podała nieprawdę, co do przebiegu granicy. Wobec powyższego skarżący wniósł o wznowienie postepowania i uchylenie wyroku z 9 maja 2018 r, przeprowadzenie postępowania dowodowego z opinii biegłego grafologa i technika dokumentów na okoliczność autentyczności spornego dokumentu. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Zgodnie z art. 59 § 1 zd. pierwsze ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r., poz. 935 ze zm.), dalej "p.p.s.a.", jeżeli do rozpoznania sprawy właściwy jest inny sąd administracyjny, sąd, który stwierdzi swą niewłaściwość przekaże sprawę właściwemu sądowi administracyjnemu. W niniejszej sprawie przedmiotem skargi jest wznowienie postępowania zakończonego wyrokiem z 11 kwietnia 2018 r., sygn. II SA/Ke 153/18, od którego wniesione zostały skargi kasacyjne oddalone wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z 17 maja 2021 r., sygn. II OSK 2322/18. Zgodnie z art. 275 p.p.s.a. do wznowienia postępowania z przyczyn nieważności właściwy jest sąd, który wydał zaskarżone orzeczenie, a jeżeli zaskarżono orzeczenia sądów obu instancji, właściwy jest Naczelny Sąd Administracyjny. Do wznowienia postępowania na innej podstawie właściwy jest sąd, który ostatnio orzekał w sprawie. Treść wniesionej w niniejszej sprawie skargi o wznowienie wskazuje, że oparta została na jednej z podstaw restytucyjnych wymienionych w art. 273 p.p.s.a. Stosownie do § 1 tego przepisu można żądać wznowienia na tej podstawie, że orzeczenie zostało oparte na dokumencie podrobionym lub przerobionym albo na skazującym wyroku karnym, następnie uchylonym (pkt 1); orzeczenie zostało uzyskane za pomocą przestępstwa (pkt 2). Można też żądać wznowienia w razie późniejszego wykrycia takich okoliczności faktycznych lub środków dowodowych, które mogłyby mieć wpływ na wynik sprawy, a z których strona nie mogła skorzystać w poprzednim postępowaniu (§ 2). Z powyższego wynika zatem, że sądem właściwym do rozpoznania przedmiotowej skargi jest Naczelny Sąd Administracyjny, ponieważ skarga nie została oparta o przyczyny nieważności (art. 271 p.p.s.a.), zaś ostatnio w sprawie orzekał Naczelny Sąd Administracyjny. W świetle powyższego Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w postanowieniu na podstawie art. 59 § 1 w zw. z art. 275 p.p.s.a.