II SA/Ke 387/23

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Krzysztof Armański po rozpoznaniu w dniu 28 sierpnia 2023 r. na posiedzeniu niejawnym zażalenia T. P. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach z dnia 20 lipca 2023 r. o sygn. akt II SA/Ke 387/23 w sprawie ze sprzeciwu T. P. od decyzji Wojewody Świętokrzyskiego z dnia 6 maja 2023 r. znak: SO.I.621.6.2023 w przedmiocie zameldowania na pobyt stały p o s t a n a w i a : uchylić zaskarżone postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach z dnia 20 lipca 2023 r. o sygn. akt II SA/Ke 387/23.

Postanowieniem z 20 lipca 2023 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach odrzucił sprzeciw T. P. od decyzji Wojewody Świętokrzyskiego z dnia 6 maja 2023 r. znak: SO.I.621.6.2023 w przedmiocie zameldowania na pobyt stały. W podstawie prawnej powołano art. 58 § 1 pkt 2 w zw. z art. 64b § 1 i art. 64c § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2023 r., poz. 259 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a.". Uzasadniając wydane orzeczenie Sąd stwierdził, że zaskarżona decyzja, wydana na podstawie art. 138 § 2 K.p.a., została doręczona stronie skarżącej 16 maja 2023 r. Tym samym, ustawowo określony, czternastodniowy termin przewidziany w art. 64c § 1 p.p.s.a. na wniesienie sprzeciwu, upłynął w dniu 30 maja 2023 r. Z akt sprawy sądowej wynika natomiast, że sprzeciw został wniesiony przez stronę dniu 1 czerwca 2023 r., a więc z dwudniowym uchybieniem terminu przewidzianego na jego wniesienie. W ustawowym terminie skarżący wniósł zażalenie na ww. postanowienie, wskazując że składając skargę (będącą w istocie sprzeciwem) zasugerował się trzydziestodniowym terminem, o którym pouczył go organ odwoławczy w końcowej części zakwestionowanej decyzji. Mając na uwadze powyższe skarżący wniósł o ponowne rozpatrzenie jego sprawy. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach zważył, co następuje: Zgodnie z art. 195 § 2 p.p.s.a. jeżeli zażalenie zarzuca nieważność postępowania lub jest oczywiście uzasadnione, wojewódzki sąd administracyjny, który wydał zaskarżone postanowienie, może na posiedzeniu niejawnym, nie przesyłając akt Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu, uchylić zaskarżone postanowienie i w miarę potrzeby sprawę rozpoznać na nowo. Od ponownie wydanego postanowienia przysługują środki odwoławcze na zasadach ogólnych. Dokonując autokontroli zakwestionowanego postanowienia, Sąd uznał zażalenie – w którym skarżący wskazuje, że do odrzucenia jego sprzeciwu doszło wskutek zastosowania się do błędnego pouczenia o terminie zaskarżenia decyzji organu II instancji – za oczywiście uzasadnione. W pouczeniu, zawartym w końcowej części decyzji Wojewody Świętokrzyskiego z dnia 6 maja 2023 r. znak: SO.I.621.6.2023 w przedmiocie zameldowania na pobyt stały (k. 58 akt administracyjnych), wydanej na podstawie art. 138 § 2 K.p.a., błędnie bowiem wskazano że stronie służy prawo wniesienia skargi "w terminie 30 dni od dnia otrzymania niniejszej decyzji". Tymczasem, stosownie do z art. 64a p.p.s.a., od decyzji, o której mowa w art. 138 § 2 K.p.a., skarga nie przysługuje, jednakże strona niezadowolona z treści decyzji może wnieść od niej sprzeciw. Jak stanowi art. 64c § 1 i § 2 powołanej ustawy, sprzeciw wnosi się w terminie 14 dni od dnia doręczenia stronie decyzji, za pośrednictwem organu, którego decyzja jest przedmiotem sprzeciwu od decyzji. Należy zauważyć, że zgodnie z art. 112 K.p.a. błędne pouczenie w decyzji co do prawa odwołania albo wniesienia powództwa do sądu powszechnego lub skargi do sądu administracyjnego nie może szkodzić stronie, która zastosowała się do tego pouczenia. Jak podniósł m.in. NSA w postanowieniu z dnia 26 października 2017 r., sygn. II OZ 1206/17, skutkiem prawnym ochrony wynikającej z tego przepisu w przypadku wniesienia do sądu środka zaskarżenia, który wpłynął z zachowaniem terminu błędnie podanego w pouczeniu, jest obowiązek wojewódzkiego sądu administracyjnego rozpatrywania go bez potrzeby wnoszenia wniosku o przywrócenie terminu. Mając na uwadze powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach orzekł jak sentencji – na podstawie art. 195 § 2 p.p.s.a.