II SA/Ke 351/22

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Dorota Pędziwilk - Moskal po rozpoznaniu w dniu 16 stycznia 2023 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi F. K. na pismo Wojewody z dnia [...] sierpnia 2021 r. [...] w przedmiocie odmowy wyrażenia zgody na odstąpienie od stosowania przepisów Prawa budowlanego postanawia: odrzucić skargę.

Zaskarżonym pismem z 24 sierpnia 2021 r. znak: [...] Wojewoda odmówił F. K. (zwanej dalej "Fundacją") wyrażenia zgody na odstąpienie od stosowania przepisów Prawa budowlanego - na wniosek skarżącej z 29 czerwca 2021 r. Rozstrzygnięcie Wojewody doręczone zostało Fundacji 30 sierpnia 2021 r. W piśmie z 6 stycznia 2022 r. Fundacja wywiodła skargę na powyższe pismo Wojewody. Wojewoda w piśmie z 11 marca 2022 r. wyjaśnił, że zaskarżone pismo zostało potraktowane przez Fundację jako decyzja, od której skarżąca wniosła odwołanie. Na skutek powyższego, Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego postanowieniem z 6 grudnia 2021 r. znak: [...] stwierdził niedopuszczalność odwołania podnosząc, że zaskarżone pismo Wojewody z 24 sierpnia 2021 r. nie ma charakteru decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach zważył, co następuje. Skarga podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2022 r. poz. 329, zwanej dalej "p.p.s.a."), skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a. Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 p.p.s.a.). Na wstępie wskazać należy, że zgoda wojewody, o której mowa w art. 46c ust. 3 ustawy z dnia 5 grudnia 2008 r. o zapobieganiu oraz zwalczaniu zakażeń i chorób zakaźnych u ludzi, dotyczy uprawnienia wynikającego wprost z przepisu prawa i może być zakwalifikowana, jako akt lub czynność w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. Dlatego też czynność urzędowa manifestująca się wydaniem aktu odmawiającego wyrażenia tej zgody - tak jak w zaskarżonym piśmie - ze względu na sposób jej podjęcia i skutki przez nią wywierane podlega kognicji sądu administracyjnego na podstawie art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a., jako działanie z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa - tak WSA w Warszawie w wyroku z 6 maja 2022 r. sygn. akt VII SA/WA [...], dostępnym na [...] Niezależnie od powyższego Sąd zobowiązany jest w pierwszej kolejności do zbadania z urzędu dopuszczalności skargi, ustalając, czy nie zachodzi jedna z przesłanek do jej odrzucenia, wymienionych enumeratywnie w art. 58 § 1 p.p.s.a. W myśl art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. Sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. Jak wynika z akt administracyjnych, zaskarżone pismo Wojewody zostało doręczone Fundacji 30 sierpnia 2021 r., czego dowodzi "Potwierdzenie odbioru" załączone do tego pisma (K-II-5 akt administracyjnych). Trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi na ww. pismo, o którym mowa w art. 53 § 1 p.p.s.a., upłynął więc z dniem 30 września 2021 r. Tymczasem skarżąca Fundacja złożyła skargę w piśmie z 6 stycznia 2022 r., a zatem wywiodła skargę po upływie ustawowego terminu do jej wniesienia. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 p.p.s.a., skargę jako spóźnioną, należało odrzucić.