II SA/Ke 349/18

Starszy referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Kielcach Małgorzata Długońska po rozpoznaniu w dniu 12 czerwca 2018 r.. na posiedzeniu niejawnym wniosku A. M. o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata lub radcy prawnego w sprawie ze skargi A. M. na decyzję Szefa Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych w Warszawie z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania pomocy pieniężnej postanawia: I. zwolnic skarżącego od kosztów sądowych w całości II. ustanowić dla A. M. radcę prawnego, którego wyznaczy Okręgowa Izba Radców Prawnych w Kielcach. III. oddalić wniosek o ustanowienie adwokata.

A. M. złożył formularz PPF wnosząc o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata lub radcy prawnego decyzję Szefa Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych w Warszawie w przedmiocie odmowy przyznania pomocy pieniężnej Z formularza i akt sprawy wynika, że wnioskodawca jest niepełnosprawny w stopniu znacznym, prowadzi samodzielnie gospodarstwo domowe, utrzymuje się z zasiłków z pomocy społecznej w wysokości 630 zł miesięcznie. Skarżący nie wykazał żadnego majątku. Wnioskodawca cierpi na miażdżycę, cukrzycę, astmę i dyskopatię, na leki wydaje 300 zł miesięcznie, korzysta z pomocy finansowej córki. Zgodnie z art. 245 § 2 i art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz.270 ze zm.) przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata lub radcy prawnego przysługuje osobie, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Na wnioskodawcy ciąży zatem obowiązek wykazania, że jego sytuacja materialna jest na tyle trudna, iż uzasadnia poczynienie odstępstwa od generalnej zasady ponoszenia kosztów sądowych i wynagrodzenia fachowego pełnomocnika przez osobę dochodzącą swych roszczeń przed sądem. W rozpatrywanej sprawie biorąc pod uwagę trudną sytuację majątkową skarżącego, przede wszystkim: niski dochód z pomocy społecznej, brak własnego majątku, niepełnosprawność wiążąca się z wydatkami na leczenie i utrudniająca samodzielne występowanie przed sądem, uznano, że nie jest on w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, a zatem jego wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym zasługuje na uwzględnienie. W postępowaniu sądowoadministracyjnym może być ustanowiony tylko jeden pełnomocnik z urzędu – albo adwokat albo radca prawny. Uznano, że ze względu na charakter sprawy należy ustanowić radcę prawnego. Wobec powyższego na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 w zw. z art. 245 § 1 i 2, art. 246 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji postanowienia.