II SA/Ke 342/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący: Asesor WSA Agnieszka Banach po rozpoznaniu w dniu 19 lipca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M. M. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi M. M. na decyzję Wojewody z dnia [...] r. znak: [...] w przedmiocie wymeldowania z pobytu stałego postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.

Decyzją z dnia [...] r. znak: [...] Wojewoda [...] utrzymał w mocy decyzję Wójta Gminy Sadowie z dnia 25 stycznia 2017 r. znak: [...] orzekającą o wymeldowaniu M. M. z pobytu stałego z nieruchomości położonej w miejscowości Małoszyce 15. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach na powyższą decyzję Wojewody Świętokrzyskiego M. M. zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w całości. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach zważył, co następuje. Wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie zasługuje na uwzględnienie. Obowiązującą zasadą jest, że wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Na podstawie art. 61 §3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2017r., poz. 1369 ze zm.), dalej jako "ustawa p.p.s.a.", sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonej decyzji, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Z przywołanego przepisu jednoznacznie wynika, że podstawą do wstrzymania wykonania decyzji są wskazane przez ustawodawcę okoliczności. Obowiązek wykazania, że zachodzą przesłanki wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji obciąża stronę. W niniejszej sprawie strona skarżąca wniosła o wstrzymanie zaskarżonej decyzji w całości, powołując się we wnioskach skargi na przepisy art. 61 §3 w zw. z art. 61 §2 pkt 1 ustawy p.p.s.a., ale w dalszej części skargi nie wskazała na żadną z przesłanek ustawowych warunkujących wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji określonych w powołanym przepisie art. 61 §3 ustawy p.p.s.a. Strona nie przywołała także żadnych konkretnych dowodów i okoliczności, które mogłyby uzasadniać, że istnieje niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody po stronie skarżącego lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 61 §3 i §5 ustawy p.p.s.a, orzeczono jak w sentencji postanowienia.