II SA/Ke 318/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie: Przewodniczący sędzia WSA Dorota Chobian po rozpoznaniu w dniu 30 czerwca 2017 r., na posiedzeniu niejawnym wniosku M. N. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie z jego skargi na rozkaz personalny Komendanta Wojewódzkiego Policji z dnia [...] nr [...] w przedmiocie zwolnienia z dotychczas zajmowanego stanowiska służbowego postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.

M. N. w skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach skardze na rozkaz personalny w przedmiocie zwolnienia z dotychczas zajmowanego stanowiska służbowego zawarł również wniosek o wstrzymanie jego wykonania wskazując, że zajęcie stanowiska dotychczas przez niego zajmowanego przez innego funkcjonariusza mogłoby powodować komplikacje natury formalnej w chwili spodziewanego powrotu do wykonywanych obowiązków. Zatem wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu zapobiegłoby wyrządzeniu znacznej szkody skarżącemu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach zważył, co następuje: Wniosek o wstrzymanie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zmianami), zwanej dalej p.p.s.a., wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jeśli chodzi o wstrzymanie wykonania aktu lub czynności po przekazaniu akt sądowi, jest to możliwe tylko na wniosek i tylko w razie spełnienia przesłanek określonych w art. 61 § 3 p.p.s.a. Tymi przesłankami są: niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania decyzji jest wykazanie przez stronę we wniosku okoliczności uzasadniających wystąpienie którejś z tych przesłanek. Brak przy tym podstaw, aby żądać od sądu poszukiwania argumentów przemawiających za wstrzymaniem wykonania aktu za samą stronę (tak NSA w postanowieniu z 15.01.2015 r., sygn. I OZ 1236/14, LEX nr 1624317, a także z 18.05.2004 r., sygn. FZ 65/04, dostępne w internecie orzeczenia.nsa.gov.pl). Złożony w niniejszej sprawie wniosek nie spełnia powyższego wymogu. Skarżący wskazał, że komplikacje natury formalnej w chwili powrotu do zajmowanego stanowiska służbowego, mogą spowodować wyrządzenie znacznej szkody. Jednak w żaden sposób nie sprecyzował bliżej tych komplikacji formalnych, a w konsekwencji trudno ocenić na czym ta znaczna szkoda miałaby polegać. Ponadto podnieść należy, że instytucja wstrzymania wykonania określonego aktu lub czynności jest postrzegana jako tymczasowa ochrona osoby, która wniosek taki składa, przed ewentualnymi skutkami kontrolowanego przez sąd działania organu administracji publicznej. Objęcie skarżącego ochroną przewidzianą w art. 61 § 3 p.p.s.a. może mieć miejsce tylko i wyłącznie w przypadku zaskarżenia decyzji, która nadaje się do wykonania i która ma być w przyszłości wykonana. Zatem w sytuacji, gdy decyzja została już wykonana, wniosek o wstrzymanie jej wykonania staje się bezprzedmiotowy. Skoro bowiem postanowienie Sądu ma uchronić stronę przed skutkami wykonania decyzji, to jej wykonanie niweczy cel zastosowania instytucji przewidzianej w art. 61 § 3 p.p.s.a. W sytuacji gdy rozkaz personalny określił datę zwolnienia skarżącego z zajmowanego stanowiska na dzień 27 lutego 2017 r. i aktowi temu nadano rygor natychmiastowej wykonalności to brak jest podstaw do uwzględnienia wniosku o wstrzymanie wykonania, w sytuacji gdy skutki, które wynikają z wykonania aktu już wystąpiły. Mając to wszystko na uwadze Sąd na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.