II SA/Ke 283/26

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Beata Ziomek po rozpoznaniu w dniu 3 lipca 2026 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skarg M. D., Gminy S. oraz A. P. i A. P. na decyzję Wojewody Świętokrzyskiego z dnia 26 marca 2026 r., znak: IR.I.7840.9.4.2025 w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego postanawia: odrzucić skargę M. D.

Decyzją z 26 marca 2026 r., znak: IR.I.7840.9.4.2025, Wojewoda Świętokrzyski, po rozpatrzeniu odwołania Gminy S. oraz A. P. i A. P. od decyzji Starosty Sandomierskiego z 2 marca 2026 r., nr 46/2026, zatwierdzającej projekt zagospodarowania terenu oraz projekt architektoniczno-budowlany i udzielającej P. sp. z o.o. pozwolenia na budowę stacji bazowej telefonii komórkowej P. wraz z niezbędną infrastrukturą techniczną na działkach nr ewid. [...], obręb [...], S. – umorzył postępowanie odwoławcze w sprawie ww. decyzji Starosty Sandomierskiego, ponieważ odwołania nie pochodzą od stron postępowania. Skargi do tut. Sądu na powyższe rozstrzygnięcie Wojewody wnieśli M. D., Gmina S. oraz A. P. i A. P. W odpowiedzi na skargi organ wniósł o ich oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga M. D. podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 50 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.), dalej "p.p.s.a.", uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich, Rzecznik Praw Dziecka oraz organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności, w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób, jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym. Jak wynika z akt sprawy M. D. nie był uwzględniony jako strona w postępowaniu zakończonym wydaniem decyzji Starosty Sandomierskiego z 2 marca 2026 r. i nie była do niego też adresowana zaskarżona decyzja Wojewody o umorzeniu postępowania odwoławczego. Stosownie do art. 50 § 1 p.p.s.a. legitymacja do złożenia skargi oparta jest na kryterium interesu prawnego, który należy rozumieć jako istniejący związek między sferą indywidualnych praw i obowiązków wnoszącego skargę a zaskarżonym aktem lub czynnością. O tym, czy konkretny podmiot ma w danej sprawie interes prawny, decyduje przepis prawa, zwykle materialnego, jednakże mogą to być również przepisy procesowe lub ustrojowe. Podstawę procesowej legitymacji strony musi stanowić przepis prawa wskazujący na własne prawo lub obowiązek podmiotu, które podlegają skonkretyzowaniu w postępowaniu administracyjnym. Innymi słowy, interes prawny musi znaleźć oparcie w przepisach obowiązującego prawa, a ponadto musi być własny i indywidualny. Stąd też, skarga do sądu administracyjnego może dotyczyć tylko "własnej sprawy administracyjnej" skarżącego, rozumianej jako przewidziana w przepisach prawa administracyjnego możliwość konkretyzacji uprawnień i obowiązków stron stosunku administracyjnego, którymi są organ administracji publicznej i indywidualny podmiot. M. D. nie był adresatem decyzji o umorzeniu postępowania odwoławczego, a zatem nie posiada legitymacji procesowej w zaskarżeniu tej decyzji do sądu administracyjnego, bowiem decyzja ta nie kształtuje jego sytuacji procesowej w spornym postępowaniu. Przedmiotowa decyzja rozstrzyga wyłącznie o prawach Gminy S. oraz A. P. i A. P. w zakresie możliwości kwestionowania przez nie decyzji organu I instancji. Przedmiotem rozstrzygnięcia zaskarżoną decyzją jest wyłącznie to, że podmioty, które wniosły odwołanie nie mają przymiotu strony w sprawie o pozwolenie na budowę. Wydana decyzja o umorzeniu postępowania odwoławczego z tego powodu, że odwołanie wniosły podmioty, które nie są stronami ma charakter indywidualny, związany ściśle z tymi podmiotami. Z tego względu rozstrzygnięcie to nie może być zaskarżone przez inne podmioty, które nie były jego adresatami (por. wyrok NSA z 5 lutego 2016 r. sygn. II OSK 1406/16, postanowienie NSA z 6 lipca 2016 r. sygn. II OZ 738/16). W świetle powyższego, M. D. nie posiada indywidualnego, istniejącego obiektywnie i mającego swe źródło w przepisach prawa powszechnie obowiązującego, interesu prawnego do kwestionowania rozstrzygnięcia w postępowaniu dotyczącym uprawnienia Gminy S. oraz A. P. i A. P. do wniesienia odwołania. Zaskarżona decyzja ma charakter procesowy i nie odnosi się do prawidłowości decyzji organu I instancji. Wobec powyższego, skarga M. D. jako wniesiona przez nieuprawniony podmiot, jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu, o czym Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w postanowieniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 58 § 3 p.p.s.a.