II SA/Ke 228/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Jacek Kuza po rozpoznaniu w dniu 23 listopada 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprzeciwu A. L. od postanowienia Starszego referendarza sądowego w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Kielcach z dnia 20 lipca 2017 r. oddalającego wnioski o zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi M. P. i A. L. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] znak: [...] w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy postanawia: odrzucić sprzeciw.

Postanowieniem z 20 lipca 2017 r. sygn. akt II SA/Ke 228/17 Starszy referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Kielcach oddalił wnioski M. P. oraz A. L. o zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi ww. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Kielcach z dnia 19 stycznia 2017 r. w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy. Powyższe postanowienie zostało doręczone A. L. w dniu 9 sierpnia 2017 r. Pismem z dnia 9 października 2017 r., złożonym osobiście w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Kielcach w tym dniu, ww. skarżąca wniosła sprzeciw od postanowienia z 20 lipca 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 259 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., od zarządzeń i postanowień, o których mowa w art. 258 § 2 pkt 6-8, strona albo adwokat, radca prawny, doradca podatkowy lub rzecznik patentowy mogą wnieść do właściwego wojewódzkiego sądu administracyjnego sprzeciw w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia zarządzenia lub postanowienia. Sprzeciw wniesiony przez adwokata, radcę prawnego, doradcę podatkowego lub rzecznika patentowego wymaga uzasadnienia. Sprzeciw wniesiony po terminie oraz sprzeciw, którego braki formalne nie zostały uzupełnione, a także sprzeciw wniesiony przez adwokata, radcę prawnego, doradcę podatkowego lub rzecznika patentowego, niezawierający uzasadnienia, sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym (§ 2). W niniejszej sprawie postanowienie z 20 lipca 2017 r. zostało doręczone A. L. w dniu 9 sierpnia 2017 r., a więc termin do wniesienia sprzeciwu upływał w dniu 16 sierpnia 2017 r. Tymczasem ww. złożyła sprzeciw dopiero w dniu 9 października 2017 r. Z uwagi na powyższe, w oparciu o art. 259 § 2 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia. Ubocznie należy zauważyć, że w swoim piśmie z dnia 9 października 2017 r. skarżąca M. P.-L. wniosła o "potraktowanie sprzeciwu A. L. jako wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych", jednakże pismo to nie zostało podpisane przez A. L., a w aktach brak jest pełnomocnictwa udzielonego przez A. L. M. P.-L., w związku z czym pismo A. L. zostało uznane za sprzeciw zgodnie z jego treścią.