II SA/Ke 223/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Beata Ziomek po rozpoznaniu w dniu 15 maja 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi H. M. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia 29 stycznia 2018 r. znak: [...] w przedmiocie kary pieniężnej za naruszenie przepisów o transporcie drogowym postanawia: stwierdzić swą niewłaściwość i przekazać sprawę właściwemu miejscowo Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Krakowie.

H. M., aktualnie zamieszkały w Krakowie na os. [...], wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach skargę na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia 29 stycznia 2018 r., znak: [...], w przedmiocie kary pieniężnej za naruszenie przepisów o transporcie drogowym, wydaną na podstawie m.in. art. 92a ust. 1, 2 i 6 ustawy z dnia 6 września 2001 r o transporcie drogowym (Dz.U. z 2016 r., poz. 1907 ze zm.). Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Zgodnie z art. 59 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr z 2017 r., poz. 1369 ze zm.), dalej "Ppsa", jeżeli do rozpoznania sprawy właściwy jest inny sąd administracyjny, sąd, który stwierdzi swą niewłaściwość przekaże sprawę właściwemu sądowi administracyjnemu. Co do zasady, do rozpoznania sprawy właściwy jest wojewódzki sąd administracyjny, na którego obszarze właściwości ma siedzibę organ administracji publicznej, którego działalność została zaskarżona (art. 13 § 2 Ppsa). Prezydent RP może jednak, w drodze rozporządzenia, przekazać wojewódzkiemu sądowi administracyjnemu rozpoznawanie spraw określonego rodzaju należących do właściwości innego wojewódzkiego sądu administracyjnego, jeżeli wymagają tego względy celowości (art. 13 § 3). Taki wyjątek, w odniesieniu do spraw dotyczących nałożenia kar pieniężnych, o których mowa w art. 92a ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym, został ustanowiony w § 1 rozporządzenia Prezydenta RP z dnia 18 kwietnia 2011 r. w sprawie przekazania rozpoznawania innym wojewódzkim sądom administracyjnym niektórych spraw z zakresu działania Głównego Inspektora Transportu Drogowego (Dz.U. z 2011 r., nr 89, poz. 506 ze zm.). Na podstawie tego przepisu przekazano rozpoznawanie spraw z ww. zakresu wojewódzkim sądom administracyjnym, na których obszarze właściwości strona skarżąca zamieszkuje lub ma siedzibę. Zaskarżona w niniejszej sprawie decyzja dotyczy nałożenia kary pieniężnej, o której mowa w art. 92a ustawy o transporcie drogowym. Skarżący H. M. w dacie wniesienia skargi zamieszkiwał w Krakowie, tj. w województwie małopolskim, a więc na obszarze właściwości miejscowej Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, zgodnie z § 1 pkt 5 rozporządzenia Prezydenta RP z dnia 25 kwietnia 2003 r. w sprawie utworzenia wojewódzkich sądów administracyjnych oraz ustalenia ich siedzib i obszarów właściwości (Dz.U. Nr 72, poz. 652 ze zm.). W świetle powyższego Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w postanowieniu na podstawie art. 59 § 1 Ppsa.