II SA/Ke 199/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Krzysztof Armański po rozpoznaniu w dniu 8 maja 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Wójta Gminy T. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] r., znak: [...] w przedmiocie wykreślenia ze stałego rejestru wyborców p o s t a n a w i a : odrzucić skargę.

Decyzją z dnia [...] r. znak: [...] Wójt Gminy T. umorzył postępowanie w sprawie wykreślenia S. Z. ze stałego rejestru wyborców pod adresem [...] , woj. świętokrzyskie, zameldowanego na pobyt stały w miejscowości C. [...]. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. decyzją z dnia [...]. znak: [...] uchyliło decyzję organu pierwszej instancji i przekazało sprawę do ponownego rozpatrzenia przez ten organ. Wójt Gminy T. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławcze w K., wnosząc o jej uchylenie i umorzenie postępowania, ewentualnie o uchylenie zaskarżonej decyzji i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. wniosło o odrzucenie skargi z uwagi na fakt, że Wójt Gminy T. jako organ jednostki samorządu terytorialnego nie jest legitymowany do wniesienia skargi na decyzję Kolegium, ewentualnie o oddalenie skargi jako niezasadnej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach zważył, co następuje: Zarzuty zawarte w skardze nie mogą być przedmiotem merytorycznej kontroli sądowej, albowiem skarga nie została wniesiona przez podmiot uprawniony w rozumieniu art. 50 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2016r., poz. 718), zwanej dalej p.p.s.a., a co za tym idzie podlegać musi odrzuceniu. W rozpatrywanej sprawie podmiotem składającym skargę jest Wójt Gminy T.. Skarżący jest jednocześnie organem, który wydał decyzję w pierwszej instancji – uchyloną następnie przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Kielcach. Sytuacja ta wyłącza możliwość zaskarżenia przez Wójta Gminy T. do sądu administracyjnego decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] r. znak: [...] wydanej w przedmiocie wykreślenia S. Z. ze stałego rejestru wyborców. W piśmiennictwie prawniczym i orzecznictwie sądowym prezentowane jest stanowisko, że organ powołany do wydania decyzji administracyjnej w postępowaniu administracyjnym nie może być jednocześnie stroną tego postępowania, reprezentującą w nim własne interesy i, co za tym idzie – nie ma prawa wniesienia skargi do sądu administracyjnego na ostateczną decyzję podjętą w tym postępowaniu. Stwierdzenie to odnosi się również do jednostki samorządu terytorialnego, będącej jednocześnie władzą publiczną i podmiotem tej władzy podległym. Gmina nie może więc na ogólnych zasadach skarżyć do sądu administracyjnego decyzji organu odwoławczego, kwestionujących w ramach postępowania administracyjnego decyzji wójta, burmistrza lub prezydenta – nawet w sytuacji gdy dotyczą jej interesów prawnych. Powierzenie organowi jednostki samorządu terytorialnego właściwości do orzekania w sprawie indywidualnej w formie decyzji administracyjnej wyłącza możliwość dochodzenia przez tą jednostkę jak i przez jej organ orzekający w określonej sprawie, interesu prawnego tej jednostki w trybie postępowania administracyjnego, czy też sądowo-administracyjnego (por. m.in. postanowienia NSA z dnia 15.10.1990r., SA/Wr 990/90, ONSA 1990, nr 4, poz. 7; z dnia 22.01.2010r.,sygn.II OSK 157/09, z dnia 6.01.2010r., sygn. II GSK 263/09, uchwały NSA z dnia 9.10.2000r., OPK 14/00, ONSA 2001, nr 1, poz. 17, oraz z dnia 19.05.2003r., OPS 1/03; wyroki NSA z dnia 21.04.2006r., II OSK 780/05, z dnia 16.02.2005r., OSK 1017/04). Przyjęcie przeciwnego stanowiska doprowadziłoby do sytuacji, w której stronami postępowania sądowego byłyby dwa organy administracji publicznej orzekające w jednej sprawie, a mianowicie skarżący – Wójt Gminy T., który wydał decyzję w I instancji i Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. – organ II instancji, a spór między nimi sprowadzałby się do różnego stanowiska co do prawidłowości poszczególnych decyzji (por. uchwałę Sądu Najwyższego z dnia 22 października 1984r., sygn. akt II AZP 5/84, OSNC 1985, z. 7, poz. 86). Dopuszczenie możliwości wniesienia skargi przez organ administracji publicznej, który wydał rozstrzygnięcie w sprawie, nadawałoby temu organowi dwojakie uprawnienia. Z jednej strony uprawnienia władcze w zakresie rozstrzygnięcia, z drugiej uprawnienia strony, która poprzez wniesienie skargi kwestionuje takie rozstrzygnięcie. Takiej konstrukcji prawnej nie przewidują natomiast przepisy ustawy p.p.s.a. Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. odrzucił skargę Wójta Gminy T. jako niedopuszczalną.