II SA/Ke 197/26

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Beata Ziomek (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Krzysztof Armański Sędzia WSA Agnieszka Banach Protokolant Starszy inspektor sądowy Joanna Nowak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 20 sierpnia 2026 r. sprawy ze skargi TS [...] z o.o. w K. w upadłości [...] na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Kielcach z dnia 16 stycznia 2026 r. [...] w przedmiocie nakazu usunięcia odpadów I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz decyzję organu I instancji; II. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego na rzecz TS [...] Spółka z o.o. w K. - [...] w upadłości [...] kwotę 697 (sześćset dziewięćdziesiąt siedem) złotych, tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.

II SA/Ke 197/26 Uzasadnienie Decyzją z dnia 16 stycznia 2026 r. [...], Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Kielcach na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 K.p.a uchyliło decyzję Prezydenta Miasta K. z dnia 11 lipca 2025 r. znak: [...] w przedmiocie nakazania usunięcia odpadów i w to miejsce orzekło o: 1) nakazaniu Syndykowi Masy Upadłości [...] Sp. z o.o. usunięcia z części działki o nr [...] obręb 0005 w K., o pow. 148 m2, oznaczonej na mapie stanowiącej załącznik do niniejszej decyzji, odpadów o kodach 17 05 04 (gleba i ziemia, w tym kamienie, inne niż wymienione w 17 05 03) oraz kodach 17 01 07 (zmieszane odpady z betonu, gruzu ceglanego, odpadowych materiałów ceramicznych i elementów wyposażenia inne niż wymienione w 17 01 06) w ilości 27,7 m3: 2) ustaleniu terminu wykonania nałożonego w pkt 1) obowiązku do dnia 31.03.2026r. 3) zobowiązaniu Syndyka Masy Upadłości [...] Sp. z o.o. do przekazania w/w odpadów do odzysku lub unieszkodliwienia podmiotom posiadającym stosowne zezwolenia i przedstawienie organowi dowodu usunięcia odpadów i ich zagospodarowania w terminie do dnia 15.04.2026r. W uzasadnieniu Kolegium podało, że niniejsza sprawa toczy się od 26.08.2019 r., kiedy wpłynęło do organu pismo P. S. reprezentowanego przez W. S. w związku z gromadzeniem na działce nr [...] obręb 0005 odpadów powstałych po budowie schodów do piwnicy budynku przy ul. [...] przez [...] S.Á. z siedzibą w K.. Postępowanie wyjaśniające kilkakrotnie było prowadzone przed organami administracji oraz przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym. Według twierdzeń W. S. działka nie nadaje się do użytkowania, w ziemi znajdują się kamienie, a stan poprzedni nie został przywrócony. Przedstawiciele [...] S.A. w K. pisemnie wyjaśnili, iż wszelki gruz ceglany pozostały po budowie muru oporowego oraz schodów do piwnicy budynku przy ul. [...] został zabrany i przewieziony na teren [...], gdzie został złożony w sposób niezagrażający środowisku i stwierdzili, że gruz ten ma być przeznaczony w sposób przewidziany rozporządzeniem Ministra Środowiska z dnia 11 maja 2015 r. w sprawie odzysku odpadów poza instalacjami m.in. do wykorzystania do remontów i przebudowy dróg wewnętrznych oraz remontów budowli – podziemnych instalacji elektrycznych, gazowych, wodkan i.t.p. Wezwani w charakterze świadka: kierownik wydziału [...] S.A. - S. W., który nadzorował prace związane z budową muru oporowego i osoba, która projektowała schody zewnętrzne do piwnicy budynku mieszkalnego - P. R. stwierdzili, że były wykonywane tam prace związane z budową schodów jak również z wywozem pozostałości ze starego muru oporowego. Ziemia i gruz z rozbiórki schodów były przewożone w połowie działki sąsiedniej na pryzmę. Dopiero w okresie późniejszym ziemia ta została rozplantowana w miejscu gdzie były zagłębienia na działce sąsiedniej. Świadkowie zeznali, że ziemi tej było ok. 10 m3. Natomiast materiał z wykonanych prac był wywożony koparką na teren [...]. Niemniej jednak z zeznań jednego ze świadków wynika, iż w ziemi znajdowały się kamienie, których nie udało się wybrać i pozostały na działce. Ujawnione na nagraniach okoliczności wskazują, iż ziemia pochodząca z wykopu, która została rozplantowana na działce nr ewid. [...] obręb 0005 zawierała również zmieszane odpady z betonu i gruzu ceglanego. Kolejne oględziny w dniu 6.06.2023 r. na ww. działce potwierdziły, że znajdują się na niej odpady z betonu i gruzu ceglanego, w tym ziemia i kamienie, wymieszane z masami ziemnymi. Oceniono, że odpady zajmują powierzchnię ok. 120 m2. Po przesłuchaniu świadków organ pismem znak: [...] z 28.06.2024r. zwrócił się do Wydziału Geodezji Urzędu Miasta K. o wykonanie przez Centrum Usług Miejskich Dział Geodezji i Kartografii aktualnej mapy sytuacyjno - wysokościowej dla działki nr ewid. [...] obręb 0005 oraz porównanie ukształtowania i rzędnych całego terenu tej działki, biorąc pod uwagę zmiany jego ukształtowania w czasie, w celu ustalenia czy obecny poziom terenu jest podwyższony, w tym określenie na jakiej powierzchni zostało zmienione ukształtowanie terenu na tej nieruchomości (poprzez nawiezienie odpadów) i oszacowanie ich ilości. Oględziny przeprowadzone w dniu 31.07.2024 r. wykazały, że działka nr ewid. [...] jest częściowo, porośnięta roślinnością. Na powierzchni terenu widoczne były fragmenty gruzu złożone m. in. z cegły, betonu, ceramiki budowlanej, występujące w formie rozproszonej w obrębie gleby piaszczystej. W trakcie oględzin dokonano wkopu o głębokości ok. 0,5 m w miejscu wskazanym przez pracowników Urzędu Miasta K. - w części północnej działki nr ewid. [...] od strony ul. [...]. Uczestniczący w oględzinach geolog powiatowy - pracownik Urzędu Miasta K. posiadający uprawnienia geologiczne stwierdził, że w profilu wykopu występuje warstwa gliny z fragmentami gruzu o składzie j. w. o miąższości ok. 0,2 - 0,25 m. Poniżej warstwy antropogenicznej występuje warstwa gleby piaszczystej. Podczas oględzin zostały wykonane także pomiary geodezyjne. Pismem znak: [...] z 13.08.2024 r. Wydział Gospodarki Nieruchomościami Urzędu Miasta K. przekazał do Wydziału Klimatu, Środowiska i Gospodarki Komunalnej opinię geodezyjną oraz szkic sytuacyjno - wysokościowy dla działki nr ewid. [...] obręb 0005. W wyniku oględzin przeprowadzonych na terenie przedmiotowej działki [...] r. stwierdzono, że jest ona generalnie porośnięta roślinnością trawiastą. Na powierzchni terenu widoczne są fragmenty gruzu złożone m.in. z cegły, betonu, ceramiki. Występują w formie rozproszonej w obrębie gleby piaszczystej. Podczas oględzin zespół geodetów wykonał pomiar terenu, w miejscu zalegania odpadów. Teren został opalikowany. Założono osnowę pomiarową odbiornikiem GPS Trimble R4. Paliki zostały zamierzone tachimetrem elektronicznym NIKOM NPL 632. Dokonano pomiaru kontrolnego taśmą mierniczą. Zamierzono także lokalizację odwiertów wykonanych przez pracowników Urzędu Miasta K. za pomocą łopaty (tzw. sztychówki) oraz wiertnicy ręcznej. Wykonano w sumie 6 odwiertów, lokalizacja została naniesiona na mapie sporządzonej przez uprawnionego geodetę. Ich celem było określenie rodzaju gruntu, miąższości zalegania wraz z oceną obecności odpadów na tym terenie. W wykonanych otworacły stwierdzono obecność gruntów nasypowych (glina zmieszana z humusem, miejscami z obecnością gruzu budowlanego o miąższości od 0 do 40 cm). Oceny powyższego dokonał geolog powiatowy (nr uprawnienia V- 1406, [...]). Organ I instancji na podstawie zebranego materiału dowodowego, wykonanych pomiarów, obliczeń, mapy sytuacyjnej ustalił, że powierzchnia terenu działki na której zalegają odpady to 148 m2 a całkowita objętość odpadów wynosi 27,7 m3. Poszczególne obszary składowe zaznaczone są na mapie sytuacyjnej w skali 1:100 wchodzącej w skład akt sprawy. Postanowieniem z 17 kwietnia 2025 r. w sprawie o sygn. akt [...], Sąd Rejonowy w K. V Wydział Gospodarczy Sekcja ds. upadłościowych i restrukturyzacyjnych, ogłosił upadłość [...] z siedzibą w K., wyznaczając Syndyka - [...] Sp. z o.o z siedzibą w K. (dalej też jako Syndyk). W piśmie z 6.06.2025 r. W. S. razem z P. S. zadeklarowali chęć posprzątania działki i usunięcie odpadów. Podsumowując organ I uznał, że zostały w sprawie zgromadzone dowody niezbędne do wydania decyzji nakazującej usunięcie odpadów na podstawie art. 26 ust. 2 ustawy o odpadach. [...] S.A. nie dostarczyła dokumentów poświadczających zagospodarowanie odpadów po budowie muru oporowego oraz schodów do piwnicy przy ul. [...]. W oparciu o powyższe Prezydent Miasta K. decyzją z 11 lipca 2025 r. znak: [...] nakazał [...] S.A. w upadłości z siedzibą w K. reprezentowaną przez [...] spółkę z ograniczoną odpowiedzialnością Syndyka Masy Upadłości [...] S.A. w upadłości jako posiadaczowi odpadów zgromadzonych na działce o nr ewid. [...] obręb 0005 usytuowanej w K. doprowadzenie działki do stanu sprzed nawiezienia i usunięcie z powyższego terenu zgromadzonych tam odpadów o kodach 17 05 04 (gleba i ziemia, w tym kamienie, inne niż wymienione w 17 05 03) oraz kodach 17 01 07 (zmieszane odpady z betonu, gruzu ceglanego, odpadowych materiałów ceramicznych i elementów wyposażenia inne niż wymienione w 17 01 06) z powierzchni 148 m2 w ilości 27,7 m3 poprzez ich przetransportowanie - przez uprawniony podmiot - do miejsca przeznaczonego na składowanie lub magazynowanie tych odpadów, zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa - w nieprzekraczalnym terminie 30 dni, licząc od dnia kiedy niniejsza decyzja stanie się ostateczna. Odwołanie od powyższej decyzji wniósł Syndyk wnosząc o jej uchylenie w całości oraz o umorzenie postępowania pierwszej instancji w całości. Skarżonej decyzji zarzucił: 1. naruszenie przepisów postępowania - a w szczególności art. 7 kpa - poprzez to, że organ niedokładnie wyjaśnił stan faktyczny, 2. naruszenie przepisów postępowania - a w szczególności art. 77 § 1 kpa - poprzez to, że organ nie rozpatrzył materiału dowodowego w sposób wyczerpujący, 3. naruszenie przepisów prawa materialnego - a w szczególności art. 26 ust. 1, ust. 2 i ust. 6 ustawy z dnia 14.12.2012r. o odpadach - poprzez błąd w subsumpcji, co wyraża się tym, że stan faktyczny ustalony w sprawie błędnie uznano za odpowiadający stanowi hipotetycznemu przewidzianemu we wskazanej wyżej normie prawnej, a ponadto: 4. naruszenie przepisów postępowania - a w szczególności art. 81 a kpa - poprzez nierozstrzygnięcie wątpliwości na korzyść strony, podczas gdy w sprawie pozostają nie dające się usunąć wątpliwości co do stanu faktycznego, 5. naruszenie przepisów postępowania - a w szczególności art. 28 kpa - poprzez nadanie P. oraz W. S. statusu strony postępowania, podczas gdy nie spełniają żadnej z przesłanek określonych w tym przepisie do uznania ich za stronę, co w niniejszej sprawie zostało już prawomocnie stwierdzone przez Wojewódzki Sąd Administracyjny, 6. naruszenie zasady zaufania do władzy publicznej wynikającej z art. 8 § 1 kpa - poprzez nierówne traktowanie [...] S.A. i W. S. w niniejszym postępowaniu, co wyraziło się w: a) bezpodstawnym przyznaniu W. S. takich samych praw jakie miał [...] S.A. a wynikających ze statusu strony; b) niczym nieuzasadnionym przyznawaniu racji twierdzeniom W. S. z jednoczesnym niczym nieuzasadnionym odmawianiu racji twierdzeniom [...] S.A. oraz świadkom zeznającym w sprawie. Rozpatrując odwołanie Kolegium Odwoławcze przytoczyło brzmienie art. 26 ustawy z dnia 14 grudnia 2012r. o odpadach, wskazując na obligatoryjny charakter decyzji wydawanej na podstawie art. 26 ust. 2 tej ustawy. Podkreśliło, że w każdym przypadku stwierdzenia składowania lub magazynowania odpadów przez ich posiadacza w miejscu, które nie stanowi składowiska odpadów lub nie zostało określone wyraźnie jako miejsce magazynowania odpadów, organ jest zobowiązany nakazać ich usunięcie, po uprzednim wezwaniu posiadacza do ich usunięcia. Usunięcie odpadów ciąży na posiadaczu odpadów, a jego odpowiedzialność oparta jest na obiektywnym fakcie zalegania odpadów w miejscu do tego nie przeznaczonym. Dla sprawy nie ma znaczenia dowodzenie, że władający powierzchnią ziemi nie wytworzył odpadów, skoro nie prowadzi to do ustalenia tożsamości innego ich posiadacza. W rozumieniu art. 3 ust. 1 pkt 19 cyt. ustawy posiadaczem odpadów jest wytwórca odpadów lub osoba fizyczna, osoba prawna oraz jednostka organizacyjna nieposiadająca osobowości prawnej będące w posiadaniu odpadów, domniemywa się, że władający powierzchnią ziemi jest posiadaczem odpadów znajdujących się na nieruchomości. Władający powierzchnią ziemi może zwolnić się z odpowiedzialności wykazując, że odpadem włada lub władał faktycznie inny podmiot, czyli wskazać wyraźnie na innego posiadacza odpadów. Obalenie domniemania prawnego, że posiadaczem odpadów zalegających w miejscu nieprzeznaczonym do ich magazynowania jest władający powierzchnią ziemi, czyli właściciel nieruchomości, może nastąpić poprzez udowodnienie, że inny podmiot jest posiadaczem odpadów. Okoliczność natomiast podnoszona w toku postępowania przez skarżącego, że odpady z rozbiórki schodów zostały wywiezione z działki nr [...] i zdeponowane na innej nieruchomości, nie oznacza, że skarżący zwolniony został z odpowiedzialności administracyjnej za usunięcie odpadów stwierdzonych na nieruchomości, która znajduje się w użytkowaniu wieczystym. Bez znaczenia pozostaje przy tym, kiedy zidentyfikowane na działce odpady zostały tam zeskładowane i w jaki sposób i przez kogo zostały wytworzone. Znaczenie w postępowaniu ma bowiem okoliczność, że na nieruchomości zalegają w miejscu do tego nieprzeznaczonym. Istotnym jest także, że skarżący mimo trwającego kilka lat postępowania nie zwolnił się z odpowiedzialności poprzez jednoznaczne wskazanie, kto jest posiadaczem stwierdzonych odpadów. Zdaniem organu, nieustalenie innego niż władający powierzchnią ziemi (działką na której zeskładowano nielegalnie odpady) posiadacza odpadów implikuje konieczność nakazania usunięcia odpadów właścicielowi/użytkownikowi wieczystemu działki. Skoro nie ustalono innego posiadacza odpadów zdeponowanych na działce nr ewid. [...] obręb 0005 w K., to zasadnym było nałożenie obowiązku ich usunięcia przez Syndyka Masy Upadłości [...] S.A. w Upadłości [...] Sp. z o.o. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach Syndyk zarzucił decyzji Samorządowego Kolegium odwoławczego naruszenie: 1) art. 107 § 3 kpa w zw. z art. 11 kpa poprzez nieustosunkowanie się do wszystkich zarzutów zawartych w odwołaniu od decyzji organu I Instancji, 2) art. 2 pkt 2 ustawy z dnia 14.12.2012 r. o odpadach poprzez jego niezastosowanie polegające na uznaniu, że kawałki cegły czy betonu pochodzą z rozbiórki pozostałości muru oporowego wtedy, gdy są to pozostałości z budowy osiedla przy ul. [...], a ziemia na przedmiotowej części działki nie nosi śladów jej przemieszczania, 3) art. 107 § 3 kpa oraz art. 107 § 1 pkt 4 i pkt 6 kpa poprzez niewskazanie podstawy prawnej lub wskazywanie błędnej podstawy prawnej oraz brak precyzyjnego wskazania podstaw faktycznych rozstrzygnięcia, 4) art. 7 w zw. z art. 77 § 1 w zw. z art. 140 kpa poprzez niepodjęcie wszelkich niezbędnych czynności oraz niezebranie i nierozpatrzenie materiału dowodowego, a oparcie swojego rozstrzygnięcia jedynie o oświadczenia P. oraz W. S. oraz nieprawidłowo przeprowadzone oględziny działki, 5) art. 80 k.p.c. w zw. z art. 140 k.p.a. poprzez przekroczenie granic swobodnej oceny dowodów przejawiające się w oparciu rozstrzygnięcia o oświadczenia P. oraz W. S. złożone w toku postępowania, a także przejawiające się w błędach matematycznych, 6) art. 91 ust. 2 ustawy z dnia 28.02.2023 r. Prawo upadłościowe (t.j. Dz. U. z 2025 r., poz. 614 ze zm.) poprzez jego niezastosowanie, co w konsekwencji skutkowało nałożeniem na Syndyka Masy Upadłości obowiązku świadczenia niepieniężnego, wtedy, gdy powinno ono być zamienione na pieniężne, 7) w konsekwencji naruszenie art. 138 § 2 kpa poprzez jego niezastosowanie i nieuchylenie decyzji organu I instancji, w sytuacji gdy organ był zobowiązany do jej uchylenia i przekazania sprawy organowi I instancji do ponownego rozpatrzenia ze względu na to, że konieczny do wyjaśnienia zakres sprawy ma istotny wpływ na rozstrzygnięcie. W oparciu o powyższe zarzuty skarżący wniósł o uchylenie przedmiotowej decyzji w zaskarżonej części i poprzedzającej zaskarżoną decyzję - decyzji Prezydenta Miasta K. z 11.07.2025 r., ponieważ organ musiałby w tak znacznym zakresie przeprowadzić uzupełniające postępowanie dowodowe, że mogłoby to naruszyć zasadę dwuinstancyjności postępowania, zagwarantowaną w art. 15 kpa. Na podstawie art. 61 § 2 pkt 1 p.p.s.a. skarżący wniósł o wstrzymanie wykonania decyzji w zaskarżonej części przez organ, a na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. w przypadku odmowy wstrzymania zaskarżonej decyzji przez organ, wniósł o wstrzymanie wykonania decyzji w zaskarżonej części przez Sąd do czasu prawomocnego rozpoznania skargi, albowiem na skutek wykonania zaskarżonej decyzji zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody. Na podstawie art. 200 p.p.s.a. skarżący wniósł o zasądzenie kosztów postępowania, zaś na podstawie art. 106 § 3 p.p.s.a. o przeprowadzenie dowodów z dokumentacji fotograficznej dołączonej do skargi, na okoliczności szczegółowo wskazane w uzasadnieniu, co jest niezbędne do wyjaśnienia istotnych wątpliwości i nie spowoduje zwłoki w rozpoznaniu sprawy. W uzasadnieniu skargi podniesiono, że na działce nie prowadzono budowy schodów tylko je odbudowywano po zawaleniu się ściany oporowej. Odbudowa ta wiązała się z koniecznością wykonania wlewek nowych ścian oporowych oraz nowych schodów w miejsce starych. Połączone to było z poszerzeniem zejścia o parędziesiąt centymetrów, gdyż poprzednie schody nie spełniały obecnych wymogów budowlanych. Prace te przeprowadzono w wykonaniu ostatecznej i prawomocnej decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla Miasta K.. W związku z tym powstała konieczność usunięcia nieznacznych ilości ziemi. Sam proces budowlany wymagał przeprowadzenia prac koparką, by poszerzyć istniejący wykop w taki sposób, by można było zamontować szalunki pionowe. Po zakończeniu prac betoniarskich wykop konstrukcyjny (niezbędny do postawienia szalunków) został z powrotem zasypany. Cegły oraz beton pozyskane podczas skuwania pozostałości ścian oporowych oraz schodów zostały użyte przy budowie nowych murów oporowych oraz nowych schodów jako wypełnienie. Reszta ziemi oraz niewykorzystane cegły oaz beton zostały przetransportowane na teren [...] przy ul. [...] i został wykorzystany do zagęszczania wykopów podczas prac związanych z naprawami sieci elektrycznych, gazowych, wodociągowych i kanalizacyjnych (wówczas [...] prowadził działalność w zakresie dystrybucji energii elektrycznej oraz gazu, a także zaopatrzenia w wodę i odprowadzanie ścieków na Tereni dawnego przedsiębiorstwa państwowego pn. Zakłady Urządzeń [...]"). W trakcie jednej z pierwszych wizji lokalnych organ nie stwierdził występowania odpadów pobudowanych natomiast polecił (ustnie) rozplantować ziemię, gdyż występowały zgarbienia. Później, pod naciskiem W. S. organ zmienił swoją perspektywę twierdząc, że na wspomnianej działce jednak występują odpady budowane i nakazał przywrócenie stanu poprzedniego. Sprawa kilkakrotnie trafiała do Samorządowego Kolegium Odwoławczego gdzie było podnoszone, że przywrócenie musi odnosić się do rzeczywistego stanu poprzedniego, co nie było wykazane. Wbrew twierdzeniom organu w uzasadnieniu skarżonej decyzji, upadły cały czas podnosił, że klasyfikacja odpadów nie została potwierdzona żadną fachową opinią. Ponadto skarżący zarówno w trakcie postępowania, jak i w odwołaniu od ostatniej decyzji organu pierwszej instancji podnosił, że znalezione na działce kawałki cegieł czy też betonu nie pochodzą z rozbiórki muru oporowego, tylko jeszcze z czasów budowy osiedla przy ul. [...] w latach 50-ch ubiegłego stulecia. O tym, że takie pochodzenie kawałków cegieł czy betonu świadczy chociażby fakt, że część z nich "odkopano" na głębokości ok. 0,5m. Zgodnie ze stanowiskiem skarżącego, w uzasadnieniu skarżonej decyzji organ, skoro orzekł co do istoty, nawet nie pokusił się nie dokładne wyjaśnienie stanu faktycznego, a w konsekwencji nie rozpatrzył materiału dowodowego w sposób wyczerpujący, co poskutkowało tym, że organ błędnie zastosował art. 28 ust 1-2 i ust 6 ustawy o odpadach. Organ odwołał się jedynie do mapy będącej załącznikiem do niej. SKO w żaden sposób nie wskazało jak na podstawie wspomnianej mapy doszło do wniosków, które znalazły swoje odzwierciedlenie w rozstrzygnięciu. Zarówno organ pierwszej instancji, jak i SKO nieprawidłowo odczytały tę mapę oraz zapiski na niej. Możliwe, że spowodowane to zostało tym, że geodeta za zadanie miał tylko sporządzić mapę geologiczną, co też uczynił, natomiast brak jest w aktach jakiegokolwiek jej opisu. Strona skarżąca kwestionuje ilość rzekomych odpadów w obu decyzjach, czyli 27,7 m3, podnosząc, że pojemność klasycznej naczepy do przewożenia kruszyw, czyli tzw. "patelnia" ma pojemność 25 m3 (dowód: wydruk ze strony sprzedawcy naczep), czyli skarżący musiałby wywieźć ponad jedną wywrotkę (110%) rzekomych odpadów. Skoro organ uważa, że na działce składuje się odpady w ilości (w zaokrągleniu) odpowiadającej ładunkowi jednej naczepy, to wypadałoby wskazać skąd te opady się wzięły. Dla zobrazowania ilości, na które opiewa decyzja skarżący wskazuje, że do załadowania takiej naczepy dużą ładowarką kołową potrzeba co najmniej 8 podejść, bo pojemność łyżki wynosi ok. 3 m3. Nie jest możliwe, by podczas wykonywania prac odbudowy muru oporowego oraz schodów powstała tak olbrzymia ilość odpadów. Natomiast cała wykopana ziemia, w tym również ta co została z powrotem zasypana po postawieniu murów miała objętość ok. 2 m3 (dowody: zdjęcia wykonane przez W. S. odnalezione w aktach sprawy z PINB). Skarżący podnosi, że gdyby wykonano skarżoną decyzję w sposób opisany w jej treści, to powstałby wielki lej, który zakłóciłby cieki wodne i ten sam organ pierwszej instancji później nakazałby nawieźć ziemię z powrotem aby przywrócić naturalne cieki wodne. Ponadto wykonanie skarżonej decyzji, czyli de facto wykonanie wielkiego leja o głębokości ok. 0,5 m, mogłoby poważnie zagrozić stabilności fundamentów znajdującej się na działce opory linii wysokiego napięcia, co w konsekwencji groziłoby katastrofą budowlaną (zawaleniem się opory) i odcięciem znaczącej części miasta od zasilania (prawdopodobnie linia ta zasila GPZ dawnego SHL, który z kolei zasila znaczną część miasta po obu stronach rzeki). W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Kielcach wniosło o jej oddalenie podtrzymując stanowisko wyrażone w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Skarga jest zasadna. Podstawę merytorycznego rozstrzygnięcia stanowił w niniejszej sprawie art. 26 ustawy z dnia 14 grudnia 2012r. o odpadach (Dz.U. z 2023r., poz. 1587, dalej jako ustawa), zgodnie z którym: Posiadacz odpadów jest obowiązany do niezwłocznego usunięcia odpadów z miejsca nieprzeznaczonego do ich składowania lub magazynowania (ust.1); z zastrzeżeniem art. 26a, w przypadku nieusunięcia odpadów zgodnie z ust. 1, wójt, burmistrz lub prezydent miasta, w drodze decyzji wydawanej z urzędu, nakazuje posiadaczowi odpadów usunięcie odpadów z miejsca nieprzeznaczonego do ich składowania lub magazynowania, z wyjątkiem przypadku, gdy obowiązek usunięcia odpadów jest skutkiem wydania decyzji o cofnięciu decyzji związanej z gospodarka odpadami, stwierdzenia nieważności, uchylenia lub wygaśnięcia decyzji związanej z gospodarką odpadami (ust. 2). Za posiadacza odpadów, stosownie do treści art. 3 ust. 1 pkt 19 ustawy, rozumie się wytwórcę odpadów lub osobę fizyczną, osobę prawną oraz jednostkę organizacyjną nieposiadającą osobowości prawnej będące w posiadaniu odpadów; domniemywa się, że władający powierzchnią ziemi jest posiadaczem odpadów znajdujących się na nieruchomości. Kolegium zasadnie stwierdziło, że odpowiedzialność za usunięcie odpadów oparta jest na obiektywnym fakcie ich zalegania w miejscu do tego nieprzeznaczonym. Ustaliło, że użytkownikiem wieczystym gruntu, na którym znajdują się odpady w postaci fragmentów: cegły, betonu, ceramiki, jest [...] S.A. w upadłości w K., który aktualnie reprezentowany jest przez Syndyka [...] Sp. z o.o. z siedzibą w K. . Zaleganie odpadów zostało potwierdzone wynikami oględzin, szkicem sytuacyjno-wysokościowym dla działki nr ewid. [...] obręb 0005 wykonanym przez służby geodezji Urzędu Miasta w K. oraz opinią geodezyjną sporządzoną przez geologa powiatowego, na podstawie której obliczono objętość odpadów tj. 27,7 m3. W konsekwencji tych ustaleń Kolegium przyjęło, że skoro użytkownik wieczysty nie obalił domniemania z art. 26 ust. 2 ustawy, bowiem nie wykazał, że inny podmiot niż władający powierzchnią ziemi jest posiadaczem odpadów, to obowiązek usunięcia odpadów został prawidłowo na niego nałożony jako na posiadacza odpadów w rozumieniu art. 3 ust. 1 pkt 19 ustawy. Mając na względzie treść przytoczonych wyżej pojęć oraz warunki, na jakich organ orzeka na podstawie art. 26 ust. 2 ustawy należy uznać, że w niniejszej sprawie dla oceny prawidłowości nałożonego na skarżącego obowiązku usunięcia odpadów niezbędne było jednoczesne wykazanie: - istnienia odpadów; - składowania tych odpadów w miejscu nieprzeznaczonym do ich składowania i magazynowania, - podmiotu zobowiązanego do usunięcia nielegalnie składowanych odpadów. Zgromadzony w aktach sprawy materiał dowodowy, zdaniem Sądu, nie jest wystarczający do stwierdzenia, że organy administracji dokonały ustaleń niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy. Trzeba bowiem wskazać, że na rozprawie wyszła na jaw nowa okoliczność, która do tej pory w ogóle nie była przedmiotem badania organów. Pełnomocnik skarżącego oświadczył, że w Sądzie Rejonowym w K. od co najmniej 3 lat toczy się postępowanie o stwierdzenie nabycia prawa własności nieruchomości przez zasiedzenie z wniosku P. S. WW. we wniosku dowodzi, że od 30 lat włada tym gruntem w złej wierze jako posiadacz samoistny – początek biegu terminu zasiedzenia gruntu przypada według wnioskodawcy na nabycie posiadania samoistnego przez jego dziadka. Dodaje, że podczas pierwszych oględzin W. S. nie wpuścił przedstawicieli organu na teren tej działki. Dodatkowo w piśmie z 19.08.2026 r. pełnomocnik poinformował, że postanowieniem z 17.06.2026 r. sygn. akt II Cz [...] Sąd Okręgowy w K. uchylił postanowienie Sądu Rejonowego w K. z 18.12.2025 r. w sprawie umorzenia postępowania w sprawie o zasiedzenie, co oznacza, że sprawa ta jest nadal w toku, podał również sygnaturę pod którą toczy się ta sprawa: najpierw I Ns [...], potem I Ns [...]. W ocenie Sądu, sprawa o zasiedzenie ma istotny wpływ na rozstrzygnięcie, albowiem w orzeczeniu Sąd stwierdza, że do nabycia prawa własności doszło z datą wsteczną. Zatem niewykluczone jest, że władającym był inny podmiot. Z uzasadnienia zaskarżonej decyzji wynika, że za podmiot zobowiązany do usunięcia odpadów w świetle art. 3 ust. 1 pkt 19 ustawy, Kolegium uznało [...] S.A. w upadłości, aktualnie reprezentowany przez Syndyka Masy Upadłości jako władającego gruntem. Stwierdziło bowiem, co już zostało podniesione, że mimo ciążącego na [...] S.A. obowiązku udowodnienia, że to nie władający powierzchnią ziemi jest posiadaczem zdeponowanych nielegalnie odpadów, nie doszło do obalenia domniemania określonego w art. 26 ust. 2 ustawy. Wobec toczącego się postępowania o zasiedzenie działki nr ewid. [...] obręb 0005 w K. przed sądem powszechnym, uznanie [...] za władającego gruntem jest co najmniej przedwczesne. Z kolei brak jest dostatecznych rozważań pozwalających na ustalenie (i Kolegium nie przesądziło ostatecznie tej kwestii), kto jest wytwórcą zalegających na tej działce odpadów, zwłaszcza w kontekście zarzutów skarżącego, że odpady powstały przy budowie osiedla Traugutta, a nie przy remoncie schodów, a także zarzutów kwestionujących ilość odpadów, jakie organy przyjęły za przeznaczone do usunięcia. Istnieje zatem wątpliwość, kto jest faktycznym posiadaczem odpadów w rozumieniu art. 3 ust. 1 pkt 19 ustawy. Mając na uwadze powyższe, w ocenie sądu, organy z naruszeniem art. 7, art. 77 § 1 i art. 107 § 3 kpa ustaliły podmiot zobowiązany do usunięcia nielegalnie składowanych odpadów i w rezultacie wadliwie przyjęły zaistnienie przesłanek do zastosowania art. 26 ustawy o odpadach. Rozpatrując ponownie sprawę organ I instancji, uwzględniając wskazane wyżej uwagi Sądu, dokona ponownej analizy zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, zwłaszcza w aspekcie nowych okoliczności, które wyszły na jaw po wydaniu zaskarżonej decyzji, a które mają wpływ na rozstrzygnięcie sprawy. W sytuacji stwierdzenia braków w tym materiale lub wątpliwości co do okoliczności faktycznych istotnych dla rozstrzygnięcia sprawy organ rozważy możliwość przeprowadzenia dodatkowego postępowania wyjaśniającego. Dopiero w oparciu o tak przeprowadzone postępowanie wyjaśniające i zgromadzony w aktach materiał dowodowy podejmie rozstrzygnięcie którego treści obecnie Sąd nie przesadza, zaś swoje stanowisko uzasadni stosownie do wymogów przewidzianych w art. 107 § 3 kpa. W tym stanie rzeczy, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c, art. 135 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji wyroku. O kosztach postępowania sądowoadministracyjnego Sąd orzekł w punkcie II wyroku na podstawie art. 200 w zw. z art. 205 § 2 p.p.s.a. Na koszty składają się: wpis w kwocie 200 zł, kwota 480 zł tytułem wynagrodzenia profesjonalnego pełnomocnika skarżącej obliczonego na podstawie § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22.10.2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (t.j. Dz.U. 2026, poz. 118) oraz opłata od udzielonego pełnomocnictwa (17 zł).