II SA/Ke 145/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jacek Kuza (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Dorota Chobian, Sędzia WSA Dorota Pędziwilk-Moskal, Protokolant Joanna Nowak, po rozpoznaniu w dniu 9 maja 2017 r. na rozprawie sprawy ze skarg K. T. i M. T. na postanowienia Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] znak: [...] w przedmiocie grzywny w celu przymuszenia p o s t a n a w i a zawiesić postępowanie sądowoadministracyjne.

II SA/Ke 145/17 UZASADNIENIE K. T. i M. T. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach skargę na dwa postanowienia Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...], o takim samym znaku [...], nakładające na K. T. oraz na M. T. grzywnę w celu przymuszenia. W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Zgodnie z treścią art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zmianami), zwanej dalej p.p.s.a., Sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego, przed Trybunałem Konstytucyjnym lub Trybunałem Sprawiedliwości Unii Europejskiej. W niniejszej sprawie Sąd uznał, że istnieją przesłanki do zawieszenia przedmiotowego postępowania do czasu uprawomocnienia się wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach z 6 kwietnia 2017 r., sygn. akt II SA/Ke 1001/16, którym Sąd ten w sprawie ze skargi K. T. i M. T., uchylił postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...], utrzymujące w mocy postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z [...], którym postanowiono uznać za nieuzasadnione zarzuty w sprawie prowadzenia postępowania egzekucyjnego oraz uchylił postanowienie organu I instancji. Nie ulega wątpliwości, że rozstrzygnięcie niniejszej sprawy uzależnione jest od uprawomocnienia się powyższego wyroku. Od prawomocnego zakończenia postępowania sądowoadministracyjnego zmierzającego do kontroli legalności postanowień dotyczących złożonych przez K. T. i M. T. zarzutów opartych na twierdzeniu, że obowiązek dłużników wynikający z decyzji został już wykonany (art. 33 § 1 pkt 1 u.p.e.a.), będzie bowiem zależało, czy postępowanie egzekucyjne w ogóle może dalej się toczyć, a w konsekwencji, czy dopuszczalne było nałożenie na skarżących grzywien w celu przymuszenia. Dlatego też postępowanie w niniejszej sprawie należało zawiesić, o czym Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a.