II SA/Ke 125/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach, w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Dorota Pędziwilk – Moskal po rozpoznaniu w dniu 25 kwietnia 2017r. na posiedzeniu niejawnym wniosku [...] o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi [...] na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] w przedmiocie kary pieniężnej za zajęcie pasa drogowego bez zezwolenia p o s t a n a w i a : wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji.

Decyzją z dnia [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało w mocy decyzję wydaną z upoważnienia Prezydenta Miasta z dnia [...] wymierzającą [...] karę pieniężną w wysokości 4.783,80 zł za zajęcie pasa drogowego bez zezwolenia zarządcy drogi, tj. za samowolne umieszczenie punktu usługowego wypełniania druków wszelakich, w pasie drogowym [...]. Skargę na powyższą decyzję organu odwoławczego do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach wniósł [...], domagając się jednocześnie wstrzymania wykonania tego rozstrzygnięcia – z uwagi na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody i spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Uzasadniając wniosek strona wskazała, że konsekwencje egzekucji kwoty prawie 5.000 zł mogą być trudne do odwrócenia, a późniejszy jej zwrot może nie przywrócić stanu sprzed egzekucji. Branża, w której pracuje skarżący, wymaga bowiem ciągłych nakładów finansowych, nie sposób jej wykonywać bez wydatków na paliwo, ubezpieczenie pojazdu oraz przeglądów technicznych. W konsekwencji egzekucja kary pieniężnej pozbawi skarżącego płynności finansowej i uniemożliwi pokrywanie bieżących, niezbędnych wydatków związanych z prowadzoną działalnością – co może doprowadzić do konieczności zaprzestania prowadzenia działalności. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016r. poz. 718 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a. wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Wstrzymanie wykonania aktu lub czynności po przekazaniu akt sądowi, jest możliwe tylko na wniosek i tylko w razie spełnienia przesłanek określonych w art. 61 § 3 p.p.s.a. Tymi przesłankami są: niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Obowiązkiem strony, która wnosi o udzielenie jej ochrony tymczasowej w postaci wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu, jest przedstawienie Sądowi tez, twierdzeń oraz dokumentów, które uprawdopodobnią zasadność uwzględnienia wniosku. Wnioskodawca powinien zatem wykazać, że w sytuacji faktycznej, w jakiej się znajduje wykonanie decyzji (bądź postanowienia) powodować będzie znaczną szkodę bądź trudne do odwrócenia skutki (por. postanowienie NSA z dnia 4 października 2010r., sygn. akt II FZ 460/10, dostępne na stronie internetowej www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Od uprawdopodobnienia niebezpieczeństwa wystąpienia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków zależy bowiem orzeczenie Sądu. Mając na uwadze argumentację przedstawioną w złożonym w niniejszej sprawie wniosku Sąd uznał, że [...] uprawdopodobnił w wystarczający sposób, że wykonanie zaskarżonej decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego, utrzymującej w mocy decyzję organu I instancji o wymierzeniu kary pieniężnej w wysokości 4.783,80 zł może spowodować niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody i trudnych do odwrócenia skutków. W ocenie Sądu, w realiach sprawy niniejszej, uregulowanie tej kwoty wiąże się z wystąpieniem przesłanek, o jakich mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. W tym zakresie należy podzielić argumentację skarżącego o konieczności czynienia ciągłych nakładów finansowych na prowadzoną działalność (wydatki na paliwo, ubezpieczenie, przeglądy), których zakłócenie – po ewentualnym zapłaceniu nałożonej kary – mogłoby pozbawić stronę płynności finansowej, a w rezultacie doprowadzić do zaprzestania prowadzenia działalności. Wskazać przy tym trzeba, że uprawdopodobnienie jest środkiem zastępczym dowodu, które nie daje pewności, a jedynie wiarygodność twierdzenia określonych faktów. Mając na uwadze powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach orzekł jak w sentencji postanowienia – na podstawie art. 61 § 3 i § 5 ustawy P.p.s.a.