II SA/Ke 109/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Dorota Chobian po rozpoznaniu w dniu 31 maja 2017 r., na posiedzeniu niejawnym wniosku M. S. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie z jej skargi na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] znak: [...] w przedmiocie kary pieniężnej za urządzanie gry na automatach poza kasynem postanawia wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji.

Decyzją z [...] Dyrektor Izby Celnej utrzymał w mocy decyzję organu I instancji nakładającą na M. S. karę pieniężną w wysokości 24000 zł za urządzanie gry na automatach poza kasynem. Skargę na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach wniosła M. S., domagając się jednocześnie wstrzymania wykonania tego rozstrzygnięcia. Uzasadniając wniosek strona wskazała, że wykonanie zaskarżonej decyzji w sytuacji gdy prowadzona przez nią jednoosobowa działalność od wielu miesięcy praktycznie nie przynosi żadnego dochodu doprowadzi do straty finansowej, co przy tak małej skali prowadzonej działalności będzie skutkowało jej zakończeniem. Wnioskodawczyni także podała, że jej dochód w roku 2015 wyniósł 10.927, 67 zł, a w roku 2016 wyniósł 20.561, 40 zł. Zdaniem autorki wniosku przy takich rocznych dochodach niemożliwym jest uiszczenie jednorazowo tak wysokiej kary pieniężnej, a ponadto jej zapłata doprowadzi do upadku prowadzonej przez nią firmy. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zmianami), zwanej dalej p.p.s.a. wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jeśli chodzi o wstrzymanie wykonania aktu lub czynności po przekazaniu akt sądowi, jest to możliwe tylko na wniosek i tylko w razie spełnienia przesłanek określonych w art. 61 § 3 p.p.s.a. Tymi przesłankami są: niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Obowiązkiem strony, która wnosi o udzielenie jej ochrony tymczasowej w postaci wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu, jest przedstawienie Sądowi twierdzeń oraz dokumentów, które uprawdopodobnią zasadność uwzględnienia wniosku. Wnioskodawca powinien zatem wykazać, że w sytuacji faktycznej, w jakiej się znajduje wykonanie decyzji (bądź postanowienia) powodować będzie znaczną szkodę bądź trudne do odwrócenia skutki (por. postanowienie NSA z 4 października 2010 r., sygn. akt II FZ 460/10, dostępne na stronie internetowej www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Od uprawdopodobnienia niebezpieczeństwa wystąpienia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków zależy bowiem orzeczenie Sądu. Mając na uwadze argumentację przedstawioną w złożonym w niniejszej sprawie wniosku Sąd uznał, że skarżąca uprawdopodobniła w wystarczający sposób, że wykonanie zaskarżonej decyzji, utrzymującej w mocy decyzję organu I instancji o wymierzeniu skarżącej kary pieniężnej w wysokości 24.000 zł, może spowodować trudne do odwrócenia skutki. Niewątpliwie bowiem ściągnięcie w drodze postępowania egzekucyjnego tak wysokiej kary może narazić stronę na trudne do odwrócenia skutki finansowe, zwłaszcza w kontekście niskich zarobków strony, potwierdzonych złożonym "Zeznaniem o wysokości osiągniętego dochodu (poniesionej straty) w roku podatkowym 2015" oraz rozliczeniem finansowym za rok 2016. Z dokumentów tych wynika, że w 2015 r. całoroczny dochód skarżącej wyniósł 10 927, 67 zł, a w 2016 r. 20 561,40 zł, co miesięcznie w 2016 r. oznacza dochód na poziomie ok. 1713,45 zł miesięcznie. Przy takich dochodach należy się zgodzić ze skarżącą, że wykonanie zaskarżonej decyzji może doprowadzić do zakończenia prowadzonej przez nią działalności gospodarczej. Wskazać przy tym trzeba, że uprawdopodobnienie jest środkiem zastępczym dowodu, które nie daje pewności, a jedynie wiarygodność twierdzenia określonych faktów. Mając na uwadze powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach orzekł jak w sentencji postanowienia, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 ustawy p.p.s.a.