II SA/Go 988/09

Dnia 25 maja 2017 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Grażyna Staniszewska (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Jacek Jaśkiewicz Sędzia WSA Sławomir Pauter po rozpoznaniu w dniu 25 maja 2017 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B.M.-S. na decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] listopada 2009 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania płatności z tytułu wspierania działalności rolniczej na obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania za rok 2005 na skutek wniosku B.M.-S. o rozstrzygnięcie wątpliwości co do treści wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. z dnia 11 marca 2010 r., sygn. akt II SA/Go 988/09 p o s t a n a w i a : odmówić rozstrzygnięcia wątpliwości co do treści wyroku.

Prawomocnym wyrokiem z dnia 11 marca 2010 r., sygn. akt II SA/Go 988/09 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim oddalił skargę B.M.-S. na decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] listopada 2009 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania płatności z tytułu wspierania działalności rolniczej na obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania za rok 2005 . Pismem z dnia [...] kwietnia 2017 r. skarżący, powołując się na treść art. 158 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.) dalej w skrócie p.p.s.a., zwrócił się do Sądu z wnioskiem o rozstrzygnięcie wątpliwości co do jego treści, żądając wyjaśnienia w formie postanowienia "czy rozstrzygnięcie "oddalono skargę" oznacza, że WSA w Gorzowie Wlkp. swoim wyrokiem sygn. akt II SA/Go 988/09 doszedł do wniosku, tak jak organ I instancji i II instancji, że nie złożyłem fałszywej deklaracji, zwłaszcza w zakresie niezgodnej z rzeczywistością powierzchni zadeklarowanego obszaru od dnia 29.03.2005 roku do 18.10.2005 roku na podstawie art. 72 ust. 1 rozporządzenia Komisji (WE) Nr 817/2004 z dnia 29 kwietnia 2004 r." Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek okazał się niezasadny. Stosownie do treści art. 158 § 1 p.p.s.a. sąd, który wydała wyrok, rozstrzyga postanowieniem wątpliwości co do jego treści. Postanowienie w tym przedmiocie sąd może wydać na posiedzeniu niejawnym. Konieczność dokonania wykładni wyroku zachodzi wówczas, gdy jego treść jest sformułowana w sposób niejasny, mogący budzić wątpliwości co do samego rozstrzygnięcia, zakresu powagi rzeczy osądzonej, a także sposobu jego wykonania. Wniosek o wykładnię nie może zmierzać do wyjaśnienia zawartych w uzasadnieniu orzeczenia wyrażeń prawniczych i znaczenia słów, ani do polemiki ze stanowiskiem sądu orzekającego w sprawie. Wykładnia wyroku nie może także prowadzić do zmiany rozstrzygnięcia sprawy lub uzupełnienia poprzedniego orzeczenia. Wątpliwości co do uzasadnienia orzeczenia mogą być wyjaśnione w trybie art. 158 p.p.s.a. jedynie wówczas, gdy jest to niezbędne do dokonania prawidłowej interpretacji sentencji orzeczenia. Uwzględnienie wniosku nie może mieć na celu udzielenia odpowiedzi na kreowane przez stronę pytania (postanowienia NSA z 4 lutego 2005 r., OZ 1312/04, z 5 kwietnia 2005 r., OZ 1226/04, z dnia 16 stycznia 2008 r., I OZ 1011/77). Odnosząc się do przedstawionego wyżej, kolejnego złożonego w niniejszej sprawie wniosku skarżącego o wykładnię prawomocnego wyroku z dnia 11 marca 2010 r., oddalającego skargę na decyzję Dyrektora OR ARiMR z dnia [...] listopada 2009r. nr [...] wskazać należy, iż uzasadnienie wyroku zawiera wyczerpujące i jednoznaczne omówienie oraz wyjaśnienie wszystkich istotnych dla rozstrzygnięcia sprawy kwestii faktycznych oraz prawnych. Rozstrzygnięcie oddalające skargę oznacza, że zaskarżona decyzja została uznana za zgodną z prawem i nie zachodzi jakakolwiek potrzeba dalszego wyjaśniania, co na gruncie niniejszej sprawy oznacza zwrot "oddala skargę" ponad to, co zostało zawarte w uzasadnieniu wskazanego wyżej wyroku. Uznając, iż żądanie skarżącego wykracza poza ramy dopuszczalnej wykładni wyroku, zaś sformułowania zawarte zarówno w wyroku oraz jego uzasadnieniu są jednoznaczne i nie wywołują wątpliwości co do ich wpływu na ocenę stwierdzonego stanu faktycznego i prawnego, na kwestię wykonania wyroku, czy też ustalenia zakresu powagi rzeczy osądzonej, na podstawie art. 158 p.p.s.a. orzeczono jak na wstępie.