II SA/Go 92/20

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Jacek Jaśkiewicz po rozpoznaniu w dniu 28 lipca 2020 r. na posiedzeniu niejawnym skargi kasacyjnej A.G. w sprawie ze skargi A.G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania zasiłku celowego postanawia: odrzucić skargę kasacyjną.

Wyrokiem z dnia 17 czerwca 2020 r. sygn. akt II SA/Go 92/20 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim, rozpoznając sprawę ze skargi A.G. uchylił decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] listopada 2019 r., nr [...] oraz poprzedzająca ją decyzję Burmistrza z dnia [...] października 2019 r., nr [...]. Pismem z dnia [...] lipca 2020 r. A.G. wniósł od przedmiotowego wyroku sporządzoną osobiście skargę kasacyjną. Skarga kasacyjna nie została podpisana. Jednocześnie skarżący pismem z tej samej daty cofnął wniesioną skargę kasacyjną. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skargę kasacyjną należało odrzucić. W myśl art. 46 § 1 pkt 4 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnym (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm., dalej p.p.s.a.) każde pismo strony powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Zgodnie z treścią art. 175 § 1 i 2 p.p.s.a. skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego, z zastrzeżeniem przypadku gdy skargę kasacyjną sporządza sędzia, prokurator, notariusz, radca Prokuratorii Generalnej RP albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, będący stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem albo jeżeli skargę kasacyjną wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Stosownie do art. 178 p.p.s.a. wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. W niniejszej sprawie skarżący nie podpisał skargi kasacyjnej, ale skarga kasacyjna sporządzona osobiście przez skarżącego nie spełnia wymogu określonego w art. 175 § 1 i 2 p.p.s.a. Odnosząc się do oświadczenia skarżącego o cofnięciu skargi kasacyjnej jest ono w tej sytuacji bez znaczenia. Nadto uwzględnienie tej dyspozycji jest dopuszczalne dopiero wtedy, gdy skarga kasacyjna nie zawiera braków uniemożliwiających nadanie jej dalszego biegu, gdyż badanie skuteczności złożonego oświadczenia o cofnięciu skargi kasacyjnej jak i umorzenie postępowania sądowego może mieć miejsce tylko wówczas, gdy skarga kasacyjna została wniesiona skutecznie. Nie było jednak potrzeby wzywania strony do uzupełnienia braków skargi kasacyjnej skoro skarżący nie mógł tego środka zaskarżenia wnieść osobiście. Z tego też względu Sąd, na podstawie art. 178 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.