II SA/Go 913/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Michał Ruszyński po rozpoznaniu w dniu 28 listopada 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze sprzeciwu L.B. i J.B. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] r., znak [...] w przedmiocie nakazu demontażu podejścia postanawia: odrzucić sprzeciw.

Pismem z dnia [...] września 2017 r. L.B. i J.B. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. sprzeciw od decyzji Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] sierpnia 2017 r., znak [...] w przedmiocie nakazu demontażu podejścia. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 20 września 2017 r. skarżący zostali wezwani do uiszczenia solidarnie wpisu sądowego od skargi w wysokości 500 zł, w terminie 7 dni od otrzymania wezwania pod rygorem odrzucenia sprzeciwu. Ponadto zarządzeniem z dnia 26 września 2017 r., wobec podpisania sprzeciwu tylko przez jednego ze skarżących, L.B. i J.B. zostali wezwani do podania, również w terminie 7 dni, kto podpisał sprzeciw oraz do podpisania sprzeciwu przez drugiego ze skarżących pod rygorem odrzucenia sprzeciwu. Powyższe wezwania Sądu pozostały bez odpowiedzi. Pismami z dnia [...] września 2017 r. skarżący cofnęli wniesiony sprzeciw. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Sprzeciw należało odrzucić. Zgodnie z art. 64a ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm., zwanej dalej jako p.p.s.a.) od decyzji, o którym mowa w art. 138 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego skarga nie przysługuje, jednakże strona niezadowolona z treści decyzji może wnieść od niej sprzeciw. W myśl art. 64b § 2 p.p.s.a. sprzeciw od decyzji powinien czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, a ponadto zawierać wskazanie zaskarżonej decyzji, żądanie jej uchylenia oraz oznaczenie organu, który wydał zaskarżoną decyzję. Z kolei zgodnie z art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a. każde pismo strony powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Ponadto w myśl art. 220 § 1 p.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W przypadku wniesienia skargi, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby w terminie siedmiu dni od doręczenia mu wezwania uiścił należną opłatę, pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, a jeśli pismem tym jest skarga, pod rygorem jej odrzucenia (art. 220 § 3 p.p.s.a.). Zgodnie z art. 64b § 1 p.p.s.a. do sprzeciwu od decyzji stosuje się odpowiednio przepisy o skardze, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej. Wobec skutecznego doręczenia w dniu 9 października i 16 października 2017 r. wezwań termin do uzupełnienia braków formalnych sprzeciwu upływał wnoszącym z dniem 16 października 2017 r. i 23 października 2017 r. W rozpoznawanej sprawie skarżący nie uzupełnili braków formalnych sprzeciwu w terminie, pomimo prawidłowego wezwania oraz pouczenia o skutkach nieuzupełnienia braków formalnych sprzeciwu. Również wpis od sprzeciwu nie został uiszczony, co wynika z notatki Oddziału Finansowo-Budżetowego z dnia 25 października 2017 r. Odnosząc się natomiast do zawartego przez skarżących w pismach z dnia [...] września 2017 r. oświadczenia o cofnięciu sprzeciwu należy wyjaśnić, że oświadczenie procesowe w tym przedmiocie nie może odnieść zamierzonego skutku. Brak uzupełnienia braków formalnych i brak uiszczenia wpisu powoduje, że skardze (odpowiednio sprzeciwu) nie można było nadać dalszego biegu, a tym samym sprzeciw nie został skutecznie wniesiony i nie doszło do wszczęcia postępowania sądowoadministracyjnego (por. T. Woś [w:] T. Woś, H. Knysiak - Molczyk, M. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, wydanie 3, LexisNexis, Warszawa 2009, s. 374 i powołane tam orzecznictwo). W związku z przytoczonymi powyżej argumentami, w przedmiotowej sprawie brak było przesłanek do rozpatrzenia wniosku o cofnięcie sprzeciwu, bowiem zachodziły podstawy do jego odrzucenia wobec nieuzupełnienia braków formalnych. Mając powyższe na względzie Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. i art. 220 § 3 p.p.s.a w związku z art. 64b § 1 p.p.s.a., odrzucił sprzeciw.