II SA/Go 9/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Grażyna Staniszewska Sędziowie Sędzia WSA Krzysztof Rogalski Sędzia WSA Michał Ruszyński (spr.) po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 21 lutego 2024 r. sprawy ze skargi Wojewody na uchwałę Rady Powiatu z dnia 14 czerwca 2023 r., nr XLIX/360/2023 w sprawie ustalenia rozkładu godzin pracy aptek ogólnodostępnych na terenie Powiatu w 2023 r. I. stwierdza nieważność § 2 ust. 1 pkt 1 w zakresie zwrotu "od godz. 8.00 do godz. 24.00" oraz § 2 ust. 1 pkt 2 w zakresie zwrotu "od godz. 20.00 do 24.00", zaskarżonej uchwały, II. zasądza od Powiatu na rzecz Wojewody kwotę 480 (czterysta osiemdziesiąt) złotych, tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.

Dnia 14 czerwca 2023 r., Rada Powiatu (dalej: organ) podjęła uchwałę nr XLIX/360/2023 w sprawie ustalenia rozkładu godzin pracy aptek ogólnodostępnych na terenie Powiatu w 2023 r. Wojewoda (dalej: skarżący) zaskarżył tę uchwałę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp., zarzucając jej naruszenie art. 94 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. Prawo farmaceutyczne (Dz.U. z 2022 r., poz. 2301, dalej: Prawo farmaceutyczne), poprzez niespełnienie ustawowego warunku zapewnienia mieszkańcom dostępności i ciągłości świadczeń w dni wolne od pracy oraz w porze nocnej, tj. w godzinach 24:00-08:00, w sytuacji gdy przepis ten wymaga, by zapewniać dostępność świadczeń również w porze nocnej, w niedzielę, święta i inne dni wolne od pracy, to znaczy całodobowo. Skarżący wniósł o stwierdzenie nieważności zaskarżonej uchwały w części dotyczącej § 2 ust. 1 pkt 1 w zakresie słów "od godz. 8.00 do godz. 24.00" oraz § 2 ust. 1 pkt 2 uchwały w zakresie słów: "od godz. 20.00 do 24.00". Skarżący wniósł także o skierowanie sprawy do rozpoznania w trybie uproszczonym, oraz zasądzenie od Rady Powiatu kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego wg norm przepisanych. W motywach uzasadnienia skargi skarżący podał, że w orzecznictwie sądów administracyjnych ukształtował się pogląd, zgodnie z którym rozkład godzin pracy aptek powinien być dostosowany zarówno do bieżących potrzeb ludności na wykonywane przez nie powszechne usługi świadczone w zwykłych warunkach, jak również do sytuacji nadzwyczajnych, których częstotliwość występowania nie jest możliwa do określenia (por. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach z dnia 30 września 2008 r., II SA/Ke 388/08, wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 14 lipca 2015 r., II GSK 1559/14, publ. orzeczenia.nsa.gov.pl, dalej: CBOSA). W ocenie skarżącego we wspomnianym rozkładzie godzin powinny zostać uwzględnione także przypadki szczególne, które nie są bezpośrednio związane z zaspokajaniem codziennych potrzeb dotyczących zaopatrzenia w leki, w tym zapewnienie jak najlepszej dostępności świadczeń aptecznych w porze nocnej, w niedziele, święta i inne dni wolne od pracy, gdy ogólnodostępne apteki nie funkcjonują. Skarżący wskazał, że biorąc pod uwagę regulację art. 94 ust. 1 Prawa farmaceutycznego, istotnym działaniem jest rozłożenie obowiązku dyżurów nocnych oraz pełnionych w niedzielę, święta i inne dni wolne od pracy przez apteki ogólnodostępne w taki sposób, aby stworzyć lokalnej społeczności możliwości skorzystania z niezbędnej pomocy jak najszybciej w sytuacji, gdy powszedni czas pracy aptek nie obowiązuje, a zaistnieje nadzwyczajna, trudna do przewidzenia potrzeba podania leku. Największe znaczenie dla osób zainteresowanych dostępnością do świadczeń aptecznych ma czas w jakim uda się je osiągnąć. W odniesieniu do tych sytuacji brak jest możliwości zbadania zapotrzebowania na usługi farmaceutyczne, ponieważ nie można przewidzieć prawdopodobieństwa pojawienia się nagłej choroby czy zaistnienia innego zdarzania zagrażającego zdrowiu lub życiu człowieka. Nie znajduje tutaj – zdaniem skarżącego - zastosowanie kryterium istnienia "potrzeb ludności" albowiem jest to kryterium niemierzalne w tych sytuacjach. Natomiast to, czy i w jakim zakresie możliwość ta będzie wykorzystywana nie może mieć tutaj istotnego znaczenia. Tymczasem w przedmiotowej uchwale, w § 2 ust. 1 Rada Powiatu uchwaliła, że: "Ustala się dyżury aptek: 1) w soboty, niedziele, święta i inne dni wolne od pracy - od godz. 8.00 do godz. 24.00, 2) w dni powszednie w porze nocnej - od godz. 20.00 do 24.00". Jednocześnie w uzasadnieniu do uchwały Rada Powiatu wskazała, że: "W wyniku podjętych rozmów ze środowiskiem farmaceutycznym, uwzględniając realne zapotrzebowanie na ekspedycję apteczną oraz zabezpieczenie pacjentów w farmakoterapię ograniczono dyżur nocny do godziny 24.00." Zdaniem skarżącego zawężenie przez organ w § 2 ust. 1 godzin dyżurów w soboty, niedziele, święta i inne dni wolne od pracy do godzin - od godz. 8.00 do godz. 24.00, a dyżurów w dni powszednie w porze nocnej - od godz. 20.00 do 24.00., oznacza, że organ nie określił godzin dyżuru aptek w soboty, niedziele, święta i inne dni wolne od pracy oraz w porze nocnej w dni powszednie w godzinach 24.00-8.00. Tym samym nieprawidłowo wypełnił delegację ustawową, wprowadzając ograniczenia czasowe dyżurów, albowiem uniemożliwił dostęp do usług świadczonych przez apteki mieszkańcom powiatu w tych godzinach. Ustalenie dyżurów tylko do godziny 24.00 nie realizuje ustawowego celu (dostępności i ciągłości) świadczeń, zatem uchwała ta, w zaskarżonym zakresie istotnie narusza art. 94 ust. 1 Prawa farmaceutycznego. Skarżący zaznaczył, że Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 30 marca 2021 r., II GSK 91/20 (CBOSA) wyraził następujące stanowisko: Przy ustalaniu rozkładu pracy aptek w porze nocnej i dni wolne od pracy nie jest możliwe uwzględnienie kryterium potrzeb ludności, bowiem nie sposób przewidzieć prawdopodobieństwa pojawienia się zdarzeń zagrażających zdrowiu lub życiu człowieka. Chodzi zatem o ustalenie takiego rozkładu godzin pracy aptek ogólnodostępnych, który będzie stwarzał możliwość jak najlepszego i najszybszego skorzystania z niezbędnej pomocy wówczas, gdy nie obowiązuje powszedni czas pracy aptek, a zaistnieje nadzwyczajna, trudna do przewidzenia potrzeba podania leku. Ustawodawca posłużył się pojęciem "również w porze nocnej" w celu zapewnienia dostępności usług farmaceutycznych przez cały czas - całodobowo. Jedynie wówczas powstanie pożądany stan najlepszego i najszybszego skorzystania z niezbędnej pomocy, gdy nie obowiązuje powszedni czas pracy aptek, a zaistnieje nadzwyczajna, trudna do przewidzenia potrzeba podania leku. Mając powyższe na uwadze, w ocenie skarżącego, wprowadzenie ograniczeń dotyczących czasu trwania dyżurów, a tym samym brak określenia całodobowych dyżurów w soboty, niedziele, święta i inne dni wolne od pracy oraz dyżurów nocnych w dni powszednie przez apteki na terenie Powiatu, stanowi istotne naruszenie art. 94 ust. 1 Prawa farmaceutycznego, gdyż dostęp do usług świadczonych przez apteki od godz. 24.00 do godz. 8.00 na terenie całego powiatu będzie niemożliwy. Wyrażone w powołanym przepisie pojęcia "dostosowania do potrzeb ludności" oraz "zapewnienia dostępności świadczeń" należy bowiem rozumieć jako zapewnienie możliwości nieprzerwanego i niezwłocznego dostępu do usług aptek w wyniku określenia rozkładu godzin ich dyżurów. Organ podejmując powyższą uchwałę, ograniczając czas dyżurów, nie wypełnił w pełni delegacji ustawowej, nie ustalając dyżuru aptek także w godzinach 24.00 do 8.00. Skarżący podkreślił także, że prowadzenie apteki ogólnodostępnej, będącej placówką ochrony zdrowia publicznego, z istoty rzeczy związane jest z pewnymi ograniczeniami. Wspomniane ograniczenia, dotyczące określenia rozkładu godzin pracy aptek ogólnodostępnych, ustanowione zostały w drodze ustawy (art. 94 ust. 1 i 2 Prawa farmaceutycznego) i były konieczne dla ochrony zdrowia publicznego. Niewątpliwie zapewnienie dostępności świadczenia usług farmaceutycznych, w tym także w porze nocnej, mieści się w pojęciu ochrony zdrowia publicznego. Zdaniem skarżącego ustawodawca w art. 94 ust. 1 Prawa farmaceutycznego położył nacisk na interes ludności ("dostosowany do potrzeb ludności", "zapewniać dostępność świadczeń"). Podobny pogląd wyraził Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w wyroku z dnia 9 września 2010 r., III SA/Gd 254/10 (CBOSA). Ponadto, jak wskazał Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie WIkp. w wyroku z dnia 22 maja 2013r. II SA/Go 271/13 (CBOSA): "Dokładna analiza treści art. 94 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. Prawo farmaceutyczne (t.j. Dz.U. z 2008 r. Nr 45, poz. 271 ze zm.) implikuje wniosek, iż w istocie celem ustawodawcy nie było określenie sztywnych granic czasowych, w jakich realizowane powinny być usługi farmaceutyczne, lecz stworzenie systemu, który zabezpieczy potrzeby społeczności lokalnej w tym zakresie, także w zakresie zdarzeń nagłych i trudnych do przewidzenia. Ustawodawca posłużył się pojęciem "również w porze nocnej", zmierzając tym samym do zapewnienia dostępności tych usług przez cały czas, a więc całodobowo. Dostępność powinna być całodobowa, bowiem jedynie wówczas powstanie pożądany z punktu widzenia społecznego stan najlepszego i najszybszego skorzystania z niezbędnej pomocy, gdy nie obowiązuje powszedni czas pracy aptek, a zaistnieje nadzwyczajna, trudna do przewidzenia potrzeba podania leku". Naczelny Sąd Administracyjny w tezie wyroku z dnia 9 lipca 2020 r., II GSK 252/19 również podkreślił, iż: "Zapewnienie dostępności świadczenia usług farmaceutycznych, w tym także w porze nocnej i dni wolne od pracy mieści się w pojęciu ochrony zdrowia publicznego. Ograniczenie swobody działalności gospodarczej polegające na ustaleniu harmonogramu godzin pracy apteki ogólnodostępnej nie narusza istoty wolności. Podmiot prowadzący taką aptekę w godzinach określonych w rozkładzie uchwalonym przez radę powiatu nie jest pozbawiony możliwości prowadzenia działalności gospodarczej, a jedynie dotykają go pewne ograniczenia w zakresie czasu funkcjonowania apteki". Na marginesie skarżący wskazał, że zaskarżona uchwała była pozytywnie zaopiniowana zarówno przez gminy z terenu powiatu jak i przez samorząd farmaceutyczny, jednak opinie te nie są dla uchwałodawcy wiążące, a tym bardziej nie usprawiedliwiają podejmowania uchwał sprzecznych z prawem. Odpowiadając na skargę organ wniósł o jej oddalenie oraz zasądzenie od skarżącego kosztów postępowania wg norm przepisanych. W uzasadnieniu odpowiedzi na skargę organ wskazał, że stosownie do obowiązującej treści art. 94 Prawa farmaceutycznego, rada powiatu określa w drodze uchwały rozkład godzin pracy aptek ogólnodostępnych dostosowany do potrzeb ludności oraz zapewniający dostępność do świadczeń również w porze nocnej, w niedziele, święta i inne dni wolne od pracy. Zdaniem organu ustawodawca nie wskazuje jednoznacznie, w jakich godzinach apteka miałaby pełnić swój dyżur w porze nocnej. W ocenie organu zaskarżona uchwała zawiera wyznaczenie dyżurów dla aptek w porze nocnej, tj. od godziny 20.00 do godziny 24.00. Przepis prawa nie wskazuje, że dyżury aptek mają być pełnione całodobowo. Należy również wskazać, że pora nocna określona między innymi w Kodeksie pracy oraz innych przepisach określa przedział pomiędzy godzinami 21.00 - 7.00, a nie jak podaje skarżący, jakoby pora nocna kończyła się o godzinie 8.00. W ocenie organu treść zaskarżonej uchwały spełnia przesłanki ustawowe wyznaczone w przepisie art. 94 Prawa farmaceutycznego. Dodatkowo zaskarżona uchwała została podjęta, według wskazań ustawodawcy, w szczególności po rekomendacji środowiska farmaceutycznego, przy uwzględnieniu realnego zapotrzebowania na ekspedycję apteczną oraz zabezpieczenie potencjalnych klientów w farmakoterapię. Jak wskazuje przepis rozkład godzin pracy aptek ogólnodostępnych musi być dostosowany do potrzeb ludności. Organ nadmienił, iż projekt zaskarżonej uchwały został pozytywnie zaopiniowany przez burmistrza, wójtów gmin z terenu Powiatu oraz przez samorząd aptekarski. Zaskarżona uchwała w równy sposób dzieli obowiązek pracy na wszystkie apteki w Powiecie. Zasada równości wobec prawa była tutaj punktem wyjścia w stosunku do aptek działających na terenie całego Powiatu. Ostatecznie zawsze jednak przeważa w tej sytuacji interes klienta apteki, który ma zapewniony dostęp do leków również w porze nocnej, tj. do godziny 24.00. Organ wskazał ponadto, że z dniem 1 stycznia 2024 r. wejdzie w życie nowelizacja Prawa farmaceutycznego między innymi w zakresie zasad pełnienia dyżurów przez apteki i odpłatności za takie dyżury. Ustawodawca wprowadzi tym samym do Prawa farmaceutycznego definicję dyżuru w dzień wolny od pracy oraz dyżuru w porze nocnej: "dyżurem w dzień wolny od pracy - jest dyżur pełniony przez aptekę ogólnodostępną w dniach, o których mowa w art 1 lub art. la ust 1 ustawy z dnia 18 stycznia 1951 r. o dniach wolnych od pracy (Dz. U. z 2020 r. poz. 1920), bez przerwy przez kolejne 4 godziny zegarowe w przedziale czasowym między godzinami 10.00 a 18.00", a "dyżurem w porze nocnej - jest dyżur pełniony przez aptekę ogólnodostępną bez przerwy przez kolejne 2 godziny zegarowe w przedziale czasowym między godzinami 19.00 a 23.00". Powyższe wskazuje, że pora nocna, określona w art. 94 Prawa farmaceutycznego nadal nie będzie definiowała dyżuru jako usługi całodobowej, jak to przedstawia skarżący w swojej skardze. Idąc dalej, dyżur w porze nocnej będzie zapewniony maksymalnie do godziny 23.00. Na zakończenie organ wskazał, że zaskarżona uchwała będzie w obiegu prawnym wyłącznie do dnia 31 grudnia 2023 r., i z uwagi na zmianę przepisów konieczne będzie podjęcie kolejnej uchwały obowiązującej od dnia 1 stycznia 2024 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga w rozpoznawanej sprawie wniesiona została w trybie art. 81 ust. 1 ustawy z dnia 5 czerwca 1998 r. o samorządzie powiatowym (Dz.U. z 2002 r., poz. 1526, obecnie: Dz.U. z 2024 r., poz. 107, dalej: u.s.p.). Uprawnienie organu nadzoru do wniesienia skargi do sądu administracyjnego przysługuje wówczas, gdy organ ten przed upływem 30 dni od daty doręczenia mu uchwały organu powiatu nie skorzystał ze środka nadzoru określonego w art. 79 ust. 1 u.s.p., tj. nie stwierdził nieważności tej uchwały we własnym zakresie. Po upływie tego terminu organ nadzoru, chcąc spowodować wyeliminowanie z obrotu prawnego wadliwej, w jego ocenie, uchwały musi ją zaskarżyć do sądu administracyjnego. Zgodnie z przepisem art. 79 ust. 1 u.s.p. uchwała organu powiatu sprzeczna z prawem jest nieważna. U.s.p. wyróżnia dwie kategorie wad uchwał organów powiatu: istotne naruszenie prawa oraz nieistotne naruszenie prawa. W art. 79 ust. 4 stanowi, że w przypadku nieistotnego naruszenia prawa organ nadzoru nie stwierdza nieważności uchwały, ograniczając się do wskazania, że uchwałę wydano z naruszeniem prawa. Nie wylicza rodzaju wad uchwał, które należą do istotnego naruszenia prawa. W art. 79 ust. 5 wskazuje się jednak, że należy odpowiednio stosować przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego. Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem Naczelnego Sądu Administracyjnego przy ustalaniu zakresu pojęcia "istotnego naruszenia prawa" należałoby oprzeć się na rozwiązaniach przyjętych w Kodeksie postępowania administracyjnego. W orzecznictwie tym przyjęto, że "istotne naruszenie prawa", powodujące nieważność uchwały organu gminy (powiatu), czy też rozstrzygnięcia nadzorczego nie pokrywa się z przesłankami nieważności decyzji w rozumieniu art. 156 K.p.a. (por. wyrok NSA z dnia 18 września 1990 r., SA/Wr 849/90, ONSA 1990 r., nr 4, poz. 2, wyrok NSA z dnia 26 marca 1991 r., SA/Wr 81/91, Wspólnota 1991/26/14, wyrok NSA z dnia 16 listopada 2000 r., II SA/Wr 157/99, nie publ.). Do istotnych naruszeń prawa skutkujących nieważnością uchwały organu powiatu należy zaliczyć: naruszenie przepisów wyznaczających kompetencje do podejmowania tych aktów, podstawy prawnej ich podejmowania, przepisów prawa ustrojowego, przepisów regulujących procedurę podejmowania tych aktów. Orzeczenie o nieważności uchwały (organu powiatu) zapada w razie ustalenia, że jest ona dotknięta wadą kwalifikowaną, polegającą na tego rodzaju sprzeczności uchwały z prawem, która jest "czymś więcej" niż tylko nieistotnym naruszeniem prawa (tak również w wyroku WSA we Wrocławiu z 22 lutego 2012 r., II SA/Wr 937/11, orzeczenia.nsa.gov.pl – dalej CBOSA, Z. Kmieciak "Ustawowe założenia systemu nadzoru nad działalnością komunalną", Samorząd Terytorialny 1994/6/13). Przechodząc do oceny legalności zaskarżonej uchwały, na wstępie należy przytoczyć treść art. 94 ust. 1 Prawa farmaceutycznego. Przepis ten stanowi, że rozkład godzin pracy aptek ogólnodostępnych powinien być dostosowany do potrzeb ludności i zapewniać dostępność świadczeń również w porze nocnej, w niedzielę, święta i inne dni wolne od pracy. Rozkład godzin pracy aptek ogólnodostępnych na danym terenie określa, w drodze uchwały, rada powiatu, po zasięgnięciu opinii wójtów (burmistrzów, prezydentów miast) gmin z terenu powiatu i samorządu zawodu farmaceuty (ust. 2). Zaskarżona uchwała, co wynika z jej treści, została podjęta po zasięgnięciu opinii samorządu aptekarskiego oraz wójtów poszczególnych gmin z terenu Powiatu. W dacie jej podjęcia Prawo farmaceutyczne nie definiowało pojęcia "pora nocna". W celu wyjaśnienia tego pojęcia należy zatem sięgnąć do ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. Kodeks pracy (Dz.U. z 2023 r., poz. 1465, dalej: K.p.). Zgodnie z art. 1517 § 1 K.p., pora nocna obejmuje 8 godzin między godzinami 21.00 a 7.00. Mając zatem na uwadze treść powołanego wyżej art. 94 ust. 1 Prawa farmaceutycznego, uznać należy, że celem ustawodawcy nie było określenie sztywnych granic czasowych w jakich realizowane powinny być usługi farmaceutyczne, lecz stworzenie systemu, który zabezpieczy potrzeby społeczności lokalnej w tym zakresie, także w zakresie zdarzeń nagłych i trudnych do przewidzenia. Ustawodawca posłużył się pojęciem "również w porze nocnej" zmierzając tym samym do zapewnienia dostępności tych usług nie tyle całodobowo, co w całej porze nocnej. Ustalony zaskarżoną uchwałą rozkład godzin pracy aptek ogólnodostępnych w Powiecie nie spełnia ustawowego warunku zapewnienia mieszkańcom dostępności świadczeń również w porze nocnej (całej), w niedzielę, święta i inne dni wolne od pracy. Ustalony czas pracy aptek w soboty, niedziele i inne dni wolne od pracy – od godz. 8.00 do godz. 24.00 oraz w dni powszednie w porze nocnej – od godz. 20.00 do 24.00, nie wypełnia dyspozycji zapewnienia świadczenia usług farmaceutycznych w porze nocnej, w powyżej określonym znaczeniu. Podkreślenia wymaga, że ustawodawca posłużył się zwrotem pora nocna, a nie część pory nocnej. Z tego względu, zdaniem Sądu, dostępność aptek powinna być zapewniona w całej porze nocnej - od godziny 21:00 do godziny 7:00, a nie jak uczynił to organ w zaskarżonej części uchwały. Sąd zauważa również, że ustawą z dnia 17 sierpnia 2023 r. o zmianie ustawy o refundacji leków, środków spożywczych specjalnego przeznaczenia żywieniowego oraz wyrobów medycznych oraz niektórych innych ustaw od 1 stycznia 2024 r. znowelizowany został art. 94 ustawy Prawo farmaceutyczne (Dz. U. z 2023 r. poz. 1938 - art. 2 pkt 10). Stosownie do nowej treści art. 94 ust. 1 ww. ustawy rozkład godzin pracy aptek ogólnodostępnych znajdujących się na terenie powiatu jest dostosowany do potrzeb ludności tego powiatu i pozwala na realizację przez te apteki zadań określonych w art. 87 ust. 2, w szczególności przez pełnienie dyżurów w dzień wolny od pracy oraz dyżurów w porze nocnej, z wyłączeniem powiatu mającego swoją siedzibę w sąsiadującym mieście na prawach powiatu. W ust. 2 wskazano, że podmiot prowadzący aptekę ogólnodostępną przekazuje zarządowi powiatu, w którym znajduje się ta apteka, rozkład godzin pracy tej apteki na dany rok najpóźniej do dnia 30 września roku poprzedzającego rok, w którym ma być podjęta uchwała, o której mowa w ust. 3, oraz informuje zarząd powiatu o zmianach tego rozkładu z co najmniej 30-dniowym wyprzedzeniem. Art. 2 pkt 10 ww. ustawy zmieniającej wejdzie w życie z dniem 1 stycznia 2024 r. W świetle brzmienia znowelizowanego przepisu art. 94 ust. 1 i 2 Prawa farmaceutycznego zmienią się zasady pełnienia dyżurów aptek w dzień wolny od pracy oraz dyżurów w porze nocnej. Ustawa powyższa wprowadza definicję dyżuru w dzień wolny od pracy oraz dyżuru w porze nocnej (zgodnie z którą dyżur w porze nocnej będzie zapewniony maksymalnie do godziny 23.00.). Należy jednak zaznaczyć, że sąd administracyjny badając legalność zaskarżonej uchwały uwzględnia stan faktyczny i prawny z daty jej podjęcia. Sąd nie mógł zatem wziąć pod uwagę zmian w Prawie farmaceutycznym, wprowadzonych ustawą z dnia 17 sierpnia 2023 r. o zmianie ustawy o refundacji leków, środków spożywczych specjalnego przeznaczenia żywieniowego oraz wyrobów medycznych oraz niektórych innych ustaw. W związku z powyższym, Sąd na podstawie art. 147 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2023 r., poz. 1634, dalej: p.p.s.a.), stwierdził nieważność § 2 ust. 1 pkt 1 w zakresie zwrotu "od godz. 8.00 do godz. 24.00" oraz § 2 ust. 1 pkt 2 w zakresie zwrotu "od godz. 20.00 do 24.00", zaskarżonej uchwały. O kosztach postępowania Sąd orzekł na podstawie art. 200 p.p.s.a. i art. 205 § 2 p.p.s.a., obejmujących zwrot od Powiatu na rzecz Wojewody wynagrodzenia pełnomocnika w kwoce 480 zł równoważnego minimalnej stawce za czynności radcy prawnego w postępowaniu sądowoadministracyjnym z § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz. U. z 2023 r., poz. 1935). Sąd rozpoznał sprawę w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym w składzie trzech sędziów, na podstawie art. 119 pkt 2 i art. 120 p.p.s.a. Zgodnie z treścią cyt. art. 119 pkt 2 p.p.s.a. sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym jeżeli strona zgłosi wniosek o skierowanie sprawy do rozpoznania w trybie uproszczonym, a żadna z pozostałych stron w terminie czternastu dni od zawiadomienia o złożeniu wniosku nie zażąda przeprowadzenia rozprawy. Wniosek o rozpoznanie przedmiotowej sprawy w trybie uproszczonym złożył skarżący, a organ nie wniósł o przeprowadzenie rozprawy.