II SA/Go 871/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jacek Jaśkiewicz po rozpoznaniu w dniu 26 października 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M.W. na czynność Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia [...] r. w przedmiocie złożenia propozycji warunków zatrudnienia postanawia: na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 w związku z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm.) umorzyć postępowanie sądowoadministracyjne.

Pismem z dnia [...] sierpnia 2017 r. M.W. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. skargę na czynność Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia [...] maja 2017 r. w przedmiocie złożenia propozycji warunków zatrudnienia. Skarga ta wpłynęła do Sądu w dniu 4 września 2017 r. przekazana przez organ wraz z aktami sprawy oraz odpowiedzią na skargę. W dniu 24 października 2017 r. wpłynęło do Sądu oświadczenie skarżącej o cofnięciu skargi, w związku z tym, że stała się bezprzedmiotowa. Zgodnie z treścią art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2017 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( t.j. Dz. U. z 2017r. poz. 1369 ze zm.) skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi sprowadza się do rezygnacji przez skarżącego z dochodzenia na drodze sądowej ochrony sfery jego praw i interesów, a tym samym do rezygnacji z kontynuowania postępowania sądowoadministracyjnego i realizacji uprawnień wynikających z zasady prawa do sądu. Skarżący jest uprawniony do skorzystania z instytucji cofnięcia skargi od chwili wpływu skargi do organu administracji publicznej, którego działanie lub zaniechanie jest przedmiotem skargi, do chwili wydania wyroku przez WSA (tak też post. WSA w Warszawie z 13.9.2004 r., III SA 2058/03, Legalis). Cofnięcie skargi wiąże Sąd. Związanie sądu wolą skarżącego jest wynikiem przyjętej zasady, że skarżący może rozporządzać wniesioną przez siebie skargą do czasu jej rozpoznania przez sąd pierwszej instancji (por. wyrok NSA z 8.10.2007 r., I OSK 3/07, Legalis). Jednakże Sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, w sytuacji gdy ocena całokształtu okoliczności sprawy sądowoadministracyjnej będzie prowadziła do sformułowania konkluzji, że cofnięcie skargi zmierza do obejścia prawa albo spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności (por. szerzej post. NSA z 20.12.2013 r., I OSK 1689/13, Legalis). W niniejszej sprawie jednak żadna z w/w przesłanek stwierdzenia niedopuszczalności cofnięcia przez stronę skarżącą skargi nie zachodzi. Sąd nie znalazł żadnych przesłanek, które uzasadniałyby uznanie nieskuteczności oświadczenia skarżącej, co uzasadnia umorzenie postępowania na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a., zgodnie z którym Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. Stąd orzeczono jak w sentencji.