II SA/Go 674/23

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Sławomir Pauter Sędziowie Sędzia WSA Krzysztof Dziedzic Sędzia WSA Jacek Jaśkiewicz (spr.) po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 14 marca 2024 r. sprawy ze skargi [...] z siedzibą w [...] na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie określenia środowiskowych uwarunkowań zgody na realizację przedsięwzięcia I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Wójta Gminy [...] z dnia [...] r., nr [...], II. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] na rzecz strony skarżącej [...] z siedzibą w [...] kwotę 200 zł (dwieście złotych), tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.

1. Decyzją z dnia [...] r., nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...], po rozpatrzeniu odwołania [...] (skarżący) utrzymało w mocy decyzję Wójta Gminy [...] dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie określenia środowiskowych uwarunkowań dla inwestycji polegającej na budowie kompleksu odrębnych farm fotowoltaicznych do 1 MW każda o łącznej mocy do 4 MW wraz z zagospodarowaniem terenu i niezbędną dla każdej z farm infrastrukturą techniczną, służących do wytwarzania energii elektrycznej z energii słonecznej, na działce o nr ewid. [...] w obrębie geodezyjnym [...], gmina [...]. 1.1. Stan sprawy wynikający z akt administracyjnych jest następujący: wnioskiem z dnia [...] r. [...] spółka z o.o. w [...] wystąpiła o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach dla przedsięwzięcia polegającego na budowie kompleksu odrębnych farm fotowoltaicznych do 1 MW każda o łącznej mocy do 4 MW wraz z zagospodarowaniem terenu i niezbędną dla każdej z farm infrastrukturą na terenie działki nr ewid. [...], obręb [...], gmina [...]. Decyzją z dnia [...] r., znak: [...] Wójt Gminy [...] określił środowiskowe uwarunkowania dla inwestycji polegającej na budowie kompleksu odrębnych farm fotowoltaicznych do 1 MW każda o łącznej mocy do 4 MW wraz z zagospodarowaniem terenu i niezbędną dla każdej z farm infrastrukturą techniczną, służących do wytwarzania energii elektrycznej z energii słonecznej, na działce o nr ewid. [...] w obrębie geodezyjnym [...], gmina [...]. 1.2. Od decyzji organu I instancji odwołanie złożył [...] w [...], wnosząc o jej uchylenie w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania organowi I instancji. Skarżący zarzucił decyzji, że przy ocenie wpływu planowanej inwestycji na obiekty podlegające ochronie prawnej nie wzięto pod uwagę wartości wynikających z założeń koncepcji Parku [...], chronionego wpisem do rejestru zabytków, wyróżnionego statusem pomnika historii i znajduje się w obszarze Parku Krajobrazowego "[...]", który to park, jako część transgranicznej całości został wpisany na listę światowego Dziedzictwa UNESCO. 1.3. Decyzją z dnia [...] r., nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję Wójta Gminy [...] z dnia [...] r. W uzasadnieniu tego rozstrzygnięcia Kolegium wskazało, że planowane do realizacji przedsięwzięcie zostało zakwalifikowane jako przedsięwzięcie mogące potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko. Kolegium wskazało, że inwestycja polegać będzie na budowie czterech odrębnych farm fotowoltaicznych do 1 MW każda o łącznej mocy do 4 MW wraz z zagospodarowaniem terenu i niezbędną dla każdej z farm infrastrukturą na działce o nr ewid. [...], obręb [...], gmina [...], powiat [...], województwo [...], której powierzchnia wynosi 10,10 ha, z czego łączna powierzchnia terenu zajętego przez przedmiotową inwestycję wyniesie do 8,0 ha. Działka inwestycyjna jest użytkowana rolniczo - uprawy na gruntach ornych klasy RIIIb, RIVa i RV. Fragment działki stanowi także użytek gruntowy, sklasyfikowany jako PsVl. Celem inwestycji jest produkcja energii elektrycznej przy wykorzystaniu odnawialnych źródeł energii (energii słonecznej). Zamierzeniem inwestycyjnym jest pozyskanie energii odnawialnej tj. energii elektrycznej pochodzącej z przetworzenia energii słonecznej na energię elektryczną przez ogniwa fotowoltaiczne i przekazanie jej do sieci elektroenergetycznej. Kolegium stwierdziło, że przedłożony przez inwestora Raport, spełnia wymogi z art. 66 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (aktualnie tekst jedn. Dz. U. z 2023 r., poz. 1094 ze zm.; dalej ustawa środowiskowa) i zawiera informacje umożliwiające analizę kryteriów wymienionych w art. 62 ust. 1 tej ustawy. Raport ten Kolegium oceniło jako rzetelny i wolny od niejasności i nieścisłości mogących mieć wpływ na treść rozstrzygnięcia. Zdaniem Kolegium brak było w sprawie niezgodności inwestycji z celem formy ochrony przyrody oraz reżimem ochrony wytyczającym zasady gospodarowania. W trakcie budowy i eksploatacji żadne z zasobów, tworów i składników przyrody miejsca przedsięwzięcia oraz jego sąsiedztwa nie zostanie bezpowrotnie utracony i nadal możliwe będzie ich zachowanie, zrównoważone użytkowanie oraz odnawianie. Biorąc pod uwagę wysokość (max do 5 m) i zwartą strukturę inwestycji, Kolegium uznało, że nie będzie ona w żaden sposób stanowiła dominaty krajobrazowej. Z przedłożonej dokumentacji wynika bowiem, że teren inwestycji posiada niewielką wartość przyrodniczą, na którym nie stwierdzono występowania chronionych gatunków roślin, zwierząt oraz siedlisk gatunków chronionych, co jest konsekwencją obecnego wykorzystania terenu. Nie stwierdzono również występowania miejsc lęgowych ptaków, ostoi czy miejsc bytowania innych dzikich zwierząt. Zamierzone przedsięwzięcie nie będzie miało znaczącego wpływu na zasoby przyrodnicze miejsca przedsięwzięcia oraz najbliższego sąsiedztwa. W ocenie Kolegium budowa i eksploatacja elektrowni fotowoltaicznej w miejscu upraw i wprowadzenie w krajobraz rolniczy zabudowy o charakterze przemysłowym (instalacja odnawialnych źródeł energii), zmieni uwarunkowania jego funkcjonowania, ale bez wpływu na budujące ten ekosystemy np. poła, łąki. miedze, szpalery, rowy melioracyjne itp. Skala zmiany pejzażu i relacji widokowych to jest obecnych warunków wizualno-estetycznych będzie dotyczyła jedynie krótkich odcinków widokowych terenów otwartych, znajdujących się przy kurtynie lasu, znajdującego się za drogą [...], na południu i zachodzie. Nie będzie istotnego dysonansu wnętrza homogenicznego krajobrazu, ponieważ elektrownia powstanie w sąsiedztwie dróg tj. [...] i [...], oraz w bliskości zabudowy wsi [...]. Przestrzenie widokowe zamykają także liczne wyspowe i liniowe śródpolne zadrzewienia. Naturalną kurtynę tworzy aleja drzew przy [...]. Teren inwestycji nie jest silnie orograficznie eksponowany. Różnica wysokości względnej w działce inwestycji sięga kilku metrów. Kulminacja znajduje się blisko drogi [...], po czym teren opada w kierunku drogi [...] i ściany lasu. Fragment północnej części działki inwestycji jest eksponowany ku wsi [...]. Linia widokowa ma tu ok. 0,2 km i instalacja fotowoltaiczna będzie widoczna z tego kierunku jedynie na tym niewielkim odcinku. Podsumowując Kolegium wskazało, że organ I instancji zasadnie stwierdził, iż z przedłożonej w trakcie przeprowadzonej oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko dokumentacji (w tym głównego dowodu jakim jest Raport oddziaływania planowanego przedsięwzięcia na środowisko) wynika, że planowana inwestycja nie będzie miała znaczącego wpływu na poszczególne elementy środowiska zarówno na etapie realizacji, jak i jej eksploatacji. 1.4. Od decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z [...] wniósł do tutejszego sądu skargę zarzucając: 1) naruszenie przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, tj. art. 7. art. 77 § 1 i art. 80 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn. Dz.U. z 2023 poz. 775 ze zm., dalej k.p.a.) w zw. z art. 62 ust. 1 pkt 1) lit. c) i ca) w zw. z art. 66 ust. 1 pkt 3) i 6a) lit. d) ustawy środowiskowej poprzez uznanie raportu o odziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko za wiarygodny, rzetelny i wolny od niejasności i nieścisłości mogących mieć wpływ na treść rozstrzygnięcia w zakresie braku negatywnego oddziaływania przedsięwzięcia na zabytki i krajobraz mimo wadliwego sporządzenia ww. raportu w tym zakresie; 2) naruszenie przepisów prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, tj. art. 2 pkt 16 e) ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (aktualnie tekst jedn. Dz. U. z 2023 r., poz. 977 ze zm.; dalej jako u.p.z.p.) w zw. z art. 62 ust. 1 pkt 1) lit ca) i art. 66 ust 1 pkt 6a) lit b) i d) ustawy środowiskowej poprzez dokonanie błędnej wykładni pojęcia "krajobrazu", co doprowadziło do błędnego uznania, że planowane przedsięwzięcie nie będzie skutkować negatywnym oddziaływaniem na krajobraz; 3) naruszenie przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, tj. art. 7 i art. 77 § 1 k.p.a. w zw. z art. 62 ust. 1 pkt 1) lit. c) i ca) w zw. z art. 82 ust 1 pkt 1) lit. b) ustawy środowiskowej poprzez niedokonanie kompleksowej i rzetelnej analizy wpływu planowanego przedsięwzięcia na wartości zabytkowe i krajobrazowe Parku [...] oraz na chronione wartości historyczne i kulturowe Parku Krajobrazowego "[...]", co w efekcie doprowadziło do: niedokonania wymaganych ustaleń faktycznych w zakresie bezpośredniego i pośredniego wpływu planowanego przedsięwzięcia na zabytki, błędnych ustaleń faktycznych i bezpodstawnego przyjęcia, że planowane przedsięwzięcie nie będzie wykazywać niekorzystnego wpływu na krajobraz oraz niedokonania wymaganych ustaleń faktycznych w zakresie kumulowania się oddziaływania planowanego przedsięwzięcia z oddziaływaniem przedsięwzięć już zrealizowanych w obszarze oddziaływania przedsięwzięcia, tj. znajdującej się w sąsiedztwie planowanej inwestycji stacji transformatorowej [...] ze słupami energetycznymi i wieżą telekomunikacyjną, w zakresie niekorzystnego wpływu na krajobraz; 4) naruszenie przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, tj. art. 7 k.p.a., art. 77 § 1 k.p.a. i 80 k.p.a. w zw. z art. 107 § 3 k.p.a. poprzez bezzasadne nieuwzględnienie przez organ II instancji wniosków płynących z opinii eksperckiej [...] dotyczącej oddziaływania planowanego przedsięwzięcia na wartości krajobrazu kulturowego Parku [...] i jego otoczenia i niewskazaniu w uzasadnieniu skarżonej decyzji przyczyn, z powodu których organ odmówił wiarygodności i mocy dowodowej ww. opinii [...]; 5) naruszenie przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, tj. art. 7 k.p.a., art. 77 § 1 k.p.a. i 80 k.p.a. w zw. art. 66 ust. 1 pkt 5) ustawy środowiskowej poprzez niedokonanie kompleksowej i rzetelnej analizy w zakresie prawidłowości wskazanego w raporcie o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko proponowanego racjonalnego wariantu alternatywnego przedsięwzięcia, w sytuacji gdy wariant ten nie odróżnia się w dostateczny sposób od wariantu proponowanego przez wnioskodawcę, przez co wariantowość przedstawionych rozwiązań ma charakter jedynie pozorny. 1.5. Po rozpoznaniu tej skargi wyrokiem z dnia [...] 2022 r. wydanym w sprawie II SA/Go 210/22 Wojewódzki Sąd Administracyjny w [...] uchylił zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Wójta Gminy [...] z dnia [...] r. oraz zasądził na rzecz skarżącego [...] koszty postępowania sądowego. W uzasadnieniu tego wyroku Sąd wskazał, że objęte postępowaniem przedsięwzięcie należy do przedsięwzięć mogących potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko, dla którego obowiązek przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko został stwierdzony na podstawie art. 63 ust. 1 ustawy środowiskowej. Dla przedmiotowej inwestycji postanowieniem z dnia [...]r. stwierdzono obowiązek przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko. Sąd podkreślił, że jednym z najważniejszych elementów postępowania w sprawie oceny oddziaływania na środowisko, mającym ułatwić ustalenie wszystkich potencjalnych zagrożeń związanych z realizacją przedsięwzięcia jest raport o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko. Raport powinien spełniać wymogi określone w art. 66 ustawy środowiskowej i zawierać opis wariantów uwzględniający szczególne cechy przedsięwzięcia lub jego oddziaływania, w tym wariantu proponowanego przez wnioskodawcę oraz racjonalnego wariantu alternatywnego (art. 66 ust. 1 pkt 5 lit. a) ustawy środowiskowej), a także racjonalnego wariantu najkorzystniejszego dla środowiska (art. 66 ust. 1 pkt 5 lit. b) ustawy środowiskowej), wraz z uzasadnieniem ich wyboru. Warianty realizacji przedsięwzięcia stanowią bowiem jeden z najważniejszych instrumentów prawidłowej oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko. Przedstawienie minimum trzech wariantów pozwala na utworzenie "siatki porównawczej", na gruncie której organ weryfikuje proponowane warianty. Wariant najkorzystniejszy dla środowiska jest trzecim z wariantów, którego opis powinien zawierać raport, a ilość wymaganych do przedstawienia w raporcie wariantów realizacji przedsięwzięcia nie zależy zatem od woli i uznania, a także oceny inwestora Warianty, o których mowa w art. 66 ust. 1 pkt 5 powinny różnić się przede wszystkim pod względem sposobu w jaki przedsięwzięcie w każdym z tych wariantów będzie oddziaływać na środowisko, ponieważ ich kluczową rolą jest wskazanie alternatywnych rozwiązań pozwalających chronić środowisko w jak najpełniejszym rozmiarze. Warianty powinny odwoływać się do różnych kryteriów realizacji przedsięwzięcia takich jak czynniki społeczne, ekonomiczne, środowiskowe, przestrzenne, zgodnie z zasada zrównoważonego rozwoju. Zdaniem sądu analiza przedstawionego w sprawie raportu prowadziła do wniosku, że nie spełnia on powyższych wymagań. Warianty realizacji przedsięwzięcia zostały opisane w pkt 8 raportu (Opis wariantów uwzględniający szczególne cechy przedsięwzięcia lub jego oddziaływania). W pkt 8.1. raportu wskazano na wariant bezinwestycyjny, w punkcie 8.2. opisano wariant proponowany przez inwestora, natomiast w punkcie 8.3. zawarto wariant alternatywny. Wariant braku realizacji przedsięwzięcia nie jest, co stwierdził sąd, wariantem w rozumieniu art. 66 ust. 1 pkt 5 ustawy środowiskowej. Zawarcie w raporcie wariantu braku realizacji inwestycji jako jednego z wariantów, o których mowa w tym przepisie ocenić należy jako działanie pozorne, niewyczerpujące jego dyspozycji. Kolejnym uchybieniem jakim, zdaniem Sądu, dotknięty był raport stanowi opis racjonalnego wariantu najkorzystniejszego dla środowiska. Jak wskazał sąd wariant najbardziej korzystny dla środowiska może pokrywać się z wariantem proponowanym przez inwestora, ale nie może mieć również charakteru pozornego tj. nie może sprowadzać się do zaproponowania realizacji przedsięwzięcia takiego samego, w tej samej lokalizacji przy niewielkich różnicach technologicznych jak wariant proponowany prze inwestora. W badanej sprawie opis wariantu najkorzystniejszego dla środowiska (art. 66 ust. 1 pkt 5 lit.b) pokrywa się w całości z wariantem proponowanym przez inwestora (art. 66 ust. 1 pkt 1 lit. a) co powoduje, że możliwość wyboru przez organ realizacji przedsięwzięcia spośród wariantów opisanych w raporcie została ograniczona i sprowadza się de facto do wariantu proponowanego przez inwestora. W opisie wariantu alternatywnego nie zawarto też, zdaniem sądu, koniecznych szczegółów przedsięwzięcia, w tym danych technologicznych, a przede wszystkim nie odniesiono się do wpływu przedsięwzięcia realizowanego w tym wariancie na kwestie związane z ochroną krajobrazu - w kontekście sąsiedztwa z Parkiem [...]. Taki opis wariantu alternatywnego również powoduje, że możliwość wyboru wariantu najlepszego z punktu widzenia ochrony środowiska sprowadza się do wariantu proponowanego przez inwestora. Konkludując Sąd w wyroku wydanym w sprawie II SA/Go 210/22 wskazał, że stwierdzone uchybienia dotyczące wariantów realizacji przedsięwzięcia należy zakwalifikować jako naruszenie art. 66 ust. 1 pkt 5 ustawy środowiskowej w zw. z art. 7 i art. 77 § 1 k.p.a. Sąd wskazał, że przedstawiony w postępowaniu raport o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko należy zatem uzupełnić poprzez opracowanie i opis wersji realizacji przedsięwzięcia odpowiadający przywołanemu powyżej art. 66 ust. 1 pkt 5 ustawy środowiskowej. W toku ponownego postępowania, na podstawie uzupełnionego raportu organ dokona właściwego wariantu realizacji przedsięwzięcia. Z tych względów sąd uznał, że na tym etapie postępowania rozpoznanie pozostałych zarzutów skargi należało uznać za przedwczesne. 2. Opisany wyżej wyrok nie został zaskarżony i stał się prawomocny. W toku przeprowadzonego ponownie postępowania Wójt Gminy [...] zawiadomił strony o toczącym się postępowaniu i wezwał inwestora do uzupełnienia raportu o oddziaływaniu na środowisko poprzez opracowanie i opis wersji realizacji przedsięwzięcia. Jak wskazano to w treści decyzji organów "inwestor pismem z dnia [...]r. przekazał poprawiony raport". Następnie decyzją z dnia [...] r., nr [...] Wójt Gminy [...] ustalił środowiskowe uwarunkowania dla przedsięwzięcia polegającego na budowie kompleksu odrębnych farm fotowoltaicznych do 1 MW każda o łącznej mocy do 4 MW wraz z zagospodarowaniem terenu i niezbędną dla każdej z farm infrastrukturą na terenie działki nr ewid. [...], obręb [...], gmina [...], w następujący sposób: W pkt 1 decyzji (k. 544 akt administracyjnych) - rodzaj i miejsce realizacji przedsięwzięcia: Kompleks odrębnych farm fotowoltaicznych do 1 MW każda o łącznej mocy do 4MW wraz z zagospodarowaniem terenu i niezbędną dla każdej z farm infrastrukturą techniczną służącym do wytwarzania energii elektrycznej z energii słonecznej, budowane na działce o nr ewid. [...] w obrębie geodezyjnym [...], gmina [...]. Przedsięwzięcie zostało zakwalifikowane zgodnie z § 3 ust. 1 pkt 54 lit a rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 10 września 2019 r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko (tekst jedn. Dz. U. z 2019 r., poz. 1839), jako przedsięwzięcie mogące potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko. W pkt 2 decyzji (k. 544 i 544v akt administracyjnych) określono warunki wykorzystania terenu w fazie realizacji i eksploatacji lub użytkowania przedsięwzięcia, ze szczególnym uwzględnieniem konieczności ochrony cennych wartości przyrodniczych, zasobów naturalnych i zabytków oraz ograniczenia uciążliwości dla terenów sąsiednich: W pkt 3 decyzji (k. 544 i 543 akt administracyjnych) określono wymagania dotyczące ochrony środowiska konieczne do uwzględnienia w dokumentacji wymaganej do uzyskania decyzji umożliwiającej realizację przedsięwzięcia. 2.1. W uzasadnieniu decyzji organ I instancji wskazał, że wpływ inwestycji na krajobraz został szczegółowo i wyczerpująco opisany w raporcie oceny oddziaływania na środowisko. Stwierdzono, że inwestycja będzie widoczna dla niewielkiej liczby budynków mieszkalnych, tj. budynek przy drodze krajowej nr [...]. Z wymienionej nieruchomości widoczne będzie ogrodzenie inwestycji oraz pierwszy rząd paneli fotowoltaicznych. Bezpieczna odległość inwestycji od budynków mieszkalnych nie obniży komfortu życia mieszkańców. Realizacja omawianej inwestycji nie wpłynie niekorzystnie na finanse gminy z powodów przytoczonych przez mieszkańców i strony postępowania. Zdaniem organu I instancji dokonana ocena skumulowanych oddziaływań jasno i klarownie wskazuje, że realizacja niniejszej inwestycji nie przyczyni się do wystąpienia skumulowanych oddziaływań zarówno na krajobraz jak i na zdrowie ludzkie. Przewidywany czas eksploatacji inwestycji wynosi 25-30 lat. Projektowana inwestycja przyczyni się do spowolnienia tempa zużycia zasobów naturalnych kraju, ponieważ będzie alternatywnym źródłem energii w stosunku do pozyskiwania z zasobów konwencjonalnych np. węgla kamiennego lub brunatnego. Wykorzystanie oddziaływania elektrowni fotowoltaicznych przyczynia się do zmniejszenia emisji zanieczyszczeń do atmosfery, w tym gazów cieplarnianych oraz pozwala na oszczędność ograniczonych, kopalnych surowców energetycznych. Nie przewiduje się zatem krótkoterminowych korzyści ekologicznych. Odnosząc się do zarzutów dotyczących wpływu inwestycji na sposób zagospodarowania terenów miejscowości [...], zakłócenia dotychczasowego sposobu postrzegania krajobrazu wsi, czy też lokalizacji miejscowości na terenie Parku Krajobrazowego [...], zwrócono uwagę, że inwestycja nie zostanie położona na terenie całej miejscowości, lecz na jej niewielkiej części, co stanowi ok. 2% powierzchni m. [...], a otoczenie planowanego przedsięwzięcia obecnie posiada charakter przekształcony w wyniku działalności antropogenicznej. Analizując kwestie związane z położeniem miejscowości na terenie parku, które zostały szczegółowo opisane i omówione w Raporcie oraz biorąc pod uwagę kwestie opisane w postanowieniu Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w [...] (RDOŚ) stwierdzono, że skala zmiany pejzażu i relacji widokowych nie będzie znacząca. Organ ten, w ocenie Kolegium, wykazał, że realizacja i eksploatacja przedmiotowej inwestycji nie będzie miała negatywnego wpływu na poszczególne elementy środowiska. 3. Od tej decyzji, z zachowaniem ustawowego terminu, odwołanie wniósł [...] w [...] wnosząc o jej uchylenie w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania organowi I instancji. Zaskarżonej decyzji strona odwołująca zarzuciła, m.in. naruszenie art. 7, art. 77 § 1 k.p.a. poprzez uznanie raportu o odziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko za wiarygodny, rzetelny i wolny od niejasności i nieścisłości mogących mieć wpływ na treść rozstrzygnięcia w zakresie braku negatywnego, dokonanie błędnej wykładni pojęć "krajobrazu" i "krajobrazu kulturowego", co doprowadziło do błędnego uznania, że planowane przedsięwzięcie nie będzie skutkować negatywnym oddziaływaniem na krajobraz oraz brak kompleksowej i rzetelnej analizy wpływu planowanego przedsięwzięcia na wartości zabytkowe i krajobrazowe Parku [...]. 4. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] decyzją z dnia [...] r., nr [...] utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję organu I instancji. W jej uzasadnieniu opisało przebieg sprawy i wskazało, że podstawę materialnoprawną decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach stanowią przepisy cytowanej wyżej ustawy o środowisku, które szczegółowo opisano (s. 7 do 9 decyzji SKO, k. 575 - 576 akt administracyjnych). Dalej wskazało, że planowane do realizacji przedsięwzięcie zostało zakwalifikowane zgodnie z § 3 ust. 1 pkt 54 lit. a rozporządzenia w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko, jako przedsięwzięcie mogące potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko. W rozpoznawanej sprawie, co ustalił organ odwoławczy, wnioskodawca przedstawił i dołączył do wniosku, wymagane przepisem art. 74 ust. 1 ustawy środowiskowej elementy i załączniki. Nadto, działając w oparciu o art. 63 ust. 1 oraz art. 64 ust. 1 pkt 1, 2 i 4 ustawy środowiskowej Wójt Gminy [...] uzyskał niezbędne opinie Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w [...], Dyrektora Zarządu Zlewni Wód Polskich w [...] oraz Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w [...] Wójt Gminy [...] stwierdził obowiązek przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko oraz nałożył na inwestora obowiązek sporządzenia raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko. Inwestor przedłożył do akt sprawy Raport z [...] 2020 r., który został uzupełniony w dniu [...] 2022r. 4.1. Następnie Kolegium opisało przedmiot inwestycji i jego cel wskazując, że w jej ramach planuje się montaż i/lub budowę następujących elementów dla każdej odrębnej farmy fotowoltaicznej do 1 MW (szczegóły techniczne opisano na s. 13-15 decyzji SKO). Dalej Kolegium wskazało, że dla dokonania weryfikacji ustaleń i ocen zawartych w Raporcie ogromne znaczenie dowodowe mają stanowiska wyspecjalizowanych organów współdziałających zajmowane przez te organy w formie opinii i uzgodnień, czyli w tej sprawie uzgodnienie dokonane przez RDOŚ, który dokonał pozytywnej oceny planowanego przez inwestora przedsięwzięcia. Pozostałe dwa organy współdziałające Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w [...] oraz Dyrektor Zarządu Zlewni Wód Polskich w [...] nie stwierdziły potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko planowanego do realizacji przedsięwzięcia. Ich wskazania co do środowiskowych uwarunkowań zostały jednak uwzględnione w wydanej przez organ I instancji decyzji. 4.2. Zdaniem Kolegium przedłożony przez inwestora Raport spełnia wymogi z art. 66 ustawy środowiskowej i zawiera informacje umożliwiające analizę kryteriów wymienionych w art. 62 ust. 1 tej ustawy. Kolegium oceniło go jako "rzetelny i wolny od niejasności i nieścisłości mogących mieć wpływ na treść rozstrzygnięcia". Podobnie informacje o przedsięwzięciu przedstawione w Raporcie Kolegium oceniło jako wystarczające do dokonania pełnej oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko. W ocenie Kolegium inwestor w Raporcie wykazał, że - przy zastosowaniu odpowiednich rozwiązań technicznych, technologicznych i organizacyjnych - realizacja planowanego przedsięwzięcia w żadnej jego fazie nie spowoduje negatywnego oddziaływania na środowisko. Jak to wskazano "organ odwoławczy, dokonał porównania i oceny wskazanych w Raporcie wariantów realizacji przedsięwzięcia, tj. wariantu inwestorskiego oraz wariantów alternatywnych. W tym miejscu tut. Kolegium wyjaśnia, iż w myśl art. 66 ust. 1 pkt 5 ustawy Raport winien zawierać opis analizowanych wariantów, w tym wariantu proponowanego przez wnioskodawcę oraz racjonalnego wariantu alternatywnego i wariantu najkorzystniejszego dla środowiska wraz z uzasadnieniem ich wyboru (przy czym wariant inwestorski może pokrywać się z wariantem najkorzystniejszym dla środowiska - jak w rozpatrywanej sprawie). 4.3. Kolegium podkreśliło, że "po przeanalizowaniu Raportu oddziaływania planowanej inwestycji na środowisko, uwzględniając rodzaj, skalę, lokalizację oraz charakter planowanej inwestycji, która realizowana będzie przy zastosowaniu rozwiązań minimalizujących wpływ dla środowiska oraz zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa, nie przewiduje się negatywnego wpływu przedmiotowej inwestycji na stan jednolitych wód podziemnych (JCWPd) i powierzchniowych (JCWP) oraz możliwość osiągnięcia celów środowiskowych. Obszar planowanego przedsięwzięcia stanowią użytki rolne, w tym grunty orne i pastwiska stałe. Jest on kształtowany przez zabiegi agrotechniczne w wyniku czego brak jest cennych elementów przyrodniczych. Antropogeniczny charakter wzmacnia obecność linii elektroenergetycznych biegnących przez teren inwestycji. Istotne jest również sąsiedztwo planowanego przedsięwzięcia. Jest to od strony północnej stacja transformatorowa [...], na której znajduje się również wieża telekomunikacyjna. Od strony zachodniej biegnie droga krajowa nr [...], z kolei od strony południowej droga wojewódzka nr [...]. Teren inwestycyjny, jak wynika z Raportu będzie w znacznym stopniu niewidoczny dla podróżujących tymi szlakami komunikacyjnymi, gdyż w przypadku [...] występuje dość wysoka skarpa wraz z zadrzewieniem, a od strony [...] jest to gęsty pas zadrzewień. W ramach planowanego przedsięwzięcia nie przewiduje się wycinki tych drzew w sąsiedztwie obu wspomnianych dróg, co jest niezwykle pozytywnym aspektem w odniesieniu do lokalnych walorów krajobrazowych". 4.5. Kolegium podało, że planowane przedsięwzięcie ma być zrealizowane na działce nr ewid. [...] w obrębie geodezyjnym [...], gm. [...], która położona jest w zachodniej części Parku Krajobrazowego [...] oraz przy granicy projektowanego lądowego korytarza ekologicznego (uchwała nr [...] z dnia [...] r. w sprawie Parku Krajobrazowego "[...]" (Dz. Urz. Województwa [...] poz. [...]). Szczegółowe cele ochrony Parku zostały wskazane w § 2 uchwały i jest nimi m.in. w zakresie ochrony krajobrazu zachowanie zróżnicowania rzeźby terenu, wynikającego z występujących na tym terenie form ochrony moreny czołowej. W § 3 ust. 1 pkt. 1 wprowadzono na terenie Parku zakaz realizacji przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko w rozumieniu przepisów ustawy środowiskowej. Zakaz ten uwzględnia art. 17 ust. 1 pkt. 1 ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody (tekst jedn. Dz.U. 2021 r., poz. 1098), który w ust. 3 uściśla, że zakaz, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, nie dotyczy realizacji przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko, dla których sporządzenie raportu o oddziaływaniu na środowisko nie jest obowiązkowe i przeprowadzona procedura oceny oddziaływania na środowisko wykazała brak niekorzystnego wpływu na przyrodę i krajobraz parku krajobrazowego, a do takich inwestycja zalicza się przedmiotowa. 4.6. Kolegium wskazało, że przeprowadzona procedura oceny oddziaływania na środowisko wykazała brak niekorzystnego wpływu na przyrodę i krajobraz parku krajobrazowego. Brak jest niezgodności z celem formy ochrony przyrody oraz reżimem ochrony wytyczającym zasady gospodarowania. W trakcie budowy i eksploatacji żadne z zasobów, tworów i składników przyrody miejsca przedsięwzięcia oraz jego sąsiedztwa nie zostanie bezpowrotnie utracony i nadal możliwe będzie ich zachowanie, zrównoważone użytkowanie oraz odnawianie. Biorąc pod uwagę wysokość (max do 5 m) i zwartą strukturę inwestycji, należy uznać, iż nie będzie ona w żaden sposób stanowiła dominaty krajobrazowej. Z przedłożonej dokumentacji wynika, że teren inwestycji posiada niewielką wartość przyrodniczą, na którym nie stwierdzono występowania chronionych gatunków roślin, zwierząt oraz siedlisk gatunków chronionych, co jest konsekwencją obecnego wykorzystania terenu. Nie stwierdzono również występowania miejsc lęgowych ptaków, ostoi czy miejsc bytowania innych dzikich zwierząt. Zamierzone przedsięwzięcie nie będzie miało znaczącego wpływu na zasoby przyrodnicze miejsca przedsięwzięcia oraz najbliższego sąsiedztwa. 4.7. Kolegium zgodziło się ze stanowiskiem organu I instancji, że analizując kwestie związane z położeniem miejscowości na terenie parku krajobrazowego, które zostały szczegółowo opisane i omówione w Raporcie oraz biorąc pod uwagę kwestie opisane w postanowieniu uzgodnieniowym RDOŚ można stwierdzić, że skala zmiany pejzażu i relacji widokowych nie będzie znacząca i nie będzie stanowiła istotnej zmiany krajobrazowej, w tym w szczególności dominanty w terenie, w przeciwieństwie chociażby do znajdującej się w sąsiedztwie terenu planowanej inwestycji stacji transformatorowej [...] ze słupami energetycznymi i wieżą telekomunikacyjną, która to inwestycja z pewnością wyraźnie odcina się na tle pól i zadrzewień od lokalnego krajobrazu. 4.8. Konkludując i zgadzając się ze stanowiskiem RDOŚ, Kolegium stwierdziło, że przeprowadzona procedura oceny oddziaływania na środowisko wykazała brak niekorzystnego wpływu na przyrodę i krajobraz parku krajobrazowego, co wypełnia przesłankę art. 17 ust. 3 ustawy. o ochronie przyrody. Nie wykazała też niezgodności z celem formy ochrony przyrody oraz reżimem ochrony wytyczającym zasady gospodarowania. W trakcie budowy i eksploatacji farmy fotowoltaicznej żaden z zasobów, tworów i składników przyrody miejsca przedsięwzięcia oraz jego sąsiedztwa, nie zostanie utracony i nadal możliwe będzie ich zachowanie, zrównoważone użytkowanie oraz odnawianie. Kolegium uznało, że realizacja przedsięwzięcia nie spowoduje zubożenia walorów krajobrazowych miejscowości [...], nie zakłóci dotychczasowego sposobu postrzegania krajobrazu, nie wpłynie niszcząco na sposób zagospodarowania terenów miejscowości, a także nie spowodowuje nadmiernej presji widokowej dla turystów odwiedzjących [...]. 5. W skardze [...] wniesionego do tutejszego sądu z zachowaniem terminu na całość decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego zarzucono: 1) naruszenie przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, tj. art. 11, art 15, art. 107 § 3 w zw. z art. 140 k.p.a. poprzez nieodniesienie się przez organ II instancji do zarzutów skarżącego podniesionych w odwołaniu od decyzji organu I instancji, mimo że powyższe stanowiło obowiązek organu odwoławczego; 2) naruszenie art. 7 k.p.a., art. 77 § 1 k.p.a. i 80 k.p.a. w zw. art. 66 ust. 1 pkt 5) ustawy środowiskowej poprzez niedokonanie kompleksowej i rzetelnej analizy w zakresie prawidłowości wskazanych w raporcie o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko proponowanych wariantów alternatywnych przedsięwzięcia (Wariant II i Wariant NI), w sytuacji gdy żaden z ww. wariantów nie odróżnia się w dostateczny sposób od wariantu proponowanego przez wnioskodawcę, przez co wariantowość przedstawionych rozwiązań ma charakter jedynie pozorny; 3) naruszenie przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, tj. art. 7, art. 77 § 1 i art. 80 k.p.a. w zw. z art. 62 ust. 1 pkt 1) lit. c) i ca) w zw. z art. 66 ust. 1 pkt 3) i 6a) lit. d) ustawy środowiskowej poprzez uznanie raportu o odziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko za wiarygodny, rzetelny i wolny od niejasności i nieścisłości mogących mieć wpływ na treść rozstrzygnięcia w zakresie braku negatywnego oddziaływania przedsięwzięcia na zabytki i krajobraz mimo wadliwego sporządzenia ww. raportu w tym zakresie; 4) naruszenie przepisów prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, tj. art. 2 pkt 16 e) "u.p.z.p.") w zw. z art. 62 ust. 1 pkt 1) lit. ca) i art. 66 ust. 1 pkt 6a) lit. b) i d) ustawy środowiskowej poprzez dokonanie błędnej wykładni pojęcia "krajobrazu", co doprowadziło do błędnego uznania, że planowane przedsięwzięcie nie będzie skutkować negatywnym oddziaływaniem na krajobraz; 5) naruszenie przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, tj. art. 7 i art. 77 § 1 k.p.a. w zw. z art. 62 ust 1 pkt 1) lit. c) i ca) w zw. z art. 82 ust. 1 pkt 1) lit. b) ustawy środowiskowej poprzez niedokonanie kompleksowej i rzetelnej analizy wpływu planowanego przedsięwzięcia na wartości zabytkowe i krajobrazowe [...] oraz na chronione wartości historyczne i kulturowe Parku Krajobrazowego "[...]", co w efekcie doprowadziło do: - niedokonania wymaganych ustaleń faktycznych w zakresie bezpośredniego i pośredniego wpływu planowanego przedsięwzięcia na zabytki, w tym w szczególności na podlegający ochronie prawnej [...], w sytuacji gdy w rzeczywistości realizacja planowanego przedsięwzięcia stanowiłaby poważne zagrożenie dla zachowanych wartości krajobrazu [...], które leżą u podstaw jego ochrony jako zabytku, jego statusu jako pomnika historii i dobra światowego dziedzictwa UNESCO; - błędnych ustaleń faktycznych i nieuzasadnionego przyjęcia, że planowane przedsięwzięcie nie będzie wykazywać niekorzystnego wpływu na krajobraz Parku Krajobrazowego "[...]", w efekcie czego zastosowanie znajduje art. 17 ust. 3 ustawy o ochronie przyrody znoszący zakaz realizacji w Parku Krajobrazowym "[...]" przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko w rozumieniu przepisów ustawy środowiskowej, podczas gdy planowane przedsięwzięcie w rzeczywistości spowoduje negatywne skutki dla krajobrazu ww. Parku, naruszając przyjęte cele ochrony Parku i w związku z tym powinno być objęte zakazem realizacji zgodnie z treścią § 3 ust. 1 pkt 1) uchwały [...] Sejmiku Województwa [...] z dnia [...] r. w sprawie Parku Krajobrazowego "[...]" - niedokonania wymaganych ustaleń faktycznych w zakresie kumulowania się oddziaływania planowanego przedsięwzięcia z oddziaływaniem przedsięwzięć już zrealizowanych w obszarze oddziaływania przedsięwzięcia, tj. znajdującej się w sąsiedztwie planowanej inwestycji stacji transformatorowej [...] ze słupami energetycznymi i wieżą telekomunikacyjną, w zakresie niekorzystnego wpływu na krajobraz; 6) naruszenie przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, tj. art. 7 k.p.a., art. 77 § 1 k.p.a. i 80 k.p.a. w zw. z art. 107 § 3 k.p.a. poprzez bezzasadne nieuwzględnienie przez organ II instancji wniosków płynących z opinii eksperckiej [...] dotyczącej oddziaływania planowanego przedsięwzięcia na wartości krajobrazu kulturowego Parku [...] i jego otoczenia i niewskazaniu w uzasadnieniu skarżonej decyzji przyczyn, z powodu których organ odmówił wiarygodności i mocy dowodowej ww. opinii [...]. W związku z powyższymi zarzutami skarżący Instytut wniósł o uchylenie decyzji SKO w całości, uchylenie decyzji organu I instancji w całości oraz zwrot kosztów postępowania. 6. W odpowiedzi na skargę Kolegium podtrzymało stanowisko zawarte w decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: 7. Zgodnie art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jedn. Dz. U. z 2022 r., poz. 2492), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości między innymi poprzez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym zasadą jest, że kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Zgodnie z art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2023 r. poz. 1634 ze zm.; dalej p.p.s.a.) sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, z zastrzeżeniem art. 57a, który dotyczy skarg na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej, i który nie ma zastosowania w rozpoznawanej sprawie. Z uwagi na zgodne wnioski stron w tym zakresie niniejsza sprawa, na podstawie art. 119 pkt 2 p.p.s.a., została rozpoznana na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym. 8. Kluczowe dla oceny zasadności skargi, a zatem wyniku kontroli legalności zaskarżonej decyzji jest związanie wyżej opisanym prawomocnym wyrokiem tutejszego Sądu z dnia [...] r. w sprawie o sygn. akt II SA/Go 210/22, którym uchylono poprzednie wydane w sprawie decyzje organów obu instancji. Wobec powyższego do kontroli sądowej znajduje zastosowanie art. 153 p.p.s.a., zgodnie z którym ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu wiążą w sprawie organy, których działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania było przedmiotem zaskarżenia, a także sądy, chyba że przepisy prawa uległy zmianie. Związanie sądu oceną prawną wyrażoną w wyroku wydanym w danej sprawie oznacza, że przy niezmienionym stanie faktycznym i prawnym nie może on formułować ocen odmiennych od wiążącej go oceny prawnej, ale musi się do niej zastosować oraz konsekwentnie reagować na naruszenie tych zasad przez organ przy rozpoznawaniu skargi na akt wydany po wyroku formułującym ocenę prawną. 9. Z treści uzasadnienia wydanego w sprawie II SA/Go 210/22 wyroku wynika, że zasadniczym powodem uchylenia decyzji wydanych w sprawie były uchybienia dotyczące raportu i zawartych w nim wariantów. Wskazania Sądu dla organów sprowadzały się do tego, by sporządzony w postępowaniu raport uzupełnić poprzez opracowanie i opis wersji realizacji przedsięwzięcia odpowiadający art. 66 ust. 1 pkt 5 ustawy środowiskowej i uzasadnienia dokonanego wyboru wariantu realizacji przedsięwzięcia (por. pkt 1.5 niniejszego uzasadnienia). Kontrola ponownie wydanych decyzji, przeprowadzona na skutek drugiej z kolei skargi [...], wykazała naruszenie wskazanego przepisu art. 153 p.p.s.a. sprowadzające się do niezrealizowania oceny prawnej i wskazań zawartych w prawomocnym wyroku tutejszego Sądu z dnia [...] r. w sprawie o sygn. akt II SA/Go 210/22. Po pierwsze wskazać należy, że w przekazanych wraz ze skargą aktach administracyjnych sprawy nie ma uzupełnionego raportu. Z akt tych wynika, że pismem z dnia [...] r. Wójt Gminy [...] zwrócił się do pełnomocnika inwestora z wezwaniem o uzupełnienie raportu "poprzez opracowanie i opis wersji realizacji przedsięwzięcia odpowiadający art. 66 ust. 1 ustawy o udostępnieniu informacji o środowisku..." (tom II k. 490 akt administracyjnych). Następnymi z kolei dokumentami akt administracyjnych są pismo pełnomocnika inwestora z dnia [...] 2022 r. (tom II k. 492, wraz z pełnomocnictwem - k. 491), z którego treści wynika, że pełnomocnik przesyła "dwie kopie poprawionego raportu". Żadnej z tych kopii nie ma jednak w aktach administracyjnych sprawy (jako ich integralna część lub załącznik). Nie zostały one przedstawione sądowi także po wezwaniu sporządzonym dnia [...] 2023 r. (k. 58 akt sądowych). Z odpowiedzi udzielonej przez Kolegium wynika, że całość akt została przekazana do sądu (nie wynika jednak czy w tej "całości" był raport, o którym mowa w piśmie pełnomocnika inwestora z dnia [...] 2022 r.). Z przedstawionego przez Kolegium, na jego wezwanie, pisma organu I instancji wynika, że przekazał on Kolegium "poprawiony raport" wraz z odwołaniem. Z pism organów nie wynika zatem, że "poprawiony raport" znajdował się w aktach przekazanych sądowi, tym bardziej że nie wskazuje tego numeracja akt. Brak jest też spisu akt – dokumentów zawartych w postępowaniu. W aktach administracyjnych znajduje się nadal tylko jeden – pierwotny raport z dnia [...] r. (tom I, k. 1-120 akt administracyjnych). 10. Również treść wezwania organu I instancji z dnia [...] 2022 r. świadczy o pominięciu wskazań sądu, gdyż jest ona ogólnikowe i nie wskazuje tych wad pierwotnego raportu, które sąd nakazał poprawić. Z tego można też wnosić, że organ I instancji nie wziął ich pod uwagę w dalszym procedowaniu, niezależnie nawet od kwestii czy w ogóle dysponował uzupełnionym raportem. Także treść decyzji obu organów nie wypełnia obowiązku realizacji oceny prawnej i wskazania zawartego w wyroku wydanego w sprawie II SA/Go 210/22. Organy, poza wzmianką o tym wyroku, nie zawarły w uzasadnieniu ani treści tej oceny prawnej i wskazania, ani opisu ich realizacji, co wiąże się istotnie ze sprawą uzupełniania raportu i poprawy zakwestionowanych przez Sąd wariantów. Poza wzmianką o złożeniu "poprawionego raportu" z treści uzasadnienia obu decyzji nie wiadomo nawet, czy organy się z nim zapoznały (jeśli faktycznie został złożony). Brak jest bowiem opisu i oceny co się w nim zmieniło w stosunku do "pierwotnego raportu" oraz w jakim zakresie i jak się ma to do wypełniania wskazań zawartych w wyroku Sądu z dnia [...] r. (co jest konieczne do oceny przede wszystkim tego, czy ewentualne zmiany stanowią realizację wskazań sądu). 11. Także w postanowieniu RDOŚ z dnia [...] r. nie ma mowy ani o uzupełnionym raporcie ani o tych zastrzeżeniach do pierwotnego raportu, które sformułował tutejszy Sąd. Jest w nim tylko wzmianka o wydanym wyroku (s. 2 postanowienia, tom II, k. 513v akt administracyjnych), ale nie ma nic o uzupełnieniu raportu (jest tylko wzmianka, że do pisma z dnia [...] grudnia 2022 r. dołączono "raport sporządzony "pod kierownictwem mgr M.R." - ten opis odpowiada reportowi pierwotnemu). Z treści postanowienia nie da się także wywieść, czy organ uzgadniający dysponował i zapoznał się z uzupełnionym raportem (jeśli przyjąć, że został sporządzony). Na s. 9 postanowienia (tom II, k. 509 akt administracyjnych) znajduje się tylko ogólnikowe stwierdzenie, że "przedłożony raport udowadnia, że planowane przedsięwzięcie, ze względu na zakres i lokalną skalę oddziaływania, nie będzie w sposób skumulowany oddziaływać na środowisko z innymi inwestycjami". Czy był to raport poprawiony – nie wiadomo. Tymczasem ten organ, jak inne organy biorące udział w niniejszym postępowaniu, był i pozostaje związany oceną prawną i wskazanymi zawartymi w prawomocnym wyroku sądu z dnia [...]r. wydanym w sprawie II SA/Go 210/22. Tym samym jego obowiązkiem było uwzględnienie tej oceny i wytycznych i szczegółowe odniesienie się do tego, czy i co zmieniono w poprawionym raporcie (jeśli został sporządzony) i jak się ma to do wytycznych sądu w kontekście zakresu specjalistycznej oceny należącego do organu uzgadniającego. 12. Wskazane wyżej naruszenie art. 153 p.p.s.a. (w zw. z art. 7, 77 § 1, 80 i 107 § 3 k.p.a.) miało co najmniej istotny wpływ na wynik sprawy, gdyż wyrok tutejszego sądu nie został zrealizowany. Z tego też względu Sąd, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a. uchylił zaskarżoną decyzję (pkt I wyroku), niezależnie od słuszności zarzutów skargi (art. 134 § 1 p.p.s.a.). Ich rozpoznanie jest na tym etapie niemożliwe tak wobec braku w aktach uzupełnionego raportu, jak i niezrealizowania wytycznych sądu wskazanych w sprawie II SA/Go 210/22. O zwrocie kosztów postępowania orzeczono na podstawie art. 200 w zw. z art. 205 § 2 p.p.s.a. (pkt II wyroku). 13. Ponownie rozpoznając sprawę organ uwzględni ocenę prawną i wskazania wynikające z niniejszego orzeczenia sprowadzające się do nakazu realizacji oceny prawnej i wytycznych wyroku wydanego w sprawie w sprawie II SA/Go 210/22, co obejmuje tak poprawienie tego raportu w sposób odpowiadający wskazaniom sądu, jego włączenie do akt sprawy administracyjnej oraz rozważenie w taki sposób, by było jasne, że przedmiotem ponownej analizy organów jest raport skorygowany i kwestie wskazane przez tutejszy sąd jako wymagające poprawienia i ponownego rozważenia. To w tym przede wszystkim, spornym zakresie organy ( w tym organ uzgadniający) powinny odnieść się do zarzutów i uwag podnoszonych przez uczestników (w tym zarzutów formułowanych przez skarżący Instytut w środkach zaskarżenia i opinii złożonych w sprawie). Na tle uchybień stwierdzonych w niniejszej sprawie przypomnieć organom należy, że cel i przedmiot ponowionego, w następstwie kontroli sądowej, postępowania administracyjnego leży przede wszystkim w realizacji prawomocnego i wiążącego je orzeczenia sądu, co nakłada na organy określone art. 153 p.p.s.a. obowiązki, ale jednocześnie zawęża zakres ponownego rozpatrzenia sprawy. Praktyka sprowadzająca się do prowadzenia postępowania w taki sposób, że treści i wskazania zawarte w prawomocnym wyroku nie są nawet powoływane w uzasadnieniach decyzji organów, nie mówiąc już o omówieniu i wykazaniu ich realizacji, bezpośrednio narusza zasady państwa prawa, w tym zasadę praworządności i zasadę zaufania do organów publicznych.