II SA/Go 667/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Adam Jutrzenka-Trzebiatowski po rozpoznaniu w dniu 14 stycznia 2026 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A.F. na działanie Rady Miejskiej w sprawie demontażu brukowej nawierzchni jezdni postanawia odrzucić skargę.

W dniu 21 listopada 2025 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. wpłynęła skarga A.F., w której skarżący zarzucił Radzie Miejskiej demontaż brukowanej nawierzchni jezdni w centrum miasta [...] i jednocześnie wniósł o uchylenie wydanej decyzji o demontażu zabytkowego bruku. W odpowiedzi na skargę organ podał, że na terenie Gminy realizowana jest inwestycja pn.: "Przebudowa ulicy [...] w ramach zadania uporządkowania gospodarki wodno-ściekowej w centrum [...] wraz z modernizacją dróg". Organ poinformował też, że wszelkie działania związane z demontażem istniejącej nawierzchni, w tym kostki brukowej, są prowadzone zgodnie z wymogami ochrony konserwatorskiej oraz z obowiązującymi przepisami prawa, a Gmina posiada pozwolenie Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków na prowadzenie robót budowlanych na terenie historycznego zespołu urbanistyczno-krajobrazowego miasta [...] wpisanego do rejestru zabytków. Na podstawie zarządzenia sędziego sprawozdawcy, pismem z dnia 17 grudnia 2025 r. (doręczonym skutecznie w dniu 23 grudnia 2025 r.), skarżący został wezwany do uzupełnienia w terminie 7 dni braku formalnego skargi, pod rygorem jej odrzucenia, poprzez dokładne oznaczenie numeru i daty zaskarżonej decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności, której skarga dotyczy, oznaczenie organu, którego działania, bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania skarga dotyczy, a także określenia naruszenia prawa skarżącego lub jego interesu prawnego. Pomimo upływu wyznaczonego przez Sąd terminu, wezwanie pozostało bez odpowiedzi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skargę należało odrzucić. W pierwszej kolejności należy wskazać, że skarga wniesiona do Sądu, zgodnie z art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2024 r., poz. 935 ze zm., dalej jako p.p.s.a.), powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, a ponadto zawierać elementy wskazane w tym przepisie charakterystyczne dla skargi, tj.: 1) wskazanie zaskarżonej decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności, 2) oznaczenie organu, którego działania, bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania skarga dotyczy, 3) określenie naruszenia prawa lub interesu prawnego. Wobec tego, że A.F. w swojej skardze z [...] listopada 2025 r. zakwestionował czynności polegające na demontażu "brukowanej nawierzchni jezdni" i jednocześnie wniósł o uchylenie decyzji "o demontażu zabytkowego bruku", w celu jednoznacznego określenia przedmiotu zaskarżenia, pismem sądowym z dnia 17 grudnia 2025 r. wezwano skarżącego do uzupełnienia w terminie 7 dni braku formalnego wniesionej przez niego skargi poprzez dokładne oznaczenie numeru i daty zaskarżonej decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności, której skarga dotyczy, oznaczenie organu, którego działania, bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania skarga dotyczy, a także określenia naruszenia prawa skarżącego lub jego interesu prawnego, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie zostało przesłane na adres skarżącego podany w skardze i odebrane w dniu 23 grudnia 2025 r. przez dorosłego domownika skarżącego – E.F.. W świetle art. 72 § 1 p.p.s.a., zgodnie z którym jeżeli doręczający nie zastanie adresata w mieszkaniu, może doręczyć pismo dorosłemu domownikowi, a gdyby go nie było - zarządcy domu lub dozorcy, jeżeli nie mają oni sprzecznych interesów w sprawie i podjęli się oddania mu pisma, doręczenie należało uznać za skuteczne. Analiza akt sprawy wykazała, że pomimo upływu z dniem 30 grudnia 2025 r. wyznaczonego przez Sąd terminu, skarżący nie usunął braku formalnego skargi. Dodatkowo Sąd wskazuje, iż w myśl art. 3 § 1 p.p.s.a. sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. W myśl art. 3 § 2 p.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które przysługuje zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego, postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa, postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a; 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego, postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Sądy administracyjne orzekają także w sprawach sprzeciwów od decyzji wydanych na podstawie art. 138 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (§ 2a) oraz w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach (§ 3). Kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje zatem orzekanie wyłącznie w sprawach ściśle przez ustawę określonych. Ze względu na to, każdą wniesioną skargę sąd administracyjny poddaje kontroli pod względem jej dopuszczalności. Dopiero stwierdzenie, że dana sprawa podlega kognicji sądów administracyjnych będzie otwierało drogę do merytorycznej oceny zaskarżonego aktu, czynności, bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania. W przedmiotowej sprawie, nie ulega wątpliwości, że wskazane przez A.F. w skardze czynności faktyczne, polegające na demontażu brukowanej nawierzchni jezdni nie mieszczą się w żadnej z wymienionych kategorii spraw, ujętych w katalog zamknięty, podlegających jurysdykcji sądów administracyjnych. Mając na względzie ustalone okoliczności faktyczne oraz powyższe regulacje prawne, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 oraz pkt 3 p.p.s.a., zgodnie z którym sąd odrzuca skargę jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego (pkt 1), a także gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi (pkt 3), Sąd orzekł jak w sentencji.