II SA/Go 663/20

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Asesor WSA Jarosław Piątek po rozpoznaniu w dniu 21 stycznia 2021 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P Sp. z o.o. Sp. k. na zarządzenie pokontrolne Wojewódzkiego Inspektora Ochrony Środowiska z dnia [...] r., znak [...] w przedmiocie usunięcia odpadów postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu.

Pismem z dnia [...] września 2020 r. P Sp. z o.o. Sp. k. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. skargę na zarządzenie pokontrolne Wojewódzkiego Inspektora Ochrony Środowiska z dnia [...] września 2020 r., znak: [...] w przedmiocie usunięcia odpadów w postaci zużytych podkładów kolejowych z działki o numerze ewidencyjnym [...], które zostały przetworzone w procesie odzysku R12 poza instalacjami lub urządzeniami, bez wymaganego zezwolenia na przetwarzanie odpadów (termin realizacji – 30 października 2020 r.). W treści skargi skarżąca zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego zarządzenia pokontrolnego skierowany do skarżonego organu oraz, w razie odmowy przez organ wstrzymania wykonania tejże decyzji, do sądu. Strona skarżąca nie uzasadniła zawartego w skardze wniosku. Nadto, wezwaniem z 11 grudnia 2020 r. wezwano stronę skarżącą do uprawdopodobnienia w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania okoliczności uzasadniających wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, pod rygorem rozpoznania wniosku wyłącznie w oparciu o akta sprawy. Skarżąca w dniu 14 grudnia 2020 r. skutecznie odebrała przedmiotowe wezwanie (zob. zwrotne potwierdzenie odbioru – k. 48 akt sądowych) i nie ustosunkowała się do niego w zakreślonym terminie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek w przedmiocie wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu nie zasługiwał na uwzględnienie. Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2019 r. poz. 2325, dalej jako p.p.s.a.), wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. W tym zakresie wyjątek od w/w zasady ustanawia treść art. 61 § 3 p.p.s.a., zgodnie z którym po przekazaniu sądowi skargi Sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Rozstrzygając o wstrzymaniu wykonania aktu na podstawie wyżej przytoczonego art. 61 § 3 p.p.s.a. sąd jest związany zamkniętym katalogiem przesłanek pozytywnych. Instytucja wstrzymania wykonania aktu ma charakter wyjątkowy i jej zastosowanie może mieć miejsce wyłącznie w sytuacji stwierdzenia, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, gdyby akt lub czynność zostały wykonane. Użycie przez ustawodawcę w art. 61 § 3 p.p.s.a. zwrotów nieostrych wiąże się z koniecznością konkretyzacji zawartej w nich normy ogólnej. W postanowieniu z dnia 20 grudnia 2004 r., GZ 138/04, (www.orzeczenia.nsa.gov.pl – CBOSA) Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że "znaczna szkoda" to taka, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia lub jego wyegzekwowanie ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Będzie to miało miejsce w takich wypadkach, gdy grozi utrata przedmiotu świadczenia, który wskutek swych właściwości nie może być zastąpiony jakimś innym przedmiotem, a jego wartość nie przedstawiałaby znaczenia dla skarżącego lub gdyby zachodziło niebezpieczeństwo poniesienia straty na życiu i zdrowiu. Zaś trudne do odwrócenia skutki to takie prawne lub faktyczne skutki, które raz zaistniałe powodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków (postanowienie WSA w Białymstoku z 3 sierpnia 2006 r., II SA/Bk 352/06, www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Interpretacja art. 61 § 3 p.p.s.a. nasuwa wniosek, iż strona skarżąca zgłaszając wniosek o wstrzymanie wykonania aktu lub czynności winna wykazać istnienie prawdopodobieństwa doznania znacznej szkody lub wystąpienia trudnych do odwrócenia skutków jej wykonania. Uzasadnienie wniosku powinno odnosić się do konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie aktu jest w stosunku do wnioskodawcy zasadne. Natomiast obowiązkiem Sądu jest dokonanie oceny wskazanych przez stronę skarżącą okoliczności. Zatem ciężar dowodu w zakresie wykazania przesłanek określonych w art. 61 § 3 p.p.s.a. spoczywa zawsze na wnioskodawcy. Wnioskodawca obowiązany jest wyjaśniać, na czym konkretnie polegać ma niebezpieczeństwo powstania kwalifikowanych skutków, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a., a także znajdować potwierdzenie w dokumentach źródłowych dotyczących jej sytuacji finansowej i majątkowej. W ocenie Sądu w niniejszej sprawie strona skarżąca nie wykazała, że wykonanie zaskarżonego zarządzenia pokontrolnego Wojewódzkiego Inspektora Ochrony Środowiska z [...] września 2020 r., znak: [...] w przedmiocie usunięcia odpadów, mogłoby wyrządzić jej znaczną szkodę lub spowodować trudne do odwrócenia skutki. Strona zawarty w skardze wniosek o wstrzymanie w żaden sposób nie uzasadniła, nie przedstawiła żadnej argumentacji uprawdopodabniającej, że sytuacja skarżącej spółki w okolicznościach niniejszej sprawy pozwala przyjąć, iż nałożony na nią obowiązek usunięcia odpadów wywołać miałby niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Nadto skarżąca spółka nie ustosunkowała się w terminie 7 dni do wezwania tut. Sądu do uprawdopodobnienia okoliczności uzasadniających wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, pod rygorem rozpoznania wniosku wyłącznie w oparciu o akta sprawy. Niniejsze wezwanie skarżąca skutecznie odebrała 14 grudnia 2020 r. (k. 48 akt sądowych). Z uwagi na powyższe dodać należy, iż także analiza akt sprawy nie wskazuje, aby spełnione zostały opisane powyżej ustawowe przesłanki uzasadniające wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu. W tym stanie rzeczy, Sąd, na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.