II SA/Go 651/23

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Adam Jutrzenka-Trzebiatowski Sędziowie Sędzia WSA Jacek Jaśkiewicz (spr.) Sędzia WSA Grażyna Staniszewska Protokolant st. sekr. sąd. Danuta Chorabik po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 15 lutego 2024 r. sprawy ze skargi A.M. na uchwałę Rady Miasta z dnia 6 lutego 2002 r. nr XXXVI/1/02 w sprawie zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego Gminy [...] w obrębach: [...] dotyczącej trasy przebiegu gazociągu wysokiego ciśnienia postanawia: odrzucić skargę.

1. Rada Gminy dnia 6 lutego 2002 r. podjęła uchwałę nr XXXVI/1/02 w sprawie zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego Gminy w obrębach: [...] dotyczącej trasy przebiegu gazociągu wysokiego ciśnienia. W podstawie prawnej tej uchwały zostały wskazane art. 18 ust. 2 pkt 5 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (tekst jedn. Dz. U. z 2001 r., Nr 142 poz. 1592 ze zm.) oraz art. 26, art. 10 ust. 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. o zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. z 1999 r. Nr 15 poz. 139 ze zm.). Prawomocnym wyrokiem z dnia 30 czerwca 2020 r., sygn. akt II SA/Go 180/20, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp., po rozpoznaniu skargi A.M. (skarżąca również w niniejszej sprawie) stwierdził nieważność jej § 2 ust. 1 lit. b oraz załącznika nr 1 do zaskarżonej uchwały w zakresie wyznaczającym szerokość korytarza technicznego gazociągu w odniesieniu do działki nr [...], zapisanej w księdze wieczystej nr [...], w pozostałym zakresie skargę oddalił i zasądził koszty postępowania sądowego. 2. Pismem z dnia [...] września 2023 r. A.M., reprezentowana przez radcę prawnego, wniosła do tutejszego sądu kolejną skargę na tą samą uchwałę, żądając ponownie stwierdzenia nieważności jej § 2 ust. 1 lit. b oraz załącznika nr 1 jednakże w zakresie wyznaczającym szerokość korytarza technicznego gazociągu w odniesieniu do działki nr [...], zapisanej w księdze wieczystej nr [...] oraz zasądzenia od organu na rzecz skarżącej kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego, według norm przepisanych oraz opłaty skarbowej od pełnomocnictwa. Zaskarżonej uchwale zarzucono naruszenie § 9 ust. 2 i 4 w zw. z ust. 6 pkt 1 lit. b rozporządzenia Ministra Gospodarki z dnia 30 lipca 2001 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać sieci gazowe (Dz. U. Nr 97, poz. 1055) oraz § 10 ust. 1 i 3 w zw. z ust. 6 pkt 3 lit. b rozporządzenia Ministra Gospodarki z dnia 26 kwietnia 2013 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać sieci gazowe i ich usytuowanie (Dz. U. z 2013 r. poz. 640), poprzez wyznaczenie korytarza technicznego gazociągu relacji [...] o szerokości 30,3 m. tj. po 15,15 m na obie strony od osi projektowanego gazociągu, zamiast wymaganej w przepisach technicznych szerokości 12 metrów tj. po 6 metrów na obie osi gazociągu. W uzasadnieniu skargi powyższe zarzuty szerzej umotywowano. 3. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o odrzucenie skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 4 p.p.s.a. wskazując, że WSA w Gorzowie wyrokiem z dnia 30 czerwca 2020 r., sygn. akt II SA/Go 180/20 rozstrzygnął już o żądaniu zgłaszanym przez skarżącą w niniejszej sprawie, tj. dotyczącym działki nr [...]. Organ wskazał, że rozstrzygnięcie Sądu dotyczyło działki oznaczonej nr [...], która to w 2021 r. została podzielona na działki nr [...]. Organ podniósł także, że wskutek wskazanego orzeczenia skarżąca utraciła interes prawny. Do odpowiedzi na skargę załączono kopię decyzji Prezydenta Miasta z dnia [...] sierpnia 2021 r., nr [...] o podziale działki nr [...] oraz kopię mapy (k. 32-34 akt sądowych). Stanowisko to pełnomocnik organu podtrzymał na rozprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: 4. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2023 r., poz. 1634 ze zm.; dalej p.p.s.a.) sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa objęta skargą pomiędzy tymi samymi stronami jest w toku lub została już prawomocnie osądzona. Z mocy tego przepisu wyłączona jest dopuszczalność skutecznego wniesienia kolejnej skargi na ten sam akt bądź to samo działanie lub bezczynność lub przewlekłość organu administracji. W sprawie ustalone jest, na skutek skargi tej samej strony (A.M.) na ten sam akt (uchwała nr XXXVI/1/02 Rady Gminy dnia [...] lutego 2002 r. w sprawie zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego Gminy w obrębach: [...] dotyczącej trasy przebiegu gazociągu wysokiego ciśnienia) tutejszy sąd (wyrokiem z dnia 30 czerwca 2020 r.) prawomocnie stwierdził nieważność w zakresie wyznaczającym szerokość korytarza technicznego gazociągu w odniesieniu do działki nr [...] stanowiącej w tamtym czasie własność skarżącej. Nowa skarga w zakresie tych elementów, które identyfikuje się jako wyznaczniki tożsamości sprawy różni się od poprzedniej jedynie tym, że dotyczy działki nr [...]. Jednakże ta działka powstała w wyniku opisanego wyżej, dokonanego po wyroku tutejszego sądu z dnia 30 czerwca 2020 r., podziału działki nr [...] na działki [...] Ta zaś okoliczność, zdaniem sądu powoduje, że skutki orzeczenia wydanego w poprzedniej sprawie pozostają w mocy w stosunku do każdej z działek, na które podzielono działkę nr [...]. Zważyć bowiem należy, że akt prawa miejscowego nie jest tym samym co akt administracyjny czyli akt konkretyzujący jakieś obowiązki lub uprawnienia o charakterze administracyjnym. W przypadku sądowego stwierdzenia nieważności aktu prawa miejscowego (lub jego części) na podstawie art. 147 § 1 p.p.s.a. z mocą ex tunc następuje derogacja przepisów prawa, co oznacza, że one nie obowiązują i nie wywołują skutków prawnych erga omnes. Skutek ten dotyczy wszystkich podmiotów i działa także prospektywnie. Mocą wyroku sądowego z dnia 30 czerwca 2020 r. nieważność zaskarżonej uchwały ma charakter zakresowy, gdyż dotyczy określonego zakresu przestrzennego. Ze stanu faktycznego wynika jasno, że działka nr [...] jest jedną z kilku działek na które podzielono działkę nr [...] i przestrzennie poza granice działki [...] nie wykracza (działka [...] mieści się w całości w przestrzeni działki nr [...]). W kategoriach logiki klasycznej i stosunków między zakresami nazw i ich desygnatami jest to "podrzędność klas". Logicznie zatem skutek orzeczonej przez tutejszy sąd nieważności w zakresie dotyczącym działki nr [...] dotyczy działki nr [...]. W tym przypadku w sprawie występuje res iudicata i dlatego skarga, na podstawie art. 58 § 1 pkt 4 p.p.s.a. podlegała odrzuceniu. Na marginesie dodać należy, że zdaniem sądu omówiony skutek wyroku z dnia 30 czerwca 2020 r. w sprawie II SA/Go 180/20 pozostaje w mocy także w przypadku zmian właścicielskich działek powstałych z podziału działki nr [...], dalszych podziałów i innych zmian ewidencyjnych (pod warunkiem, że zmiany te nie wykroczą poza teren dawnej działki [...]).