II SA/Go 621/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jarosław Piątek po rozpoznaniu w dniu 10 listopada 2021 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J.B. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji oraz decyzji ją poprzedzającej w sprawie ze skargi J.B. na decyzję Wojewódzkiego Lekarza Weterynarii z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie nakazu uboju drobiu postanawia: oddalić wniosek.

Decyzją z dnia [...] marca 2021 r., nr [...], Powiatowy Lekarz Weterynarii nakazał J.B., prowadzącemu gospodarstwo zlokalizowane pod adresem [...], natychmiastowe zabicie wszystkich znajdujących się na terenie tego gospodarstwa sztuk drobiu/ptaków, w tym 246 kur i 2 kogutów. Przedmiotowej decyzji nadano rygor natychmiastowej wykonalności. Po rozpatrzeniu wniesionego odwołania Wojewódzki Lekarz Weterynarii decyzją z dnia [...] maja 2021 r., nr [...] utrzymał w mocy decyzję organu I instancji. Pismem z dnia [...] czerwca 2021 r. J.B. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. skargę. W treści powyższej skargi strona zawarła, wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji organów obydwu instancji. Skarżący podniósł, że wybicie stada jest nieodwracalne, stanowić będzie niepowetowaną szkodę. Nadto w odpowiedzi na wezwanie Sądu skarżący podał, że stado drobiu zostało zabite, co skutkowało ponad dwumiesięczną przerwą w działalności rolniczej. Skarżący podkreślił, że decyzja organu I instancji zaprzepaściła budowany przez lata rynek zbytu. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm., dalej jako: p.p.s.a.) po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W sytuacji, gdy skutki, które wynikają z wykonania aktu lub czynności już wystąpiły brak jest podstaw do uwzględnienia wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, bowiem instytucja wstrzymania wykonania określonego aktu lub czynności jest postrzegana jako tymczasowa ochrona osoby, która wniosek taki składa przed ewentualnymi skutkami kontrolowanego przez sąd działania organu administracji publicznej. Zastosowanie wobec skarżącego ochrony przewidzianej w art. 61 § 3 p.p.s.a. może mieć zatem miejsce w przypadku zaskarżenia decyzji, która nadaje się do wykonania i która ma być w przyszłości wykonana. W sytuacji, gdy decyzja została już wykonana, wniosek o wstrzymanie jej wykonania staje się bezprzedmiotowy. Skoro bowiem postanowienie sądu ma uchronić stronę przed skutkami wykonania decyzji, to jej wykonanie niweczy cel zastosowania instytucji przewidzianej w art. 61 § 3 p.p.s.a. (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z 24 lutego 2021 r., sygn. akt III OSK 3922/21, z 12 lutego 2019 r., sygn. akt I OSK 77/19, z 14 lipca 2020 r., sygn. akt I OSK 882/20; www.orzecenia.nsa.gov.pl – dalej jako: CBOSA). W przedmiotowej sprawie Powiatowy Lekarz Weterynarii decyzją z dnia [...] marca 2021 r., nr [...] nakazał skarżącemu prowadzącemu działalność rolniczą natychmiastowe zabicie wszystkich znajdujących się na terenie gospodarstwa sztuk drobiu. Powyższej decyzji na podstawie art. 44 ust. 2 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o ochronie zdrowia zwierząt i zwalczaniu chorób zakaźnych zwierząt (t.j. Dz. U. z 2020 r., poz. 1421) nadano rygor natychmiastowej wykonalności. Wojewódzki Lekarz Weterynarii decyzją z [...] maja 2021 r., nr [...], utrzymał w mocy decyzję organu I instancji. Nadto skarżący w odpowiedzi na wezwanie Sądu potwierdził, że drób wskazany w zaskarżonej decyzji został zabity. Mając na uwadze powyższe okoliczności, skoro drób został już zabity, orzekanie o wstrzymaniu wykonania decyzji organów obydwu instancji jest w takim przypadku bezprzedmiotowe. Na etapie postępowania sądowego nie ma bowiem możliwości odwrócenia dokonanych już czynności. W konsekwencji Sąd działając na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.