Sygnatura
II SA/Go 606/25
Wyrok WSA w Gorzowie Wlkp. z 22 października 2026 r., II SA/Go 606/25 – pozwolenie na budowę
Wynik
Oddalono skargę
- Sąd
- Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp.
- Data orzeczenia
- 22 października 2026
- Prawomocne
- nie
Treść rozstrzygnięcia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Kamila Karwatowicz Sędziowie Sędzia WSA Jacek Jaśkiewicz Sędzia WSA Michał Ruszyński (spr.) Protokolant St. sekr. sądowy Katarzyna Zarychta po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 22 października 2026 r. sprawy ze skargi A. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy oddala skargę.
Analiza z kontekstem sprawy
Co to orzeczenie oznacza dla Twojej sprawy?
Zapytaj o skutki rozstrzygnięcia, podstawę prawną albo argumenty do wykorzystania. AnyLawyer rozpocznie od tej konkretnej sprawy.
Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...] lutego 2025 r., nr [...], Prezydent [...] (dalej: organ I instancji), na wniosek B. sp. j., ustalił warunki zabudowy dla inwestycji polegającej na przebudowie, rozbudowie, nadbudowie oraz zmianie sposobu użytkowania budynku mieszkalnego jednorodzinnego na budynek usługowy i handlu wraz z zagospodarowaniem terenu oraz niezbędną infrastrukturą techniczną i drogową na działce nr [...] przy ul. [...] w [...]. Od powyższej decyzji odwołała się J.S. – współwłaścicielka sąsiedniej nieruchomości nr [...], wnosząc o jej uchylenie w części dotyczącej ilości dopuszczalnych kondygnacji oraz dopuszczonego w decyzji typu dachu, tj. dachu mansardowego. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] (dalej: SKO), decyzją z dnia [...] kwietnia 2025 r., nr [...] – na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2024 r., poz. 572, dalej: k.p.a.) – utrzymało w mocy decyzję organu I instancji. Mając na uwadze wyniki przeprowadzonej w sprawie analizy urbanistycznej, SKO uznało, że decyzja organu I instancji jest prawidłowa. Skargę na powyższą decyzję SKO złożył A.S. – współwłaściciel sąsiedniej nieruchomości nr [...], wnosząc o jej uchylenie jak i uchylenie decyzji organu I instancji. Zaskarżonej decyzji skarżący, reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika - adwokata, zarzucił: 1. naruszenie przepisów prawa procesowego, mające istotny wpływ na treść decyzji, tj.: a) art. 7 k.p.a., art. 8 k.p.a., art. 77 k.p.a i art. 80 k.p.a. na skutek: - błędnego uznania, że możliwość realizacji dachu mansardowego jest zgodna z ładem przestrzennym i jest możliwa na przedmiotowej inwestycji, w sytuacji gdy pozostaje to w sprzeczności z wynikami analizy urbanistyczno-architektonicznej albowiem w całym obszarze analizowanym występuje tylko jeden taki budynek, a dominującą zabudową (w tym w bezpośrednim sąsiedztwie działki inwestycyjnej) jest zabudowa z dachami spadowymi, o ostrym kącie spadku; nadto dach mansardowy był wykluczony w poprzednio prowadzonym postępowaniu – w tym przez organy ochrony zabytków (Miejskiego Konserwatora Zabytków oraz Ministra Kultury i Zabytków); - błędnego uznania, że wytyczne Miejskiego Konserwatora Zabytków z dnia [...].10.2024 r. dopuszczają realizację trzech kondygnacji, w sytuacji gdy w wytycznych tych wyraźnie jest wskazane, że dopuszczalna liczba kondygnacji wynosi 2 kondygnacje (a jest oczywiste, że 2 kondygnacje to nie 3 kondygnacje); - ustalenia granic obszaru analizowanego jako "przecinające" działki budowlane (w tym dwie działki przy ul. [...] o funkcji zabudowy UH i UA) – co jest niedopuszczalne (prawidłowo granice obszaru powinny obejmować całość działek); b) art. 107 § 3 k.p.a. na skutek: - sformułowania decyzji w sposób niejasny, albowiem organ I instancji wprowadził w uzasadnieniu decyzji definicję udziału powierzchni zabudowy (jako stosunek sumy powierzchni rzutu poziomego budynków na terenie do powierzchni tego terenu) inną niż wynikającą z przepisów prawa (art. 2 pkt 35 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym) – co jest niedopuszczalne, a ponadto prowadzi do niejasności co do sposoby obliczania tego wskaźnika (nie jest jasne czy ustalając ten parametr organ I instancji uwzględnił docieplenie czy też nie i czy przy realizacji planowanej zabudowy to ocieplenie ma być uwzględnione czy też nie); - nierozpoznania wszystkich istotnych elementów sprawy, w tym zarzutów dotyczących wysokości planowanej inwestycji oraz dopuszczalnego dachu mansardowego – albowiem SKO w ogóle nie odniosło się do tych okoliczności (ani jednym zdaniem) – co powoduje, że uzasadnienie decyzji nie spełnia swojej roli, a ponadto SKO nie wypełniło swojego obowiązku merytorycznego zbadania i rozpatrzenia całości sprawy (co stanowi dodatkowo o naruszeniu art. 15 k.p.a.). 2. naruszenie prawa materialnego, tj.: a) art. 7 i 87 Konstytucji RP w zw. z art. 2 pkt 35 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym – albowiem w kwestionowanej decyzji (w jej uzasadnieniu) zawarta jest definicja udziału powierzchni zabudowy, która jest niezgodna z definicją ustawową, a ponadto jest niejasna – albowiem nie pozwala ocenić, czy powierzchnię tę oblicza się z uwzględnieniem ocieplenia budynku czy też nie – co narusza regułę, iż decyzja wz powinna być jasna, precyzyjna i jednoznaczna. b) art. 53 ust. 4 pkt 2 ustawy w zw. z art. 64 ust. 1 i art. 61 ust. 1 pkt 5 ustawy na skutek ustalenia paramentów zabudowy, tj. realizacji 3 kondygnacji nadziemnych w sposób sprzeczny z treścią wytycznych Miejskiego Konserwatora Zabytków z dnia [...].10.2024 r. Odpowiadając na skargę SKO wniosło o jej oddalenie, w całości podtrzymując argumenty podniesione w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Pismem z dnia [...] września 2026 r. ówczesna (na rozprawie w dniu 22 października 2026 r. uczestniczka postępowania J.S. złożyła dokument zawierający oświadczenie o wypowiedzeniu pełnomocnictwa) pełnomocnik uczestniczki postępowania poparła w całości skargę A.S Na rozprawie w dniu 24 września 2026 r. pełnomocnik J.S. zobowiązana została przez Sąd do złożenia dokumentu potwierdzającego nabycie przez uczestniczkę wyłącznego prawa własności do nieruchomości nr [...]. W dniu 30 września 2026 r. wpłynęło do Sądu pismo uczestniczki z dnia [...] września 2026 r. do którego dołączyła dokumenty potwierdzające nabycie wyłącznego prawa własności do nieruchomości nr [...], tj. postanowienie Sądu Rejonowego w [...] z dnia [...] lutego 2026 r., [...] (prawomocne z dniem [...] marca 2026 r.), dokonujące podziału majątku wspólnego uczestniczki postępowania J.S. i skarżącego A.S. Na rozprawie w dniu 22 października 2026 r. Sąd dopuścił dowód z postanowienia Sądu Rejonowego w [...] z dnia [...] lutego 2026 r., [...] oraz oddalił wniosek dowodowy uczestniczki o dopuszczenie dowodu w postaci dokumentacji fotograficznej obrazującej usytuowanie budynku względem granicy działki, albowiem w ocenie Sądu przeprowadzenie dowodu z tych dokumentów nie jest niezbędne dla wyjaśnienia istotnych wątpliwości w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga okazała się nieuzasadniona. Zgodnie z art. 50 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2026 r., poz. 143, dalej: p.p.s.a.), uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich a także organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób, jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym. Legitymacja procesowa podmiotu wnoszącego skargę ma charakter materialny (za wyjątkiem prokuratora, Rzecznika Praw Obywatelskich i organizacji społecznych, których interes ma charakter formalny) i opiera się ona na kryterium interesu prawnego, co oznacza konieczność ustalenia związku o charakterze materialno-prawnym między obowiązującą normą prawa, a sytuacją prawną konkretnego podmiotu prawa. Wspomniany związek polega na tym, że akt stosowania tej normy (decyzja administracyjna) ma wpływ na sytuację prawną tego podmiotu w zakresie prawa materialnego. Interes prawny powinien być zatem rozumiany jako zobiektywizowana, czyli realnie istniejąca potrzeba ochrony prawnej. Jest to interes o charakterze osobistym przez to, że jest własny, zindywidualizowany i skonkretyzowany. Z powyższego wynika, że stroną skarżącą w postępowaniu sądowoadministracyjnym w przedmiocie ustalenia warunków może być nie tylko właściciel nieruchomości, której dotyczy decyzja o warunkach zabudowy, ale także właściciel i użytkownik wieczysty sąsiedniej nieruchomości, o ile wykażą interes prawny. Wykazanie interesu prawnego przez uprawnionego do wniesienia skargi polega na wykazaniu wpływu zamierzenia inwestycyjnego na możliwość ograniczenia wykonywania prawa własności oraz wykazania, że czyjeś zamierzenie inwestycyjne może wpływać na sferę uprawnień związanych z prawem własności nieruchomości. W rozpoznawanej sprawie postępowanie sądowoadministracyjne zainicjowane zostało skargą A.S.– współwłaściciela sąsiedniej nieruchomości nr [...] – na decyzję w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy. Tym samym należy niewątpliwie stwierdzić, że w chwili wniesienia skargi A.S. legitymował się interesem prawnym wywodzącym się z prawa własności, zatem postępowanie sądowoadministracyjne zostało prawidłowo wszczęte przez uprawniony podmiot. W orzecznictwie sądowym wskakuje się, że istnienie interesu prawnego, rozumianego jako związek między chronionym przez przepisy materialne interesem prawnym podmiotu, a aktem lub czynnością organu administracji publicznej jest warunkiem nie tylko wszczęcia postępowania, lecz również materialną przesłanką uwzględnienia skargi, a zatem interes prawny podmiotu, który wszczął postępowanie sądowoadministracyjne, musi istnieć również w dacie rozpoznania skargi. Natomiast stwierdzenie, że wnoszący skargę utracił interes prawny w toku postępowania sądowoadministracyjnego skutkuje oddaleniem skargi. (por. wyrok NSA z dnia 15 marca 2007 r., II OSK 461/06, LEX nr 339469; wyrok NSA z dnia 7 listopada 2006 r.; II OSK 1285/05, LEX nr 318335; postanowienie NSA z dnia 15 lutego 2006 r., II OSK 825/05, LEX nr 194006). Jak wynika ze złożonego do akt sądowych postanowienia Sądu Rejonowego w [...] z dnia [...] lutego 2026 r., [...], Sąd ten dokonał - w toku postępowania sądowoadministracyjnego - podziału majątku wspólnego uczestniczki postępowania J.S. i skarżącego A.S. Tym samym skarżący utracił tytuł prawny do nieruchomości nr [...], a co za tym idzie również własny, indywidualny interes prawny wywodzący się z prawa własności. W piśmie z dnia [...] września 2026 r. uczestniczka postępowania podniosła, że złożone dokumenty, w tym ww. postanowienie, potwierdzają następstwo prawne w miejsce A.S. Odnosząc się do tego stanowiska wskazać należy, że w rozpoznawanej sprawie nie można mówić o zmianie podmiotowej po stronie skarżącego, bowiem żaden przepis p.p.s.a. nie daje podstaw do przekształcenia podmiotowego po stronie skarżącego, tak jak przewidują to chociażby przepisy art. 194 – 196 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. Kodeks postępowania cywilnego (Dz.U. z 2026 r., poz. 468), bądź też następstwa procesowego, analogicznie do uregulowania art. 30 § 4 k.p.a. Zważywszy, że interes prawny podmiotu wnoszącego skargę powinien istnieć w toku całego postępowania sądowego, również w momencie rozpoznawania skargi, a nie tylko w chwili inicjowania postępowania wniesieniem skargi, to utrata tego interesu prawnego w toku postępowania sądowoadministracyjnego powoduje utratę legitymacji procesowej, a to z kolei, z uwagi na charakter materialny tej legitymacji powoduje oddalenie skargi w oparciu o art. 151 p.p.s.a. Mając na względzie przedstawione powyżej rozważania Sąd, na podstawie art. 151 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji.
Informacje o sprawie
- Data wpływu
- 28 października 2025
- Symbol z opisem
- 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części, wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
- Hasła tematyczne
- Zagospodarowanie przestrzenne
- Skarżony organ
- Samorządowe Kolegium Odwoławcze
- Sędziowie
- Jacek Jaśkiewicz Kamila Karwatowicz /przewodniczący/ Michał Ruszyński /sprawozdawca/
Powołane przepisy
- Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
art. 50 § 1, art. 151 · Dz.U. 2026 poz. 143
Powiązane dokumenty
Sygnatura: II SA/Kr 862/26 · 22 października 2026
Wyrok WSA w Krakowie z 22 października 2026 r., II SA/Kr 862/26 – pozwolenie na budowę
Sygnatura: II SA/Ke 190/26 · 22 października 2026
Wyrok WSA w Kielcach z 22 października 2026 r., II SA/Ke 190/26 – pozwolenie na budowę
Sygnatura: VII SA/Wa 184/26 · 22 października 2026
Wyrok WSA w Warszawie z 22 października 2026 r., VII SA/Wa 184/26 – pozwolenie na budowę
Źródło urzędowe: Naczelny Sąd Administracyjny