II SA/Go 591/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jacek Jaśkiewicz po rozpoznaniu w dniu 10 sierpnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi D. B. na pismo Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Zielonej Górze z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie udzielenia informacji postanawia: odrzucić skargę.

Dnia 29 maja 2017 r. do Samorządowego Kolegium Odwoławczego (dalej także jako Kolegium) wpłynęło pismo D.B., w którym zwróciła się o wskazanie, jakie środki prawne przysługują jej wobec postanowienia Kolegium z dnia [...] maja 2017 r. nr [...]. Zaskarżonym pismem z dnia [...] czerwca 2017 r. nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze odpowiadając na w/w wniosek wyjaśniło, że strona na każdym etapie postępowania jest informowana o podejmowanych czynnościach, sposobie załatwienia sprawy oraz o wszelkich przysługujących jej środkach prawnych. Także postanowienie z dnia [...] maja 2017 r. takie pouczenie zawierało. Na powyższe pismo D.B. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. Skarga wpłynęła do Sądu w dniu 24 lipca 2017 r. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej odrzucenie jako niedopuszczalnej Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Skargę należało odrzucić. Badanie merytorycznej zasadności skargi poprzedza analiza, czy sprawa będąca jej przedmiotem należy do właściwości sądu administracyjnego. W myśl art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm. – dalej jako p.p.s.a.), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym zakres ich właściwości rzeczowej został uregulowany w art. 3 § 2 p.p.s.a. Jakkolwiek, wniesione podanie strony wniesione dnia 29 maja 2017 r. w odniesieniu do postanowienia z dnia [...] maja 2017 r. nr [...], można by kwalifikować, stosownie do zawartego w nim pouczenia, jako wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, bądź wniosek wniesiony w trybie art. 111 § 1 w zw. z art. 126 k.p.a., które podlegałyby załatwieniu w drodze zaskarżalnego do postanowienia, jednakże charakteru takiego rozstrzygnięcia nie można przypisać zaskarżonemu pismu Kolegium. Pismo z dnia [...] czerwca 2017 r. pozbawione jest koniecznych elementów konstrukcyjnych, takich jak powołanie podstawy prawnej czy też rozstrzygnięcie. Ma ono charakter pisma wyjaśniającego, które w żaden sposób nie rozstrzyga w sposób władczy kwestii praw czy obowiązków strony. Nie ulega również wątpliwości, iż zaskarżone pismo Samorządowego Kolegium Odwoławczego nie może być uznane za decyzję administracyjną (art. 3 § 2 pkt 1 p.p.s.a.), czy też postanowienie wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także postanowienie rozstrzygające sprawę co do istoty (art. 3 § 2 pkt 2 p.p.s.a.) oraz postanowienie wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie (art. 3 § 2 pkt 3). Oczywistym jest, że nie jest to również żaden z aktów, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4a do 7 p.p.s.a. Rozważając, czy zaskarżone przez D.B. pismo Samorządowego Kolegium Odwoławczego jest aktem lub czynnością o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 1 – 9 p.p.s.a., stwierdzić należy, iż pismo to choć jest czynnością materialno- techniczną, nie podlega zaskarżeniu do wojewódzkiego sądu administracyjnego. W orzecznictwie i literaturze przedmiotu przyjmuje się, że stosowanie tego przepisu może mieć miejsce, gdy spełnione są następujące przesłanki: 1) akt lub czynność nie mają charakteru decyzji lub postanowienia, 2) są podejmowane w sprawach indywidualnych, skierowane do konkretnego podmiotu, 3) mają charakter publicznoprawny oraz 4) dotyczą uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa (por. J. P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, LexisNexis, Warszawa 2008, s. 31-32; T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, A. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, Warszawa 2009, s. 29- 31). Ostatnia przesłanka oznacza, że musi istnieć ścisły i bezpośredni związek między działaniem lub zaniechaniem określonego działania organu administracji a możliwością realizacji uprawnienia (obowiązku) wynikającego z przepisu prawa przez podmiot niepowiązany organizacyjnie z organem wydającym dany akt lub podejmującym daną czynność (J. P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, Warszawa 2008, s.32). Pismo Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] czerwca 2017 r. nie ma bezpośredniego związku ze sferą praw i obowiązków skarżącej, nie zawiera konkretyzacji w odniesieniu do skarżącej jakiegokolwiek uprawnienia lub obowiązku, co prowadzi do wniosku, że pismo to nie podlega zaskarżeniu do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Na marginesie należy zaznaczyć, że jeżeli osnową wniosku skarżącej z dnia [...] maja 2017 r. w odniesieniu do postanowienia Kolegium z dnia [...] maja 2017 r. było żądanie ponownego rozpatrzenia sprawy bądź żądanie uzupełnienia postanowienia co do prawa złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, skarżąca po uprzednim wezwaniu do usunięcia naruszenia prawa w trybie art. 37 k.p.a. może wnieść skargę na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w tym zakresie. Tym nie mniej wobec okoliczności, iż niniejsza skarga nie podlega rozpoznaniu przez sąd administracyjny, to skargę tę jako niedopuszczalną należało odrzucić na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a.