II SA/Go 582/16

Starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. – Jarosław Piątek po rozpoznaniu w dniu 23 marca 2017 r. w Gorzowie Wlkp. na posiedzeniu niejawnym wniosku S.B. o udzielenie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie ze skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie cofnięcia uprawnień do kierowania pojazdami p o s t a n a w i a : umorzyć postępowanie w przedmiocie wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych.

Na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 13 lipca 2016 r. S.B. został wezwany do uiszczenia w terminie 7 dni wpisu od skargi w wysokości 200 zł. Dnia 10 sierpnia 2016 r. wpłynął do Sądu wniosek skarżącego złożony na urzędowym formularzu PPF. S.B. podał, że jego dochód z tytułu emerytury i dodatku pielęgnacyjnego wynosi 1.754 zł. Starszy referendarz sądowy postanowieniem z dnia 23 września 2016 r. odmówił przyznania pomocy. S.B. złożył sprzeciw od powyższego postanowienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. postanowieniem z dnia 31 października 2016 r. utrzymał w mocy postanowienie referendarza sądowego. Postanowieniem z dnia 22 grudnia 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. odrzucił skargę S.B. z powodu nieuiszczenia wpisu. Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 1 marca 2017 r., sygn. akt I OZ 479/17 oddalił zażalenie skarżącego na powyższe postanowienie. 16 stycznia 2017 r. wpłynął do Sądu kolejny wniosek S.B. o przyznanie prawa pomocy złożony na urzędowym formularzu PPF w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Skarżący wskazał, że od [...] września 2016 r. przebywa w Domu Pomocy Społecznej. S.B. oświadczył, że jego emerytura wynosi 1.755,11 zl (neto) z czego 70% jest potrącane na rzecz opłaty za pobyt w wskazanej powyżej placówce. Zgodnie z art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2016 r., poz. 718 – dalej zwanej p.p.s.a.), prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. W myśl art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. prawo pomocy w zakresie częściowym przysługuje osobie fizycznej wówczas, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 245 § 3 p.p.s.a.). Należy wskazać, że postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. z dnia 22 grudnia 2016 r. o odrzuceniu skargi S.B. stało się prawomocne z dniem 1 marca 2017 r. Zważyć trzeba, że na obecnym etapie postępowania nie obciążają S.B. jakiekolwiek koszty sądowe. Zgodnie z art. 249a p.p.s.a., jeżeli strona cofnie wniosek lub rozpoznanie wniosku stało się zbędne, postępowanie w sprawie przyznanie prawa pomocy umarza się. Z uwagi na powyższe okoliczności uznano, że rozpoznanie wniosku skarżącego o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych stało się zbędne. Z tych względów na podstawie art. 249a p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.