II SA/Go 57/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Michał Ruszyński po rozpoznaniu w dniu 29 lutego 2024 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P. A. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej postanawia: 1. stwierdzić swą niewłaściwość miejscową, 2. sprawę przekazać do rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie jako sądowi miejscowo właściwemu.

P. A., prowadzący działalność gospodarczą pod firmą [...] P. A., ul. [...],[...], woj. [...], wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. skargę na decyzję [...] Inspektora Transportu Drogowego [...] r. nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Przed przystąpieniem do merytorycznego rozpoznania skargi, w pierwszej kolejności Sąd jest zobowiązany zbadać swoją właściwość miejscową do jej rozpoznania, a dopiero w następstwie tego ustalenia rozpoznać ją, bądź przekazać do rozpoznania według właściwości innemu sądowi administracyjnemu. O właściwości miejscowej sądów administracyjnych stanowi art. 13 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2023 r., poz.1640, dalej jako p.p.s.a.), w myśl którego do rozpoznania sprawy właściwy jest ten wojewódzki sąd administracyjny, na którego obszarze właściwości ma siedzibę organ administracji publicznej, którego działalność została zaskarżona. Od powyższej zasady Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej w rozporządzeniu z dnia 15 maja 2012 r., zmieniającym rozporządzenie z dnia 18 kwietnia 2011 r. w sprawie przekazania rozpoznawania innym wojewódzkim sądom administracyjnym niektórych spraw z zakresu działania Głównego Inspektora Transportu Drogowego (Dz.U. z 2012 r. poz. 604), przewidział jednakże wyjątek. Zgodnie z § 1 tego rozporządzenia rozpoznawanie spraw z zakresu działania Głównego Inspektora Transportu Drogowego, dotyczących nałożenia kar pieniężnych, o których mowa w art. 92a ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym (aktualny tekst jedn. Dz. U. z 2022 r., poz. 2021, dalej jako u.t.d.)., przekazuje się wojewódzkim sądom administracyjnym, na których obszarze właściwości strona skarżąca zamieszkuje lub ma siedzibę. W przedmiotowej sprawie decyzja organu I instancji, nakładająca na skarżącego mającego siedzibę na obszarze województwa mazowieckiego karę w wysokości 5000 zł, została wydana na podstawie art. 92a u.t.d., a zatem sądem właściwym do rozpoznania jego skargi będzie – zgodnie z § 1 pkt 1 rozporządzenia Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 25 kwietnia 2003 r. w sprawie utworzenia wojewódzkich sądów administracyjnych oraz ustalenia ich siedzib i obszarów właściwości (Dz.U. z 2003 r., nr 72, poz. 652) – Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie. W tym stanie rzeczy Sąd, na podstawie art. 59 § 1 w związku z art. 13 § 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.